Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar 19 studies
- 1Waarom en hoe schreef Lucas zijn evangelie?
- 2Jezus de Messias, het vleesgeworden Woord, en Johannes de Doper, de Voorloper
- 3Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias
- 4De lofzang van Zacharias bij de geboorte van zijn zoon Johannes
- 5De eerste droom van Jozef
De evangeliën: context en bijzonderheden van de verhalen 1 studie
De context van Jezus' geboorte en jeugd 4 studies
De bediening van Johannes de Doper 13 studies
- 25De bediening van Johannes de Doper
- 26De doop van Jezus, de Messias
- 27De verzoeking van Jezus, de Messias
- 28De eerste leerlingen
- 29De ontmoeting met Filippus
Het begin van de bediening in Galilea 24 studies
- 38Van Judea naar Galilea
- 39De Samaritaanse vrouw en het water van het leven
- 40Het dorp Sichar in Samaria
- 41De terugkeer naar Galilea
- 42Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
Cultuur, gebruiken en historische achtergrond van het Nieuwe Testament 2 studies
Van het tweede tot het derde pesachfeest 90 studies
- 64Het tweede pesachfeest in Jeruzalem
- 65De genezing van de zieke bij het bad van Betesda
- 66Jezus, de Messias, verklaart zich gelijk aan de Vader
- 67Getuigenissen die dat van Jezus, de Messias, bevestigen
- 68De prediking in Galilea gaat door
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 89 studies
- 154De vermenigvuldiging van de broden voor de 5000 personen
- 155De reactie van de menigte
- 156De Messias Jezus en Petrus lopen over het water
- 157De reactie van de apostelen
- 158Talrijke genezingen in Gennesaret
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs 17 studies
- 243De gelijkenissen
- 244De zaaier
- 245Het huis op de rots gebouwd
- 246De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken
- 247Het goede graan en het onkruid
De laatste week vóór de arrestatie 32 studies
- 260Aankomst bij Lazarus, Martha en Maria
- 261De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem
- 262Maria van Betanië zalft de Messias Jezus
- 263Het verraad van Judas Iskariot
- 264Terugkeer naar Jeruzalem en oponthoud in Betfage
De laatste dag tot de kruisiging 53 studies
- 292Voorbereiding van het Pascha
- 293De laatste maaltijd vóór de kruisiging
- 294Judas Iskariot, de verrader, wordt aangewezen
- 295Twist van de leerlingen over de voorrang
- 296Jezus, de Messias, wast de voeten van zijn leerlingen
Betrouwbaarheid van de Schrift en andere leerstellige thema’s 2 studies
De opstanding en de verschillende verschijningen 9 studies
- 347De vrouwen gaan naar het graf
- 348De steen weggerold, de aardbeving
- 349De boodschap van de engelen
- 350De vrouwen waarschuwen de leerlingen
- 351De reactie van Petrus en Johannes
Chronologie 1 studie
Leerstellingen van de Bijbel 1 studie
Uitdrijvingen 3 studies
Maatschappelijke kwesties 2 studies
Genezingen 25 studies
- 363Genezing van de zoon van een koninklijke ambtenaar
- 364Genezing van de schoonmoeder van Petrus
- 365De genezing van een melaatse
- 366Genezing van de verlamde
- 367Genezing van de verlamde van Betesda
Geschiedenis van de Bijbel 1 studie
De tegenstrijdigheden 62 studies
- 389Inleiding
- 390Wie is de vader van Jozef?
- 391Stamt Jezus af van Salomo of van Natan?
- 392Het precieze aantal generaties bij Matteüs?
- 393Was Johannes de Doper de Elia die zou komen?
De grote mannen 1 studie
Bediening van Petrus 12 studies
- 452De Handelingen van de Apostelen
- 453De inleiding van Lucas
- 454Gesprek van de apostelen met Jezus
- 455De hemelvaart van Jezus
- 456De keuze van Matthias
Wonderen 12 studies
- 464Water wordt wijn in Kana
- 465Eerste wonderbare visvangst
- 466Opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
- 467Vermenigvuldiging van broden en vissen
- 468Lopen over het water
Historische aantekeningen 7 studies
- 476Sadduceeën
- 477De farizeeën
- 478Jezus en de idiomen van zijn tijd
- 479Sprak Jezus Grieks?
- 480De Kerstman
Woord van een Vriend 14 studies
- 483De steen werpen
- 484De zoektocht van Nikodemus
- 485De grote keuze van ons leven
- 486Wilt u genezen worden?
- 487Wie zoekt, vindt
Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar
-
PER001
Waarom en hoe schreef Lucas zijn evangelie?
Dit artikel beschrijft de redenen en de werkwijze van Lucas bij het schrijven van zijn Evangelie en benadrukt zijn zorgvuldige, historische benadering om betrouwbare verslagen over het leven van Jezus samen te stellen.
Lukas 1.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben;Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginne zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn;Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER002
Jezus de Messias, het vleesgeworden Woord, en Johannes de Doper, de Voorloper
Het artikel onderzoekt hoe het Evangelie van Johannes stelt dat Jezus het vleesgeworden Woord en God is, met Johannes de Doper als Voorloper. De apostel Johannes wil aantonen dat Jezus, zowel als koninklijke Messias als goddelijke figuur, aan de Joodse messiaanse verwachtingen voldoet.
Johannes 3.25-29 (De Heilige Schrift 1917) :Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER004
Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias
Het artikel behandelt de aankondiging van Jezus' geboorte door de engel Gabriël aan Maria in het Evangelie van Lucas en benadrukt zijn verwekking door de Heilige Geest. Het onderzoekt ook de profetische en familiale context van deze belangrijke gebeurtenis in het christendom.
Lukas 1.26-38 (De Heilige Schrift 1917) :En in de zesde maand werd de engel Gabriel van God gezonden naar een stad in Galilea, genaamd Nazareth;Tot een maagd, die ondertrouwd was met een man, wiens naam was Jozef, uit den huize Davids; en de naam der maagd was Maria.En de engel tot haar ingekomen zijnde, zeide: Wees gegroet, gij begenadigde; de Heere is met u; gij zijt gezegend onder de vrouwen.En als zij hem zag, werd zij zeer ontroerd over dit zijn woord, en overleide, hoedanig deze groetenis mocht zijn.En de engel zeide tot haar: Vrees niet, Maria, want gij hebt genade bij God gevonden.En zie, gij zult bevrucht worden, en een Zoon baren, en zult Zijn naam heten JEZUS.Deze zal groot zijn, en de Zoon des Allerhoogsten genaamd worden; en God, de Heere, zal Hem den troon van Zijn vader David geven.En Hij zal over het huis Jakobs Koning zijn in der eeuwigheid, en Zijns Koninkrijks zal geen einde zijn.En Maria zeide tot den engel: Hoe zal dat wezen, dewijl ik geen man bekenne?En de engel, antwoordende, zeide tot haar: De Heilige Geest zal over u komen, en de kracht des Allerhoogsten zal u overschaduwen; daarom ook, dat Heilige, Dat uit u geboren zal worden, zal Gods Zoon genaamd worden.En zie, Elizabet, uw nicht, is ook zelve bevrucht, met een zoon, in haar ouderdom; en deze maand is haar, die onvruchtbaar genaamd was, de zesde.Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn.En Maria zeide: Zie, de dienstmaagd des Heeren; mij geschiede naar uw woord. En de engel ging weg van haar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER008
De lofzang van Zacharias bij de geboorte van zijn zoon Johannes
Het artikel onderzoekt de lofzang van Zacharias bij de geboorte van Johannes, geïnspireerd door de Heilige Geest, en blikt vooruit op de rol van Johannes als voorloper van Jezus, de Messias. Deze gebeurtenissen spelen zich af in Ein Karem en onthullen het goddelijke plan dat Zacharias en Maria werkelijkheid zien worden.
Lukas 1.67-80 (De Heilige Schrift 1917) :En Zacharias, zijn vader, werd vervuld met den Heiligen Geest, en profeteerde, zeggende:Geloofd zij de Heere, de God Israels, want Hij heeft bezocht, en verlossing te weeg gebracht Zijn volke;En heeft een hoorn der zaligheid ons opgericht, in het huis van David, Zijn knecht;Gelijk Hij gesproken heeft door den mond Zijner heilige profeten, die van het begin der wereld geweest zijn;Namelijk een verlossing van onze vijanden, en van de hand al dergenen, die ons haten;Opdat Hij barmhartigheid deed aan onze vaderen, en gedachtig ware aan Zijn heilig verbond;En aan den eed, dien Hij Abraham, onzen vader, gezworen heeft, om ons te geven.Dat wij, verlost zijnde uit de hand onzer vijanden, Hem dienen zouden zonder vreze.In heiligheid en gerechtigheid voor Hem, al de dagen onzes levens.En gij, kindeken, zult een profeet des Allerhoogsten genaamd worden; want gij zult voor het aangezicht des Heeren heengaan, om Zijn wegen te bereiden;Om Zijn volk kennis der zaligheid te geven, in vergeving hunner zonden,Door de innerlijke bewegingen der barmhartigheid onzes Gods, met welke ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte;Om te verschijnen dengenen, die gezeten zijn in duisternis en schaduw des doods; om onze voeten te richten op den weg des vredes.En het kindeken wies op, en werd gesterkt in den geest, en was in de woestijnen, tot den dag zijner vertoning aan Israel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
Ter aanvulling
-
ANN003
De geboorte en de bediening van Johannes de Doper
Deze bijlage bestudeert de geboorte en de bediening van Johannes de Doper aan de hand van het Evangelie van Lucas. Zij stelt zijn ouders Zacharias en…
-
ANN003
De geboorte en de bediening van Johannes de Doper
-
PER010
De eerste droom van Jozef
Het artikel onderzoekt Jozefs droom in het Evangelie van Matteüs en laat zien hoe zijn visioenen en beslissingen Maria's leven en de beeldvorming over Jezus beïnvloeden. Door Maria op te nemen, legitimeert Jozef Jezus' geboorte, ondanks schadelijke geruchten.
Lukas 2.23 (De Heilige Schrift 1917) :(Gelijk geschreven is in de wet des Heeren: Al wat mannelijk is, dat de moeder opent, zal den Heere heilig genaamd worden.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER013
De geboorte van Jezus de Messias.
Dit artikel onderzoekt de geboorte van Jezus in verband met Bijbelteksten en historische gegevens, zoals het feest van Soekot en de regering van Herodes. Het bespreekt de moeilijkheden van Maria en Jozef tijdens hun verblijf in Betlehem en de theologische betekenis van deze gebeurtenis.
Mattheüs 1.24 (De Heilige Schrift 1917) :Jozef dan, opgewekt zijnde van den slaap, deed, gelijk de engel des Heeren hem bevolen had, en heeft zijn vrouw tot zich genomen;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER014
De genealogie of de genealogieën
Het artikel onderzoekt Jezus' genealogieën bij Matteüs en Lucas, die zowel zijn koninklijke afstamming via Jozef als zijn menselijkheid via Maria weerspiegelen. Deze aanvullende verhalen benadrukken Jezus' goddelijke en menselijke tweeledigheid en versterken zijn messiaanse legitimiteit.
Lukas 3.23-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,Den zoon van Matthat, den zoon van Levi, den zoon van Melchi, den zoon van Janna, den zoon van Jozef,Den zoon van Mattathias, den zoon van Amos, den zoon van Naum, den zoon van Esli, den zoon van Naggai,Den zoon van Maath, den zoon van Mattathias, den zoon van Semei, den zoon van Jozef, den zoon van Juda,Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,Den zoon van Melchi, den zoon van Addi, den zoon van Kosam, den zoon van Elmodam, den zoon van Er,Den zoon van Joses, den zoon van Eliezer, den zoon van Jorim, den zoon van Matthat, den zoon van Levi,Den zoon van Simeon, den zoon van Juda, den zoon van Jozef, den zoon van Jonan, den zoon van Eljakim,Den zoon van Meleas, den zoon van Mainan, den zoon van Mattatha, den zoon van Nathan, den zoon van David,Den zoon van Jesse, den zoon van Obed, den zoon van Booz, den zoon van Salmon, den zoon van Nahasson,Den zoon van Aminadab, den zoon van Aram, den zoon van Esrom, den zoon van Fares, den zoon van Juda,Den zoon van Jakob, den zoon van Izak, den zoon van Abraham, den zoon van Thara, den zoon van Nachor,Den zoon van Saruch, den zoon van Ragau, den zoon van Falek, den zoon van Heber, den zoon van Sala,Den zoon van Kainan, den zoon van Arfaxad, den zoon van Sem, den zoon van Noe, den zoon van Lamech,Den zoon van Mathusala, den zoon van Enoch, den zoon van Jared, den zoon van Malaleel, den zoon van Kainan,Den zoon van Enos, den zoon van Seth, den zoon van Adam, den zoon van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER015
Het bezoek van de herders
Dit alleen door Lucas (Lc 2,8-20) vertelde verhaal beschrijft het bezoek van de herders van Betlehem aan het kind Jezus, geleid door een lichtende engelenverschijning in de nacht van 13 oktober -2 v.Chr. Als enige getuigen van deze hemelse openbaring verlaten zij hun kudden om de Messias te aanschouwen. Hun bezoek troost Maria en Jozef, ver van hun families. In een eerste daad van evangelisatie keren de herders terug, verheerlijken God en getuigen van wat zij zagen.
Lukas 2.8-20 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren herders in diezelfde landstreek, zich houdende in het veld, en hielden de nachtwacht over hun kudde.En ziet, een engel des Heeren stond bij hen, en de heerlijkheid des Heeren omscheen hen, en zij vreesden met grote vreze.En de engel zeide tot hen: Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal;Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en liggende in de kribbe.En van stonde aan was er met den engel een menigte des hemelsen heirlegers, prijzende God en zeggende:Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.En het geschiedde, als de engelen van hen weggevaren waren naar den hemel, dat de herders tot elkander zeiden: Laat ons dan heengaan naar Bethlehem, en laat ons zien het woord, dat er geschied is, hetwelk de Heere ons heeft verkondigd.En zij kwamen met haast, en vonden Maria en Jozef, en het Kindeken liggende in de kribbe.En als zij Het gezien hadden, maakten zij alom bekend het woord, dat hun van dit Kindeken gezegd was.En allen, die het hoorden, verwonderden zich over hetgeen hun gezegd werd van de herders.Doch Maria bewaarde deze woorden alle te zamen, overleggende die in haar hart.En de herders keerde wederom, verheerlijkende en prijzende God over alles, wat zij gehoord en gezien hadden, gelijk tot hen gesproken was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER016
De besnijdenis van het kind Jezus
Lucas 2.21 vertelt over de besnijdenis van het kind Jezus, acht dagen na zijn geboorte in Betlehem. Volgens de wet van Mozes laten Jozef en Maria het kind besnijden en noemen het Jezus, zoals aangekondigd door de engel Gabriël. Deze Hebreeuwse naam (Yehoshua) betekent ‘de Eeuwige is redding’. Alleen Lucas vertelt dit, waarbij hij de menselijkheid van de Messias en zijn wortels in de Joodse traditie benadrukt.
Lukas 2.21 (De Heilige Schrift 1917) :En als acht dagen vervuld waren, dat men het Kindeken besnijden zou, zo werd Zijn Naam genaamd JEZUS, welke genaamd was van den engel, eer Hij in het lichaam ontvangen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER017
De reiniging van Maria
Het artikel bespreekt Maria's reiniging na Jezus' geboorte, een Joods ritueel dat Jozef en Maria in de tempel van Jeruzalem volgen. Deze daad van toewijding en nederigheid, beschreven in Lucas 2:22-24, toont hun trouw aan de wet van Mozes ondanks hun bescheiden financiële middelen.
Lukas 2.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :En als de dagen harer reiniging vervuld waren, naar de wet van Mozes, brachten zij Hem te Jeruzalem, opdat zij Hem den Heere voorstelden;(Gelijk geschreven is in de wet des Heeren: Al wat mannelijk is, dat de moeder opent, zal den Heere heilig genaamd worden.)En opdat zij offerande gaven, naar hetgeen in de wet des Heeren gezegd is, een paar tortelduiven, of twee jonge duiven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER018
De ontmoeting met Simeon
De ontmoeting van de Heilige Familie met Simeon in de tempel van Jeruzalem, volgens het Evangelie van Lucas, versterkt Maria en Jozefs besef van Jezus' goddelijke opdracht.
Lukas 2.25-35 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er was een mens te Jeruzalem, wiens naam was Simeon; en deze mens was rechtvaardig en godvrezende; verwachtende de vertroosting Israels, en de Heilige Geest was op hem.En hem was een Goddelijke openbaring gedaan door den Heiligen Geest, dat hij den dood niet zien zoude, eer hij den Christus des Heeren zou zien.En hij kwam door den Geest in den tempel. En als de ouders het Kindeken Jezus inbrachten, om naar de gewoonte der wet met Hem te doen;Zo nam hij Hetzelve in zijn armen, en loofde God, en zeide:Nu laat Gij, Heere! Uw dienstknecht gaan in vrede naar Uw woord;Want mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien,Die Gij bereid hebt voor het aangezicht van al de volken:Een Licht tot verlichting der heidenen, en tot heerlijkheid van Uw volk Israel.En Jozef en Zijn moeder verwonderden zich over hetgeen van Hem gezegd werd.En Simeon zegende henlieden, en zeide tot Maria, Zijn moeder: Zie, Deze wordt gezet tot een val en opstanding veler in Israel, en tot een teken, dat wedersproken zal worden.(En ook een zwaard zal door uw eigen ziel gaan) opdat de gedachten uit vele harten geopenbaard worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER019
De ontmoeting met Hanna
Het artikel onderzoekt de ontmoeting tussen de profetes Hanna en Jezus in de tempel. Het benadrukt haar herkenning van de Messias en de geestelijke invloed van haar getuigenis op tempelbezoekers, in verband met de Joodse messiaanse verwachtingen.
Lukas 2.36-38 (De Heilige Schrift 1917) :En er was Anna, een profetesse, een dochter van Fanuel, uit den stam van Aser; deze was tot groten ouderdom gekomen, welke met haar man zeven jaren had geleefd van haar maagdom af.En zij was een weduwe van omtrent vier en tachtig jaren, dewelke niet week uit den tempel, met vasten en bidden, God dienende nacht en dag.En deze, te dierzelfder ure daarbij komende, heeft insgelijks den Heere beleden, en sprak van Hem tot allen, die de verlossing in Jeruzalem verwachtten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER020
De wijzen uit het Oosten ontmoeten Herodes
Dit artikel onderzoekt de ontmoeting van de wijzen met Herodes, zoals beschreven in het Evangelie van Matteüs, en benadrukt het belang van deze gebeurtenis voor de bevestiging van Jezus' koningschap. Het bezoek wordt in zijn historische context geplaatst, waarbij de beweegredenen van de wijzen en de bedoelingen van Herodes worden onderzocht. Ook Jezus' geboorte en de historische en theologische betekenis ervan komen aan bod.
Mattheüs 2.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, gelegen in Judea, in de dagen van den koning Herodes, ziet, enige wijzen van het Oosten zijn te Jeruzalem aangekomen.Zeggende: Waar is de geboren Koning der Joden? want wij hebben gezien Zijn ster in het Oosten, en zijn gekomen om Hem te aanbidden.De koning Herodes nu, dit gehoord hebbende, werd ontroerd, en geheel Jeruzalem, met hem.En bijeenvergaderd hebbende al de overpriesters en Schriftgeleerden des volks, vraagde van hen, waar de Christus zou geboren worden.En zij zeiden tot hem: Te Bethlehem, in Judea gelegen; want alzo is geschreven door den profeet:En gij Bethlehem, gij land Juda! zijt geenszins de minste onder de vorsten van Juda; want uit u zal de Leidsman voortkomen, Die Mijn volk Israel weiden zal.Toen heeft Herodes de wijzen heimelijk geroepen, en vernam naarstiglijk van hen den tijd, wanneer de ster verschenen was;En hen naar Bethlehem zendende, zeide: Reist heen, en onderzoekt naarstiglijk naar dat Kindeken, en als gij Het zult gevonden hebben, boodschapt het mij, opdat ik ook kome en Datzelve aanbidde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER021
Het kind Jezus wordt door de wijzen aanbeden
Het artikel bespreekt de aanbidding van Jezus door de wijzen, wijze vreemdelingen die door een ster naar Betlehem worden geleid. Zij erkennen Jezus' goddelijke koningschap en bieden hem geschenken aan, ondanks de bescheiden omstandigheden van zijn geboorteplaats. Dit verhaal toont de universele erkenning van Jezus als koning en benadrukt het geestelijke ontwaken van de wijzen, die in een droom worden gewaarschuwd niet naar Herodes terug te keren.
Mattheüs 2.9-12 (De Heilige Schrift 1917) :En zij, den koning gehoord hebbende, zijn heengereisd; en ziet, de ster, die zij in het oosten gezien hadden, ging hun voor, totdat zij kwam en stond boven de plaats, waar het Kindeken was.Als zij nu de ster zagen, verheugden zij zich met zeer grote vreugde.En in het huis gekomen zijnde, vonden zij het Kindeken met Maria, Zijn moeder, en nedervallende hebben zij Hetzelve aangebeden; en hun schatten opengedaan hebbende, brachten zij Hem geschenken: goud en wierook, en mirre.En door Goddelijke openbaring vermaand zijnde in den droom, dat zij niet zouden wederkeren tot Herodes, vertrokken zij door een anderen weg weder naar hun land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER022
De tweede droom van Jozef
Het artikel behandelt de tweede droom van Jozef in Matteüs (Mt 2,13-15), waarin een engel hem opdraagt met Maria en Jezus naar Egypte te vluchten. Dit verhaal benadrukt de goddelijke bescherming en de cruciale rol van Jozef. Het onderzoekt de verschillen tussen Matteüs en Lucas en biedt historische en theologische inzichten.
Mattheüs 2.13-15 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zij nu vertrokken waren, ziet, de engel des Heeren verschijnt Jozef in den droom, zeggende: Sta op, en neem tot u het Kindeken en Zijn moeder, en vlied in Egypte, en wees aldaar, totdat ik het u zeggen zal; want Herodes zal het Kindeken zoeken, om Hetzelve te doden.Hij dan opgestaan zijnde, nam het Kindeken en Zijn moeder tot zich in den nacht, en vertrok naar Egypte;En was aldaar tot den dood van Herodes; opdat vervuld zou worden hetgeen van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende: Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER024
De kindermoord in Betlehem
Het artikel onderzoekt de kindermoord in Betlehem door Herodes na het bezoek van de wijzen, zoals beschreven in Matteüs 2:16-18. Dit verhaal roept vragen op over het onwetend zijn van de godsdienstige leiders en over de impact van Herodes' beslissingen. Het gaat ook in op de gespannen politieke context van die tijd.
Mattheüs 2.16-18 (De Heilige Schrift 1917) :Als Herodes zag, dat hij van de wijzen bedrogen was, toen werd hij zeer toornig, en enigen afgezonden hebbende, heeft omgebracht al de kinderen, die binnen Bethlehem, en in al deszelfs landpalen waren, van twee jaren oud en daaronder, naar den tijd, dien hij van de wijzen naarstiglijk onderzocht had.Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet Jeremia, zeggende:Een stem is in Rama gehoord, geklag, geween en veel gekerm; Rachel beweende haar kinderen, en wilde niet vertroost wezen, omdat zij niet zijn!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER026
De vierde en laatste droom van Jozef
Jozef ontvangt in een droom een goddelijke aanwijzing, waardoor hij met zijn gezin naar Nazaret terugkeert in plaats van naar Betlehem. Matteüs benadrukt dat dit besluit de profetie vervult dat Jezus een Nazoreeër zal worden genoemd.
Mattheüs 2.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als hij hoorde, dat Archelaus in Judea koning was, in de plaats van zijn vader Herodes, vreesde hij daarheen te gaan; maar door Goddelijke openbaring vermaand in den droom, is hij vertrokken in de delen van Galilea.En daar gekomen zijnde, nam hij zijn woonplaats in de stad, genaamd Nazareth; opdat vervuld zou worden, wat door de profeten gezegd is, dat Hij Nazarener zal geheten worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER027
De terugkeer naar Nazaret
Het artikel analyseert Jezus' terugkeer naar Nazaret en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas, die hun verschillende doelstellingen weerspiegelen. Matteüs richt zich tot Joden en noemt het verblijf in Egypte om een profetie te benadrukken. Lucas vermeldt het niet, omdat hij zich vooral tot een niet-Joods publiek richt.
Hosea 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :Als Israel een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mijn zoon uit Egypte geroepen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER028
Het twaalfjarige kind Jezus in de tempel
Dit artikel behandelt de gebeurtenis in het Evangelie van Lucas waarbij Jezus op twaalfjarige leeftijd in de tempel onderricht geeft. Het belicht het samengaan van zijn goddelijke kennis en zijn menselijk leven en verklaart zijn geestelijke en lichamelijke groei. Lucas en de evangeliën laten zijn tienerjaren weg, een keuze die zijn gewone levensweg als goddelijke persoon moet benadrukken.
Lukas 2.41-52 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn ouders reisden alle jaar naar Jeruzalem, op het feest van pascha.En toen Hij twaalf jaren oud geworden was, en zij naar Jeruzalem opgegaan waren, naar de gewoonte van den feestdag;En de dagen aldaar voleindigd hadden, toen zij wederkeerden, bleef het Kind Jezus te Jeruzalem, en Jozef en Zijn moeder wisten het niet.Maar menende, dat Hij in het gezelschap op den weg was, gingen zij een dagreize, en zochten Hem onder de magen, en onder de bekenden.En als zij Hem niet vonden, keerden zij wederom naar Jeruzalem, Hem zoekende.En het geschiedde, na drie dagen, dat zij Hem vonden in den tempel, zittende in het midden der leraren, hen horende, en hen ondervragende.En allen, die Hem hoorden, ontzetten zich over Zijn verstand en antwoorden.En zij, Hem ziende, werden verslagen; en Zijn moeder zeide tot Hem: Kind! waarom hebt Gij ons zo gedaan? Zie, Uw vader en ik hebben U met angst gezocht.En Hij zeide tot hen: Wat is het, dat gij Mij gezocht hebt? Wist gij niet, dat Ik moet zijn in de dingen Mijns Vaders?En zij verstonden het woord niet, dat Hij tot hen sprak.En Hij ging met hen af, en kwam te Nazareth, en was hun onderdanig. En Zijn moeder bewaarde al deze dingen in haar hart.En Jezus nam toe in wijsheid, en in grootte, en in genade bij God en de mensen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De evangeliën: context en bijzonderheden van de verhalen
-
CHR006
De door Johannes vermelde ‘volgende dagen’
Het artikel analyseert de tijdsaanduidingen in het Evangelie van Johannes om een chronologie van het begin van de bediening van Jezus op te stellen, en probeert die verslagen tegelijk te harmoniseren met die van de synoptische evangeliën.
Lukas 4.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, vol des Heiligen Geestes, keerde wederom van de Jordaan, en werd door den Geest geleid in de woestijn;En werd veertig dagen verzocht van den duivel; en at gans niet in die dagen, en als dezelve geeindigd waren, zo hongerde Hem ten laatste.En de duivel zeide tot Hem: Indien Gij Gods Zoon zijt, zeg tot dezen steen, dat hij brood worde.En Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord Gods.En als Hem de duivel geleid had op een hogen berg, toonde hij Hem al de koninkrijken der wereld, in een ogenblik tijds.En de duivel zeide tot Hem: Ik zal U al deze macht, en de heerlijkheid derzelver koninkrijken geven; want zij is mij overgegeven, en ik geef ze, wien ik ook wil;Indien Gij dan mij zult aanbidden, zo zal het alles Uw zijn.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ga weg van Mij, satan, want er is geschreven: Gij zult den Heere, uw God, aanbidden, en Hem alleen dienen.En hij leidde Hem naar Jeruzalem, en stelde Hem op de tinne des tempels, en zeide tot Hem: Indien Gij de Zoon Gods zijt, werp Uzelven van hier nederwaarts;Want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, dat zij U bewaren zullen;En dat zij U op de handen nemen zullen, opdat Gij Uw voet niet te eniger tijd aan een steen stoot.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Er is gezegd: Gij zult den Heere, uw God, niet verzoeken.En als de duivel alle verzoeking voleindigd had, week hij van Hem voor een tijd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De context van Jezus' geboorte en jeugd
-
CHR000
De chronologie van het leven van de Messias
Het artikel onderzoekt de chronologie van het leven van Jezus aan de hand van een reeks studies rond de profetie van Daniël. Elke studie is opgebouwd rond bijbelse en historische gegevens om nauwkeurige reconstructies van belangrijke gebeurtenissen voor te stellen. Met een eigen methodiek stelt de analyse de data ter discussie die het hedendaagse onderzoek hanteert, op grond van een zorgvuldige en nauwgezette exegese.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CHR005
Berekening van de data met betrekking tot het leven van de Messias Jezus
Dit artikel analyseert de chronologie van het leven van Jezus aan de hand van de profetie van de zeventig weken van Daniël. Het plaatst de kruisiging in het jaar 33, in tegenstelling tot andere hypothesen die haar in het jaar 30 plaatsen. De studie steunt op historische, bijbelse en kalendergegevens voor een gedetailleerd begrip van de gebeurtenissen.
Lukas 3.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En in het vijftiende jaar der regering van den keizer Tiberius, als Pontius Pilatus stadhouder was over Judea, en Herodes een viervorst over Galilea, en Filippus, zijn broeder, een viervorst over Iturea en over het land Trachonitis, en Lysanias een viervorst over Abilene;Onder de hogepriesters Annas en Kajafas, geschiedde het woord Gods tot Johannes, den zoon van Zacharias, in de woestijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CHR007
De geboortedatum van Jezus, de Messias
De studie onderzoekt de geboortedatum van Jezus en verbindt profetieën, getuigenissen uit de evangeliën en historische gegevens om een geboorte voor te stellen rond 12 oktober van het jaar -2 v.Chr., tijdens het Loofhuttenfeest.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CHR008
De dood van koning Herodes de Grote
De studie onderzoekt de chronologie van de dood van Herodes de Grote, die van invloed is op de datering van de geboorte en het optreden van Jezus. Gebaseerd op het werk van Schürer, die het jaar 4 v.Chr. voorstelt, benadrukt zij het belang om de historische interpretaties te heroverwegen in het licht van de teksten van Flavius Josephus.
Lukas 3.1-23 (De Heilige Schrift 1917) :En in het vijftiende jaar der regering van den keizer Tiberius, als Pontius Pilatus stadhouder was over Judea, en Herodes een viervorst over Galilea, en Filippus, zijn broeder, een viervorst over Iturea en over het land Trachonitis, en Lysanias een viervorst over Abilene;Onder de hogepriesters Annas en Kajafas, geschiedde het woord Gods tot Johannes, den zoon van Zacharias, in de woestijn.En hij kwam in al het omliggende land der Jordaan, predikende den doop der bekering tot vergeving der zonden.Gelijk geschreven is in het boek der woorden van Jesaja, den profeet, zeggende: De stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des Heeren, maakt Zijn paden recht!Alle dal zal gevuld worden, en alle berg en heuvel zal vernederd worden, en de kromme wegen zullen tot een rechten weg worden, en de oneffen tot effen wegen.En alle vlees zal de zaligheid Gods zien.Hij zeide dan tot de scharen, die uitkwamen, om van hem gedoopt te worden: Gij adderengebroedsels, wie heeft u aangewezen te vlieden van den toekomenden toorn?Brengt dan vruchten voort der bekering waardig; en begint niet te zeggen bij uzelven: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekken.En de bijl ligt ook alrede aan den wortel der bomen; alle boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen, en in het vuur geworpen.En de scharen vraagden hem, zeggende: Wat zullen wij dan doen?En hij, antwoordende, zeide tot hen: Die twee rokken heeft, dele hem mede, die geen heeft; en die spijze heeft, doe desgelijks.En er kwamen ook tollenaars om gedoopt te worden, en zeiden tot hem: Meester! wat zullen wij doen?En hij zeide tot hen: Eist niet meer, dan hetgeen u gezet is.En hem vraagden ook de krijgslieden, zeggende: En wij, wat zullen wij doen? En hij zeide tot hen: Doet niemand overlast, en ontvreemdt niemand het zijne met bedrog, en laat u vergenoegen met uw bezoldigingen.En als het volk verwachtte, en allen in hun harten overleiden van Johannes, of hij niet mogelijk de Christus ware;Zo antwoordde Johannes aan allen, zeggende: Ik doop u wel met water; maar Hij komt, Die sterker is dan ik, Wien ik niet waardig ben den riem van Zijn schoenen te ontbinden; Deze zal u dopen met den Heiligen Geest en met vuur;Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer doorzuiveren, en de tarwe zal Hij in Zijn schuur samenbrengen; maar het kaf zal Hij met onuitblusselijk vuur verbranden.Hij dan, ook nog vele andere dingen vermanende, verkondigde den volke het Evangelie.Maar als Herodes, de viervorst van hem bestraft werd, om Herodias' wil, de vrouw van Filippus, zijn broeder, en over alle boze stukken, die Herodes deed,Zo heeft hij ook dit nog boven alles daar toegedaan, dat hij Johannes in de gevangenis gesloten heeft.En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd;En dat de Heilige Geest op Hem nederdaalde, in lichamelijke gedaante, gelijk een duif; en dat er een stem geschiedde uit den hemel, zeggende: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen!En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De bediening van Johannes de Doper
-
PER029
De bediening van Johannes de Doper
Het artikel onderzoekt de rol van Johannes de Doper in de voorbereiding van Jezus' komst. In de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas doopt en predikt Johannes in de woestijn van Judea. Hij wordt beschouwd als een voorloper van Christus, maar heeft nooit beweerd de Messias te zijn. Zijn onderwijs bereidde het volk voor op de ontvangst van Jezus, de koninklijke Messias.
Maleachi 3.1 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet, Ik zende Mijn engel, die voor Mijn aangezicht den weg bereiden zal; en snellijk zal tot Zijn tempel komen die Heere, Dien gijlieden zoekt, te weten de Engel des verbonds, aan Denwelken gij lust hebt; ziet, Hij komt, zegt de HEERE der heirscharen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER030
De doop van Jezus, de Messias
Het artikel beschrijft Jezus' doop door Johannes de Doper, een belangrijke gebeurtenis die het begin van Jezus' messiaanse bediening markeert. Deze doop vindt plaats in Betanië aan de overkant van de Jordaan en drukt de continuïteit tussen het werk van Johannes en dat van Jezus uit, als symbool van hun geestelijke opdracht. Tijdens deze handeling openbaart de Drie-eenheid zich, wat haar theologische betekenis en voorbeeldfunctie voor toekomstige generaties benadrukt.
Johannes 1.32-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Johannes getuigde, zeggende: Ik heb den Geest zien nederdalen uit den hemel, gelijk een duif, en bleef op Hem.En ik kende Hem niet; maar Die mij gezonden heeft, om te dopen met water, Die had mij gezegd: Op Welken gij den Geest zult zien nederdalen, en op Hem blijven, Deze is het, Die met den Heiligen Geest doopt.En ik heb gezien, en heb getuigd, dat Deze de Zoon van God is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER031
De verzoeking van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt Jezus' verzoeking in de woestijn aan de hand van de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus doorstaat daar drie symbolische beproevingen die zijn strijd tegen verleidingen, vergelijkbaar met die van Eva, belichten. Na deze vastenperiode keert hij terug naar Galilea, een cruciale stap in zijn bediening.
Markus 1.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dreef Hem de Geest uit in de woestijn.En Hij was aldaar in de woestijn veertig dagen, verzocht van den satan; en was bij de wilde gedierten; en de engelen dienden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER033
De eerste leerlingen
Het artikel onderzoekt de eerste ontmoeting tussen Jezus en zijn eerste leerlingen, die alleen Johannes beschrijft. Andreas en Johannes herkennen Jezus als de Messias en besluiten hem te volgen. Een belangrijk moment is Jezus' verandering van de identiteit van Simon Petrus, die hun toewijding markeert. Dit verhaal biedt een uniek perspectief dat in de synoptische evangeliën ontbreekt.
Johannes 1.35-42 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags wederom stond Johannes, en twee uit zijn discipelen.En ziende op Jezus, daar wandelende, zeide hij: Ziet, het Lam Gods!En die twee discipelen hoorden hem dat spreken, en zij volgden Jezus.En Jezus Zich omkerende, en ziende hen volgen, zeide tot hen: (1:39) Wat zoekt gij? En zij zeiden tot Hem: Rabbi! (hetwelk is te zeggen, overgezet zijnde, Meester) waar woont Gij?(1:40) Hij zeide tot hen: Komt en ziet! Zij kwamen en zagen, waar Hij woonde, en bleven dien dag bij Hem. En het was omtrent de tiende ure.(1:41) Andreas, de broeder van Simon Petrus, was een van de twee, die het van Johannes gehoord hadden, en Hem gevolgd waren.(1:42) Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus.(1:43) En hij leidde hem tot Jezus. En Jezus, hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas; gij zult genaamd worden Cefas, hetwelk overgezet wordt Petrus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER034
De ontmoeting met Filippus
PER034 beschrijft de ontmoeting van Jezus met Filippus, die alleen Johannes vermeldt (Joh 1,43-46), in Betanië aan de overkant van de Jordaan op 6 oktober 29. Filippus, net als Andreas, Johannes en Simon Petrus een vroegere leerling van Johannes de Doper, wordt Jezus' vierde leerling. Het artikel onderzoekt de natuurlijke overgang van deze leerlingen naar de Messias: Johannes de Doper zag zichzelf als voorloper, niet als concurrerende meester.
Johannes 1.43-46 (De Heilige Schrift 1917) :(1:44) Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij.(1:45) Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus.(1:46) Filippus vond Nathanael en zeide tot hem: Wij hebben Dien gevonden, van Welken Mozes in de wet geschreven heeft, en de profeten, namelijk Jezus, den zoon van Jozef, van Nazareth.(1:47) En Nathanael zeide tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zeide tot hem: Kom en zie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER035
De ontmoeting van Jezus, de Messias, met Natanaël
Perikoop 35 onderzoekt de ontmoeting tussen Jezus en Natanaël, die alleen in het Evangelie van Johannes staat (Johannes 1.47-51), gedateerd op 23 november 29 in Nazaret. Jezus toont bovennatuurlijke kennis van Natanaël, die als eerste publiekelijk belijdt dat hij Gods Zoon en de Koning van Israël is. Natanaël wordt vereenzelvigd met Bartolomeüs en komt uit Kana. Hij wordt in verband gebracht met de bruiloft in Kana die daarop in Johannes' verhaal volgt.
Johannes 21.2 (De Heilige Schrift 1917) :Er waren te zamen Simon Petrus, en Thomas, gezegd Didymus, en Nathanael, die van Kana in Galilea was, en de zonen van Zebedeus, en twee anderen van Zijn discipelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER038
Het eerste pesachfeest
Perikoop PER038 analyseert het eerste pesachfeest in het Evangelie van Johannes (Johannes 2.13), nauwkeurig gedateerd op 7 april 30. Het artikel bevat drie opmerkingen: de chronologische waarde van dit feest om Jezus' bediening op 3,5 jaar te dateren, Johannes' onderscheidende benaming ‘Pesach van de Joden’ en Jezus' onderwerping aan de Joodse gebruiken. Alleen Johannes beschrijft deze periode vóór de arrestatie van Johannes de Doper.
Johannes 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER039
De handelaars uit de tempel verdreven
Perikoop 39 onderzoekt Jezus' reiniging van de tempel zoals Johannes die beschrijft (Johannes 2.14-22). De auteur verdedigt de opvatting dat het om twee afzonderlijke gebeurtenissen gaat, met drie jaar ertussen. De eerste vindt plaats tijdens het eerste Pesach van Jezus' bediening, op 7 april 30. Het artikel onderzoekt de historische context van de tempel van Herodes, de rol van Kajafas en het Sanhedrin, en twee kernlessen: Jezus' ijver voor Gods huis en de profetische aankondiging van zijn opstanding.
Mattheüs 12.40 (De Heilige Schrift 1917) :Want gelijk Jonas drie dagen en drie nachten was in den buik van den walvis, alzo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten wezen in het hart der aarde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER040
De resultaten in Jeruzalem
Perikoop 40 analyseert de resultaten van Jezus' eerste prediking in Jeruzalem tijdens Pesach van het jaar 30, volgens Johannes 2.23-25. Velen geloofden vanwege de wonderen, maar Jezus blijft terughoudend tegenover dit oppervlakkige geloof, dat op het spectaculaire steunt in plaats van op oprecht berouw. Johannes benadrukt Jezus' goddelijke vermogen om het mensenhart te kennen. Het artikel noemt twee kernpunten: het verlengde verblijf in Jeruzalem en de goddelijke aard van het onderscheidingsvermogen van de Messias.
Johannes 2.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed.Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende,En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER041
Het gesprek van Jezus, de Messias, met Nikodemus
Het gesprek tussen Jezus en Nikodemus in Jeruzalem, beschreven in Johannes 3, vormt een wezenlijke wending naar een persoonlijke christelijke spiritualiteit, los van Joodse rituelen, met nadruk op de innerlijke relatie met God.
Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER042
De terugkeer naar Enon ten zuiden van Galilea
Dit artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Enon na Pesach en benadrukt hoe zijn bediening die van Johannes de Doper aanvult. Johannes is de enige evangelist die deze fase beschrijft en de samenhang tussen hun bedieningen belicht. Deze episode toont dat hun rollen niet met elkaar concurreerden, maar harmonieus op elkaar aansloten: beiden vervulden een wezenlijke taak in Gods plan.
Handelingen 1.21 (De Heilige Schrift 1917) :Het is dan nodig, dat van de mannen, die met ons omgegaan hebben al den tijd, in welken de Heere Jezus onder ons in- en uitgegaan is,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER043
De conflicten tussen de leerlingen
Het artikel ‘PER043 - De conflicten tussen de leerlingen’ onderzoekt de rivaliteit tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus. In deze belangrijke beginfase van Jezus' bediening in Judea gaan sommige leerlingen van Johannes Jezus volgen, wat spanningen veroorzaakt. Johannes de Doper benadrukt zijn tijdelijke rol en Jezus' messiaanse natuur. De gebeurtenissen vonden waarschijnlijk plaats in Enon in Judea.
Johannes 3.25-36 (De Heilige Schrift 1917) :Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.Hij moet wassen, maar ik minder worden.Die van boven komt, is boven allen; die uit de aarde is voortgekomen, die is uit de aarde, en spreekt uit de aarde. Die uit den hemel komt, is boven allen.En hetgeen Hij gezien en gehoord heeft, dat getuigt Hij; en Zijn getuigenis neemt niemand aan.Die Zijn getuigenis aangenomen heeft, die heeft verzegeld, dat God waarachtig is.Want Dien God gezonden heeft, Die spreekt de woorden Gods; want God geeft Hem den Geest niet met mate.De Vader heeft den Zoon lief, en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER044
De arrestatie van Johannes de Doper
Het artikel onderzoekt de arrestatie van Johannes de Doper door Herodes Antipas en toont de belangrijke overgang van Johannes' bediening naar die van Jezus als enige erkende Messias. De gebeurtenis, waarschijnlijk in het jaar 30 n.Chr., is een cruciaal keerpunt in de toenmalige godsdienstige context, onderstreept door verwijzingen naar Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.
Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het begin van de bediening in Galilea
-
PER045
Van Judea naar Galilea
Jezus verlaat Judea en gaat na Johannes' arrestatie naar Galilea, niet uit angst, maar om zijn bediening ten volle te beginnen. Dit markeert de overgang naar Galilea, waar hij vriendelijker wordt ontvangen.
Mattheüs 4.12 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus gehoord had, dat Johannes overgeleverd was, is Hij wedergekeerd naar Galilea;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER046
De Samaritaanse vrouw en het water van het leven
Het artikel onderzoekt Jezus' ontmoeting met een Samaritaanse vrouw bij de put van Sichar, beschreven in Johannes 4.4-26, en benadrukt de geestelijke betekenis van het levende water dat Jezus aanbiedt.
Genesis 33.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Jakob kwam behouden tot de stad Sichem, welke is in het land Kanaan, als hij kwam van Paddan-Aram; en hij legerde zich in het gezicht der stad.En hij kocht een deel des velds, waarop hij zijn tent gespannen had, van de hand der zonen van Hemor, den vader van Sichem, voor honderd stukken gelds.En hij richte aldaar een altaar op, en noemde het: De God Israels is God!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER047
Het dorp Sichar in Samaria
Het artikel bespreekt Jezus' ontmoeting met de Samaritaanse vrouw in Sichar en benadrukt het belang ervan voor zijn bediening in Galilea. De bekering van het dorp toont de universele betekenis van Jezus' boodschap.
Johannes 4.27-42 (De Heilige Schrift 1917) :En daarop kwamen Zijn discipelen en verwonderden zich, dat Hij met een vrouw sprak. Nochtans zeide niemand: Wat vraagt Gij, of: Wat spreekt Gij met haar?Zo verliet de vrouw dan haar watervat, en ging heen in de stad en zeide tot de lieden:Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus?Zij dan gingen uit de stad, en kwamen tot Hem.En ondertussen baden Hem de discipelen, zeggende: Rabbi, eet.Maar Hij zeide tot hen: Ik heb een spijs om te eten, die gij niet weet.Zo zeiden dan de discipelen tegen elkander: Heeft Hem iemand te eten gebracht?Jezus zeide tot hen: Mijn spijs is, dat Ik doe den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbrenge.Zegt gijlieden niet: Het zijn nog vier maanden, en dan komt de oogst? Ziet, Ik zeg u: Heft uw ogen op en aanschouwt de landen; want zij zijn alrede wit om te oogsten.En die maait, ontvangt loon, en vergadert vrucht ten eeuwigen leven; opdat zich te zamen verblijde, beide, die zaait en die maait.Want hierin is die spreuk waarachtig: Een ander is het, die zaait, en een ander, die maait.Ik heb u uitgezonden, om te maaien, hetgeen gij niet bearbeid hebt; anderen hebben het bearbeid, en gij zijt tot hun arbeid ingegaan.En velen der Samaritanen uit die stad geloofden in Hem, om het woord der vrouw, die getuigde: Hij heeft mij gezegd alles, wat ik gedaan heb.Als dan de Samaritanen tot Hem gekomen waren, baden zij Hem, dat Hij bij hen bleef; en Hij bleef aldaar twee dagen.En er geloofden er veel meer om Zijns woords wil;En zeiden tot de vrouw: Wij geloven niet meer om uws zeggens wil; want wij zelven hebben Hem gehoord, en weten, dat Deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER048
De terugkeer naar Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' terugkeer naar Galilea aan de hand van de evangeliën en belangrijke plaatsen als Kafarnaüm en Nazaret. Het legt uit hoe deze reizen het begin markeerden van een meer gerichte en invloedrijke bediening.
Johannes 4.43-45 (De Heilige Schrift 1917) :En na de twee dagen ging Hij van daar en ging heen naar Galilea;Want Jezus heeft Zelf getuigd, dat een profeet in zijn eigen vaderland geen eer heeft.Als Hij dan in Galilea kwam, ontvingen Hem de Galileers, gezien hebbende al de dingen, die Hij te Jeruzalem op het feest gedaan had; want ook zij waren tot het feest gegaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER049
Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
Het artikel onderzoekt Jezus' bediening in Kafarnaüm, zijn thuisbasis in Galilea, die vaak in de evangeliën wordt genoemd. Verschillende leerlingen woonden er en de stad diende als uitvalsbasis voor zijn verkondiging.
Mattheüs 4.13 (De Heilige Schrift 1917) :En Nazareth verlaten hebbende, is komen wonen te Kapernaum, gelegen aan de zee, in de landpale van Zebulon en Nafthali;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER050
De moeilijkheden in Nazaret
Het artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Nazaret, waar hij op het ongeloof van zijn dorpsgenoten stuit. Hoewel hij na zijn wonderen in Kafarnaüm als de Messias wordt gezien, wijzen zij hem af. Zo wordt het gezegde geïllustreerd dat niemand profeet is in eigen land.
Mattheüs 13.57 (De Heilige Schrift 1917) :En zij werden aan Hem geergerd. Maar Jezus zeide tot hen: Een profeet is niet ongeeerd, dan in zijn vaderland, en in zijn huis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER051
De vervulling van Jesaja's profetie
Matteüs 4.13-16 beschrijft Jezus' terugkeer naar Kafarnaüm in Galilea en verklaart die als de vervulling van Jesaja's profetie over licht in de gebieden van Zebulon en Naftali. Alleen Matteüs legt dit verband en toont zo dat Jezus de aangekondigde Messias is. Johannes neemt het lichtthema over in zijn proloog. Deze episode wordt gedateerd in februari-maart 31.
Johannes 12.46 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER052
Het begin van de prediking in Galilea
Perikoop PER052 markeert het officiële begin van Jezus' prediking in Galilea na de arrestatie van Johannes de Doper. Matteüs benadrukt de continuïteit tussen Johannes' en Jezus' boodschap: beiden roepen op tot bekering. Dit beslissende keerpunt in Kafarnaüm rond februari-maart 31 bevestigt de vervulling van de messiaanse profetieën en Jezus' volledige intrede in zijn openbare bediening.
Lukas 9.7 (De Heilige Schrift 1917) :En Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen, die van Hem geschiedden; en was twijfelmoedig, omdat van sommigen gezegd werd, dat Johannes van de doden was opgestaan;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER053
De koninklijke ambtenaar in Kana in Galilea
Perikoop 53 vertelt het wonder dat Jezus in Kana in Galilea verricht voor een koninklijke ambtenaar die uit Kafarnaüm komt vanwege zijn zieke zoon (Johannes 4.46-54). Deze episode, gedateerd in februari-maart 31, is volgens Johannes het tweede teken in Kana. De identiteit van de ambtenaar blijft onzeker, maar de auteur vermoedt een Romeinse afkomst, wat de universele redding in Johannes' theologie illustreert. Hij mag niet worden verward met de centurio uit perikoop 110.
Johannes 4.46-54 (De Heilige Schrift 1917) :Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum.Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen.En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts.De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis.Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER054
De bevestiging van de roeping van de leerlingen
Aan de oevers van het Meer van Galilea, omstreeks maart van het jaar 31, bevestigt Jezus de roeping van vier vissers: Simon Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes. Anders dan bij een eerste roeping in Betanië nodigt hij hen nu uit alles achter te laten om zich uitsluitend aan de evangelisatie te wijden. Hun onmiddellijke en volledige reactie getuigt van een vertrouwen dat in de maanden aan zijn zijde is gegroeid. Matteüs (4.18-22) en Marcus (1.16-20) vertellen over deze fundamentele episode van de bediening in Galilea.
Markus 1.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En wandelende bij de Galilese zee, zag Hij Simon en Andreas, zijn broeder, werpende het net in de zee (want zij waren vissers);En Jezus zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden.En zij, terstond hun netten verlatende, zijn Hem gevolgd.En van daar een weinig voortgegaan zijnde, zag Hij Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, en dezelven in het schip hun netten vermakende.En terstond riep Hij hen; en zij, latende hun vader Zebedeus in het schip, met de huurlingen, zijn Hem nagevolgd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER055
De eerste wonderbare visvangst
Perikoop 55 vertelt over de eerste wonderbare visvangst, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lucas 5.1-11), aan het begin van de bediening van Jezus in Galilea. Na een nacht vruchteloos vissen draagt Jezus Simon Petrus op de netten uit te werpen, wat een buitengewone vangst oplevert. Dit wonderlijke gebeuren, dat verschilt van dat in Johannes 21, lijkt de leerlingen in staat te hebben gesteld in de behoeften van hun gezinnen te voorzien voordat ze alles verlieten om Jezus te volgen, en illustreert de goddelijke voorzienigheid die elke roeping begeleidt.
Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER056
De prediking in de synagoge van Kafarnaüm
Dit artikel vertelt over de prediking van Jezus in de synagoge van Kafarnaüm en beschrijft de uitwerking van zijn onderwijs en de reactie van de toehoorders. Het laat zien hoe Jezus zijn toespraken in het Joodse kader inpast zonder afwijzing uit te lokken.
Markus 1.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij.En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER057
De man met de onreine geest
Het artikel onderzoekt de episode waarin Jezus in de synagoge van Kafarnaüm een bezeten man ontmoet. Door zijn woord bevrijdt hij de man, wat de getuigen schokt en de erkenning van zijn goddelijke gezag versterkt. De gebeurtenis vormt een keerpunt voor zijn bekendheid in de streek en toont zijn heerschappij over de onreine geesten.
Lukas 4.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En in de synagoge was een mens, hebbende een geest eens onreinen duivels; en hij riep uit met grote stemme,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener? Zijt Gij gekomen, om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga van hem uit. En de duivel, hem in het midden geworpen hebbende, voer van hem uit, zonder hem iets te beschadigen.En er kwam een verbaasdheid over allen; en zij spraken samen tot elkander, zeggende: Wat woord is dit, dat Hij met macht en kracht den onreinen geesten gebiedt, en zij varen uit?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER058
Genezing van de schoonmoeder van de apostel Petrus
Dit artikel onderzoekt de genezing van de schoonmoeder van Petrus door Jezus in de stad Kafarnaüm in Galilea. Dit wonder, door drie evangeliën verhaald, werpt licht op de gezinssituatie en de sociale omgeving van Simon Petrus en toont de macht van Jezus over ziekten en zijn overeenstemming met de Joodse godsdienstige gebruiken.
Mattheüs 8.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws moeder te bed liggen, hebbende de koorts.En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij stond op, en diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER059
Talrijke genezingen in de avond
Dit artikel verklaart een episode uit de evangeliën waarin Jezus in Kafarnaüm verschillende mensen geneest, wat zijn goddelijke macht en gezag laat zien. De gebeurtenis vindt plaats na de sabbat en trekt een menigte aan die vol bewondering is en door zijn daden geboeid raakt.
Lukas 4.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En als de zon onderging, brachten allen, die kranken hadden, met verscheidene ziekten bevangen, die tot Hem, en Hij leide een iegelijk van hen de handen op, en genas dezelve.En er voeren ook duivelen uit van velen, roepende en zeggende: Gij zijt de Christus, de Zone Gods! En hen bestraffende, liet Hij die niet spreken, omdat zij wisten, dat Hij de Christus was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER060
De Messias Jezus trekt zich terug om te bidden
Het artikel behandelt Jezus' afzondering om te bidden en benadrukt het evenwicht tussen zijn geestelijke boodschap en de genezingsverwachtingen van de menigte. Het verslag van Marcus en Lucas laat zien hoe belangrijk het gebed voor Jezus was te midden van de druk van buitenaf. Zijn geestelijke opdracht bleef centraal staan.
Lukas 4.42 (De Heilige Schrift 1917) :En als het dag werd, ging Hij uit, en trok naar een woeste plaats; en de scharen zochten Hem, en kwamen tot bij Hem, en hielden Hem op, dat Hij van hen niet zou weggaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER061
De toewijding van de leerling
Het artikel onderzoekt de toewijding van de leerlingen van Jezus aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Lucas. Het bespreekt de uitdagingen en beproevingen die verbonden zijn aan de keuze om Jezus te volgen, het vermogen van de Messias tot geestelijk onderscheid en de familieverplichtingen van de leerlingen. Het is in Galilea geworteld en benadrukt de uitwerking van de vernieuwende bediening van Jezus.
Lukas 9.61 (De Heilige Schrift 1917) :En ook een ander zeide: Heere, ik zal U volgen; maar laat mij eerst toe, dat ik afscheid neme van degenen, die in mijn huis zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER062
Prediking in Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' prediking in Galilea en benadrukt zijn onderwijs in de synagogen en de invloed van zijn wonderen op de menigten. Zijn leerlingen vergezellen hem, terwijl de religieuze autoriteiten zich blijven afvragen wie hij is.
Markus 1.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Laat ons in de bijliggende vlekken gaan, opdat Ik ook daar predike; want daartoe ben Ik uitgegaan.En Hij predikte in hun synagogen, door geheel Galilea, en wierp de duivelen uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER063
De genezing van een melaatse.
Dit artikel onderzoekt Jezus' genezing van een melaatse, belicht zijn mededogen en messiaanse gezag en bespreekt de spanningen met de religieuze autoriteiten in Galilea.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER064
De faam van Jezus de Messias verspreidt zich in Galilea
Het artikel bespreekt de groeiende populariteit van Jezus in Galilea, versterkt door zijn verklaring de zonden van een verlamde te vergeven. Daarmee bevestigt hij zijn goddelijkheid en veroorzaakt hij spanningen met de religieuze autoriteiten.
Lukas 5.15-16 (De Heilige Schrift 1917) :Maar het gerucht van Hem ging te meer voort; en vele scharen kwamen samen om Hem te horen, en door Hem genezen te worden van hun krankheden.Maar Hij vertrok in de woestijnen, en bad aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER065
Genezing van een verlamde
Het artikel behandelt Jezus' genezing van een verlamde in Kafarnaüm en benadrukt zijn goddelijkheid, die door de vergeving van zonden wordt verkondigd. Dit schokt de deskundigen in de wet en vergroot de kloof tussen Jezus en de religieuze autoriteiten.
Markus 2.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En na sommige dagen is Hij wederom binnen Kapernaum gekomen; en het werd gehoord, dat Hij in huis was.En terstond vergaderden daar velen, alzo dat ook zelfs de plaatsen omtrent de deur hen niet meer konden bevatten; en Hij sprak het woord tot hen.En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een geraakte, die van vier gedragen werd.En niet kunnende tot Hem genaken, overmits de schare, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeken neder, daar de geraakte op lag.En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten:Wat spreekt Deze aldus gods lasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelven overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten?Wat is lichter, te zeggen tot den geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeken op, en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En terstond stond hij op, en het beddeken opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit zulks gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER066
De roeping van een andere leerling, Mattheüs
Het artikel onderzoekt Jezus' roeping van Matteüs en benadrukt zijn unieke rol onder de leerlingen als toekomstige evangelieschrijver. Matteüs verlaat zijn beroep van belastinginner om Christus te volgen, nadat hij hem waarschijnlijk via Johannes de Doper al kende. Deze roeping is belangrijk omdat Matteüs een wezenlijke woordvoerder van de apostelen wordt.
Mattheüs 9.9 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, van daar voortgaande, zag een mens in het tolhuis zitten, genaamd Mattheus; en zeide tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER067
Het feestmaal van Levi
Matteüs, ook Levi genoemd, organiseert een feestmaal ter gelegenheid van zijn roeping door Jezus. Dit benadrukt Jezus' opdracht die iedereen omvat: hij wordt ontvangen door mensen die vaak worden afgewezen. De synoptische evangeliën beschrijven het gebeuren, dat Matteüs' invloed op zijn omgeving symboliseert.
Mattheüs 10.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen tot Zich geroepen hebbende, heeft Hij hun macht gegeven over de onreine geesten, om dezelve uit te werpen, en om alle ziekte en alle kwale te genezen.De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder;Filippus en Bartholomeus; Thomas en Mattheus, de tollenaar; Jakobus, de zoon van Alfeus, en Lebbeus, toegenaamd Thaddeus;Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER068
Vraag over de omgang met zondaars
Het artikel analyseert de kritiek van de farizeeën op Jezus' verdraagzaamheid tegenover zondaars. Zij proberen hem in diskrediet te brengen nu zijn populariteit groeit.
Lukas 5.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En hun Schriftgeleerden en de Farizeen murmureerden tegen Zijn discipelen, zeggende: Waarom eet en drinkt gij met tollenaren en zondaren?En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Die gezond zijn, hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn.Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaren tot bekering.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Cultuur, gebruiken en historische achtergrond van het Nieuwe Testament
-
CHR002
De uitleg van de 70 weken van Daniël
Het artikel analyseert de zeventig weken van Daniël en richt zich op twee belangrijke uitleggingen: die van sir Robert Anderson, populair in evangelische kringen, en die van Edward Denney, die een eenvoudiger en samenhangender lezing benadrukt. Het onderzoekt de grondslagen van deze benaderingen.
Johannes 13.19 (De Heilige Schrift 1917) :Van nu zeg Ik het ulieden, eer het geschied is, opdat, wanneer het geschied zal zijn, gij geloven moogt, dat Ik het ben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CHR003
De Joodse kalender
Dit artikel onderzoekt de Joodse kalender, die essentieel is om de chronologie van de bijbelse gebeurtenissen te begrijpen. Het maakt deel uit van een reeks die de profetie van Daniël onderzoekt.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER069
Het tweede pesachfeest in Jeruzalem
Dit artikel analyseert Jezus' tweede pesachpelgrimstocht naar Jeruzalem, genoemd in Johannes 5:1. Johannes noemt Pesach niet uitdrukkelijk, maar de chronologische context wijst daarop. Jezus gebruikt de gelegenheid om te prediken en met de godsdienstige autoriteiten te debatteren. Dit gebeurt op het tempelplein, waar de toestroom van pelgrims hem een gevarieerd publiek biedt.
Lukas 6.1 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den tweeden eersten sabbat, dat Hij door het gezaaide ging; en Zijn discipelen plukten aren, en aten ze, die wrijvende met de handen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER070
De genezing van de zieke bij het bad van Betesda
Het artikel analyseert Jezus' genezing van de zieke bij het bad van Betesda op sabbat. Het toont zijn aanspraak op de positie van Heer van de sabbat en de spanningen met de farizeeën. Johannes beschrijft het wonder als een bewuste oproep om over de Joodse wetten na te denken en de misstanden in de uitleg door de godsdienstige autoriteiten aan het licht te brengen.
Johannes 5.2-16 (De Heilige Schrift 1917) :En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen.In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters.Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was.En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had.Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder.Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag.De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen.Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel.Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel?En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was.Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had.En daarom vervolgden de Joden Jezus, en zochten Hem te doden, omdat Hij deze dingen op den sabbat deed.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER071
Jezus, de Messias, verklaart zich gelijk aan de Vader
Het artikel analyseert Jezus' verklaring dat hij aan God gelijk is, vanuit de genezing van een zieke. Het benadrukt de invloed van zijn theologische uitspraken in Jeruzalem tijdens Pesach.
Johannes 5.14 (De Heilige Schrift 1917) :Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER072
Getuigenissen die dat van Jezus, de Messias, bevestigen
Het artikel bespreekt de getuigenissen die Jezus' messiasschap bevestigen, vooral Johannes de Doper en de goddelijke wonderen in Johannes' verhaal. Het speelt in Jeruzalem na Pesach van maart 31. Jezus bekritiseert de leiders die hem niet erkennen en noemt Mozes als voorloper. Sommigen, zoals Nikodemus, zullen zich bekeren.
Johannes 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER073
De prediking in Galilea gaat door
Het artikel behandelt Jezus' prediking in Galilea in het jaar 31 en zijn groeiende bekendheid ondanks afwijzing door de godsdienstige autoriteiten. Hij werkte volgens de evangeliën vooral in Kafarnaüm, predikte in synagogen en verrichtte veel wonderen. Dit trekt ook buiten Galilea menigten aan.
Mattheüs 4.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus omging geheel Galilea, lerende in hun synagogen en predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte en alle kwale onder het volk.En Zijn gerucht ging van daar uit in geheel Syrie; en zij brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en pijnen bevangen zijnde, en van den duivel bezeten, en maanzieken en geraakten; en Hij genas dezelve.En vele scharen volgden Hem na, van Galilea en van Dekapolis, en van Jeruzalem, en van Judea, en van over de Jordaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER074
De vraag van Johannes de Dopers leerlingen over vasten
Dit artikel onderzoekt de vraag over vasten van Johannes de Dopers leerlingen en Jezus' antwoord. Het benadrukt de overgang van traditioneel jodendom naar een persoonlijke relatie met God, kenmerkend voor het christendom.
Markus 2.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :En de discipelen van Johannes en der Farizeen vastten; en zij kwamen en zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en der Farizeen, en Uw discipelen vasten niet?En Jezus zeide tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen vasten, terwijl de Bruidegom bij hen is? Zo langen tijd zij den Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten.Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en alsdan zullen zij vasten in dezelve dagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER075
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn tonen de radicale breuk tussen jodendom en christendom. Jezus vertelt ze als antwoord op Johannes de Dopers leerlingen over vasten: oud en nieuw kunnen niet worden vermengd. De vereiste verandering is geen hervorming, maar een volledige omvorming die iedereen vraagt te kiezen welke Meester hij wil volgen.
Markus 2.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand naait een lap ongevold laken op een oud kleed; anders scheurt deszelfs nieuwe aangenaaide lap iets af van het oude kleed, en er wordt een ergere scheur.En niemand doet nieuwen wijn in oude lederzakken; anders doet de nieuwe wijn de leder zakken bersten en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven; maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER076
Jezus is de heer van de sabbat
Jezus en zijn leerlingen lopen op een sabbat door een korenveld (5 april 31, in Galilea). De farizeeën beschuldigen hen ervan de sabbatswet te overtreden. Jezus antwoordt met het voorbeeld van David en bevestigt zijn absolute gezag: de Mensenzoon is Heer van de sabbat. Hij hekelt de ontsporingen van de farizese uitleg, die ingaat tegen de oorspronkelijke geest van de wet van Mozes, en eist het recht op om de ware sabbat te herstellen.
Mattheüs 12.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :In dien tijd ging Jezus, op een sabbatdag, door het gezaaide, en Zijn discipelen hadden honger, en begonnen aren te plukken, en te eten.En de Farizeen, dat ziende, zeiden tot Hem: Zie, Uw discipelen doen, wat niet geoorloofd is te doen op den sabbat.Maar Hij zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, wat David gedaan heeft, toen hem hongerde, en hun, die met hem waren?Hoe hij gegaan is in het huis Gods, en de toonbroden gegeten heeft, die hem niet geoorloofd waren te eten, noch ook hun, die met hem waren, maar den priesteren alleen.Of hebt gij niet gelezen in de wet, dat de priesters den sabbat ontheiligen in den tempel, op de sabbatdagen, en nochtans onschuldig zijn?En Ik zeg u, dat Een, meerder dan de tempel, hier is.Doch zo gij geweten hadt, wat het zij: Ik wil barmhartigheid en niet offerande, gij zoudt de onschuldigen niet veroordeeld hebben.Want de Zoon des mensen is een Heere ook van den sabbat.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER077
De genezing van de man met de verlamde hand
Perikoop 77 beschrijft de genezing van een man met een verlamde hand in de synagoge van Kafarnaüm, op een sabbat in het jaar 31. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lucas, onthult de groeiende spanning tussen Jezus en de farizeeën. Zij zoeken een beschuldiging tegen hem en weigeren de verrichte wonderen te zien. Het jaar 31 eindigt met een breuk tussen Jezus en de Joodse godsdienstige leiders.
Mattheüs 12.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar voortgaande, kwam Hij in hun synagoge.En ziet, er was een mens, die een dorre hand had, en zij vraagden Hem, zeggende: Is het ook geoorloofd op de sabbatdagen te genezen? (opdat zij Hem mochten beschuldigen).En Hij zeide tot hen: Wat mens zal er zijn onder u, die een schaap heeft, en zo datzelve op een sabbatdag in een gracht valt, die hetzelve niet zal aangrijpen en uitheffen?Hoe veel gaat nu een mens een schaap te boven? Zo is het dan op de sabbatdagen geoorloofd wel te doen.Toen zeide Hij tot dien mens: Strek uw hand uit; en hij strekte ze uit, en zij werd hersteld, gezond gelijk de andere.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER078
De farizeeën overwegen de Messias Jezus te vermoorden
Perikoop 78 beschrijft het besluit van de farizeeën om de Messias Jezus te vermoorden, na de genezing van de man met de verlamde hand op een sabbat. In het jaar 31 staat in Kafarnaüm een vijandige godsdienstige leiding lijnrecht tegenover een bewonderend volk. Afwijkende stemmen, zoals Nicodemus en Gamaliël, getuigen van interne tegenstand binnen het Sanhedrin. Ondanks dit complot zet Jezus zijn dienst vastberaden voort.
Johannes 18.14 (De Heilige Schrift 1917) :Kajafas nu was degene, die den Joden geraden had, dat het nut was, dat een Mens voor het volk stierve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER079
Talrijke genezingen in Galilea
Perikoop 79 beschrijft de talrijke genezingen die Jezus in het jaar 31 in Galilea, rond Kafarnaüm, verricht. Voor menigten uit heel Israël geneest Jezus zieken en verkondigt hij het heil, waarbij hij om discretie vraagt. Matteüs verbindt deze gebeurtenissen met de profetie van Jesaja 42.1-4 en ziet daarin een openbaring van de Drie-eenheid. Zijn groeiende bekendheid contrasteert met de toenemende tegenstand van de farizeeën, die jaloers zijn op zijn invloed op het volk.
Markus 3.7-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus vertrok met Zijn discipelen naar de zee; en Hem volgde een grote menigte van Galilea, en van Judea,En van Jeruzalem, en van Idumea, en van over de Jordaan; en die van omtrent Tyrus en Sidon, een grote menigte, gehoord hebbende, hoe grote dingen Hij deed, kwamen tot Hem.En Hij zeide tot Zijn discipelen, dat een scheepje steeds omtrent Hem blijven zou, om der schare wil, opdat zij Hem niet zouden verdringen.Want Hij had er velen genezen, alzo dat Hem al degenen, die enige kwalen hadden, overvielen, opdat zij Hem mochten aanraken.En de onreine geesten, als zij Hem zagen, vielen voor Hem neder en riepen, zeggende: Gij zijt de Zone Gods!En Hij gebood hun scherpelijk dat zij Hem niet zouden openbaar maken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER080
De keuze van de twaalf apostelen
Jezus kiest twaalf leerlingen uit zijn volgelingen en geeft hun de titel apostel, een Grieks woord dat ‘uitgezonden met een opdracht’ betekent. Deze keuze, na een nacht van gebed, komt overeen met het aantal stammen van Israël. De Twaalf ontvangen gezag om te genezen en het heil te verkondigen en vormen het fundament van de toekomstige kerk. Het artikel onderzoekt de herkomst van het woord, Jezus' gebed, de vraag naar zijn alwetendheid en het geval van Judas Iskariot.
Lukas 6.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in die dagen, dat Hij uitging naar den berg, om te bidden, en Hij bleef den nacht over in het gebed tot God.En als het dag was geworden, riep Hij Zijn discipelen tot Zich, en verkoos er twaalf uit hen, die Hij ook apostelen noemde:Namelijk Simon, welken Hij ook Petrus noemde; en Andreas zijn broeder, Jakobus en Johannes, Filippus en Bartholomeus;Mattheus en Thomas, Jakobus, den zoon van Alfeus, en Simon genaamd Zelotes;Judas Jakobi, en Judas Iskariot, die ook de verrader geworden is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER081
De opdracht van de twaalf apostelen
Het artikel onderzoekt de opdracht van de twaalf apostelen volgens Matteüs, Marcus en Lucas, met aandacht voor de voorrang van de Joden in het heilsplan en de aanwijzingen van Jezus om Gods koninkrijk te verkondigen.
Markus 6.6-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.En Hij riep tot Zich de twaalven, en begon hen uit te zenden twee en twee, en gaf hun macht over de onreine geesten.En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;Maar dat zij schoenzolen zouden aanbinden, en met geen twee rokken gekleed zijn.En Hij zeide tot hen: Zo waar gij in een huis zult ingaan, blijft daar, totdat gij van daar uitgaat.En zo wie u niet zullen ontvangen, noch u horen, vertrekkende van daar, schudt het stof af, dat onder aan uw voeten is, hun tot een getuigenis. Voorwaar zeg Ik u: Het zal Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels dan dezelve stad.En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER082
Verkondiging van het Evangelie
Het artikel ‘PER082 - Verkondiging van het evangelie’ onderzoekt Jezus' profetische aanwijzingen aan zijn leerlingen, waarin hij komende vervolgingen aankondigt. Aan de hand van Matteüs 10.16-23 belicht het de rol van de heilige Geest. Deze opleiding in Galilea bereidt de apostelen voor op toekomstige uitdagingen.
Mattheüs 10.16-23 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet, Ik zende u als schapen in het midden der wolven; zijt dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere; want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER083
Waarschuwing voor de komende vervolgingen
Jezus waarschuwt zijn leerlingen voor komende vervolgingen en onthult de geestelijke en moeilijke aard van hun opdracht. Dit onderricht, gebaseerd op het evangelie van Matteüs, bereidt de apostelen voor op de geestelijke en lichamelijke uitdagingen van hun dienst.
Mattheüs 10.24-42 (De Heilige Schrift 1917) :De discipel is niet boven den meester, noch de dienstknecht boven zijn heer.Het zij den discipel genoeg, dat hij worde gelijk zijn meester, en de dienstknecht gelijk zijn heer. Indien zij den Heere des huizes Beelzebul hebben geheten, hoeveel te meer Zijn huisgenoten!Vreest dan hen niet; want er is niets bedekt, hetwelk niet zal ontdekt worden, en verborgen, hetwelk niet zal geweten worden.Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht; en hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat op de daken.En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel.Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, dien zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.Die u ontvangt, ontvangt Mij; en die Mij ontvangt, ontvangt Hem, Die Mij gezonden heeft.Die een profeet ontvangt in den naam eens profeten, zal het loon eens profeten ontvangen; en die een rechtvaardige ontvangt in den naam eens rechtvaardigen, zal het loon eens rechtvaardigen ontvangen.En zo wie een van deze kleinen te drinken geeft alleenlijk een beker koud water, in den naam eens discipels, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER084
De samenkomst van de leerlingen en de menigte
Het artikel behandelt de samenkomst van de leerlingen en de menigte in Galilea, waar Jezus na de keuze van de twaalf apostelen zijn Bergrede houdt. De menigte komt vooral voor de wonderbaarlijke genezingen, maar dit moment is ook wezenlijk voor het onderricht van Jezus' boodschap. Lucas en Matteüs geven twee aanvullende perspectieven op deze gebeurtenis.
Mattheüs 5.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER085
De Bergrede (1), de zaligsprekingen
Het artikel onderzoekt de Bergrede en benadrukt verschillen tussen Matteüs en Lucas. Het legt uit hoe dit onderricht van Jezus, vooral tot de leerlingen gericht, vaak werd herhaald en verzameld. Bijzondere aandacht gaat naar de zaligsprekingen en hun geestelijke betekenis.
Mattheüs 5.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER086
De Bergrede (2), de door Lucas opgetekende vervloekingen
Dit artikel richt zich op de vervloekingen die Jezus volgens het evangelie van Lucas in de Bergrede uitspreekt. Deze waarschuwingen hekelen gehechtheid aan materiële zaken en het zoeken naar menselijke goedkeuring, en benadrukken de waarden die een ware leerling moet volgen.
Mattheüs 23.13-31 (De Heilige Schrift 1917) :Maar wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden! want gij sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen, overmits gij daar niet ingaat, noch degenen, die ingaan zouden, laat ingaan.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij eet de huizen der weduwen op, en dat onder den schijn van lang te bidden; daarom zult gij te zwaarder oordeel ontvangen.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij omreist zee en land, om een Jodengenoot te maken, en als hij het geworden is, zo maakt gij hem een kind der helle, tweemaal meer dan gij zijt.Wee u, gij blinde leidslieden, die zegt: Zo wie gezworen zal hebben bij den tempel, dat is niets; maar zo wie gezworen zal hebben bij het goud des tempels, die is schuldig.Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, het goud, of de tempel, die het goud heiligt?En zo wie gezworen zal hebben bij het altaar, dat is niets; maar zo wie gezworen zal hebben bij de gave, die daarop is, die is schuldig.Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, de gave, of het altaar, dat de gave heiligt?Daarom wie zweert bij het altaar, die zweert bij hetzelve, en bij al wat daarop is.En wie zweert bij den tempel, die zweert bij denzelven, en bij Dien, Die daarin woont.En wie zweert bij den hemel, die zweert bij den troon Gods, en bij Dien, Die daarop zit.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten.Gij blinde leidslieden, die de mug uitzijgt, en den kemel doorzwelgt.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij reinigt het buitenste des drinkbekers, en des schotels, maar van binnen zijn zij vol van roof en onmatigheid.Gij blinde Farizeer, reinig eerst wat binnen in den drinkbeker en den schotel is, opdat ook het buitenste derzelve rein worde.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij zijt den witgepleisterden graven gelijk, die van buiten wel schoon schijnen, maar van binnen zijn zij vol doodsbeenderen en alle onreinigheid.Alzo ook schijnt gij wel den mensen van buiten rechtvaardig, maar van binnen zijt gij vol geveinsdheid en ongerechtigheid.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij bouwt de graven der profeten op, en versiert de graftekenen der rechtvaardigen;En zegt: Indien wij in de tijden onzer vaderen waren geweest, wij zouden met hen geen gemeenschap gehad hebben aan het bloed der profeten.Aldus getuigt gij tegen uzelven, dat gij kinderen zijt dergenen, die de profeten gedood hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER087
De Bergrede (3), het zout van de aarde
Het artikel onderzoekt het ‘zout van de aarde’ in Jezus' Bergrede, aan de hand van Matteüs 5:13 en met verbanden naar Marcus en Lucas. Jezus gebruikt dit beeld voor de rol van de leerlingen als dragers van wijsheid en bescherming tegen verderf, en waarschuwt voor het verlies van hun geestelijke invloed.
Lukas 14.34-35 (De Heilige Schrift 1917) :Het zout is goed; maar indien het zout smakeloos geworden is, waarmede zal het smakelijk gemaakt worden?Het is noch tot het land, noch tot den mesthoop bekwaam; men werpt het weg. Wie oren heeft, om te horen, die hore.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER088
De Bergrede (4), het licht van de wereld
Dit artikel onderzoekt hoe het beeld van het ‘licht van de wereld’ in de Bergrede de leerlingen leert hun geloof zichtbaar te beleven, aan de hand van Matteüs 5.14-16, Marcus 4.21-22 en Lucas 8.16/11.33-35. Deze beelden moedigen aan een voorbeeld van oprechtheid te zijn en Gods licht te weerspiegelen om anderen tot zijn lof te inspireren.
Lukas 8.16 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, bedekt dezelve met een vat, of zet ze onder een bed; maar zet ze op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER089
De Bergrede (5), de verhouding van de Messias Jezus tot de wet
Dit vijfde deel over de Bergrede onderzoekt Jezus' verhouding tot de wet van Mozes op grond van Matteüs 5.17-20. Jezus verklaart dat hij de wet niet komt afschaffen, maar volledig vervullen volgens Gods oorspronkelijke bedoeling. Hij onderscheidt de ware wet van Mozes van godsdienstige tradities die schriftgeleerden en farizeeën toevoegden, en waarschuwt dat hun geïnstitutionaliseerde gerechtigheid niet naar het koninkrijk van de hemel leidt.
Lukas 24.44 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER090
De Bergrede (6), moord, offergave en vergeving
Dit zesde deel van de Bergrede (Mat. 5.21-26) onderzoekt Jezus' onderricht over moord, offergave en vergeving. Jezus verdiept het vijfde gebod door te laten zien dat woede en minachting tegenover een broeder geestelijk even ernstig zijn als moord zelf. Hij stelt de letter van de farizese wet tegenover Gods oorspronkelijke geest en verklaart dat alleen oprechte vergeving, niet de offergave, een normale verhouding herstelt. De waarschuwing betreft de eindtijd: zonder verzoening volgt de Gehenna.
Exodus 20.13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zult niet doodslaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER091
De Bergrede (7), overspel en echtscheiding
Perikoop 91 onderzoekt het zevende deel van de Bergrede, over overspel en echtscheiding (Mat. 5.27-32; Luc. 16.18). Jezus gaat verder dan de wet van Mozes door niet alleen de daad, maar ook het koesteren van zulke gedachten te veroordelen. Tegenover de scholen van Hillel en Sjammai stelt hij radicale eisen aan echtscheiding. De beelden van het oog en de hand benadrukken dat het hart innerlijk moet veranderen om zonde te vermijden.
Mattheüs 5.27-32 (De Heilige Schrift 1917) :Gij hebt gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult geen overspel doen.Maar Ik zeg u, dat zo wie een vrouw aan ziet, om dezelve te begeren, die heeft alrede overspel in zijn hart met haar gedaan.Indien dan uw rechteroog u ergert, trekt het uit, en werpt het van u; want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele lichaam in de hel geworpen worde.En indien uw rechterhand u ergert, houwt ze af, en werpt ze van u; want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele lichaam in de hel geworpen worde.Er is ook gezegd: Zo wie zijn vrouw verlaten zal, die geve haar een scheidbrief.Maar Ik zeg u, dat zo wie zijn vrouw verlaten zal, anders dan uit oorzake van hoererij, die maakt, dat zij overspel doet; en zo wie de verlatene zal trouwen, die doet overspel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER092
De Bergrede (8), meineed
In de Bergrede onderwijst Jezus over meineed (Mat. 5.33-37). Tegenover de toenmalige gewoonte van voorwaardelijke eden eist hij eenvoudige, oprechte woorden: laat ‘ja’ ja zijn en ‘nee’ nee. Alleen Matteüs vermeldt dit onderricht; Lucas schrijft voor niet-Joden, voor wie deze praktijk minder relevant was. Jakobus 5.12 herneemt dit voorschrift in de apostolische traditie.
Jakobus 5.12 (De Heilige Schrift 1917) :Doch voor alle dingen, mijn broeders, zweert niet, noch bij den hemel, noch bij de aarde, noch enigen anderen eed; maar uw ja, zij ja, en het neen, neen; opdat gij in geen oordeel valt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER093
De Bergrede (9), vergelding
PER093 onderzoekt Jezus' onderricht over vergelding in de Bergrede (Mat. 5.38-42). Jezus geeft een nieuwe uitleg van de vergeldingswet (Ex. 21.24; Lev. 24.20; Deut. 19.21) en roept zijn leerlingen tot geweldloosheid, vergeving en liefde voor vijanden. Dit alleen bij Matteüs voorkomende onderricht bepleit geen volledige passiviteit, maar een vreedzaam antwoord dat vergelding overstijgt, overeenkomstig Romeinen 12.17 en 1 Petrus 3.9.
Leviticus 24.20 (De Heilige Schrift 1917) :Breuk voor breuk, oog voor oog, tand voor tand; gelijk als hij een gebrek een mens zal aangebracht hebben, zo zal ook hem aangebracht worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER094
De Bergrede (10), uw vijanden liefhebben
Het tiende deel van de Bergrede gaat over liefde voor vijanden (Mat. 5.43-48; Luc. 6.27-36). Jezus gaat verder dan de farizese uitleg en nodigt zijn leerlingen uit zelfs heidenen lief te hebben, naar het voorbeeld van God, die alle mensen liefheeft. De ‘gulden regel’ (Mat. 7.12) vult dit onderricht aan. Het uiteindelijke doel is goddelijke volmaaktheid: ‘Wees volmaakt zoals uw hemelse Vader volmaakt is.’
Mattheüs 5.43-48 (De Heilige Schrift 1917) :Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben, en uw vijand zult gij haten.Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen;Opdat gij moogt kinderen zijn uws Vaders, Die in de hemelen is; want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en goeden, en regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.Want indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat loon hebt gij? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde?En indien gij uw broeders alleen groet, wat doet gij boven anderen? Doen ook niet de tollenaars alzo?Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER095
De Bergrede (11), de giften
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het geven in de Bergrede. Hij benadrukt een persoonlijke relatie met God en bekritiseert het opzichtige gedrag van de farizeeën. De gebeurtenissen spelen zich af in Galilea, kort na het Pesachfeest van het jaar 31, op een cruciaal moment in Jezus’ bediening.
Lukas 6.26 (De Heilige Schrift 1917) :Wee u, wanneer al de mensen wel van u spreken, want hun vaders deden desgelijks den valsen profeten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER096
De Bergrede (12), onderricht over het gebed
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het gebed in de Bergrede en benadrukt de oproep tot oprechte vroomheid, ver van vormendienst. Het baseert zich op de evangeliën van Matteüs en Lucas en legt de betekenis en de context van het gebed uit.
Mattheüs 6.5-15 (De Heilige Schrift 1917) :En wanneer gij bidt, zo zult gij niet zijn gelijk de geveinsden; want die plegen gaarne, in de synagogen en op de hoeken der straten staande, te bidden, opdat zij van de mensen mogen gezien worden. Voorwaar, Ik zeg u, dat zij hun loon weg hebben.Maar gij, wanneer gij bidt, gaat in uw binnenkamer, en uw deur gesloten hebbende, bidt uw Vader, Die in het verborgen is; en uw Vader, Die in het verborgen ziet, zal het u in het openbaar vergelden.En als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van woorden, gelijk de heidenen; want zij menen, dat zij door hun veelheid van woorden zullen verhoord worden.Wordt dan hun niet gelijk; want uw Vader weet, wat gij van node hebt, eer gij Hem bidt.Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER097
De Bergrede (13), de vergeving
Dit artikel onderzoekt de vergeving in Jezus’ Bergrede. Het benadrukt dat ons vermogen om te vergeven verbonden is met Gods vergeving, een centraal thema in het evangelie van Matteüs.
Mattheüs 5.12 (De Heilige Schrift 1917) :Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER098
De Bergrede (14), het vasten
Het artikel analyseert de Bergrede, waarin Jezus de godsdienstige vormendienst van de farizeeën bekritiseert. Hij benadrukt het belang van oprechte beweegredenen en terughoudendheid bij het vasten en andere godsdienstige handelingen.
Lukas 5.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :En zij zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes dikmaals, en doen gebeden, desgelijks ook de discipelen der Farizeen, maar de Uwe eten en drinken?Doch Hij zeide tot hen: Kunt gij de bruiloftskinderen, terwijl de Bruidegom bij hen is, doen vasten?Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, dan zullen zij vasten in die dagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER099
De Bergrede (15), een schat in de hemel
Dit artikel analyseert een passage uit de Bergrede waarin Jezus Christus het belang bespreekt van de keuze tussen aardse en geestelijke rijkdom. Hij benadrukt dat de ware schat in Gods koninkrijk ligt. Jezus maakt duidelijk dat men niet tegelijk God en het geld kan dienen en pleit ervoor geestelijke waarden voorrang te geven.
Mattheüs 19.24 (De Heilige Schrift 1917) :En wederom zeg Ik u: Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke inga in het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER100
De Bergrede (16), zorgen en bezorgdheid
Het artikel onderzoekt Jezus’ Bergrede en stelt geloof boven materiële zorgen. Het put voornamelijk uit het onderricht van Matteüs en Lucas en beschrijft hoe Jezus zijn leerlingen aanspoorde op God te vertrouwen.
Lukas 12.22-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot Zijn discipelen: Daarom zeg Ik u: Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten zult, noch voor het lichaam, waarmede gij u kleden zult.Het leven is meer dan het voedsel, en het lichaam dan de kleding.Aanmerkt de raven, dat zij niet zaaien, noch maaien, welke geen spijskamer noch schuur hebben, en God voedt dezelve; hoeveel gaat gij de vogelen te boven?Wie toch van u kan, met bezorgd te zijn, een el tot zijn lengte toedoen?Indien gij dan ook het minste niet kunt, wat zijt gij voor de andere dingen bezorgd?Aanmerkt de lelien, hoe zij wassen; zij arbeiden niet, en spinnen niet; en Ik zeg u: ook Salomo in al zijn heerlijkheid is niet bekleed geweest als een van deze.Indien nu God het gras dat heden op het veld is, en morgen in den oven geworpen wordt, alzo bekleedt, hoeveel meer u, gij kleingelovigen!En gijlieden, vraagt niet, wat gij eten, of wat gij drinken zult; en weest niet wankelmoedig.Want al deze dingen zoeken de volken der wereld; maar uw Vader weet, dat gij deze dingen behoeft.Maar zoekt het Koninkrijk Gods, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.Vreest niet, gij klein kuddeken, want het is uws Vaders welbehagen, ulieden het Koninkrijk te geven.Verkoopt hetgeen gij hebt, en geeft aalmoes. Maakt uzelven buidels, die niet verouden, een schat, die niet afneemt, in de hemelen, daar de dief niet bijkomt, noch de mot verderft.Want waar uw schat is, aldaar zal ook uw hart zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER101
De Bergrede (17), anderen niet oordelen
Dit artikel onderzoekt de bergrede van Jezus, vooral het verbod om anderen te oordelen. Aan de hand van Matteüs 7.1-6 en Lucas 6.37-45 pleit het voor barmhartigheid en wederkerigheid in menselijke relaties.
Lukas 6.37-45 (De Heilige Schrift 1917) :En oordeelt niet, en gij zult niet geoordeeld worden; verdoemt niet, en gij zult niet verdoemd worden; laat los, en gij zult losgelaten worden.Geeft, en u zal gegeven worden; een goede, neergedrukte, en geschudde en overlopende maat zal men in uw schoot geven; want met dezelfde maat, waarmede gijlieden meet, zal ulieden wedergemeten worden.En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Kan ook wel een blinde een blinde op den weg leiden? Zullen zij niet beiden in de gracht vallen?De discipel is niet boven zijn meester; maar een iegelijk volmaakt discipel zal zijn gelijk zijn meester.En wat ziet gij den splinter, die in uws broeders oog is, en den balk, die in uw eigen oog is, merkt gij niet?Of hoe kunt gij tot uw broeder zeggen: Broeder, laat toe, dat ik den splinter, die in uw oog is, uitdoe; daar gij zelf den balk, die in uw oog is, niet ziet? Gij geveinsde! doe eerst den balk uit uw oog, en dan zult gij bezien, om den splinter uit te doen, die in uws broeders oog is.Want het is geen goede boom, die kwade vrucht voortbrengt, en geen kwade boom, die goede vrucht voortbrengt;Want ieder boom wordt uit zijn eigen vrucht gekend; want men leest geen vijgen van doornen, en men snijdt geen druif van bramen.De goede mens brengt het goede voort uit den goeden schat zijns harten; en de kwade mens brengt het kwade voort uit den kwaden schat zijns harten; want uit den overvloed des harten spreekt zijn mond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER102
De bergrede (18), een aanmoediging tot gebed
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus in de bergrede aanmoedigt tot volhardend gebed en benadrukt dat God antwoordt aan wie aanhoudend vragen. Het illustreert dit met vaderlijke vergelijkingen en belicht Gods goedheid.
Lukas 6.20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Zijn ogen opslaande over Zijn discipelen, zeide: Zalig zijt gij, armen, want uwer is het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER103
De bergrede (19), de gulden regel
Dit artikel bespreekt de gulden regel in de bergrede, legt uit dat een geestelijke verandering nodig is om deze toe te passen en benadrukt de noodzaak van Gods hulp.
Galaten 5.14 (De Heilige Schrift 1917) :Want de gehele wet wordt in een woord vervuld, namelijk in dit: Gij zult uw naaste liefhebben, gelijk uzelven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER104
De bergrede (20), de twee wegen
Dit artikel bespreekt de bergrede, waarin Jezus het belang uitlegt van geestelijke keuzes, voorgesteld door twee wegen. Dit terugkerende thema benadrukt Jezus’ oproep aan zijn leerlingen om de moeilijke weg te kiezen die naar het eeuwige leven leidt.
Mattheüs 7.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Gaat in door de enge poort; want wijd is de poort, en breed is de weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve ingaan;Want de poort is eng, en de weg is nauw, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die denzelven vinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER105
De bergrede (21), de valse profeten
Dit artikel behandelt Jezus’ waarschuwing tegen valse profeten in de bergrede. Aan de vruchten van hun onderricht is het ware van het valse te onderscheiden. Drie hoofdcriteria komen aan bod: beweegredenen, overeenstemming met Jezus en gedrag.
Mattheüs 24.24 (De Heilige Schrift 1917) :Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER106
De bergrede (22), wie mij Heer noemen
Dit artikel onderzoekt de bergrede, waarin Jezus spreekt over vermeende leerlingen die Hij niet erkent. Het vergelijkt de evangelisten Matteüs en Lucas en behandelt de oprechtheid van het geloof die nodig is om Gods Koninkrijk binnen te gaan, voorbij etnische afkomst en wonderdaden.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER107
De bergrede (23), de twee huizen
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de twee huizen. Zij illustreert het belang van een stevig geestelijk fundament tegenover een misleidende schijn en benadrukt het onderscheid tussen ware en valse leerlingen.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER108
De gevolgen van de bergrede
PER108 sluit de bergrede af volgens Matteüs 7.28-29. De menigte en de leerlingen zijn getroffen door het unieke gezag van Jezus, dat zo verschilt van dat van de farizeeën. In 23 punten heeft Jezus het beeld van de ware leerling geschetst, een ideaal dat zonder diepgaande verandering onbereikbaar is. De menigte ontwaart in hem de Messias en verlangt naar het nieuwe leven dat hij aanbiedt.
Lukas 6.17 (De Heilige Schrift 1917) :En met hen afgekomen zijnde, stond Hij op een vlakke plaats, en met Hem de schare Zijner discipelen, en een grote menigte des volks van geheel Judea en Jeruzalem, en van den zeekant van Tyrus en Sidon; (6:18) Die gekomen waren, om Hem te horen, en om van hun ziekten genezen te worden,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER109
De genezing van een melaatse na de bergrede
Dit artikel onderzoekt de genezing van een melaatse door Jezus na de bergrede en bespreekt de uiteenlopende verslagen in de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. De genezing wordt beschreven als een uitdaging aan de strenge reinigingswetten, en het belang van het naleven van de wet van Mozes wordt benadrukt. Het artikel stelt vragen over de samenhang tussen verschillende evangelieverslagen.
Markus 1.40-44 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Hem kwam een melaatse, biddende Hem, en vallende voor Hem op de knieen, en tot Hem zeggende: Indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, strekte de hand uit, en raakte hem aan, en zeide tot hem: Ik wil, word gereinigd!En als Hij dit gezegd had, ging de melaatsheid terstond van hem, en hij werd gereinigd.En als Hij hem strengelijk verboden had, deed Hij hem terstond van Zich gaan;En zeide tot hem: Zie, dat gij niemand iets zegt; maar ga heen en vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, hetgeen Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER110
De genezing van de dienaar van de Romeinse officier
Dit artikel onderzoekt de genezing door Jezus van de dienaar van een Romeinse officier in Kafarnaüm, een blijk van uitzonderlijk geloof en van Jezus’ gezag over alle volken.
Mattheüs 8.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,En zeggende: Heere! mijn knecht ligt te huis geraakt, en lijdt zware pijnen.En Jezus zeide tot hem: Ik zal komen en hem genezen.En de hoofdman over honderd, antwoordende, zeide: Heere! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen; maar spreek alleenlijk een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens onder de macht van anderen, hebbende onder mij krijgsknechten; en ik zeg tot dezen: Ga! en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.Jezus nu, dit horende, heeft Zich verwonderd, en zeide tot degenen, die Hem volgden: Voorwaar zeg Ik u, Ik heb zelfs in Israel zo groot een geloof niet gevonden.Doch Ik zeg u, dat velen zullen komen van oosten en westen en zullen met Abraham, en Izak, en Jakob, aanzitten in het Koninkrijk der hemelen;En de kinderen des Koninkrijks zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis; aldaar zal wening zijn, en knersing der tanden.En Jezus zeide tot den hoofdman over honderd: Ga heen, en u geschiede, gelijk gij geloofd hebt. En zijn knecht is gezond geworden te dierzelver ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER111
De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Jezus wekt in Naïn de zoon van een weduwe op en toont daarmee zijn goddelijke macht en zijn rol als profeet. De gebeurtenis, beschreven in Lucas 7:11-17, vindt plaats na de Bergrede en trekt een grote menigte aan. De dorpsbewoners zien in Jezus een groot profeet, en het nieuws verspreidt zich in Galilea en Judea.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER114
De lof voor Johannes de Doper
Jezus brengt in Kafarnaüm hulde aan Johannes de Doper (mei-juni 31), volgens Matteüs 11.7-19 en Lucas 7.24-35. Zonder zijn leerlingen voor zich te willen winnen, bevestigt Hij de profetische grootheid van Johannes, vereenzelvigt Hij hem met de door Maleachi aangekondigde Elia en wijst Hij op het einde van het oude verbond. Hij stelt het Koninkrijk van God tegenover het koninkrijk dat de farizeeën volgens hun eigen regels hebben opgebouwd.
Jesaja 35.4-5 (De Heilige Schrift 1917) :Zegt den onbedachtzamen van harte: Weest sterk, en vreest niet; ziet, ulieder God zal ter wrake komen met de vergelding Gods. Hij zal komen en ulieden verlossen.Alsdan zullen der blinden ogen opengedaan worden, en der doven oren zullen geopend worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER116
De persoonlijke relatie van de leerling met zijn Heer
Perikoop 116 onderzoekt de persoonlijke relatie tussen de leerling en zijn Heer aan de hand van Matteüs 11.25-30 en Lucas 10.21-24. Na de ongelovige steden te hebben veroordeeld, verheugt Jezus zich erover dat de nederigen zijn woord begrijpen waar de wijzen tekortschieten. Hij bevestigt dat Hij de Zoon van God is en nodigt alle vermoeiden uit bij Hem te komen. Hij belooft rust en zachtmoedigheid onder zijn gedeelde juk, tegenover de lasten die de farizeeën opleggen.
Mattheüs 11.25-30 (De Heilige Schrift 1917) :In dienzelfden tijd antwoordde Jezus en zeide: Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde! dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard.Ja, Vader! Want alzo is geweest het welbehagen voor U.Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien het de Zoon wil openbaren.Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen.Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER118
Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God
Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.
Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER119
De genezing van de bezetene
Het artikel onderzoekt een episode uit Jezus' bediening in Kafarnaüm, waar Hij een bezetene geneest en wordt geconfronteerd met de farizeeën, die zijn macht aan Satan toeschrijven. Jezus duidt dit aan als lastering tegen de Heilige Geest. Het laat ook zien hoe Hij gelijkenissen gebruikt om zijn leerlingen te onderwijzen.
Markus 3.20-71 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.En de Schriftgeleerden, die van Jeruzalem afgekomen waren, zeiden: Hij heeft Beelzebul, en door den overste der duivelen werpt Hij de duivelen uit.En hen tot Zich geroepen hebbende, zeide Hij tot hen in gelijkenissen: Hoe kan de satan den satan uitwerpen?En indien een koninkrijk tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat koninkrijk niet bestaan.En indien een huis tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat huis niet bestaan.En indien de satan tegen zichzelven opstaat, en verdeeld is, zo kan hij niet bestaan, maar heeft een einde.Er kan niemand in het huis eens sterken ingaan en zijn vaten ontroven, indien hij niet eerst den sterke bindt; en alsdan zal hij zijn huis beroven.Voorwaar, Ik zeg u, dat al de zonden den kinderen der mensen zullen vergeven worden, en allerlei lasteringen, waarmede zij zullen gelasterd hebben;Maar zo wie zal gelasterd hebben tegen den Heiligen Geest, die heeft geen vergeving in der eeuwigheid, maar hij is schuldig des eeuwigen oordeels.Want zij zeiden: Hij heeft een onreinen geest.Zo kwamen dan Zijn broeders en Zijn moeder; en buiten staande, zonden zij tot Hem, en riepen Hem.En de schare zat rondom Hem; en zij zeiden tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders daar buiten zoeken U.En Hij antwoordde hun, zeggende: Wie is Mijn moeder, of Mijn broeders?En rondom overzien hebbende, die om Hem zaten, zeide Hij: Ziet, Mijn moeder en Mijn broeders.Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER120
Het getuigenis van de familie van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt de gespannen verhoudingen tussen Jezus, zijn familie en de religieuze leiders, voornamelijk op basis van het Evangelie volgens Marcus. Het beschrijft de aanvankelijk sceptische houding van zijn familie en belicht daarbij de wisselwerking met de farizeeën en de latere bekering van sommige familieleden na de opstanding.
Markus 3.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER121
Onderricht over demonen
Het artikel analyseert hoe Jezus de beschuldigingen van de farizeeën weerlegt dat Hij demonen uitdrijft door Satan, en onderstreept zijn hogere, goddelijke gezag.
Lukas 11.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer een sterke gewapende zijn hof bewaart, zo is al wat hij heeft in vrede.Maar als een daarover komt, die sterker is dan hij, en hem overwint, die neemt zijn gehele wapenrusting, daar hij op vertrouwde, en deelt zijn roof uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER122
De lastering tegen de Heilige Geest
Dit artikel onderzoekt de lastering tegen de Heilige Geest, een onvergeeflijke zonde die in de evangeliën wordt besproken. Door de werken van de Heilige Geest aan een onreine geest toe te schrijven, overschrijdt men een grens waarvoor geen vergeving mogelijk is. De onmisbare rol van de Heilige Geest bij vergeving en bekering wordt benadrukt. Het artikel verbreedt de beschouwing naar de mogelijkheid van een dergelijke zonde in de huidige tijd.
Lukas 12.10 (De Heilige Schrift 1917) :En een iegelijk, die enig woord spreken zal tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen den Heiligen Geest gelasterd zal hebben, dien zal het niet vergeven worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER123
De tegenstrijdigheden van de farizeeën aan de kaak gesteld
Dit artikel behandelt de tegenstrijdigheden van de farizeeën die Jezus met behulp van metaforen aan de kaak stelt. Jezus vergelijkt mensen met bomen, spoort iedereen aan een standpunt in te nemen en benadrukt dat woorden het hart onthullen. Hij waarschuwt dat iedereen op zijn woorden zal worden beoordeeld en onderstreept zo het belang van een wedergeboren leven.
Jozua 24.15 (De Heilige Schrift 1917) :Doch zo het kwaad is in uw ogen den HEERE te dienen, kiest u heden, wien gij dienen zult; hetzij de goden, welke uw vaders, die aan de andere zijde der rivier waren, gediend hebben, of de goden der Amorieten, in welker land gij woont; maar aangaande mij, en mijn huis, wij zullen den HEERE dienen!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER124
Het teken van Jona
Jezus verwijst naar het teken van Jona als antwoord op de farizeeën die om een wonder vragen. Hij benadrukt berouw en geloof en hekelt het ongeloof in Kafarnaüm ondanks zijn vele wonderen. Deze tekst belicht Jezus’ verkondigingsopdracht en zijn verhouding tot de godsdienstige leiders.
Lukas 11.29 (De Heilige Schrift 1917) :En als de scharen dicht bijeenvergaderden, begon Hij te zeggen: Dit is een boos geslacht; het verzoekt een teken, en hetzelve zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jonas, den profeet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER125
Het teken van de koningin van Seba
Jezus gebruikt het verhaal van de koningin van Seba, die een grote afstand aflegde om naar Salomo te luisteren, om degenen te bekritiseren die Hem ondanks zijn onderricht en wonderen weigeren te erkennen.
Lukas 11.31 (De Heilige Schrift 1917) :De koningin van het Zuiden zal opstaan in het oordeel met de mannen van dit geslacht, en zal ze veroordelen; want zij is gekomen van de einden der aarde, om te horen de wijsheid van Salomo; en ziet, meer dan Salomo is hier.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER126
De onreine geesten
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over onreine geesten en benadrukt het belang van een oprechte bekering en de aanwezigheid van de Heilige Geest om na de bevrijding een geestelijke terugval te voorkomen.
Markus 5.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER127
Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias
Dit artikel analyseert een door Lucas beschreven gebeurtenis waarbij een vrouw haar bewondering voor Jezus uitspreekt, wat de maatschappelijke verandering van die tijd belicht. Jezus antwoordt door het belang te benadrukken van degenen die naar zijn onderricht luisteren en het toepassen, waardoor traditionele familiebanden worden overstegen.
Lukas 11.27-28 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij deze dingen sprak, dat een zekere vrouw, de stem verheffende uit de schare, tot Hem zeide: Zalig is de buik, die U gedragen heeft, en de borsten, die Gij hebt gezogen.Maar Hij zeide: Ja, zalig zijn degenen, die het Woord Gods horen, en hetzelve bewaren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER129
De grote menigte
Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.
Johannes 2.25 (De Heilige Schrift 1917) :En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER130
Verschillende onderwijzingen van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt Lucas 12.1-12, waar Jezus onderwijst over huichelarij, de vreze Gods en het belang van een openbare belijdenis. Hij waarschuwt tegen lastering van de Geest en belooft de hulp van de Heilige Geest in tijden van vervolging. De centrale boodschap is trouw en oprechtheid in het geloof.
Mattheüs 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER131
De gelijkenis van de dwaze rijke
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de dwaze rijke in Lucas 12.13-21. Jezus onderwijst over de zinloosheid van materiële rijkdom en roept op geestelijke rijkdom voorrang te geven. De gelijkenis waarschuwt tegen hebzucht en moedigt aan te leven met het oog op de eeuwigheid. Onder de toehoorders bevinden zich farizeeën en mensen van bescheiden komaf.
Lukas 12.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot een rechter of scheidsman over ulieden gesteld?En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u van de gierigheid; want het is niet in den overvloed gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen.En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet rijk is in God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER132
Onderwijs van de Messias Jezus over bezorgdheid
Jezus leert zich geen zorgen te maken over materiële behoeften. Hij illustreert Gods voorzienigheid met voorbeelden uit de natuur en benadrukt dat het Koninkrijk van God voorrang moet krijgen.
Leviticus 11.13-19 (De Heilige Schrift 1917) :En van het gevogelte zult gij deze verfoeien, zij zullen niet gegeten worden, zij zullen een verfoeisel zijn: de arend, en de havik, en de zeearend,En de gier, en de kraai, naar haar aard;Alle rave naar haar aard;En de struis, en de nachtuil, en de koekoek, en de sperwer naar zijn aard;En de steenuil, en het duikertje, en de schuifuit,En de kauw, en de roerdomp, en de pelikaan,En de ooievaar, de reiger naar zijn aard, en de hop, en de vledermuis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER133
Gelijkenis en waarschuwing over de terugkomst van de Messias Jezus
Het artikel onderzoekt een gelijkenis over de terugkomst van de Messias Jezus en benadrukt de voorbereiding en waakzaamheid van de leerlingen. Aan de hand van Lucas, Matteüs en Marcus verkent het de noodzaak van een geestelijk gericht leven, gezien de onzekerheid over het tijdstip van de terugkomst van de Messias.
Markus 13.32-37 (De Heilige Schrift 1917) :Maar van dien dag en die ure weet niemand, noch de engelen, die in den hemel zijn, noch de Zoon, dan de Vader.Ziet toe, waakt en bidt; want gij weet niet, wanneer de tijd is.Gelijk een mens, buiten 's lands reizende, zijn huis verliet, en zijn dienstknechten macht gaf, en elk zijn werk, en den deurwachter gebood, dat hij zou waken;Zo waakt dan (want gij weet niet, wanneer de heer des huizes komen zal, des avonds laat, of ter middernacht, of met het hanengekraai, of in den morgenstond);Opdat hij niet onvoorziens kome, en u slapende vinde.En hetgeen Ik u zeg, dat zeg Ik allen: Waakt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER134
De vraag van Petrus
Dit artikel onderzoekt de vraag die Petrus stelde over de toehoorders voor wie de gelijkenissen van Jezus bedoeld zijn. De gebeurtenis speelt zich af bij Kafarnaüm en benadrukt hoe moeilijk het voor de leerlingen is de onderwijzingen te vatten. Zo komt het belang naar voren van het begrijpen van de universele boodschap van het koninkrijk van God. Lucas is de enige evangelist die deze specifieke tussenkomst van Petrus vermeldt.
Lukas 12.41 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER135
Gelijkenis van de twee dienaren
Dit artikel behandelt de gelijkenis van de twee dienaren die Jezus vertelt en die laat zien wat van de getrouwen wordt verwacht en hoe streng de ontrouwen worden geoordeeld. Het bespreekt verantwoordelijkheden die evenredig zijn aan de kennis van God en verwijst ook naar de gelijkenissen van de talenten en de ponden.
Lukas 19.11-27 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij dat hoorden, voegde Hij daarbij, en zeide een gelijkenis; omdat Hij nabij Jeruzalem was, en omdat zij meenden, dat het Koninkrijk Gods terstond zou openbaar worden.Hij zeide dan: Een zeker welgeboren man reisde in een ver gelegen land, om voor zichzelven een koninkrijk te ontvangen, en dan weder te keren.En geroepen hebbende zijn tien dienstknechten, gaf hij hun tien ponden, en zeide tot hen: Doet handeling, totdat ik kome.En zijn burgers haatten hem, en zonden hem gezanten na, zeggende: Wij willen niet, dat deze over ons koning zij.En het geschiedde, toen hij wederkwam, als hij het koninkrijk ontvangen had, dat hij zeide, dat die dienstknechten tot hem zouden geroepen worden, wien hij het geld gegeven had; opdat hij weten mocht, wat een iegelijk met handelen gewonnen had.En de eerste kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft tien ponden daartoe gewonnen.En hij zeide tot hem: Wel, gij goede dienstknecht, dewijl gij in het minste getrouw zijt geweest, zo heb macht over tien steden.En de tweede kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft vijf ponden gewonnen.En hij zeide ook tot dezen: En gij, wees over vijf steden.En een ander kwam, zeggende: Heer, zie hier uw pond, hetwelk ik in een zweetdoek weggelegd had;Want ik vreesde u, omdat gij een straf mens zijt; gij neemt weg, wat gij niet gelegd hebt, en gij maait, wat gij niet gezaaid hebt.Maar hij zeide tot hem: Uit uw mond zal ik u oordelen, gij boze dienstknecht! Gij wist, dat ik een straf mens ben, nemende weg, wat ik niet gelegd heb, en maaiende, wat ik niet gezaaid heb.Waarom hebt gij dan mijn geld niet in de bank gegeven, en ik, komende, had hetzelve met woeker mogen eisen?En hij zeide tot degenen, die bij hem stonden: Neemt dat pond van hem weg, en geeft het dien, die de tien ponden heeft.En zij zeiden tot hem: Heer, hij heeft tien ponden.Want ik zeg u, dat een iegelijk, die heeft, zal gegeven worden; maar van degene, die niet heeft, van dien zal genomen worden ook wat hij heeft.Doch deze mijn vijanden, die niet hebben gewild, dat ik over hen koning zoude zijn, brengt ze hier, en slaat ze hier voor mij dood.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER136
De Messias Jezus als aanleiding tot verdeeldheid
Het artikel onderzoekt hoe de onderwijzingen van Jezus volgens de evangeliën verdeeldheid veroorzaken. De centrale boodschap is dat het volgen van Jezus tot persoonlijke en geestelijke conflicten kan leiden, maar een unieke mogelijkheid tot redding biedt.
Mattheüs 10.34-39 (De Heilige Schrift 1917) :Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER137
De ware familie van de Messias Jezus
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus het begrip familie opnieuw definieert. Hij richt zijn betoog op het belang van de geestelijke band ten opzichte van bloedbanden, zoals blijkt uit zijn woorden in Matteüs, Marcus en Lucas.
Mattheüs 7.21 (De Heilige Schrift 1917) :Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER138
De gelijkenis van de zaaier
Het artikel analyseert de gelijkenis van de zaaier die Jezus verkondigt. Het vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus en Lucas, die zich ieder aan hun publiek aanpassen. Het artikel bespreekt ook Jezus' gebruik van gelijkenissen en zijn manier van communiceren met grote menigten, en verwijst naar bijlagen voor een verdere verkenning.
Lukas 8.4-15 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu een grote schare bijeenvergaderde, en zij van alle steden tot Hem kwamen, zo zeide Hij door gelijkenis:Een zaaier ging uit, om zijn zaad te zaaien; en als hij zaaide, viel het ene bij den weg, en werd vertreden, en de vogelen des hemels aten dat op.En het andere viel op een steenrots, en opgewassen zijnde, is het verdord, omdat het geen vochtigheid had.En het andere viel in het midden van de doornen, en de doornen mede opwassende, verstikten hetzelve.En het andere viel op de goede aarde, en opgewassen zijnde, bracht het honderdvoudige vrucht voort. Dit zeggende, riep Hij: Wie oren heeft, om te horen, die hore.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Wat mag deze gelijkenis wezen?En Hij zeide: U is het gegeven, de verborgenheden van het Koninkrijk Gods te verstaan; maar tot de anderen spreek Ik in gelijkenissen, opdat zij ziende niet zien, en horende niet verstaan.Dit is nu de gelijkenis: Het zaad is het Woord Gods.En die bij den weg bezaaid worden, zijn dezen, die horen; daarna komt de duivel, en neemt het Woord uit hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven, en zalig worden.En die op de steenrots bezaaid worden, zijn dezen, die, wanneer zij het gehoord hebben, het Woord met vreugde ontvangen; en dezen hebben geen wortel, die maar voor een tijd geloven, en in den tijd der verzoeking wijken zij af.En dat in de doornen valt, zijn dezen, die gehoord hebben, en heengaande verstikt worden door de zorgvuldigheden, en rijkdom, en wellusten des levens, en voldragen geen vrucht.En dat in de goede aarde valt, zijn dezen, die, het Woord gehoord hebbende, hetzelve in een eerlijk en goed hart bewaren, en in volstandigheid vruchten voortbrengen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER141
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe (Matteüs 13.24-30), die uitsluitend bij Matteüs voorkomt, leert dat goed en kwaad tot het laatste oordeel naast elkaar bestaan in de wereld. Jezus illustreert daarin het geduld van God, die de scheiding tussen rechtvaardigen en goddelozen uitstelt tot de eschatologische oogst, die aan de engelen wordt toevertrouwd. Deze gelijkenis sluit aan bij een diepgaande Bijbelse bezinning op de schijnbare voorspoed van de goddelozen, die ook bij Habakuk, Asaf, Jeremia en Job voorkomt.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER142
De vergelijking met de groei van het zaad
Perikoop 142 onderzoekt de vergelijking met de groei van het zaad (Marcus 4.26-29), de enige gelijkenis die uitsluitend bij Marcus voorkomt. Deze werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm in Galilea uitgesproken en onderwijst over het mysterie van het Koninkrijk van God: onbegrijpelijke goddelijke groei, de rol van de menselijke zaaier, de geleidelijke ontwikkeling van het geestelijke leven en het eschatologische perspectief van de laatste oogst.
Markus 4.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk of een mens het zaad in de aarde wierp;En voorts sliep, en opstond, nacht en dag; en het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf niet wist, hoe.Want de aarde brengt van zelve vruchten voort: eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar.En als de vrucht zich voordoet, terstond zendt hij de sikkel daarin, omdat de oogst daar is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER143
De gelijkenis van het mosterdzaad
De gelijkenis van het mosterdzaad (Mt 13.31-32; Mc 4.30-32; Lc 13.18-19) illustreert het Koninkrijk van God aan de hand van een piepklein zaadje dat een grote boom wordt. Ze werd in 31 na Chr. bij Kafarnaüm uitgesproken en leert dat het Koninkrijk bescheiden begint, maar een buitengewone groei doormaakt en iedereen beschutting en een welkom biedt. Ze nodigt uit tot geloof, geduld en vertrouwen op God voor geestelijke groei.
Mattheüs 13.31-35 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan het mosterdzaad, hetwelk een mens heeft genomen en in zijn akker gezaaid;Hetwelk wel het minste is onder al de zaden, maar wanneer het opgewassen is, dan is 't het meeste van de moeskruiden, en het wordt een boom, alzo dat de vogelen des hemels komen en nestelen in zijn takken.Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER144
Andere niet opgetekende gelijkenissen
Perikoop PER144 onderzoekt Marcus 4.33-34, waar wordt erkend dat Jezus vele gelijkenissen heeft uitgesproken die de evangelisten niet hebben opgetekend. Deze passage speelt zich af bij Kafarnaüm in november-december 31 en laat de geleidelijke onderwijsmethode van Jezus zien: openbaring aangepast aan de toehoorders, diepgaande vorming van de discipelen en het belang van geestelijk begrip. Johannes erkent zelf (Joh 20.30; 21.25) dat de evangeliën slechts een fractie van het onderwijs van Jezus bevatten.
Johannes 20.30 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER145
De gelijkenis van het zuurdeeg
De gelijkenis van het zuurdeeg (Mt 13.33-35; Lc 13.20-21) illustreert de onopvallende maar krachtige groei van het Koninkrijk van God. Zoals het zuurdeeg het hele deeg verandert, werkt het Koninkrijk geleidelijk in de harten. Matteüs verbindt dit onderwijs met de vervulling van Psalm 78.2. Iedere gelovige wordt geroepen om een actieve rol te spelen in deze verspreiding. Deze gelijkenis werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm uitgesproken en is de vierde gelijkenis van de grote toespraak in Matteüs 13.
Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER147
De gelijkenis van de verborgen schat
De gelijkenis van de verborgen schat (Mt 13,44), alleen door Matteüs overgeleverd, leert dat het koninkrijk van de hemel van onvergelijkelijke waarde is. Een man ontdekt een begraven schat, bedekt hem weer, en verkoopt dan alles om de akker te kopen. Deze gelijkenis illustreert de vreugde en de vastberadenheid van wie de allerhoogste waarde van het Koninkrijk erkent en bereid is alles op te offeren om het te verkrijgen. Ze weerklinkt in het bijzonder in de persoonlijke weg van Matteüs, die zelf alles had achtergelaten om Jezus te volgen.
Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER148
De gelijkenis van de parel van grote waarde
De gelijkenis van de kostbare parel (Mt 13,45-46), alleen door Matteüs overgeleverd, laat een koopman zien die alles verkoopt om een zeldzame parel te bemachtigen. Ze leert dat het koninkrijk van de hemel in waarde elk aards bezit overtreft en roept op tot een vrijwillig gebracht offer, beleefd in de vreugde van de geestelijke ontdekking.
Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER149
De gelijkenis van het in de zee uitgeworpen net
De gelijkenis van het net (Mt 13,47-50), die alleen bij Matteüs voorkomt, vergelijkt het Koninkrijk der hemelen met een net dat allerlei soorten vis bijeenbrengt. Bij de uiteindelijke selectie worden de goede bewaard en de slechte weggegooid, als beeld van het eschatologische oordeel. Ze leert de universaliteit van het Evangelie, de werkelijkheid van het laatste oordeel dat door de engelen wordt voltrokken, en de urgentie voor gelovigen om te leven in overeenstemming met het onderwijs van Jezus.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER150
Conclusie van de Messias Jezus
Perikoop 150 sluit de gelijkenissenrede van Matteüs 13 af. Jezus vraagt zijn leerlingen of ze het begrepen hebben en beschrijft dan de ideale leerling als een schriftgeleerde die onderwezen is in het koninkrijk en uit zijn schat nieuwe en oude dingen kan voortbrengen. Deze passage benadrukt dat het Oude en het Nieuwe Testament elkaar aanvullen, en de verantwoordelijkheid van de leraren om het onderricht van de Messias getrouw door te geven.
Mattheüs 13.51-53 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.En het is geschied, als Jezus deze gelijkenissen geeindigd had, vertrok Hij van daar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER151
De Messias Jezus stilt de storm
Na een intense dag van onderwijs steekt Jezus met zijn discipelen het Meer van Tiberias over. Er breekt een hevige storm los die de boot dreigt te doen zinken. Wakker gemaakt door de in paniek geraakte discipelen gebiedt Jezus de elementen te zwijgen, en meteen valt er een grote stilte. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lukas, openbaart het goddelijke gezag van Jezus over de natuur en leert hoe belangrijk een onwankelbaar geloof is, zelfs midden in beproevingen.
Lukas 8.22-25 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in een van die dagen, dat Hij in een schip ging, en Zijn discipelen met Hem; en Hij zeide tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde van het meer. En zij staken af.En als zij voeren, viel Hij in slaap; en er kwam een storm van wind op het meer, en zij werden vol waters, en waren in nood.En zij gingen tot Hem, en wekten Hem op, zeggende: Meester, Meester, wij vergaan! en Hij, opgestaan zijnde, bestrafte den wind en de watergolven, en zij hielden op, en er werd stilte.En Hij zeide tot hen: Waar is uw geloof? Maar zij, bevreesd zijnde, verwonderden zich, zeggende tot elkander: Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER152
De genezing van de bezetene van Gadara
Perikoop 152 vertelt over de genezing van de bezetene van Gadara, overgeleverd door Matteüs (8.28-34), Marcus (5.1-20) en Lucas (8.26-40). Jezus komt in het gebied van Gadara, ontmoet bezetenen die tussen de graven wonen en bevrijdt hen van de demonen door deze te laten varen in een kudde zwijnen, die in het meer verdrinkt. Deze gebeurtenis toont de soevereine macht van de Messias over de demonische machten en zijn bediening die zich uitstrekt voorbij de grenzen van Israël.
Markus 5.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER153
De onderbroken genezing van de dochter van Jaïrus
Perikoop 153 vertelt het begin van de episode van het dochtertje van Jaïrus in Kafarnaüm (februari-maart 32 n.Chr.). Jaïrus, een overste van de synagoge, smeekt Jezus zijn enige dochter van 12 jaar te genezen. Maar Jezus, opgehouden door de menigte, komt niet op tijd: het meisje sterft. Dit synoptische verhaal (Mt 9.18-19; Mc 5.21-24; Lc 8.40-42) roept de vraag op naar het geloof van Jaïrus in het aangezicht van de beproeving van de dood.
Mattheüs 9.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.En Jezus opgestaan zijnde, volgde hem, en Zijn discipelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER154
De genezing van de vrouw met bloedvloeiingen
Pericoop 154 vertelt over de genezing van een vrouw die al twaalf jaar aan bloedvloeiing leed, zoals beschreven door Matteüs, Marcus en Lucas. In Kafarnaüm raakt zij onopvallend het kleed van Jezus aan, terwijl Hij onderweg is naar het huis van Jaïrus. Zij wordt op slag genezen en door Jezus publiekelijk herkend, die verklaart: 'Uw geloof heeft u gered.' Het artikel vergelijkt de drie synoptische verslagen en onderzoekt de theologische, christologische en sociale betekenis van dit geloofswonder.
Markus 5.24-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging met hem; en een grote schare volgde Hem, en zij verdrongen Hem.En een zekere vrouw, die twaalf jaren den vloed des bloeds gehad had,En veel geleden had van vele medicijnmeesters, en al het hare daaraan ten koste gelegd en geen baat gevonden had, maar met welke het veeleer erger geworden was;Deze van Jezus horende, kwam onder de schare van achteren, en raakte Zijn kleed aan;Want zij zeide: Indien ik maar Zijn klederen mag aanraken, zal ik gezond worden.En terstond is de fontein haars bloeds opgedroogd, en zij gevoelde aan haar lichaam, dat zij van die kwaal genezen was.En terstond Jezus, bekennende in Zichzelven de kracht, die van Hem uitgegaan was, keerde Zich om in de schare, en zeide: Wie heeft Mijn klederen aangeraakt?En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de schare U verdringt, en zegt Gij: Wie heeft Mij aangeraakt?En Hij zag rondom om haar te zien, die dat gedaan had.En de vrouw, vrezende en bevende, wetende, wat aan haar geschied was, kwam en viel voor Hem neder, en zeide Hem al de waarheid.En Hij zeide tot haar: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede, en zijt genezen van deze uw kwaal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER155
De genezing van het dochtertje van Jaïrus
Perikoop 155 vertelt over de opwekking van het dochtertje van Jaïrus door de Messias Jezus in Kafarnaüm (febr.-maart 32). Jaïrus, een overste van de synagoge, werpt zich voor Jezus neer om te smeken om de genezing van zijn stervende dochtertje. Ondanks de vertraging door de genezing van een vrouw met bloedvloeiing gaat Jezus naar het huis, spreekt „Talitha koemi” uit en wekt het meisje op. Dit wonder getuigt van zijn gezag over de dood en roept op tot geloof, ook in hopeloze situaties.
Johannes 11.40 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER156
De genezing van twee blinden
De genezing van twee blinden in Kafarnaüm, alleen door Matteüs overgeleverd (Mt 9.27-31), illustreert het messiaanse geloof: de twee mannen erkennen Jezus als ‘Zoon van David’. Jezus geneest hen naar hun geloof en vraagt hun te zwijgen, omdat hij de menigten wilde richten op het eeuwige heil in plaats van op lichamelijke genezingen. Dit verhaal bereidt het antwoord van Jezus aan Johannes de Doper in Matteüs 11.5 voor.
Mattheüs 9.27-31 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER157
De genezing van een bezetene
Pericoop 157 vertelt over de genezing van een stomme bezetene door Jezus in Kafarnaüm, die alleen door Matteüs wordt beschreven (Matt. 9,32-33). Deze episode belicht het gezag van Jezus over de demonische machten, de rol van het voorbiddende geloof en het contrast tussen de verbazing van de menigte en het ongeloof van de farizeeën. Matteüs bouwt hier een geleidelijk messiaans betoog op, waarin hij Jezus voorstelt als degene wiens wonderen in Israël geen precedent hebben.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER158
Het oordeel over de farizeeën
De perikoop PER158 analyseert de reactie van de farizeeën op de wonderen van Jezus in Kafarnaüm (Mt 9.33-34). Terwijl de menigte een goddelijk werk erkent, schrijven de farizeeën de daden van Jezus toe aan de duivel. Hun afwijzing is welbewust: Jezus aanvaarden zou betekenen dat ze hun voorrechten verliezen. Toch zullen sommigen, zoals Nikodemus, Jozef van Arimatea en Saulus van Tarsus, ervoor kiezen hem te volgen. De genezen stomme gaat daarentegen vol vreugde en dankbaarheid weg.
Handelingen 5.34-39 (De Heilige Schrift 1917) :Maar een zeker Farizeer stond op in den raad, met name Gamaliel, een leraar der wet, in waarde gehouden bij al het volk, en gebood, dat men de apostelen een weinig zou doen buiten staan.En hij zeide tot hen: Gij Israelietische mannen, ziet voor u, wat gij doen zult aangaande deze mensen.Want voor deze dagen stond Theudas op, zeggende, dat hij wat was, dien een getal van omtrent vierhonderd mannen aanhing; welke is omgebracht, en allen, die hem gehoor gaven, zijn verstrooid en tot niet geworden.Na hem stond op Judas, de Galileer in de dagen der beschrijving, en maakte veel volks afvallig achter zich; en deze is ook vergaan, en allen, die hem gehoor gaven, zijn verstrooid geworden.En nu zeg ik ulieden: Houdt af van deze mensen, en laat hen gaan; want indien deze raad, of dit werk uit mensen is, zo zal het gebroken worden.Maar indien het uit God is, zo kunt gij dat niet breken; opdat gij niet misschien bevonden wordt ook tegen God te strijden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER159
De Messias Jezus zet zijn werk voort
Perikoop 159 toont Jezus die zijn bediening in Galilea voortzet, vanuit Kafarnaüm, in februari-maart van het jaar 32, vóór het derde pesachfeest. Uitsluitend steunend op Matteüs 9.35 benadrukt het artikel de voorrang van de verkondiging van het Koninkrijk boven de wonderen, de zelfstandigheid van de plaatselijke synagogen tegenover de farizeeën en de thematische methode van Matteüs, hier gecorrigeerd door de chronologie van Marcus.
Mattheüs 9.35 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus omging al de steden en vlekken, lerende in hun synagogen, en predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte en alle kwale onder het volk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER160
Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte
Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.
Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER161
Terugkeer naar Nazaret
De tweede terugkeer van Jezus naar Nazaret (maart 32 n.Chr.) wordt verteld door Matteüs en Marcus. Ondanks zijn onderwijs in de synagoge wijzen de inwoners hem af vanwege hun vertrouwdheid met hem en zijn familie. Het gebrek aan geloof beperkt zijn wonderen. Jezus spreekt het beroemde woord: ‘Een profeet wordt alleen in zijn vaderstad veracht.’ Marcus voegt details toe die bij Matteüs ontbreken: de aanwezigheid van de discipelen en de verbazing van Jezus over het ongeloof.
Markus 6.5 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kon aldaar geen kracht doen; dan Hij legde weinigen zieken de handen op, en genas hen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER162
Uitzending van de twaalf apostelen
De perikoop 162 vertelt over de uitzending van de twaalf apostelen door Jezus in Galilea, enkele weken voor Pasen (maart 32 n.Chr.). Dit verhaal, overgeleverd door Matteüs (10.1-15), Marcus (6.6-13) en Lucas (9.1-6), toont de discipelen die twee aan twee worden uitgezonden om het koninkrijk te prediken, te genezen en demonen uit te drijven. Elke evangelist brengt zijn eigen perspectief in op de reisinstructies en de aard van de zending.
Lukas 9.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen samengeroepen hebbende, gaf Hij hun kracht en macht over al de duivelen, en om ziekten te genezen.En Hij zond hen heen, om te prediken het Koninkrijk Gods, en de kranken gezond te maken.En Hij zeide tot hen: Neemt niets mede tot den weg, noch staven, noch male, noch brood, noch geld; noch iemand van u zal twee rokken hebben.En in wat huis gij ook zult ingaan, blijft aldaar, en gaat van daar uit.En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.En zij, uitgaande, doorgingen al de vlekken, verkondigende het Evangelie, en genezende de zieken overal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER163
Dood van Johannes de Doper
Perikoop 163 analyseert de reactie van Herodes Antipas op de roem van Jezus, die hij gelijkstelt met de opgestane Johannes de Doper. Aan de hand van een synoptische vergelijking van Matteüs 14.1-2, Marcus 6.14-16 en Lucas 9.7-9 onderzoekt het artikel de overeenkomsten en verschillen tussen de drie verslagen, de politieke context in Galilea in maart 32 n.Chr. en het gewicht van Herodes' schuld na de moord op Johannes de Doper.
Markus 6.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :En de koning Herodes hoorde het (want Zijn Naam was openbaar geworden), en zeide: Johannes, die daar doopte, is van de doden opgewekt, en daarom werken die krachten in Hem.Anderen zeiden: Hij is Elias; en anderen zeiden: Hij is een profeet, of als een der profeten.Maar als het Herodes hoorde, zeide hij: Deze is Johannes, dien ik onthoofd heb; die is van de doden opgewekt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER165
Herinnering aan de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper
Perikoop 165 analyseert de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper volgens Matteüs (14.6-12) en Marcus (6.21-29). In Galilea, in maart 32 n.Chr., geeft Herodes Antipas toe aan de manipulatie van Herodias via de dans van Salome en laat hij de profeet onthoofden. Het artikel benadrukt de parallel tussen het martelaarschap van Johannes en dat van Jezus, twee messiaanse figuren die onterecht werden veroordeeld en in een graf werden gelegd.
Mattheüs 14.6 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als de dag der geboorte van Herodes gehouden werd, danste de dochter van Herodias in het midden van hen, en zij behaagde aan Herodes.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER166
De terugkeer van de apostelen
Na hun evangelisatiezending in Galilea keren de apostelen terug naar Jezus en leggen hem verantwoording af over hun werk. Marcus benadrukt hun uitputting en de behoefte aan rust op een eenzame plaats, terwijl Lucas verduidelijkt dat de terugtrekking plaatsvindt in de richting van Betsaïda. Deze perikoop belicht het medeleven van Jezus met zijn leerlingen, het belang van rust in de bediening en de praktijk van apostolische verantwoording. De gebeurtenis speelt zich af in Galilea in maart 32 n.Chr.
Lukas 9.10 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen, wedergekeerd zijnde, verhaalden Hem al wat zij gedaan hadden. En Hij nam hen mede en vertrok alleen in een woeste plaats der stad, genaamd Bethsaida.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER167
De Messias Jezus trekt zich met zijn discipelen terug
PER167 beschrijft de terugtrekking van Jezus en zijn discipelen naar Betsaïda om uit te rusten na een intensieve evangelisatiemissie in Galilea, vlak voor het Pesach van april van het jaar 32. De synoptische analyse van Matteüs 14,13-14, Marcus 6,31-32, Lucas 9,10-11 en Johannes 6,1-4 laat overeenkomsten en nuances zien: het verlangen naar afzondering, de menigte die hem volgt, genezingen en onderricht. Deze episode gaat direct vooraf aan de vermenigvuldiging van de broden.
Mattheüs 14.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus dit hoorde, vertrok Hij van daar te scheep, naar een woeste plaats alleen; en de scharen, dat horende, zijn Hem te voet gevolgd uit de steden.En Jezus uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming over hen bewogen, en genas hun kranken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER169
De vermenigvuldiging van de broden voor de 5000 personen
De vermenigvuldiging van de broden voor 5000 mannen is een wonder dat door alle vier de evangelisten wordt getuigd en zich afspeelt bij Betsaïda in april 32 n.Chr. Met slechts vijf broden en twee vissen voedt Jezus een immense menigte, wat zijn goddelijke macht en zijn herderlijke medelijden illustreert en vooruitwijst naar de eucharistie. De twaalf overgebleven manden symboliseren de overvloed van het Koninkrijk van God.
Johannes 6.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan, de ogen opheffende, en ziende, dat een grote schare tot Hem kwam, zeide tot Filippus: Van waar zullen wij broden kopen, opdat deze eten mogen?(Doch dit zeide Hij, hem beproevende; want Hij wist Zelf, wat Hij doen zou.)Filippus antwoordde Hem: Voor tweehonderd penningen brood is voor dezen niet genoeg, opdat een iegelijk van hen een weinig neme.Een van Zijn discipelen, namelijk Andreas, de broeder van Simon Petrus, zeide tot Hem:Hier is een jongsken, dat vijf gerstebroden heeft, en twee visjes; maar wat zijn deze onder zo velen?En Jezus zeide: Doet de mensen nederzitten. En er was veel gras in die plaats. Zo zaten dan de mannen neder, omtrent vijf duizend in getal.En Jezus nam de broden, en gedankt hebbende, deelde Hij ze den discipelen, en de discipelen dengenen, die nedergezeten waren; desgelijks ook van de visjes, zoveel zij wilden.En als zij verzadigd waren, zeide Hij tot Zijn discipelen: Vergadert de overgeschoten brokken, opdat er niets verloren ga.Zij vergaderden ze dan, en vulden twaalf korven met brokken van de vijf gerstebroden, welke overgeschoten waren dengenen, die gegeten hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER170
De reactie van de menigte
Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.
Deuteronomium 18.15 (De Heilige Schrift 1917) :Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER171
De Messias Jezus en Petrus lopen over het water
Perikoop 171 analyseert het wonder van Jezus die over het water van het Meer van Gennesaret loopt (april 32 n.Chr.), met inbegrip van de episode van Petrus. Een nauwkeurige vergelijking van de verslagen van Matteüs 14.22-32, Marcus 6.45-52 en Johannes 6.16-21 brengt overeenkomsten en verschillen aan het licht en toont de goddelijke kracht van de Messias en de spanning tussen geloof en twijfel bij de discipelen.
Job 9.8 (De Heilige Schrift 1917) :Die alleen de hemelen uitbreidt, en treedt op de hoogten der zee;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER172
De reactie van de apostelen
Perikoop 172 beschrijft de reactie van de apostelen nadat Jezus over het water had gelopen en de storm had gestild. De episode speelt zich af in Gennesaret in april 32 n.Chr. en wordt verteld door Matteüs en Marcus. De discipelen werpen zich neer en belijden: 'U bent waarlijk de Zoon van God', een beslissende stap in hun geloof en in de geleidelijke christologische openbaring van de evangeliën.
Mattheüs 14.22-32 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor Hem af te varen naar de andere zijde, terwijl Hij de scharen van Zich zou laten.En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom Hij op den berg alleen, om te bidden. En als het nu avond was geworden, zo was Hij daar alleen.En het schip was nu midden in de zee, zijnde in nood van de baren; want de wind was hun tegen.Maar ter vierde wake des nachts kwam Jezus af tot hen, wandelende op de zee.En de discipelen, ziende Hem op de zee wandelen, werden ontroerd, zeggende: Het is een spooksel! En zij schreeuwden van vreze.Maar terstond sprak hen Jezus aan, zeggende: Zijt goedsmoeds, Ik ben het, vreest niet.En Petrus antwoordde Hem, en zeide: Heere! indien Gij het zijt, zo gebied mij tot U te komen op het water.En Hij zeide: Kom. En Petrus klom neder van het schip, en wandelde op het water, om tot Jezus te komen.Maar ziende den sterken wind, werd hij bevreesd, en als hij begon neder te zinken, riep hij, zeggende: Heere, behoud mij!En Jezus, terstond de hand uitstekende, greep hem aan, en zeide tot hem: Gij kleingelovige! waarom hebt gij gewankeld?En als zij in het schip geklommen waren, stilde de wind.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER173
Talrijke genezingen in Gennesaret
Pericoop 173 vertelt over de talrijke genezingen die Jezus in april van het jaar 32 n.Chr. in Gennesaret (Galilea) verrichtte, volgens Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56. Bij zijn aankomst wordt Jezus onmiddellijk herkend en stromen scharen zieken toe om de zoom van zijn mantel aan te raken en zo genezing te ontvangen. De synoptische analyse laat belangrijke overeenkomsten zien tussen de twee evangelisten, evenals aanvullende nuances. Deze episode illustreert het geloof van het volk en de goddelijke kracht van Jezus, en kondigt de toenemende spanningen met de religieuze autoriteiten aan.
Markus 6.53 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij overgevaren waren, kwamen zij in het land Gennesareth, en havenden aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER176
Petrus erkent Jezus als de Messias
Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.
1 Timotheüs 2.4 (De Heilige Schrift 1917) :Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER177
Het werk van de Messias Jezus in Galilea
Het artikel onderzoekt de strategische beslissing van Jezus om zijn bediening in Galilea uit te oefenen om de vijandigheid in Judea te vermijden. Johannes benadrukt het voornemen van de religieuze autoriteiten om Jezus te doden, terwijl de synoptische evangeliën deze dreiging impliciet vermelden.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER178
Terechtwijzing van de schriftgeleerden en de farizeeën
Het artikel onderzoekt de confrontatie tussen Jezus en de farizeeën, waarin Jezus kritiek uitoefent op de voorrang die aan tradities wordt gegeven boven Gods wetten. In Matteüs 15.1-9 en Marcus 7.1-13 ontmaskert Jezus de huichelarij van de farizeeën door te wijzen op de plicht tot oprechtheid en geestelijke echtheid.
Jesaja 29.13 (De Heilige Schrift 1917) :Want de Heere heeft gezegd: Daarom dat dit volk tot Mij nadert met zijn mond, en zij Mij met hun lippen eren, doch hun hart verre van Mij doen; en hun vreze, waarmede zij Mij vrezen, mensengeboden zijn, die hun geleerd zijn;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER179
Oordeel over het menselijk hart
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over ware reinheid, op basis van Matteüs en Marcus. Het toont aan dat onreinheid voortkomt uit het menselijke hart en niet uit spijswetten, en wijst zo op een belangrijke verandering in het christelijke onderwijs.
Mattheüs 15.10-20 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij de schare tot Zich geroepen had, zeide Hij tot hen: Hoort en verstaat.Hetgeen ten monde ingaat, ontreinigt den mens niet; maar hetgeen ten monde uitgaat, dat ontreinigt den mens.Toen kwamen Zijn discipelen tot Hem, en zeiden tot Hem: Weet Gij wel, dat de Farizeen deze rede horende, geergerd zijn geweest?Maar Hij, antwoordende zeide: Alle plant, die Mijn hemelse Vader niet geplant heeft, zal uitgeroeid worden.Laat hen varen; zij zijn blinde leidslieden der blinden. Indien nu de blinde den blinde leidt, zo zullen zij beiden in den gracht vallen.En Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Verklaar ons deze gelijkenis.Maar Jezus zeide: Zijt ook gijlieden alsnog onwetende?Verstaat gij nog niet, dat al wat ten monde ingaat, in den buik komt, en in de heimelijkheid wordt uitgeworpen?Maar die dingen, die ten monde uitgaan, komen voort uit het hart, en dezelve ontreinigen den mens.Want uit het hart komen voort boze bedenkingen, doodslagen, overspelen, hoererijen, dieverijen, valse getuigenissen, lasteringen.Deze dingen zijn het, die den mens ontreinigen; maar het eten met ongewassen handen ontreinigt den mens niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER180
Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw
Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.
Mattheüs 15.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is deerlijk van den duivel bezeten.Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER181
Talrijke genezingen in de avond
Het artikel behandelt de genezingen van Jezus, met name in Galilea na zijn terugkeer uit Fenicië. Matteüs beschrijft de vele wonderen die werden verricht, terwijl Marcus zich richt op één bijzonder geval van een dove man, waaruit de unieke werkwijze van Jezus blijkt die ook elders in de evangeliën al te zien is.
Mattheüs 15.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, van daar vertrekkende, kwam aan de zee van Galilea, en klom op den berg, en zat daar neder.En vele scharen zijn tot Hem gekomen, hebbende bij zich kreupelen, blinden, stommen, lammen, en vele anderen, en wierpen ze voor de voeten van Jezus; en Hij genas dezelve.Alzo dat de scharen zich verwonderden, ziende de stommen sprekende, de lammen gezond, de kreupelen wandelende, en de blinden ziende; en zij verheerlijkten den God Israels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER182
Tweede vermenigvuldiging van de broden voor 4000 personen
Het artikel analyseert de tweede vermenigvuldiging van de broden door Jezus voor vierduizend mensen, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het onderzoekt de nuances tussen beide verslagen en benadrukt daarbij het medelijden van Jezus en zijn vermogen om in de behoeften van de menigte te voorzien.
Markus 8.1-9 (De Heilige Schrift 1917) :In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER183
Vertrek per boot naar de stad Magdala
Het artikel behandelt het vertrek van Jezus per boot naar Magdala na de vermenigvuldiging van de broden, onderzoekt de verschillen tussen de verslagen van Matteüs en Marcus en benadrukt het belang van historisch onderzoek om deze verschillen te begrijpen.
Markus 8.10 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER184
De farizeeën vragen om een teken
Het artikel beschrijft hoe de farizeeën Jezus vragen zijn gezag met een teken te bewijzen, en hoe hij dit weigert door hun huichelarij aan de kaak te stellen, waarbij hij alleen het teken van Jona noemt. Het verhaal belicht de spanningen tussen Jezus en de religieuze leiders van zijn tijd.
Markus 8.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen gingen uit, en begonnen met Hem te twisten, begerende van Hem een teken van den hemel, Hem verzoekende.En Hij, zwaarlijk zuchtende in Zijn geest, zeide: Wat begeert dit geslacht een teken? Voorwaar, Ik zeg u: Zo aan dit geslacht een teken gegeven zal worden!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER185
Terugkeer naar Betsaïda
Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.
Lukas 9.5 (De Heilige Schrift 1917) :En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER186
Onderricht van de leerlingen over de invloed van de farizeeën
Jezus waarschuwt zijn apostelen voor de verderfelijke invloed van de farizeeën, die wordt gesymboliseerd door het „zuurdeeg”. Matteüs en Marcus vertellen over dit onderricht tijdens een overtocht naar Betsaïda, waarbij het de leerlingen aan brood ontbreekt. Jezus wijst op hun gebrek aan geloof en nodigt hen uit de geestelijke strekking van zijn woorden te vatten, voorbij de materiële zorgen.
Mattheüs 16.5-12 (De Heilige Schrift 1917) :En als Zijn discipelen op de andere zijde gekomen waren, hadden zij vergeten broden mede te nemen.En Jezus zeide tot hen: Ziet toe, en wacht u van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.En zij overlegden bij zichzelven, zeggende: Het is omdat wij geen broden mede genomen hebben.En Jezus, dat wetende, zeide tot hen: Wat overlegt gij bij uzelven, gij kleingelovigen! dat gij geen broden mede genomen hebt?Verstaat gij nog niet? en gedenkt gij niet aan de vijf broden der vijf duizend mannen; en hoevele korven gij opnaamt?Noch aan de zeven broden der vier duizend mannen, en hoevele manden gij opnaamt?Hoe verstaat gij niet, dat Ik u van geen brood gesproken heb, als Ik zeide, dat gij u wachten zoudt van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.Toen verstonden zij, dat Hij niet gezegd had, dat zij zich wachten zouden van den zuurdesem des broods, maar van de leer der Farizeen en Sadduceen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER187
De blinde van Betsaïda
Het artikel onderzoekt het unieke wonder van de genezing van de blinde van Betsaïda door Jezus, dat alleen in het evangelie van Marcus wordt verteld. Deze geleidelijke genezing in twee stappen symboliseert de geestelijke groei en het geleidelijke inzicht van de leerlingen.
Johannes 9.1-7 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER188
Tweede verklaring van Petrus
Het artikel behandelt de tweede verklaring van Petrus, die Jezus erkent als de Messias. Het onderzoekt de bijbelse verslagen die deze gebeurtenis in Caesarea Filippi situeren en benadrukt hoe moeilijk het voor het Joodse publiek was het goddelijke zoonschap te aanvaarden. Jezus vraagt zijn leerlingen zijn messiaanse waardigheid niet openlijk te verkondigen.
Markus 8.27-30 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus ging uit en Zijn discipelen naar de vlekken van Cesarea Filippi. En op den weg vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende tot hen: Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?En zij antwoordden: Johannes de Doper; en anderen: Elias; en anderen: Een van de profeten.En Hij zeide tot hen: Maar gijlieden, wie zegt gij dat Ik ben? En Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Gij zijt de Christus.En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij het niemand zouden zeggen van Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER189
Lof van de Messias Jezus voor Petrus
Het artikel onderstreept het belang van de erkenning van Jezus als de Messias door Petrus, die plaatsvond bij Caesarea Filippi, en de uitdrukking van deze goddelijk geïnspireerde waarheid, in plaats van een menselijke openbaring, op grond van de tekst van Matteüs 16:17-20.
Mattheüs 16.17-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-Jona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.En Ik zeg u ook, dat gij zijt Petrus, en op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen dezelve niet overweldigen.En Ik zal u geven de sleutelen van het Koninkrijk der hemelen; en zo wat gij zult binden op de aarde, zal in de hemelen gebonden zijn; en zo wat gij ontbinden zult op de aarde, zal in de hemelen ontbonden zijn.Toen verbood Hij Zijn discipelen, dat zij iemand zeggen zouden, dat Hij was Jezus, de Christus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER190
Jezus de Messias kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus
Jezus kondigt in Caesarea Filippi zijn aanstaande lijden aan. Petrus, die dit idee afwijst, illustreert het onbegrip van de leerlingen over de geestelijke opdracht van de Messias. De aankondiging van Jezus richt het doel opnieuw op het Koninkrijk van God en loopt vooruit op de kruisiging.
Lukas 9.22 (De Heilige Schrift 1917) :Zeggende: De Zoon des mensen moet veel lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood en ten derden dage opgewekt worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER191
De prijs van de toewijding
Het artikel ‘PER191 - De prijs van toewijding’ beschrijft de woorden van Jezus over het ware discipelschap in Caesarea Filippi. De bijbelgedeelten van Matteüs, Marcus en Lucas benadrukken het belang van persoonlijke zelfverloochening voor het eeuwige heil. Ze moedigen aan om dagelijks het kruis op te nemen en trouw te blijven aan het onderwijs van Christus, en bieden een radicaal perspectief op het discipelschap, in tegenstelling tot de religieuze gebruiken van die tijd.
Markus 8.34-38 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Zich geroepen hebbende de schare met Zijn discipelen, zeide Hij tot hen: Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij.Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden.Want wat zou het den mens baten zo hij de gehele wereld won, en zijner ziele schade leed?Of wat zal een mens geven, tot lossing van zijn ziel?Want zo wie zich Mijns en Mijner woorden zal geschaamd hebben, in dit overspelig en zondig geslacht, diens zal Zich de Zoon des mensen ook schamen, wanneer Hij zal komen in de heerlijkheid Zijns Vaders, met de heilige engelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER192
Een heel vreemd woord van Jezus de Messias
Het artikel analyseert de uitspraak van Jezus over de komst van het Koninkrijk van God, door sommigen uitgelegd als de verheerlijking op de berg, de opstanding of de groei van de kerk. Het besluit dat Jezus doelde op de verheerlijking op de berg, een gebeurtenis die zijn goddelijke heerlijkheid openbaart.
Lukas 9.27 (De Heilige Schrift 1917) :En Ik zeg u waarlijk: Er zijn sommigen dergenen, die hier staan, die den dood niet zullen smaken, totdat zij het Koninkrijk Gods zullen gezien hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER193
De verheerlijking op de berg
Het artikel onderzoekt de gedaanteverandering van Jezus, waarbij hij in goddelijk licht straalt naast Mozes en Elia op de berg Hermon. Petrus, Jakobus en Johannes zijn er getuigen van. Deze gebeurtenis toont de goddelijkheid van Jezus.
Lukas 9.28-36 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, omtrent acht dagen na deze woorden, dat Hij medenam Petrus, en Johannes, en Jakobus, en klom op den berg, om te bidden.En als Hij bad, werd de gedaante Zijns aangezichts veranderd, en Zijn kleding wit en zeer blinkende.En ziet, twee mannen spraken met Hem, welke waren Mozes en Elias.Dewelke, gezien zijnde in heerlijkheid, zeiden Zijn uitgang, dien Hij zoude volbrengen te Jeruzalem.Petrus nu, en die met hem waren, waren met slaap bezwaard; en ontwaakt zijnde, zagen zij Zijn heerlijkheid, en de twee mannen, die bij Hem stonden.En het geschiedde, als zij van Hem afscheidden, zo zeide Petrus tot Jezus: Meester, het is goed, dat wij hier zijn; en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een; niet wetende, wat hij zeide.Als hij nu dit zeide, kwam een wolk, en overschaduwde hen; en zij werden bevreesd, als die in de wolk ingingen.En er geschiedde een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon; hoort Hem!En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER194
De aanwijzingen van de Meester
Het artikel onderzoekt de opdracht van Jezus aan zijn leerlingen om zijn verheerlijking op de berg geheim te houden, en belicht het belang van het geloof en van de voorbereiding van de apostelen op hun toekomstige verantwoordelijkheden.
Markus 9.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij van den berg afkwamen, gebood Hij hun, dat zij niemand verhalen zouden, hetgeen zij gezien hadden, dan wanneer de Zoon des mensen uit de doden zou opgestaan zijn.En zij behielden dit woord bij zichzelven, vragende onder elkander, wat het was, uit de doden opstaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER195
Vraag van de leerlingen over de profeet Elia
Na de verheerlijking op de berg ondervragen de discipelen Jezus over de profetie over Elia. Jezus openbaart dat Johannes de Doper deze profetie vervult, een verband dat de Evangeliën geleidelijk uitwerken.
Mattheüs 11.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Want al de profeten en de wet hebben tot Johannes toe geprofeteerd.En zo gij het wilt aannemen, hij is Elias, die komen zou.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER196
Een moeilijk uit te drijven demon
Het artikel onderzoekt de mislukte poging van de leerlingen om een demon uit een jongen te drijven, waardoor na de verheerlijking op de berg het ingrijpen van Jezus nodig was. De verhalen bij Matteüs, Marcus en Lucas wijzen de zwakte van hun geloof aan als reden van hun mislukking.
Lukas 9.37-45 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde des daags daaraan, als zij van den berg afkwamen, dat Hem een grote schare in het gemoet kwam.En ziet, een man van de schare riep uit, zeggende: Meester, ik bid U, zie toch mijn zoon aan; want hij is mij een eniggeborene.En zie, een geest neemt hem, en van stonde aan roept hij, en hij scheurt hem, dat hij schuimt, en wijkt nauwelijks van hem, en verplettert hem.En ik heb Uw discipelen gebeden, dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund.En Jezus, antwoordende, zeide: O ongelovig en verkeerd geslacht, hoe lang zal Ik nog bij ulieden zijn, en ulieden verdragen? Breng uw zoon hier.En nog, als hij naar Hem toekwam, scheurde hem de duivel, en verscheurde hem; maar Jezus bestrafte den onreinen geest, en maakte het kind gezond, en gaf hem zijn vader weder.En zij werden allen verslagen over de grootdadigheid Gods. En als zij allen zich verwonderden over al de dingen, die Jezus gedaan had, zeide Hij tot Zijn discipelen:Legt gij deze woorden in uw oren: Want de Zoon des mensen zal overgeleverd worden in der mensen handen.Maar zij verstonden dit woord niet, en het was voor hen verborgen, alzo dat zij het niet begrepen; en zij vreesden van dat woord Hem te vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER197
De verklaring voor het falen van de leerlingen
Het artikel analyseert het falen van de discipelen bij het uitdrijven van een demon, waarop Jezus de nadruk legt. Volgens Matteüs en Marcus zijn geestelijke praktijken zoals geloof, gebed en vasten essentieel om geestelijke obstakels te overwinnen.
Markus 9.28-29 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij in huis gegaan was, vraagden Hem Zijn discipelen alleen: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?En Hij zeide tot hen: Dit geslacht kan nergens door uitgaan, dan door bidden en vasten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER198
De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood aan
Jezus kondigt zijn leerlingen zijn aanstaande dood en opstanding aan. Dit moment markeert het einde van zijn bediening in Galilea, waar hij de menigten mijdt om zijn leerlingen voor te bereiden. Verwijzingen naar Matteüs 17.22-23, Marcus 9.30-32 en Lucas 9.43-45.
Markus 9.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER199
De tempelbelasting in de bek van de vis
Het artikel behandelt de kwestie van de tempelbelasting, die Jezus in Kafarnaüm aanpakt. Hoewel hij zijn goddelijke zoonschap bevestigt, betaalt Jezus de belasting toch om ergernis te voorkomen, en toont zo zijn wijsheid. Het wonder van de vis onderstreept de goddelijke voorzienigheid en Jezus’ trouw aan de sociale en religieuze wetten.
Exodus 30.11-16 (De Heilige Schrift 1917) :Verder sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:Als gij de som van de kinderen Israels opnemen zult, naar de getelden onder hen, zo zullen zij een iegelijk de verzoening zijner ziel den HEERE geven, als gij hen tellen zult; opdat onder hen geen plage zij, als gij hen tellen zult.Dit zullen zij geven, al die tot de getelden overgaat, de helft eens sikkels, naar den sikkel des heiligdoms (deze sikkel is twintig gera); de helft eens sikkels is een hefoffer den HEERE.Al wie overgaat tot de getelden, van twintig jaren oud en daarboven, zal het hefoffer des HEEREN geven.De rijke zal het niet vermeerderen, en de arme zal niet verminderen van de helft des sikkels, als gij het hefoffer des HEEREN geeft om voor uw zielen verzoening te doen.Gij dan zult het geld der verzoeningen van de kinderen Israels nemen, en zult het leggen tot den dienst van de tent der samenkomst; en het zal den kinderen Israels ter gedachtenis zijn, voor het aangezicht des HEEREN, om voor uw zielen verzoening te doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER200
Rede over nederigheid
Het artikel analyseert de rede van Jezus tot zijn apostelen over de nederigheid en benadrukt het belang van nederigheid en dienstbaarheid in het Koninkrijk van God, zoals beschreven in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.
Markus 9.33-50 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Kapernaum, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan hadt gij woorden onder elkander op den weg?Doch zij zwegen; want zij waren onder elkander in woorden geweest op den weg, wie de meeste zou zijn.En nedergezeten zijnde, riep Hij de twaalven, en zeide tot hen: Indien iemand wil de eerste zijn, die zal de laatste van allen zijn, en aller dienaar.En nemende een kindeken, stelde Hij dat midden onder hen, en omving het met Zijn armen, en zeide tot hen:Zo wie een van zodanige kinderkens zal ontvangen in Mijn Naam, die ontvangt Mij; en zo wie Mij zal ontvangen, die ontvangt Mij niet, maar Dien, Die Mij gezonden heeft.En Johannes antwoordde Hem, zeggende: Meester! wij hebben een gezien, die de duivelen uitwierp in Uw Naam, welke ons niet volgt; en wij hebben het hem verboden, omdat hij ons niet volgt.Doch Jezus zeide: Verbiedt hem niet; want er is niemand, die een kracht doen zal in Mijn Naam, en haastelijk van Mij zal kunnen kwalijk spreken.Want wie tegen ons niet is, die is voor ons.Want zo wie ulieden een beker water zal te drinken geven in Mijn Naam, omdat gij discipelen van Christus zijt, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.En zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem beter, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en dat hij in de zee geworpen ware.En indien uw hand u ergert, houwt ze af; het is u beter verminkt tot het leven in te gaan, dan de twee handen hebbende, heen te gaan in de hel, in het onuitblusselijk vuur;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.En indien uw voet u ergert, houwt hem af; het is u beter kreupel tot het leven in te gaan, dan de twee voeten hebbende, geworpen te worden in de hel, in het onuitblusselijk vuur;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.En indien uw oog u ergert, werpt het uit; het is u beter maar een oog hebbende in het Koninkrijk Gods in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.Want een ieder zal met vuur gezouten worden, en iedere offerande zal met zout gezouten worden.Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER202
Gelijkenis van het verloren schaap
De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.
Mattheüs 18.10-14 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet toe, dat gij niet een van deze kleinen veracht. Want Ik zeg ulieden, dat hun engelen, in de hemelen, altijd zien het aangezicht Mijns Vaders, Die in de hemelen is.Want de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken, dat verloren was.Wat dunkt u, indien enig mens honderd schapen had, en een uit dezelve afgedwaald ware, zal hij niet de negen en negentig laten, en op de bergen heengaande, het afgedwaalde zoeken?En indien het geschiedt, dat hij hetzelve vindt, voorwaar zeg Ik u, dat hij zich meer verblijdt over hetzelve, dan over de negen en negentig, die niet afgedwaald zijn geweest.Alzo is de wil niet uws Vaders, Die in de hemelen is, dat een van deze kleinen verloren ga.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER203
Tucht in de gemeente en vergeving
De perikoop 203 presenteert het onderwijs van Jezus over de tucht in de gemeente en de vergeving, in Kafarnaüm in september van het jaar 32 n.Chr. Matteüs 18.15-22 en Lucas 17.3-4 werken de broederlijke terechtwijzing, het gezag van de Kerk, het gemeenschappelijke gebed en de onbeperkte vergeving (zeventig maal zeven) uit. Deze thema's vormen de basis van een christelijke relatie-ethiek, die gericht is op verzoening en op Gods barmhartigheid.
Mattheüs 18.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER205
Jezus de Messias zet zijn tocht door Galilea voort
Perikoop 205 schetst het langdurige verblijf van Jezus de Messias in Galilea, in de streek van Kafarnaüm, gedurende ongeveer zes maanden vóór zijn definitieve vertrek naar Jeruzalem op 3 oktober 32 n.Chr. Alleen Johannes vermeldt deze reizen en onthult het voornemen van de godsdienstige leiders om Jezus te doden, terwijl zijn discipelen nog moeite hebben te begrijpen wat hem te wachten staat. Dit gedeelte vormt de overgang naar het Loofhuttenfeest in Jeruzalem.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER207
Het meningsverschil van de Meester met zijn broers
Johannes 7.3-9 beschrijft de spanning tussen Jezus en zijn broers vóór het Soekotfeest (oktober 32 n.Chr.). Zonder de messiaanse zending te begrijpen, dringen zij erop aan dat hij zich openlijk in Jeruzalem laat zien. Jezus kiest voor voorzichtigheid, zich bewust van het risico van arrestatie. Maria blijft op de achtergrond. Deze episode, die alleen bij Johannes voorkomt, illustreert het onbegrip van de familie voor de goddelijke natuur van Jezus; een bekering van zijn broers volgt pas na de opstanding.
Johannes 7.5 (De Heilige Schrift 1917) :Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER208
Vertrek naar Jeruzalem en definitief vertrek uit Galilea
PER208 beschrijft het definitieve vertrek van Jezus en zijn discipelen uit Galilea op 3 oktober van het jaar 32, op weg naar Jeruzalem voor het Soekotfeest. Volgens het verslag van Lucas trekken zij door Samaria in plaats van de gebruikelijke weg langs de Jordaan te nemen. Ze komen op vrijdagavond 8 oktober aan, onderwijzen op het tempelplein, en Jezus houdt zijn rede over het water op Hosjana Rabba op 13 oktober. De groep zal zes maanden in de omgeving van Jeruzalem blijven, tot het pesachfeest van 1 april van het jaar 33.
Johannes 7.16-24 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus antwoordde hun, en zeide: Mijn leer is Mijne niet, maar Desgenen, Die Mij gezonden heeft.Zo iemand wil Deszelfs wil doen, die zal van deze leer bekennen, of zij uit God is, dan of Ik van Mijzelven spreek.Die van zichzelven spreekt, zoekt zijn eigen eer; maar Die de eer zoekt Desgenen, Die Hem gezonden heeft, Die is waarachtig, en geen ongerechtigheid is in Hem.Heeft Mozes u niet de wet gegeven? En niemand van u doet de wet. Wat zoekt gij Mij te doden?De schare antwoordde en zeide: Gij hebt den duivel; wie zoekt U te doden?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Een werk heb Ik gedaan, en gij verwondert u allen.Daarom heeft Mozes ulieden de besnijdenis gegeven (niet dat zij uit Mozes is, maar uit de vaderen), en gij besnijdt een mens op den sabbat.Indien een mens de besnijdenis ontvangt op den sabbat, opdat de wet van Mozes niet gebroken worde; zijt gij toornig op Mij, dat Ik een gehelen mens gezond gemaakt heb op den sabbat?Oordeelt niet naar het aanzien, maar oordeelt een rechtvaardig oordeel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER209
De reis door Samaria
Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.
Lukas 9.56 (De Heilige Schrift 1917) :Want de Zoon des mensen is niet gekomen om der mensen zielen te verderven, maar om te behouden. En zij gingen naar een ander vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER210
De reactie van Jakobus en Johannes
Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.
Markus 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER212
De Joden zoeken de Messias Jezus
De perikoop 212 vertelt, uitsluitend volgens Johannes 7.11-13, hoe de Joden Jezus zoeken tijdens het feest in Jeruzalem in oktober van het jaar 32 n.Chr. Zij illustreert de verdeeldheid van het volk over de Messias: sommigen erkennen hem, anderen proberen hem uit de weg te ruimen. De angst voor de religieuze autoriteiten houdt openbare bekeringen tegen en toont de politieke en geestelijke spanning van die tijd.
Johannes 7.12 (De Heilige Schrift 1917) :En er was veel gemurmels van Hem onder de scharen. Sommigen zeiden: Hij is goed; en anderen zeiden: Neen, maar Hij verleidt de schare.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER215
De toespraak over levend water
Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.
Numberi 29.35-39 (De Heilige Schrift 1917) :Op den achtsten dag zult gij een verbodsdag hebben; geen dienstwerk zult gij doen.En gij zult een brandoffer ten vuuroffer offeren, ten liefelijken reuk den HEERE; een var, een ram, zeven volkomen eenjarige lammeren;Hun spijsoffer, en hun drankofferen tot den var, tot den ram, en tot de lammeren, in hun getal, naar de wijze;En een bok ten zondoffer; behalve het gedurig brandoffer, en zijn spijsoffer, en zijn drankoffer.Deze dingen zult gij den HEERE doen op uw gezette hoogtijden; behalve uw geloften, en uw vrijwillige offeren, met uw brandofferen, en met uw spijsofferen en met uw drankofferen, en met uw dankofferen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER216
De tegenstrijdige beoordeling van het volk
Op de laatste dag van het Soekotfeest in Jeruzalem (oktober van het jaar 32) verklaart Jezus een bron van levend water te zijn. De menigte raakt verdeeld: sommigen erkennen hem als de Messias, anderen weigeren de evidentie te aanvaarden. De wachters die gestuurd zijn om hem te arresteren, weigeren te gehoorzamen, onder de indruk van zijn woorden. Nikodemus pleit voor een eerlijk oordeel, terwijl de farizeeën zwakke argumenten aanvoeren. Het verzet van de religieuze autoriteiten wordt fanatiek, waardoor de dood van Jezus hun enige doel wordt.
Johannes 7.40-53 (De Heilige Schrift 1917) :Velen dan uit de schare, deze rede horende, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet.Anderen zeiden: Deze is de Christus. En anderen zeiden: Zal dan de Christus uit Galilea komen?Zegt de Schrift niet, dat de Christus komen zal uit den zade Davids, en van het vlek Bethlehem, waar David was?Er werd dan tweedracht onder de schare, om Zijnentwil.En sommigen van hen wilden Hem grijpen; maar niemand sloeg de handen aan Hem.De dienaars dan kwamen tot de overpriesters en Farizeen; en die zeiden tot hen: Waarom hebt gij Hem niet gebracht?De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Farizeen dan antwoordden hun: Zijt ook gijlieden verleid?Heeft iemand uit de oversten in Hem geloofd, of uit de Farizeen?Maar deze schare, die de wet niet weet, is vervloekt.Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen:Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.En een iegelijk ging heen naar zijn huis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER217
De overspelige vrouw
Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.
Leviticus 20.10 (De Heilige Schrift 1917) :Een man ook, die met iemands huisvrouw overspel zal gedaan hebben, dewijl hij met zijns naasten vrouw overspel gedaan heeft, zal zekerlijk gedood worden, de overspeler en de overspeelster.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER221
De terugkeer van de 70 discipelen
De terugkeer van de zeventig discipelen (Lucas 10.17-24) laat hun verwondering na hun zending zien. Jezus richt hen weer op het wezenlijke: zich verheugen dat hun namen in de hemelen zijn opgeschreven. Hij verkondigt de goddelijke soevereiniteit in de openbaring, die aan de nederigen wordt geschonken en niet aan de wijzen. De verklaring in vers 22 bevestigt de unieke verbondenheid van de Vader en de Zoon, waardoor Jezus de enige middelaar van de goddelijke kennis is. Lucas onderstreept zo de continuïteit van het evangeliewerk.
Mattheüs 11.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :In dienzelfden tijd antwoordde Jezus en zeide: Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde! dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard.Ja, Vader! Want alzo is geweest het welbehagen voor U.Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien het de Zoon wil openbaren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER222
De barmhartige Samaritaan
De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.
Lukas 18.18-23 (De Heilige Schrift 1917) :En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.En hij zeide: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan.Doch Jezus, dit horende, zeide tot hem: Nog een ding ontbreekt u; verkoop alles, wat gij hebt, en deel het onder de armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Maar als hij dit hoorde, werd hij geheel droevig; want hij was zeer rijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER223
De Messias Jezus in Betanië bij Marta en Maria
Lucas 10.38-42 beschrijft het bezoek van de Messias Jezus aan Betanië, bij Marta en Maria, rond eind november of begin december van het jaar 32. Dit dorp, op 3 km van Jeruzalem, ontvangt Jezus in een context van relatieve rust: de farizeeën hebben hun strategie gewijzigd en verzamelen liever belastende getuigenissen dan gewelddadig op te treden. Lucas is de enige evangelist die deze episode vermeldt.
Lukas 10.38-42 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als zij reisden, dat Hij kwam in een vlek; en een zekere vrouw, met name Martha, ontving Hem in haar huis.En deze had een zuster, genaamd Maria, welke ook, zittende aan de voeten van Jezus, Zijn woord hoorde.Doch Martha was zeer bezig met veel dienens, en daarbij komende, zeide zij: Heere, trekt Gij U dat niet aan, dat mijn zuster mij alleen laat dienen? Zeg dan haar, dat zij mij helpe.En Jezus, antwoordende, zeide tot haar: Martha, Martha, gij bekommert en ontrust u over vele dingen;Maar een ding is nodig; doch Maria heeft het goede deel uitgekozen, hetwelk van haar niet zal weggenomen worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER224
Onderricht over het gebed
De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.
Mattheüs 6.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER225
De gelijkenis van de opdringerige vriend
De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.
Lukas 11.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Wie van u zal een vriend hebben, en zal ter middernacht tot hem gaan, en tot hem zeggen: Vriend! leen mij drie broden;Overmits mijn vriend van de reis tot mij gekomen is, en ik heb niet, dat ik hem voorzette;En dat die van binnen, antwoordende, zou zeggen: Doe mij geen moeite aan; de deur is nu gesloten, en mijn kinderen zijn met mij in de slaapkamer; ik kan niet opstaan, om u te geven.Ik zeg ulieden: Hoewel hij niet zou opstaan en hem geven, omdat hij zijn vriend is, nochtans om zijner onbeschaamdheid wil, zal hij opstaan, en hem geven zoveel als hij er behoeft.En Ik zeg ulieden: Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en die klopt, dien zal opengedaan worden.En wat vader onder u, dien de zoon om brood bidt, zal hem een steen geven, of ook om een vis, zal hem voor een vis een slang geven?Of zo hij ook om een ei zou bidden, zal hij hem een schorpioen geven?Indien dan gij, die boos zijt, weet uw kinderen goede gaven te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader den Heiligen Geest geven dengenen, die Hem bidden?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER227
De uitnodiging bij een farizeeër
Perikoop 227 vertelt over de uitnodiging voor een maaltijd die een farizeeër aan de Messias Jezus deed, een uitnodiging die alleen door Lucas wordt vermeld (Luc. 11.37). Verre van welwillend lijkt deze uitnodiging een valstrik te zijn, bedoeld om beschuldigingen tegen Jezus te verzamelen ten overstaan van getuigen. Zich bewust van wat er op het spel stond, neemt Jezus de uitnodiging toch aan, gesterkt door een geestelijke zekerheid dat zijn uur nog niet gekomen was. De gebeurtenis speelt zich waarschijnlijk af in Jeruzalem, tijdens een reis die Jezus onderneemt ondanks de dreigementen van de godsdienstige autoriteiten.
Lukas 11.37 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij nu dit sprak, bad Hem een zeker Farizeer, dat Hij bij hem het middagmaal wilde eten; en ingegaan zijnde, zat Hij aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER229
Herinnering aan het bloedbad onder de Galileeërs door Pilatus
De perikoop PER229 (Lucas 13,1-5) vertelt hoe getuigen van een farizeese maaltijd Jezus aanspreken over het bloedbad dat Pilatus onder Galileeërs aanrichtte. Jezus weigert daarin een goddelijke straf te zien en roept op tot persoonlijk berouw, waarbij hij ook de val van de toren van Siloam noemt. Hij leert dat de dood het gemeenschappelijke lot van allen is en dat alleen berouw de toegang tot het Koninkrijk van God opent.
Lukas 13.5 (De Heilige Schrift 1917) :Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER230
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.
Lukas 13.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren te dierzelfder tijd enigen tegenwoordig, die Hem boodschapten van de Galileers, welker bloed Pilatus met hun offeranden gemengd had.En Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Meent gij, dat deze Galileers zondaars zijn geweest boven al de Galileers, omdat zij zulks geleden hebben?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan.Of die achttien, op welke de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent gij, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER231
Genezing van een vrouw op sabbat
Perikoop 231 beschrijft de genezing door Jezus van een vrouw die achttien jaar lang gebrekkig was, op een sabbat in een synagoge in Jeruzalem (Lucas 13.10-17). Deze daad wekt de verontwaardiging van de religieuze autoriteiten, die Jezus beschaamt door op hun tegenstrijdigheden te wijzen. De menigte daarentegen bewondert en verheerlijkt God. De episode illustreert de spanning tussen de farizeese traditie en de authentieke toepassing van de goddelijke wet, en toont tegelijk het volhardende geloof van deze vrouw.
Deuteronomium 5.12-15 (De Heilige Schrift 1917) :Onderhoudt den sabbatdag, dat gij dien heiligt; gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft.Zes dagen zult gij arbeiden, en al uw werk doen;Maar de zevende dag is de sabbat des HEEREN, uws Gods; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw os, noch uw ezel, noch enig van uw vee, noch de vreemdeling, die in uw poorten is; opdat uw dienstknecht, en uw dienstmaagd ruste, gelijk als gij.Want gij zult gedenken, dat gij een dienstknecht in Egypteland geweest zijt, en dat de HEERE, uw God, u van daar heeft uitgeleid door een sterke hand en een uitgestrekten arm; daarom heeft u de HEERE, uw God, geboden, dat gij den sabbatdag houden zult.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER232
Het mosterdzaad en het zuurdeeg
De perikoop PER232 bevat de twee tweelinggelijkenissen van het mosterdzaadje en het zuurdesem (Lucas 13.18-21). Ze werden op een sabbat uitgesproken bij een synagoge in Jeruzalem en tonen de aard van het koninkrijk van God: het begint nederig, groeit krachtig en werkt verborgen maar veranderend. Deze twee elkaar aanvullende beelden nodigen uit om de stille en onweerstaanbare groei van Gods heerschappij in de wereld waar te nemen.
Lukas 13.10 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij leerde op den sabbat in een der synagogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER233
Onderwijs van de Messias Jezus op weg naar Jeruzalem
De pericoop PER233 verhaalt over het onderwijs van Jezus tijdens zijn reis naar Jeruzalem, dat alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lc 13.22-33), in december van het jaar 32. Jezus trekt door steden en dorpen en onderwijst over de nauwe poort en het Koninkrijk van God. Het artikel plaatst deze meervoudige reizen tussen Betanië en Jeruzalem in hun context, in een klimaat van groeiende spanning met de farizeeën en Herodes Antipas.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER234
Klacht over Jeruzalem
De Klacht over Jeruzalem (Mt 23.37-39; Lc 13.34-35) toont Jezus die huilt over de heilige stad, enkele dagen vóór zijn lijden. Door het beeld van de kip die haar kuikens beschermt, drukt hij de verworpen goddelijke liefde uit, veroordeelt hij de moord op de profeten en kondigt hij de verwoesting van de Tempel aan, terwijl hij de hoop op een uiteindelijke verzoening openlaat.
Mattheüs 23.37-39 (De Heilige Schrift 1917) :Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert onder de vleugels; en gijlieden hebt niet gewild.Ziet, uw huis wordt u woest gelaten.Want Ik zeg u: Gij zult Mij van nu aan niet zien, totdat gij zeggen zult: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER235
Maaltijd bij een farizeeër
De pericoop PER235 vertelt over de maaltijd van Jezus in het huis van een leider van de farizeeën op een zaterdag (Lucas 14.1), in een context van toenemende confrontatie. De farizeeën proberen bewijzen tegen hem te verzamelen voor het Sanhedrin. Ondanks de spanningen aanvaardt Jezus de uitnodiging, houdt hij vast aan zijn standpunten en corrigeert hij hun leer. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt, die vermoedelijk plaatsvond tijdens de maaltijd op zaterdagmiddag.
Johannes 7.51 (De Heilige Schrift 1917) :Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER237
Gelijkenis van de aanmatigende gast
De gelijkenis van de aanmatigende gast (Lucas 14.7-14), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, speelt zich af in het huis van een leider van de farizeeën in Jeruzalem. Jezus onderwijst daar nederigheid door aan te sporen de laatste plaats te kiezen in plaats van de eerste, en onbaatzuchtige vrijgevigheid door aan te moedigen armen en buitengeslotenen uit te nodigen in plaats van mensen die iets terug kunnen doen. Deze twee lessen illustreren de fundamentele waarden van het Koninkrijk van God: eer komt van God, niet van onszelf, en het ware geven zal worden beloond bij de opstanding van de rechtvaardigen.
Lukas 11.37 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij nu dit sprak, bad Hem een zeker Farizeer, dat Hij bij hem het middagmaal wilde eten; en ingegaan zijnde, zat Hij aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER239
De gelijkenis van de toren
De gelijkenis van de toren (Lucas 14.28-30), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, maakt deel uit van een rede van Jezus over de prijs van het discipelschap. Met het beeld van een bouwer die zijn middelen berekent voordat hij gaat bouwen, nodigt Jezus zijn discipelen uit tot een weloverwogen, helder en volhardend engagement, en waarschuwt hij voor een oppervlakkig of emotioneel geloof zonder geestelijke rijpheid.
Lukas 14.29 (De Heilige Schrift 1917) :Opdat niet misschien, als hij het fondament gelegd heeft, en niet kan voleindigen, allen, die het zien, hem beginnen te bespotten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER240
De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt
De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt (Lucas 14.31-33), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, illustreert de eisen van het discipelschap. Tegenover een tegenstander die twee keer zo sterk is, kiest een koning voor onderhandeling in plaats van strijd. Zo vraagt ook het volgen van Jezus de Messias om nuchterheid, nederigheid en volledige verloochening van zichzelf. Lucas plaatst deze onderwijzing in een thematische reeks over de prijs van het christelijk leven, vóór het feest van de Inwijding in december van het jaar 32 n.Chr.
Lukas 13-19 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren te dierzelfder tijd enigen tegenwoordig, die Hem boodschapten van de Galileers, welker bloed Pilatus met hun offeranden gemengd had.En Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Meent gij, dat deze Galileers zondaars zijn geweest boven al de Galileers, omdat zij zulks geleden hebben?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan.Of die achttien, op welke de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent gij, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.En Hij zeide deze gelijkenis: Een zeker man had een vijgeboom, geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daarop, en vond ze niet.En hij zeide tot den wijngaardenier: Zie, ik kome nu drie jaren, zoekende vrucht op dezen vijgeboom, en vind ze niet; houw hem uit; waartoe beslaat hij ook onnuttelijk de aarde?En hij, antwoordende, zeide tot hem: Heer, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hebben;En indien hij vrucht zal voortbrengen, laat hem staan; maar indien niet, zo zult gij hem namaals uithouwen.En Hij leerde op den sabbat in een der synagogen.En ziet, er was een vrouw, die een geest der krankheid achttien jaren lang gehad had, en zij was samengebogen, en kon zich ganselijk niet oprichten.En Jezus, haar ziende, riep haar tot Zich, en zeide tot haar: Vrouw, gij zijt verlost van uw krankheid.En Hij legde de handen op haar; en zij werd terstond weder recht, en verheerlijkte God.En de overste der synagoge, kwalijk nemende, dat Jezus op den sabbat genezen had, antwoordde en zeide tot de schare: Er zijn zes dagen, in welke men moet werken; komt dan in dezelve, en laat u genezen, en niet op den dag des sabbats.De Heere dan antwoordde hem en zeide: Gij geveinsde, maakt niet een iegelijk van u op den sabbat zijn os of ezel van de kribbe los, en leidt hem heen om te doen drinken?En deze, die een dochter Abrahams is, welke de satan, ziet, nu achttien jaren gebonden had, moest die niet losgemaakt worden van dezen band, op den dag des sabbats?En als Hij dit zeide, werden zij allen beschaamd, die zich tegen Hem stelden; en al de schare verblijdde zich over al de heerlijke dingen, die van Hem geschiedden.En Hij zeide: Wien is het Koninkrijk Gods gelijk, en waarbij zal Ik hetzelve vergelijken?Het is gelijk aan een mostaardzaad, hetwelk een mens genomen en in zijn hof geworpen heeft; en het wies op, en werd tot een groten boom, en de vogelen des hemels nestelden in zijn takken.En Hij zeide wederom: Waarbij zal Ik het Koninkrijk Gods vergelijken?Het is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam, en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.En Hij reisde van de ene stad en vlek tot de andere, lerende, en richtende Zijn reis naar Jeruzalem.En er zeide een tot Hem: Heere, zijn er ook weinigen, die zalig worden? En Hij zeide tot hen:Strijdt om in te gaan door de enge poort; want velen, zeg Ik u, zullen zoeken in te gaan, en zullen niet kunnen;Namelijk nadat de Heer des huizes zal opgestaan zijn, en de deur zal gesloten hebben, en gij zult beginnen buiten te staan, en aan de deur te kloppen, zeggende: Heere, Heere, doe ons open! en Hij zal antwoorden en tot u zeggen: Ik ken u niet, van waar gij zijt.Alsdan zult gij beginnen te zeggen: Wij hebben in Uw tegenwoordigheid gegeten en gedronken, en Gij hebt in onze straten geleerd.En Hij zal zeggen: Ik zeg u, Ik ken u niet, van waar gij zijt; wijkt van Mij af, alle gij werkers der ongerechtigheid!Aldaar zal zijn wening en knersing der tanden, wanneer gij zult zien Abraham, en Izak, en Jakob, en al de profeten in het Koninkrijk Gods, maar ulieden buiten uitgeworpen.En daar zullen er komen van Oosten en Westen, en van Noorden en Zuiden, en zullen aanzitten in het Koninkrijk Gods.En ziet, er zijn laatsten, die de eersten zullen zijn; en er zijn eersten, die de laatsten zullen zijn.Te dienzelfden dage kwamen er enige Farizeen, zeggende tot Hem: Ga weg, en vertrek van hier; want Herodes wil U doden.En Hij zeide tot hen: Gaat heen, en zegt dien vos: Zie, Ik werp duivelen uit, en maak gezond, heden en morgen, en ten derden dage worde Ik voleindigd.Doch Ik moet heden, en morgen, en den volgenden dag reizen; want het gebeurt niet, dat een profeet gedood wordt buiten Jeruzalem.Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn, hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens onder de vleugelen vergadert; en gijlieden hebt niet gewild?Ziet, uw huis wordt ulieden woest gelaten. En voorwaar, Ik zeg u, dat gij Mij niet zult zien, totdat de tijd zal gekomen zijn, als gij zult zeggen: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!En het geschiedde, als Hij gekomen was in het huis van een der oversten der Farizeen, op den sabbat, om brood te eten, dat zij Hem waarnamen.En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.En Hij zeide tot de genoden een gelijkenis, aanmerkende, hoe zij de vooraanzittingen verkozen; zeggende tot hen:Wanneer gij van iemand ter bruiloft genood zult zijn, zo zet u niet in de eerste zitplaats; opdat niet misschien een waardiger dan gij van hem genood zij;En hij, komende, die u en hem genood heeft, tot u zegge: Geef dezen plaats; en gij alsdan zoudt beginnen met schaamte de laatste plaats te houden.Maar wanneer gij genood zult zijn, ga heen en zet u in de laatste plaats; opdat, wanneer hij komt, die u genood heeft, hij tot u zegge: Vriend, ga hoger op. Alsdan zal het u eer zijn voor degenen, die met u aanzitten.Want een iegelijk, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden; en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En Hij zeide ook tot dengene, die Hem genood had: Wanneer gij een middagmaal of avondmaal zult houden, zo roep niet uw vrienden, noch uw broeders, noch uw magen, noch uw rijke geburen; opdat ook dezelve u niet te eniger tijd wedernoden, en u vergelding geschiede.Maar wanneer gij een maaltijd zult houden, zo nood armen, verminkten, kreupelen, blinden;En gij zult zalig zijn, omdat zij niet hebben, om u te vergelden; want het zal u vergolden worden in de opstanding der rechtvaardigen.En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.En vele scharen gingen met Hem; en Hij, Zich omkerende, zeide tot hen:Indien iemand tot Mij komt en niet haat zijn vader, en moeder, en vrouw, en kinderen, en broeders, en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn.En wie zijn kruis niet draagt, en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn.Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder, en overrekent de kosten, of hij ook heeft, hetgeen tot volmaking nodig is?Opdat niet misschien, als hij het fondament gelegd heeft, en niet kan voleindigen, allen, die het zien, hem beginnen te bespotten.Zeggende: Deze mens heeft begonnen te bouwen, en heeft niet kunnen voleindigen.Of wat koning, gaande naar den krijg, om tegen een anderen koning te slaan, zit niet eerst neder, en beraadslaagt, of hij machtig is met tien duizend te ontmoeten dengene, die met twintig duizend tegen hem komt?Anderszins zendt hij gezanten uit, terwijl degene nog verre is, en begeert, hetgeen tot vrede dient.Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn.Het zout is goed; maar indien het zout smakeloos geworden is, waarmede zal het smakelijk gemaakt worden?Het is noch tot het land, noch tot den mesthoop bekwaam; men werpt het weg. Wie oren heeft, om te horen, die hore.En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem, om Hem te horen.En de Farizeen en de Schriftgeleerden murmureerden, zeggende: Deze ontvangt de zondaars, en eet met hen.En Hij sprak tot hen deze gelijkenis, zeggende:Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde?En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn schouders, verblijd zijnde.En te huis komende, roept hij de vrienden en de geburen samen, zeggende tot hen: Weest blijde met mij; want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was.Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, meer dan over negen en negentig rechtvaardigen, die de bekering niet van node hebben.Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.En al deze dingen hoorden ook de Farizeen, die geldgierig waren, en zij beschimpten Hem.En Hij zeide tot hen: Gij zijt het, die uzelven rechtvaardigt voor de mensen; maar God kent uw harten; want dat hoog is onder de mensen, is een gruwel voor God.De wet en de profeten zijn tot op Johannes; van dien tijd af wordt het Koninkrijk Gods verkondigd, en een iegelijk doet geweld op hetzelve.En het is lichter, dat de hemel en de aarde voorbijgaan, dan dat een tittel der wet valle.Een iegelijk, die zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel; en een iegelijk, die de verlatene van den man trouwt, die doet ook overspel.En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig.En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren;En begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren.En het geschiedde, dat de bedelaar stierf, en van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham.En de rijke stierf ook, en werd begraven. En als hij in de hel zijn ogen ophief, zijnde in de pijn, zag hij Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot.En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u mijner, en zend Lazarus, dat hij het uiterste zijns vingers in het water dope, en verkoele mijn tong; want ik lijde smarten in deze vlam.Maar Abraham zeide: Kind, gedenk, dat gij uw goed ontvangen hebt in uw leven, en Lazarus desgelijks het kwade; en nu wordt hij vertroost, en gij lijdt smarten.En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een grote klove gevestigd, zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen, noch ook die daar zijn, van daar tot ons overkomen.En hij zeide: Ik bid u dan, vader, dat gij hem zendt tot mijns vaders huis;Want ik heb vijf broeders; dat hij hun dit betuige, opdat ook zij niet komen in deze plaats der pijniging.Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen.En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren.Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen.En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.En de apostelen zeiden tot den Heere: Vermeerder ons het geloof.En de Heere zeide: Zo gij een geloof hadt als een mostaardzaad, gij zoudt tegen dezen moerbezienboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.En wie van u heeft een dienstknecht ploegende, of de beesten hoedende, die tot hem, als hij van den akker inkomt, terstond zal zeggen: Kom bij, en zit aan?Maar zal hij niet tot hem zeggen: Bereid, dat ik te avond zal eten, en omgord u, en dien mij, totdat ik zal gegeten en gedronken hebben; en eet en drink gij daarna?Dankt hij ook denzelven dienstknecht omdat hij gedaan heeft, hetgeen hem bevolen was? Ik meen, neen.Alzo ook gij, wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten; want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen.En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.En Hij zeide tot de discipelen: Er zullen dagen komen, wanneer gij zult begeren een der dagen van den Zoon des mensen te zien, en gij zult dien niet zien.En zij zullen tot u zeggen: Ziet hier, of ziet daar is Hij; gaat niet heen, en volgt niet.Want gelijk de bliksem, die van het ene einde onder den hemel bliksemt, tot het andere onder den hemel schijnt, alzo zal ook de Zoon des mensen wezen in Zijn dag.Maar eerst moet Hij veel lijden, en verworpen worden van dit geslacht.En gelijk het geschied is in de dagen van Noach, alzo zal het ook zijn in de dagen van den Zoon des mensen.Zij aten, zij dronken, zij namen ten huwelijk, zij werden ten huwelijk gegeven, tot den dag, op welken Noach in de ark ging, en de zondvloed kwam, en verdierf ze allen.Desgelijks ook, gelijk het geschiedde in de dagen van Lot; zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden;Maar op den dag, op welken Lot van Sodom uitging, regende het vuur en sulfer van den hemel, en verdierf ze allen.Even alzo zal het zijn in den dag, op welken de Zoon des mensen geopenbaard zal worden.In dienzelven dag, wie op het dak zal zijn, en zijn huisraad in huis, die kome niet af, om hetzelve weg te nemen; en wie op den akker zijn zal, die kere desgelijks niet naar hetgeen, dat achter is.Gedenkt aan de vrouw van Lot.Zo wie zijn leven zal zoeken te behouden, die zal het verliezen; en zo wie hetzelve zal verliezen, die zal het in het leven behouden.Ik zeg u: In dien nacht zullen twee op een bed zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.Twee vrouwen zullen te zamen malen; de ene zal aangenomen, en de andere zal verlaten worden.Twee zullen op den akker zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.En zij antwoordden en zeiden tot Hem: Waar, Heere? En Hij zeide tot hen: Waar het lichaam is, aldaar zullen de arenden vergaderd worden.En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?En Hij zeide ook tot sommigen, die bij zichzelven vertrouwden, dat zij rechtvaardig waren, en de anderen niets achtten, deze gelijkenis:Twee mensen gingen op in den tempel om te bidden, de een was een Farizeer, en de ander een tollenaar.De Farizeer, staande, bad dit bij zichzelven: O God! ik dank U, dat ik niet ben gelijk de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers; of ook gelijk deze tollenaar.Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles, wat ik bezit.En de tollenaar, van verre staande, wilde ook zelfs de ogen niet opheffen naar den hemel, maar sloeg op zijn borst, zeggende: O God! wees mij zondaar genadig!Ik zeg ulieden: Deze ging af gerechtvaardigd in zijn huis, meer dan die; want een ieder, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden, en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En zij brachten ook de kinderkens tot Hem, opdat Hij die zou aanraken; en de discipelen, dat ziende, bestraften dezelve.Maar Jezus riep dezelve kinderkens tot Zich, en zeide: Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert hen niet; want derzulken is het Koninkrijk Gods.Voorwaar, zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet zal ontvangen als een kindeken, die zal geenszins in hetzelve komen.En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.En hij zeide: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan.Doch Jezus, dit horende, zeide tot hem: Nog een ding ontbreekt u; verkoop alles, wat gij hebt, en deel het onder de armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Maar als hij dit hoorde, werd hij geheel droevig; want hij was zeer rijk.Jezus nu, ziende, dat hij geheel droevig geworden was, zeide: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods ingaan!Want het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.En die dit hoorden, zeiden: Wie kan dan zalig worden?En Hij zeide: De dingen, die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.En Petrus zeide: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg ulieden, dat er niemand is, die verlaten heeft huis, of ouders, of broeders, of vrouw, of kinderen, om het Koninkrijk Gods;Die niet zal veelvoudig weder ontvangen in dezen tijd, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.En Hij nam de twaalven bij Zich, en zeide tot hen: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en het zal alles volbracht worden aan den Zoon des mensen, wat geschreven is door de profeten.Want Hij zal den heidenen overgeleverd worden, en Hij zal bespot worden, en smadelijk behandeld worden, en bespogen worden.En Hem gegeseld hebbende, zullen zij Hem doden; en ten derden dage zal Hij wederopstaan.En zij verstonden geen van deze dingen; en dit woord was voor hen verborgen, en zij verstonden niet, hetgeen gezegd werd.En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.En Jezus, ingekomen zijnde, ging door Jericho.En zie, er was een man, met name geheten Zacheus; en deze was een overste der tollenaren, en hij was rijk;En zocht Jezus te zien, wie Hij was; en kon niet vanwege de schare, omdat hij klein van persoon was.En vooruitlopende, klom hij op een wilden vijgeboom, opdat hij Hem mocht zien; want Hij zou door dien weg voorbijgaan.En als Jezus aan die plaats kwam, opwaarts ziende, zag Hij hem, en zeide tot hem: Zacheus! haast u, en kom af; want Ik moet heden in uw huis blijven.En hij haastte zich en kwam af, en ontving Hem met blijdschap.En allen, die het zagen, murmureerden, zeggende: Hij is tot een zondigen man ingegaan, om te herbergen.En Zacheus stond, en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder.En Jezus zeide tot hem: Heden is dezen huize zaligheid geschied, nademaal ook deze een zoon van Abraham is.Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.En als zij dat hoorden, voegde Hij daarbij, en zeide een gelijkenis; omdat Hij nabij Jeruzalem was, en omdat zij meenden, dat het Koninkrijk Gods terstond zou openbaar worden.Hij zeide dan: Een zeker welgeboren man reisde in een ver gelegen land, om voor zichzelven een koninkrijk te ontvangen, en dan weder te keren.En geroepen hebbende zijn tien dienstknechten, gaf hij hun tien ponden, en zeide tot hen: Doet handeling, totdat ik kome.En zijn burgers haatten hem, en zonden hem gezanten na, zeggende: Wij willen niet, dat deze over ons koning zij.En het geschiedde, toen hij wederkwam, als hij het koninkrijk ontvangen had, dat hij zeide, dat die dienstknechten tot hem zouden geroepen worden, wien hij het geld gegeven had; opdat hij weten mocht, wat een iegelijk met handelen gewonnen had.En de eerste kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft tien ponden daartoe gewonnen.En hij zeide tot hem: Wel, gij goede dienstknecht, dewijl gij in het minste getrouw zijt geweest, zo heb macht over tien steden.En de tweede kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft vijf ponden gewonnen.En hij zeide ook tot dezen: En gij, wees over vijf steden.En een ander kwam, zeggende: Heer, zie hier uw pond, hetwelk ik in een zweetdoek weggelegd had;Want ik vreesde u, omdat gij een straf mens zijt; gij neemt weg, wat gij niet gelegd hebt, en gij maait, wat gij niet gezaaid hebt.Maar hij zeide tot hem: Uit uw mond zal ik u oordelen, gij boze dienstknecht! Gij wist, dat ik een straf mens ben, nemende weg, wat ik niet gelegd heb, en maaiende, wat ik niet gezaaid heb.Waarom hebt gij dan mijn geld niet in de bank gegeven, en ik, komende, had hetzelve met woeker mogen eisen?En hij zeide tot degenen, die bij hem stonden: Neemt dat pond van hem weg, en geeft het dien, die de tien ponden heeft.En zij zeiden tot hem: Heer, hij heeft tien ponden.Want ik zeg u, dat een iegelijk, die heeft, zal gegeven worden; maar van degene, die niet heeft, van dien zal genomen worden ook wat hij heeft.Doch deze mijn vijanden, die niet hebben gewild, dat ik over hen koning zoude zijn, brengt ze hier, en slaat ze hier voor mij dood.En dit gezegd hebbende, reisde Hij voor hen heen, en ging op naar Jeruzalem.En het geschiedde, als Hij nabij Beth-fage en Bethanie gekomen was, aan den berg, genaamd den Olijfberg, dat Hij twee van Zijn discipelen uitzond,Zeggende: Gaat henen in dat vlek, dat tegenover is; in hetwelk inkomende, zult gij een veulen gebonden vinden, waarop geen mens ooit heeft gezeten; ontbindt hetzelve, en brengt het.En indien iemand u vraagt: Waarom ontbindt gij dat, zo zult gij alzo tot hem zeggen: Omdat het de Heere van node heeft.En die uitgezonden waren, heengegaan zijnde, vonden het, gelijk Hij hun gezegd had.En als zij het veulen ontbonden, zeiden de heren van hetzelve tot hen: Waarom ontbindt gij het veulen?En zij zeiden: De Heere heeft het van node.En zij brachten hetzelve tot Jezus. En hun klederen op het veulen geworpen hebbende, zetten zij Jezus daarop.En als Hij voort reisde, spreidden zij hun klederen onder Hem op den weg.En als Hij nu genaakte aan den afgang des Olijfbergs, begon al de menigte der discipelen zich te verblijden, en God te loven met grote stemme, vanwege al de krachtige daden, die zij gezien hadden;Zeggende: Gezegend is de Koning, Die daar komt in den Naam des Heeren! Vrede zij in den hemel, en heerlijkheid in de hoogste plaatsen!En sommigen der Farizeen uit de schare zeiden tot Hem: Meester, bestraf Uw discipelen.En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Ik zeg ulieden, dat, zo deze zwijgen, de stenen haast roepen zullen.En als Hij nabij kwam, en de stad zag, weende Hij over haar,Zeggende: Och, of gij ook bekendet, ook nog in dezen uw dag, hetgeen tot uw vrede dient! Maar nu is het verborgen voor uw ogen.Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een begraving rondom u zullen opwerpen, en zullen u omsingelen, en u van alle zijden benauwen;En zullen u tot den grond nederwerpen, en uw kinderen in u; en zij zullen in u den enen steen op den anderen steen niet laten; daarom dat gij den tijd uwer bezoeking niet bekend hebt.En gegaan zijnde in den tempel, begon Hij uit te drijven degenen, die daarin verkochten en kochten,Zeggende tot hen: Er is geschreven: Mijn huis is een huis des gebeds; maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En Hij leerde dagelijks in den tempel; en de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de oversten des volks zochten Hem te doden.En zij vonden niet, wat zij doen zouden; want al het volk hing Hem aan, en hoorde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER241
Het beeld van zout zonder smaak
Het artikel 'PER241 - Het beeld van zout zonder smaak' analyseert een gedeelte uit Lucas 14:34-35, waarin Jezus leert dat de leerlingen als zout moeten zijn, onmisbaar en veranderend. Als een leerling zijn geestelijke 'smaak' verliest, wordt hij nutteloos, gelijk aan smakeloos zout. Deze leer roept op tot een actieve en blijvende toewijding in het geestelijk leven.
Mattheüs 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER242
De nieuwsgierigheid van het volk en de jaloezie van de religieuzen
Het artikel onderzoekt hoe het volk, dat de boodschap van Jezus onthaalt, afsteekt tegen de jaloezie en het verzet van de religieuze autoriteiten. De farizeeën, die vreesden hun invloed te verliezen, waren vaak vijandig gezind, ondanks de openheid en het medelijden van Jezus jegens de gemarginaliseerden en de zondaars.
Johannes 7.46 (De Heilige Schrift 1917) :De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER243
De gelijkenis van het verloren en teruggevonden schaap
Dit artikel behandelt de gelijkenis van het verloren schaap in het evangelie van Lucas en benadrukt de goddelijke vreugde over de redding van een zondaar. Het maakt deel uit van drie gelijkenisverhalen die verschillende nuances van zoeken en redding illustreren.
Mattheüs 18.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :Wat dunkt u, indien enig mens honderd schapen had, en een uit dezelve afgedwaald ware, zal hij niet de negen en negentig laten, en op de bergen heengaande, het afgedwaalde zoeken?En indien het geschiedt, dat hij hetzelve vindt, voorwaar zeg Ik u, dat hij zich meer verblijdt over hetzelve, dan over de negen en negentig, die niet afgedwaald zijn geweest.Alzo is de wil niet uws Vaders, Die in de hemelen is, dat een van deze kleinen verloren ga.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER244
De gelijkenis van de verloren drachme
Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.
Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER246
De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester bij Lucas en merkt op dat de sluwheid van de rentmeester geprezen wordt om haar wijsheid, niet om zijn oneerlijkheid. De gelijkenis nodigt uit tot nadenken over het gebruik van praktische wijsheid in geestelijke zaken.
Lukas 16.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER248
Onderricht over aanstoot, vergeving en geloof
Het artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over struikelblokken, vergeving en geloof in Lucas 17.1-6. Jezus spoort de leerlingen aan om geen geestelijke val te veroorzaken en zonder grenzen te vergeven. Dit onderricht legt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de gemeenschap en op de toewijding van de leerlingen aan het koninkrijk van de hemel.
Mattheüs 18.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER249
Gelijkenis van de nutteloze dienstknechten
Het artikel behandelt de gelijkenis van de nutteloze dienstknechten uit Lucas 17.7-10 en benadrukt het belang van nederigheid en dankbaarheid in het leven van de leerling. Jezus leert dat trouwe dienst geen erkenning van de meester verwacht en dat elk vermogen een gave van God is. Gehoorzaamheid geeft geen enkel recht en bevordert zo een houding van dankbaarheid, niet van eisen.
1 Corinthiërs 4.7 (De Heilige Schrift 1917) :Want wie onderscheidt u? En wat hebt gij, dat gij niet hebt ontvangen? En zo gij het ook ontvangen hebt, wat roemt gij, alsof gij het niet ontvangen hadt?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER250
De genezing van de tien melaatsen
Dit artikel behandelt de genezing van tien melaatsen door Jezus, met nadruk op dankbaarheid en insluiting, met name door een Samaritaan. De gebeurtenis benadrukt de goddelijke genade en het belang van geloof over etnische scheidslijnen heen.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER251
Het geestelijke aspect van het koninkrijk
Het artikel onderzoekt de uitleg van het koninkrijk van God volgens Lucas en benadrukt een vraag van de farizeeën aan Jezus over de komst ervan. In tegenstelling tot een voorwaardelijke opvatting wijst de Griekse tekst op een vraag in de tegenwoordige tijd. Jezus maakt duidelijk dat het koninkrijk onopvallend wordt gevestigd en alleen waarneembaar is voor wie geestelijk ontvankelijk is.
Lukas 17.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER252
De Messias Jezus kondigt zijn tweede komst aan
Het artikel analyseert Lucas 17:22-37, waarin Jezus zijn tweede komst aankondigt. In tegenstelling tot de rede op de Olijfberg waarschuwt dit unieke onderricht tegen valse messiassen en illustreert het het plotselinge van zijn komst met verwijzingen naar de dagen van Noach en Lot.
Lukas 21.5-38 (De Heilige Schrift 1917) :En als sommigen zeiden van den tempel, dat hij met schone stenen en begiftigingen versierd was, zeide Hij:Wat deze dingen aangaat, die gij aanschouwt, er zullen dagen komen, in welke niet een steen op den anderen steen zal gelaten worden, die niet zal worden afgebroken.En zij vraagden Hem, zeggende: Meester, wanneer zullen dan deze dingen zijn, en welk is het teken, wanneer deze dingen zullen geschieden?En Hij zeide: Ziet, dat gij niet verleid wordt; want velen zullen er komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en de tijd is nabij gekomen, gaat dan hen niet na.En wanneer gij zult horen van oorlogen en beroerten, zo wordt niet verschrikt; want deze dingen moeten eerst geschieden; maar nog is terstond het einde niet.Toen zeide Hij tot hen: Het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk.En er zullen grote aardbevingen wezen in verscheidene plaatsen, en hongersnoden, en pestilentien; er zullen ook schrikkelijke dingen, en grote tekenen van den hemel geschieden.Maar voor dit alles, zullen zij hun handen aan ulieden slaan, en u vervolgen, u overleverende in de synagogen en gevangenissen; en gij zult getrokken worden voor koningen en stadhouders, om Mijns Naams wil.En dit zal u overkomen tot een getuigenis.Neemt dan in uw harten voor, van te voren niet te overdenken, hoe gij u verantwoorden zult;Want Ik zal u mond en wijsheid geven, welke niet zullen kunnen tegenspreken, noch wederstaan allen, die zich tegen u zetten.En gij zult overgeleverd worden ook van ouders, en broeders, en magen, en vrienden; en zij zullen er sommigen uit u doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijns Naams wil.Doch niet een haar uit uw hoofd zal verloren gaan.Bezit uw zielen in uw lijdzaamheid.Maar wanneer gij zien zult, dat Jeruzalem van heirlegers omsingeld wordt, zo weet alsdan, dat haar verwoesting nabij gekomen is.Alsdan die in Judea zijn, dat zij vlieden naar de bergen; en die in het midden van dezelve zijn, dat zij daaruit trekken; en die op de velden zijn, dat zij in dezelve niet komen.Want deze zijn dagen der wraak, opdat alles vervuld worde, dat geschreven is.Doch wee den bevruchten en den zogenden vrouwen in die dagen, want er zal grote nood zijn in het land, en toorn over dit volk.En zij zullen vallen door de scherpte des zwaards, en gevankelijk weggevoerd worden onder alle volken; en Jeruzalem zal van de heidenen vertreden worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn.En er zullen tekenen zijn in de zon, en maan, en sterren, en op de aarde benauwdheid der volken met twijfelmoedigheid, als de zee en watergolven groot geluid zullen geven;En den mensen het hart zal bezwijken van vrees en verwachting der dingen, die het aardrijk zullen overkomen; want de krachten der hemelen zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien komen in een wolk, met grote kracht en heerlijkheid.Als nu deze dingen beginnen te geschieden, zo ziet omhoog, en heft uw hoofden opwaarts, omdat uw verlossing nabij is.En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.En wacht uzelven, dat uw harten niet te eniger tijd bezwaard worden met brasserij en dronkenschap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens over kome.Want gelijk een strik zal hij komen over al degenen, die op den gansen aardbodem gezeten zijn.Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.Des daags nu was Hij lerende in den tempel; maar des nachts ging Hij uit, en vernachtte op den berg, genaamd den Olijf berg.En al het volk kwam des morgens vroeg tot Hem in den tempel, om Hem te horen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER253
De gelijkenis van de onrechtvaardige rechter
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter (Lucas 18,1-8), die draait om volharding in het gebed en het uitzien naar het Koninkrijk. Het onderstreept de unieke verhaalstructuur van Lucas, die gelijkenissen bijeenbrengt om zijn theologie over geloof en goddelijke gerechtigheid te verdiepen.
Lukas 18.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER254
De gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar
Het artikel analyseert de gelijkenis in Lucas 18.9-14, waarin Jezus aan de hand van de figuren van de farizeeër en de tollenaar leert dat ware gerechtigheid voor God gegrond is op nederigheid en niet op uiterlijk vertoon of geestelijke hoogmoed.
Lukas 18.9-14 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot sommigen, die bij zichzelven vertrouwden, dat zij rechtvaardig waren, en de anderen niets achtten, deze gelijkenis:Twee mensen gingen op in den tempel om te bidden, de een was een Farizeer, en de ander een tollenaar.De Farizeer, staande, bad dit bij zichzelven: O God! ik dank U, dat ik niet ben gelijk de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers; of ook gelijk deze tollenaar.Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles, wat ik bezit.En de tollenaar, van verre staande, wilde ook zelfs de ogen niet opheffen naar den hemel, maar sloeg op zijn borst, zeggende: O God! wees mij zondaar genadig!Ik zeg ulieden: Deze ging af gerechtvaardigd in zijn huis, meer dan die; want een ieder, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden, en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER255
Genezing van een blindgeborene
Dit artikel onderzoekt de genezing van een blindgeborene door Jezus in Jeruzalem (Johannes 9.1-34). Het verhaal belicht de theologische diepte van de gebeurtenis en verbindt de Joodse feesten symbolisch met de zending van Jezus als het licht van de wereld. De genezing legt de nadruk op de geestelijke en profetische boodschap van het Evangelie volgens Johannes.
Johannes 8.12 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER256
De Messias Jezus bevestigt zijn Goddelijkheid
Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een man die blind geboren was, een gebeurtenis die alleen in het Evangelie van Johannes wordt vermeld. De man wordt geestelijk veranderd doordat hij Jezus als de Messias erkent. De farizeeën daarentegen blijven in hun geestelijke blindheid door het licht van Jezus af te wijzen. Dit contrast onderstreept dat ware zienswijze voortkomt uit nederigheid en openheid voor de goddelijke waarheid.
Johannes 9.18-21 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan geloofden van hem niet, dat hij blind geweest was, en ziende was geworden, totdat zij geroepen hadden de ouders desgenen, die ziende geworden was.En zij vraagden hun, zeggende: Is deze uw zoon, welken gij zegt, dat blind geboren is? Hoe ziet hij dan nu?Zijn ouders antwoordden hun en zeiden: Wij weten, dat deze onze zoon is, en dat hij blind geboren is;Maar hoe hij nu ziet, weten wij niet; of wie zijn ogen geopend heeft, weten wij niet; hij heeft zijn ouderdom, vraagt hemzelven; hij zal van zichzelven spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER257
De Messias Jezus is de goede herder
Het artikel onderzoekt hoe Jezus zich in Johannes 10 voorstelt als de goede herder. Hij is de authentieke geestelijke gids, in tegenstelling tot de valse gidsen. Jezus kondigt een universele redding aan en nodigt iedereen uit naar zijn stem te luisteren om het geestelijke leven te vinden.
Johannes 10.1-21 (De Heilige Schrift 1917) :Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die niet ingaat door de deur in den stal der schapen, maar van elders inklimt, die is een dief en moordenaar.Maar die door de deur ingaat, is een herder der schapen.Dezen doet de deurwachter open, en de schapen horen zijn stem; en hij roept zijn schapen bij name, en leidt ze uit.En wanneer hij zijn schapen uitgedreven heeft, zo gaat hij voor hen heen; en de schapen volgen hem, overmits zij zijn stem kennen.Maar een vreemde zullen zij geenszins volgen, maar zullen van hem vlieden; overmits zij de stem des vreemden niet kennen.Deze gelijkenis zeide Jezus tot hen; maar zij verstonden niet, wat het was, dat Hij tot hen sprak.Jezus dan zeide wederom tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Ik ben de Deur der schapen.Allen, zovelen als er voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en moordenaars; maar de schapen hebben hen niet gehoord.Ik ben de Deur; indien iemand door Mij ingaat, die zal behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan, en weide vinden.De dief komt niet, dan opdat hij stele, en slachte, en verderve; Ik ben gekomen, opdat zij het leven hebben, en overvloed hebben.Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.Maar de huurling, en die geen herder is, wien de schapen niet eigen zijn, ziet den wolf komen, en verlaat de schapen, en vliedt; en de wolf grijpt ze, en verstrooit de schapen.En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is, en heeft geen zorg voor de schapen.Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend.Gelijkerwijs de Vader Mij kent, alzo ken Ik ook den Vader; en Ik stel Mijn leven voor de schapen.Ik heb nog andere schapen, die van dezen stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder.Daarom heeft mij de Vader lief, overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.Er werd dan wederom tweedracht onder de Joden, om dezer woorden wil.En velen van hen zeiden: Hij heeft den duivel, en is uitzinnig; wat hoort gij Hem?Anderen zeiden: Dit zijn geen woorden eens bezetenen; kan ook de duivel der blinden ogen openen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER258
Het feest van de Inwijding
Het artikel behandelt perikoop 258, die het feest van de Inwijding beschrijft, waarbij Jezus, hoewel hij door de farizeeën wordt bedreigd, zich vrij door de tempel beweegt. De analyse belicht de strategiewisseling van de farizeeën, die juridische stappen tegen Jezus beogen. Deze passage is van centraal belang om de religieuze en maatschappelijke dynamiek van deze kritieke periode te begrijpen.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER259
Vragen van de religieuzen over de messiaanse identiteit van Jezus
Het artikel bespreekt de interactie tussen Jezus en de religieuzen over zijn messiasschap. Ondanks hun beschuldigende bedoelingen bevestigt Jezus de Messias te zijn, zoals zijn werken getuigen. Hij belooft zijn discipelen veiligheid en eeuwig leven en benadrukt zijn eenheid met de Vader.
Leviticus 24.16 (De Heilige Schrift 1917) :En wie den Naam des HEEREN gelasterd zal hebben, zal zekerlijk gedood worden; de ganse vergadering zal hem zekerlijk stenigen; alzo zal de vreemdeling zijn, gelijk de inboorling, als hij den NAAM zal gelasterd hebben, hij zal gedood worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER260
Poging tot arrestatie
Het artikel onderzoekt de poging van de Joodse godsdienstige autoriteiten om Jezus te arresteren, volgens Johannes 10.31-39. Beschuldigd van godslastering vanwege zijn goddelijke uitspraken, verdedigt Jezus zijn werken als bewijs van zijn goddelijke zending. Hij haalt de Schrift aan om de legitimiteit van zijn rol aan te tonen en ontsnapt uiteindelijk aan de arrestatie, omdat zijn uur nog niet gekomen was.
Johannes 10.31-39 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan namen wederom stenen op, om Hem te stenigen.Jezus antwoordde hun: Ik heb u vele treffelijke werken getoond van Mijn Vader; om welk werk van die stenigt gij Mij?De Joden antwoordden Hem, zeggende: Wij stenigen U niet over enig goed werk, maar over gods lastering, en omdat Gij, een Mens zijnde, Uzelven God maakt.Jezus antwoordde hun: Is er niet geschreven in uw wet: Ik heb gezegd, gij zijt goden?Indien de wet die goden genaamd heeft, tot welke het woord Gods geschied is, en de Schrift niet kan gebroken worden;Zegt gijlieden tot Mij, Dien de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft: Gij lastert God; omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?Indien Ik niet doe de werken Mijns Vaders, zo gelooft Mij niet;Maar indien Ik ze doe, en zo gij Mij niet gelooft, zo gelooft de werken; opdat gij moogt bekennen en geloven, dat de Vader in Mij is, en Ik in Hem.Zij zochten dan wederom Hem te grijpen, en Hij ontging uit hun hand.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER261
Vertrek naar Betanië aan de overzijde van de Jordaan
Het artikel beschrijft de reis van Jezus van Jeruzalem naar Betanië, met tussenstops in Betanië aan de overzijde van de Jordaan en in Jericho, waar hij wonderen verricht. Opzettelijk uitgesteld arriveert Jezus en wekt hij Lazarus op, wat een reactie van de religieuze autoriteiten uitlokt.
Johannes 11.1-44 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER262
Onderwijs over echtscheiding
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over echtscheiding, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het plaatst dit onderwijs in de chronologische context van de bediening van Jezus tussen Chanoeka en Pesach en biedt een diepgaande analyse van de geestelijke implicaties van zijn onderwijs, voorbij de louter juridische debatten.
Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER263
De Messias Jezus zegent kleine kinderen
Het artikel onderzoekt hoe Jezus de kinderen zegent, in Betanië, na het feest van de Inwijding. Deze gebeurtenis wordt beschreven in de synoptische evangeliën en laat zien hoe belangrijk kinderen zijn in het Koninkrijk van God, ondanks de terughoudendheid van de discipelen.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER264
De rijke jongeman
Dit artikel analyseert de ontmoeting van de rijke jongeman met Jezus, een perikoop uit de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht Jezus' onderwijs over het loslaten van materiële zaken en over geloof, en plaatst de gebeurtenis tegelijk in een historische context tussen Chanoeka en Pesach.
Mattheüs 19.16-22 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er kwam een tot Hem, en zeide tot Hem: Goede Meester! wat zal ik goeds doen, opdat ik het eeuwige leven hebbe?En Hij zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed dan Een, namelijk God. Doch wilt gij in het leven ingaan, onderhoud de geboden.Hij zeide tot Hem: Welke? En Jezus zeide: Deze: Gij zult niet doden; gij zult geen overspel doen; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven;Eer uw vader en moeder; en: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.De jongeling zeide tot Hem: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid af; wat ontbreekt mij nog?Jezus zeide tot hem: Zo gij wilt volmaakt zijn, ga heen, verkoop wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Als nu de jongeling dit woord hoorde, ging hij bedroefd weg; want hij had vele goederen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER265
Het heil en de rijkdom
Dit artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over rijkdom en redding, aan de hand van bijbelse gebeurtenissen tussen Chanoeka en Pesach. Verhalen over genezingen en roepingen, zoals dat van Bartimeüs en Zacheüs, werpen licht op de zending van Jezus in Jericho, gekenmerkt door de opwekking van Lazarus en de verstrekkende gevolgen daarvan.
Lukas 18.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus nu, ziende, dat hij geheel droevig geworden was, zeide: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods ingaan!Want het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.En die dit hoorden, zeiden: Wie kan dan zalig worden?En Hij zeide: De dingen, die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER266
De beloning van de apostelen
Het artikel onderzoekt de beloningen van de apostelen volgens de evangeliën tussen Chanoeka en Pesach. Jezus gaat naar Jericho en in de buurt van de Jordaan, geneest en onderwijst, en wekt met name Lazarus op. Deze daden lokken een vijandige reactie uit bij de religieuze autoriteiten.
Johannes 11.1-44 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER267
De gelijkenis van de arbeiders van het elfde uur
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis uit Matteüs 20:1-16, die het gelijke loon beschrijft dat een meester geeft aan arbeiders die op verschillende uren zijn ingehuurd, als symbool van de goddelijke genade.
Johannes 11.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER268
De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood en opstanding aan
Dit artikel onderzoekt de periode tussen Chanoeka en Pesach en belicht de onderwijzing van Jezus, zijn voorspelling van zijn dood en opstanding, en wonderen zoals de opwekking van Lazarus, die hoop en conflict teweegbrachten.
Markus 10.32-34 (De Heilige Schrift 1917) :En zij waren op den weg, gaande op naar Jeruzalem; en Jezus ging voor hen; en zij waren verbaasd, en Hem volgende, waren zij bevreesd. En de twaalven wederom tot Zich nemende, begon Hij hun te zeggen de dingen, die Hem overkomen zouden;Zeggende: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en de Zoon des mensen zal den overpriesteren, en den Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen, en Hem den heidenen overleveren;En zij zullen Hem bespotten, en Hem geselen, en Hem bespuwen, en Hem doden; en ten derden dage zal Hij weder opstaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER269
Het verzoek van Salome, de vrouw van Zebedeüs, voor haar zonen
Het artikel behandelt het verzoek van Salome voor haar zonen en de geografische route van Jezus. Dit verhaal speelt zich af in februari van het jaar 33, tijdens de reis van Jezus van Jericho naar Betanië. De gebeurtenis laat de spanning zien tussen menselijk begrip en de profetieën. Jezus kondigt zijn naderende dood aan in zijn antwoord aan Salome, wat de geestelijke waarden van het koninkrijk van God zichtbaar maakt.
Johannes 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER270
Genezingen van blinden bij Jericho
Het artikel behandelt de genezingen van blinden door Jezus bij Jericho. Geplaatst in de context van de synoptische evangeliën onderzoekt het de chronologische en theologische uitleg van deze gebeurtenissen, waarbij de erkenning van Jezus als Messias en zijn tocht naar Jeruzalem in het jaar 33 n.Chr. worden benadrukt.
Johannes 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER271
Zacheüs wil de Messias Jezus zien
Het artikel onderzoekt het verhaal van Zacheüs in Jericho, die, verlangend om Jezus te zien, in een wilde vijgenboom klimt. Jezus merkt Zacheüs op en verblijft bij hem thuis, waarmee hij zijn opdracht van verlossing belichaamt. Dit verhaal past in de periode tussen Chanoeka en Pesach en omvat sleutelgebeurtenissen zoals het wonder van Lazarus. Het artikel biedt een exegetische en theologische analyse en benadrukt de universele dimensie van Jezus’ boodschap.
Johannes 11.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER272
De gelijkenis van de ponden
Deze studie behandelt de gelijkenis van de ponden uit Lucas 19.11-27, een verhaal dat Jezus in Jericho vertelde en dat de periode tussen Chanoeka en Pesach belicht. Ze onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen in de bediening van Jezus, met inbegrip van zijn ontmoetingen met Lazarus, Bartimeüs en Zacheüs.
Johannes 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER273
De opwekking van Lazarus
Jezus wekt Lazarus op in Betanië en openbaart zo zijn goddelijke macht over de dood, als opmaat naar Pesach. Tussen Chanoeka en Pesach, na twee dagen van overpeinzing, maakt Jezus de veelbetekenende reis met opvallende ontmoetingen in Jericho, die het nabije lijden aankondigt. De reactie van de religieuze autoriteiten op dit wonder versnelt de kruisiging van Jezus.
Johannes 11.38-44 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER274
Complot tegen de Messias Jezus, die zich terugtrekt naar Efraïm
Dit artikel beschrijft het complot van de Joodse autoriteiten tegen Jezus na de opwekking van Lazarus. Geconfronteerd met de dreiging die zij in de wonderen van Jezus zien, besluiten zij hem te doden. Jezus trekt zich terug naar Efraïm met het oog op de kruisiging, terwijl het complot zich paradoxaal voegt naar het goddelijke plan.
Markus 14.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha, en het feest der ongehevelde broden was na twee dagen. En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem met listigheid vangen en doden zouden.Maar zij zeiden: Niet in het feest, opdat niet misschien oproer onder het volk worde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs
-
PAR000
De gelijkenissen
Het artikel analyseert Jezus' gebruik van gelijkenissen om geestelijke waarheden over te brengen door middel van symbolische verhalen. Het onderzoekt de uitdagingen die deze verhalen voor de leerlingen voor het begrip opleverden en de vraag naar een gelijke toegang tot Gods waarheid.
Mattheüs 13.11 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR001
De zaaier
De gelijkenis van de zaaier, door Jezus verteld aan de oever van het meer van Galilea, illustreert hoe het Woord van God verschillend wordt ontvangen naargelang de gesteldheid van het hart. Zij toont vier soorten ontvankelijkheid aan de hand van de verschillende gronden waarop de zaden vallen. De leerlingen leren dat de gelijkenissen het koninkrijk onthullen aan wie met een open hart luistert, maar verborgen blijven voor wie verhard is. Deze unieke didactische methode van Jezus benadrukt het belang van geloof en geestelijk luisteren.
Markus 4.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon wederom te leren omtrent de zee; en er vergaderde een grote schare bij Hem, alzo dat Hij, in het schip gegaan zijnde, nederzat op de zee; en de gehele schare was op het land aan de zee.En Hij leerde hun veel dingen door gelijkenissen, en Hij zeide in Zijn lering tot hen:Hoort toe: ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En het geschiedde in het zaaien, dat het ene deel zaads viel bij den weg; en de vogelen des hemels kwamen, en aten het op.En het andere viel op het steenachtige, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden, en omdat het geen wortel had, zo is het verdord.En het andere viel in de doornen, en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve, en het gaf geen vrucht.En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.En Hij zeide tot hen: Wie oren heeft om te horen, die hore.En als Hij nu alleen was, vraagden Hem degenen, die omtrent Hem waren, met de twaalven, naar de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen;Opdat zij ziende zien, en niet bemerken, en horende horen, en niet verstaan; opdat zij zich niet te eniger tijd, bekeren en hun de zonden vergeven worden.En Hij zeide tot hen: Weet gij deze gelijkenis niet, en hoe zult gij al de gelijkenissen verstaan?De zaaier is, die het Woord zaait.En dezen zijn, die bij den weg bezaaid worden, waarin het Woord gezaaid wordt; en als zij het gehoord hebben, zo komt de satan terstond, en neemt het Woord weg, hetwelk in hun harten gezaaid was.En dezen zijn desgelijks, die op de steenachtige plaatsen bezaaid worden; welke, als zij het Woord gehoord hebben, terstond hetzelve met vreugde ontvangen.En hebben geen wortel in zichzelven, maar zijn voor een tijd; daarna, als verdrukking of vervolging komt om des Woords wil, zo worden zij terstond geergerd.En dezen zijn, die in de doornen bezaaid worden; namelijk degenen, die het Woord horen;En de zorgvuldigheden dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms en de begeerlijkheden omtrent de andere dingen, inkomende, verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.En dezen zijn, die in de goede aarde bezaaid zijn, welke het Woord horen en aannemen, en dragen vruchten, het ene dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR002
Het huis op de rots gebouwd
Het artikel analyseert de bijbelse gelijkenis van de twee huizen, die in Matteüs en Lucas voorkomt, om het belang te illustreren van het in praktijk brengen van Jezus' onderwijs. Wie zijn woorden volgt, wordt vergeleken met wijze bouwers die op een stevig fundament bouwen, terwijl wie niet gehoorzaamt, is als mensen die op zand bouwen. De gelijkenis benadrukt het belang van actieve gehoorzaamheid in plaats van louter luisteren.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR003
De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken
Het artikel beschrijft de gelijkenis van de nieuwe lap stof en de nieuwe zakken in de Evangeliën, die de onverenigbaarheid van Jezus' onderwijs met de oude godsdienstige gebruiken illustreert. Het belicht de symboliek van de nieuwe wijn en de oude zakken om de nieuwheid van het koninkrijk van God uit te leggen die Christus brengt.
Lukas 5.36-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot hen een gelijkenis: Niemand zet een lap van een nieuw kleed op een oud kleed; anders zo scheurt ook dat nieuwe het oude, en de lap van het nieuwe komt met het oude niet overeen.En niemand doet nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo zal de nieuwe wijn de leder zakken doen bersten, en de wijn zal uitgestort worden, en de leder zakken zullen verderven.Maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen, en zij worden beide te zamen behouden.En niemand, die ouden drinkt, begeert terstond nieuwen; want hij zegt: De oude is beter.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR004
Het goede graan en het onkruid
Het artikel analyseert de gelijkenis van het goede zaad en het onkruid, waarin Jezus uitlegt dat goed en kwaad naast elkaar bestaan in de wereld. Dit verhaal benadrukt Gods geduld en de gedachte van een uiteindelijk oordeel. De lessen die eruit worden getrokken, bieden belangrijke geestelijke perspectieven voor gelovigen.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR005
Het mosterdzaad
Het artikel 'Het mosterdzaad' legt uit hoe deze gelijkenis van Jezus de groei van het koninkrijk van God illustreert, zelfs uit het kleinste begin. Het analyseert de drie verhalen in de synoptische Evangeliën.
Lukas 13.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Wien is het Koninkrijk Gods gelijk, en waarbij zal Ik hetzelve vergelijken?Het is gelijk aan een mostaardzaad, hetwelk een mens genomen en in zijn hof geworpen heeft; en het wies op, en werd tot een groten boom, en de vogelen des hemels nestelden in zijn takken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR006
Het zuurdeeg
De gelijkenis van het zuurdeeg toont de onopvallende maar ingrijpende invloed van het koninkrijk van God. Met dit beeld legt Jezus uit hoe wat klein begint, zoals het zuurdeeg in het deeg, uiteindelijk alles doordringt en vernieuwt wat het raakt, en zo de subtiele maar krachtige aard van het koninkrijk onder individuen en gemeenschappen illustreert.
Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR007
De verborgen schat
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de verborgen schat in Matteüs 13:44, die de onschatbare waarde van het koninkrijk en de ingrijpende invloed van de ontdekking ervan benadrukt. Jezus gebruikt deze gelijkenis om te laten zien hoe het koninkrijk der hemelen ons leven en onze keuzes een nieuwe richting kan geven.
Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR008
De parel van grote waarde
De gelijkenis van de kostbare parel leert dat het koninkrijk der hemelen onschatbaar waardevol is. Zij vertelt het verhaal van een koopman die alles verkoopt om een kostbare parel te kopen, en illustreert de noodzakelijke radicaliteit en de vreugde van de toewijding aan het koninkrijk.
Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR009
Het net
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van het net in Matteüs 13:47-50, die het laatste oordeel en de persoonlijke verantwoordelijkheid belicht. Met het beeld van een visnet illustreert Jezus het onderscheid tussen rechtvaardigen en goddelozen aan het einde der tijden, en benadrukt hij de noodzaak te leven in overeenstemming met de beginselen van het koninkrijk van God.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR010
De meedogenloze dienaar
De gelijkenis van de onbarmhartige dienaar in Matteüs 18:23-35 leert dat ontvangen goddelijke vergeving vergeving moet worden die wordt geschonken. Zij onthult de kloof tussen Gods vrijgevigheid en menselijke hardheid. Vergeving is essentieel om Gods barmhartigheid zichtbaar te maken in het koninkrijk van God.
Mattheüs 18.23-35 (De Heilige Schrift 1917) :Daarom wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken bij een zeker koning, die rekening met zijn dienstknechten houden wilde.Als hij nu begon te rekenen, werd tot hem gebracht een, die hem schuldig was tien duizend talenten.En als hij niet had, om te betalen, beval zijn heer, dat men hem zou verkopen, en zijn vrouw en kinderen, en al wat hij had, en dat de schuld zou betaald worden.De dienstknecht dan, nedervallende, aanbad hem, zeggende: Heer! wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.En de heer van dezen dienstknecht, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, heeft hem ontslagen, en de schuld hem kwijtgescholden.Maar dezelve dienstknecht, uitgaande, heeft gevonden een zijner mededienstknechten, die hem honderd penningen schuldig was, en hem aanvattende, greep hem bij de keel, zeggende: Betaal mij, wat gij schuldig zijt.Zijn mededienstknecht dan, nedervallende aan zijn voeten, bad hem, zeggende: Wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.Doch hij wilde niet, maar ging heen, en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld zou betaald hebben.Als nu zijn mededienstknechten zagen, hetgeen geschied was, zijn zij zeer bedroefd geworden; en komende, verklaarden zij hunnen heer al wat er geschied was.Toen heeft hem zijn heer tot zich geroepen, en zeide tot hem: Gij boze dienstknecht, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, dewijl gij mij gebeden hebt;Behoordet gij ook niet u over uw mededienstknecht te ontfermen, gelijk ik ook mij over u ontfermd heb?En zijn heer, vertoornd zijnde, leverde hem den pijnigers over, totdat hij zou betaald hebben al wat hij hem schuldig was.Alzo zal ook Mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet van harte vergeeft een iegelijk zijn broeder zijn misdaden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR011
De arbeiders die op verschillende uren werden ingehuurd
De gelijkenis van de arbeiders die op verschillende uren werden gehuurd, leert dat Gods genade zwaarder weegt dan menselijke verdienste. In het koninkrijk overstijgt Gods vrijgevigheid de menselijke logica en nodigt zij uit de goedheid zonder jaloezie te ontvangen. Matteüs 20:1-16 illustreert Gods vrijgevige soevereiniteit.
Mattheüs 20.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig staande op de markt.En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij desgelijks.En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehelen dag ledig?Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelven ontvingen ook elk een penning.En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des huizes,Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen hebben.Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?Neem het uwe en ga heen. Ik wil dezen laatsten ook geven, gelijk als u.Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR012
De twee zonen
Het artikel analyseert de gelijkenis van de twee zonen in Matteüs 21.28-32. Deze gelijkenis toont dat echte gehoorzaamheid aan God belangrijker is dan louter woorden. Oprecht berouw, ook al komt het laat, opent de toegang tot het koninkrijk van God, anders dan niet nagekomen beloften. Jezus gebruikt dit verhaal om de godsdienstige autoriteiten van zijn tijd te confronteren en benadrukt het belang van oprecht handelen.
Mattheüs 21.28-32 (De Heilige Schrift 1917) :Maar wat dunkt u? Een mens had twee zonen, en gaande tot den eersten, zeide: Zoon! ga heen, werk heden in mijn wijngaard.Doch hij antwoordde en zeide: Ik wil niet; en daarna berouw hebbende, ging hij heen.En gaande tot den tweeden, zeide desgelijks, en deze antwoordde en zeide: Ik ga, heer! en hij ging niet.Wie van deze twee heeft den wil des vaders gedaan? Zij zeiden tot Hem: De eerste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat de tollenaars en de hoeren u voorgaan in het Koninkrijk Gods.Want Johannes is tot u gekomen in den weg der gerechtigheid, en gij hebt hem niet geloofd; maar de tollenaars en de hoeren hebben hem geloofd; doch gij, zulks ziende, hebt daarna geen berouw gehad, om hem te geloven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR013
De slechte wijngaardeniers
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de slechte wijnbouwers, waarin Jezus het verwerpen van de profeten aan de kaak stelt en aankondigt dat het koninkrijk wordt overgedragen aan hen die vruchten voortbrengen die daarvan waardig zijn. De godsdienstige autoriteiten worden geconfronteerd met hun verwerping van het goddelijke, wat een profetisch en geestelijk keerpunt in de heilsgeschiedenis markeert.
Markus 12.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon door gelijkenissen tot hen te zeggen: Een mens plantte een wijngaard, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak, en bouwde een toren, en verhuurde dien aan de landlieden, en reisde buiten 's lands.En als het de tijd was, zond hij een dienstknecht tot de landlieden, opdat hij van de landlieden ontving van de vrucht des wijngaards.Maar zij namen en sloegen hem, en zonden hem ledig heen.En hij zond wederom een anderen dienstknecht tot hen, en dien stenigden zij, en wondden hem het hoofd, en zonden hem henen, schandelijk behandeld zijnde.En wederom zond hij een anderen, en dien doodden zij; en vele anderen, waarvan zij sommigen sloegen, en sommigen doodden.Als hij dan nog een zoon had, die hem lief was, zo heeft hij ook dien ten laatste tot hen gezonden, zeggende: Zij zullen immers mijn zoon ontzien.Maar die landlieden zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, en de erfenis zal onze zijn.En zij namen en doodden hem, en wierpen hem uit, buiten den wijngaard.Wat zal dan de heer des wijngaards doen? Hij zal komen, en de landlieden verderven, en den wijngaard aan anderen geven.Hebt gij ook deze Schrift niet gelezen: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is geworden tot een hoofd des hoeks;Van den Heere is dit geschied, en het is wonderlijk in onze ogen?En zij zochten Hem te vangen, maar zij vreesden de schare; want zij verstonden, dat Hij die gelijkenis op hen sprak; en zij verlieten Hem en gingen weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR014
De bruiloft van de zoon van de koning
Het artikel bespreekt de gelijkenis van het feestmaal en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas. Matteüs benadrukt de verantwoordelijkheid van de genodigden en de gevolgen van de weigering, terwijl Lucas de opneming van de buitengeslotenen naar voren haalt. Deze perspectieven illustreren de universele roeping van God en de noodzaak van een oprecht antwoord om deel te hebben aan het koninkrijk.
Mattheüs 22.1-14 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, antwoordende, sprak tot hen wederom door gelijkenissen, zeggende:Het Koninkrijk der hemelen is gelijk een zeker koning, die zijn zoon een bruiloft bereid had;En zond zijn dienstknechten uit, om de genoden ter bruiloft te roepen; en zij wilden niet komen.Wederom zond hij andere dienstknechten uit, zeggende: Zegt den genoden: Ziet, ik heb mijn middagmaal bereid; mijn ossen, en de gemeste beesten zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed; komt tot de bruiloft.Maar zij, zulks niet achtende, zijn heengegaan, deze tot zijn akker, gene tot zijn koopmanschap.En de anderen grepen zijn dienstknechten, deden hun smaadheid aan, en doodden hen.Als nu de koning dat hoorde, werd hij toornig, en zijn krijgsheiren zendende, heeft die doodslagers vernield, en hun stad in brand gestoken.Toen zeide hij tot zijn dienstknechten: De bruiloft is wel bereid, doch de genoden waren het niet waardig.Daarom gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft.En dezelve dienstknechten, uitgaande op de wegen, vergaderden allen, die zij vonden, beiden kwaden en goeden; en de bruiloft werd vervuld met aanzittende gasten.En als de koning ingegaan was, om de aanzittende gasten te overzien, zag hij aldaar een mens, niet gekleed zijnde met een bruiloftskleed;En zeide tot hem: Vriend! hoe zijt gij hier ingekomen, geen bruiloftskleed aan hebbende? En hij verstomde.Toen zeide de koning tot de dienaars: Bindt zijn handen en voeten, neemt hem weg, en werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal zijn wening en knersing der tanden.Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR015
De uitlopende vijgenboom
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, een les in geestelijke waakzaamheid die Jezus geeft in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Dit verhaal moedigt gelovigen aan de tekenen van het koninkrijk van God te onderscheiden zoals men de seizoenen waarneemt, en benadrukt de zekerheid van Jezus' woorden.
Lukas 21.29-33 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR017
De tien maagden
De gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, die wordt verteld door Matteüs, Marcus en Lucas, nodigt de discipelen uit de tekenen des tijds met waakzaamheid en hoop te lezen. Zoals de knoppen de zomer aankondigen, zo kondigen de gebeurtenissen in de wereld de terugkeer van de Messias aan. Het woord van Jezus, zeker en eeuwig, staat borg voor de vervulling van al zijn beloften over het Koninkrijk van God.
Mattheüs 24.32-35 (De Heilige Schrift 1917) :En leert van den vijgeboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gijlieden, wanneer gij al deze dingen zult zien, zo weet, dat het nabij is, voor de deur.Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER275
Aankomst bij Lazarus, Martha en Maria
Dit artikel onderzoekt de aankomst van Jezus in Betanië en belicht het belang van dit moment vóór het lijden. Betanië, een plaats van rust en vriendschap, vormt een contrast met de roerige gebeurtenissen in Jeruzalem. Het artikel richt zich op de symboliek van deze laatste etappe in de zending van Jezus, zoals die door het evangelie volgens Johannes wordt verteld.
Johannes 12.1 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan kwam zes dagen voor het pascha te Bethanie, daar Lazarus was, die gestorven was geweest, welken Hij opgewekt had uit de doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER276
De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem
Het artikel behandelt de komst van Joden naar Betanië om Jezus te zien, nu het lijden nadert. Gezien zijn groeiende populariteit overwegen de religieuze autoriteiten zijn arrestatie, terwijl het verraad van Judas wordt voorbereid.
Johannes 12.9-11 (De Heilige Schrift 1917) :Een grote schare dan der Joden verstond, dat Hij aldaar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, dien Hij uit de doden opgewekt had.En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER277
Maria van Betanië zalft de Messias Jezus
Maria van Betanië zalft Jezus met kostbare parfum in Betanië, als teken van zijn nabije begrafenis. Deze daad, bekritiseerd door Judas Iskariot en andere discipelen, wordt door Jezus verdedigd en belicht in de analyse van de evangeliën volgens Matteüs, Marcus en Johannes. De tekst bespreekt ook de chronologische en gemeenschappelijke implicaties van deze bijbelse gebeurtenis.
Mattheüs 26.6-13 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, den melaatse,Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende: Waartoe dit verlies?Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen gegeven worden.Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze vrouw moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van hetgeen zij gedaan heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER278
Het verraad van Judas Iskariot
Het artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot aan Jezus, een daad die voortkwam uit een gevoel van onverenigbaarheid en frustratie. Judas, die weet dat de autoriteiten Jezus willen arresteren, werkt met hen samen om Jezus aan te geven voor 30 zilverstukken. Het artikel analyseert de evangelieverhalen van Matteüs, Marcus en Lucas, die de daden van Judas beschrijven en de gevolgen ervan voor de gebeurtenissen die tot de arrestatie van Jezus leidden.
Lukas 22.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En het feest der ongehevelde broden, genaamd pascha, was nabij.En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem ombrengen zouden; want zij vreesden het volk.En de satan voer in Judas, die toegenaamd was Iskariot, zijnde uit het getal der twaalven.En hij ging heen en sprak met de overpriesters en de hoofdmannen, hoe hij Hem hun zou overleveren.En zij waren verblijd, en zijn het eens geworden, dat zij hem geld geven zouden.En hij beloofde het, en zocht gelegenheid, om Hem hun over te leveren, zonder oproer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER279
Terugkeer naar Jeruzalem en oponthoud in Betfage
Het artikel analyseert de aankomst van Jezus in Betfage, een strategische halte vóór Jeruzalem. Jezus stuurt twee discipelen om een ezelsveulen te halen om een messiaanse profetie te vervullen. Betfage, het „huis van de vijgen”, is van cruciaal belang in het verhaal van de evangeliën.
Mattheüs 21.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij nu Jeruzalem genaakten, en gekomen waren te Beth-fage, aan den Olijfberg, toen zond Jezus twee discipelen,(21:1) zeggende tot hen: (21:2) Gaat heen in het vlek, dat tegen u over ligt, en gij zult terstond een ezelin gebonden vinden, en een veulen met haar; ontbindt ze, en brengt ze tot Mij.En indien u iemand iets zegt, zo zult gij zeggen, dat de Heere deze van node heeft, en hij zal ze terstond zenden.Dit alles nu is geschied, opdat vervuld worde, hetgeen gesproken is door den profeet, zeggende:Zegt der dochter Sions: Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en gezeten op een ezelin en een veulen, zijnde een jong ener jukdragende ezelin.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER280
Triomfantelijke intocht in Jeruzalem
De triomfantelijke intocht van Jezus in Jeruzalem op 27 maart 33, uitgevoerd volgens de profetie van Zacharia, is een messiaanse vredesverklaring. Deze gebeurtenis, die in alle vier de evangeliën wordt beschreven, presenteert Jezus niet als een veroveraar maar als de Vredevorst. Als antwoord juicht de menigte hem toe, waarmee zijn messiaanse waardigheid wordt bevestigd.
Zacharia 9.9 (De Heilige Schrift 1917) :Verheug u zeer, gij dochter Sions! juich, gij dochter Jeruzalems! Ziet, uw Koning zal u komen, rechtvaardig, en Hij is een Heiland; arm, en rijdende op een ezel, en op een veulen, een jong der ezelinnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER281
De terugkeer naar Betanië
Na zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem verlaat Jezus bij het vallen van de avond de stad om met zijn twaalf leerlingen, onder wie Judas, terug te keren naar Betanië. Dit voorval, vooral verteld door Marcus (11.11) en Matteüs (21.17) en gesitueerd op zondag 27 maart van het jaar 33, illustreert het ritme van de laatste week: dagen in de Tempel, nachten bij Betanië. De leerlingen maken van deze tochten gebruik om hun Meester te vragen naar de betekenis van zijn messiaanse daden.
Mattheüs 21.17 (De Heilige Schrift 1917) :En hen verlatende, ging Hij van daar uit de stad, naar Bethanie, en overnachtte aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER284
Reiniging van de tempel (tweede keer)
De tweede reiniging van de tempel door Jezus, op maandag 28 maart van het jaar 33, is een profetische en symbolische daad. Door de verkopers uit het voorhof van de heidenen te verdrijven en Jesaja en Jeremia aan te halen, hekelt Jezus de verdorvenheid van de eredienst, bevestigt hij zijn messiaanse gezag en kondigt hij het komende oordeel over de tempel aan. Deze gebeurtenis versnelt het besluit van de religieuze leiders om hem te doden.
Exodus 12.3-8 (De Heilige Schrift 1917) :Spreekt tot de ganse vergadering van Israel, zeggende: Aan den tienden dezer maand neme een iegelijk een lam, naar de huizen der vaderen, een lam voor een huis.Maar indien een huis te klein is voor een lam, zo neme hij het en zijn nabuur, de naaste aan zijn huis, naar het getal der zielen, een iegelijk naar dat hij eten kan; gij zult rekening maken naar het lam.Gij zult een volkomen lam hebben, een manneken, een jaar oud; van de schapen of van de geitenbokken zult gij het nemen.En gij zult het in bewaring hebben tot den veertienden dag dezer maand; en de ganse gemeente der vergadering van Israel zal het slachten tussen twee avonden.En zij zullen van het bloed nemen, en strijken het aan de beide zijposten, en aan den bovendorpel, aan de huizen, in welke zij het eten zullen.En zij zullen het vlees eten in denzelfden nacht, aan het vuur gebraden, met ongezuurde broden; zij zullen het met bittere saus eten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER285
Genezing van blinden en kreupelen
Na de reiniging van de tempel geneest Jezus op maandag 28 maart van het jaar 33 blinden en lammen op het voorhof. Alleen Matteüs vertelt deze gebeurtenis. De menigte en de kinderen juichen hem toe als Zoon van David, terwijl de overpriesters en de schriftgeleerden, steeds vijandiger, verontwaardigd zijn over deze messiaanse betuigingen. Deze gebeurtenis laat het contrast zien tussen het geloof van het eenvoudige volk en de afwijzing door de godsdienstige leiders.
Lukas 19.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :En gegaan zijnde in den tempel, begon Hij uit te drijven degenen, die daarin verkochten en kochten,Zeggende tot hen: Er is geschreven: Mijn huis is een huis des gebeds; maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER286
Dagelijks onderricht in de tempel
Perikoop 286 beschrijft het dagelijkse onderricht van Jezus in de tempel van Jeruzalem tijdens de paasweek (maandag 28 maart 33 n.Chr.). Zij is voornamelijk gebaseerd op Lucas 19,47-48 en toont de groeiende tegenstelling tussen de bewonderende menigten en de vijandige godsdienstige leiders — schriftgeleerden, overpriesters, sadduceeën en farizeeën — die Jezus het zwijgen willen opleggen, omdat zijn boodschap van het Koninkrijk van God hun gevestigde macht bedreigt.
Lukas 19.47-48 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij leerde dagelijks in den tempel; en de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de oversten des volks zochten Hem te doden.En zij vonden niet, wat zij doen zouden; want al het volk hing Hem aan, en hoorde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER287
De terugkeer, opnieuw, naar Betanië
PER287 beschrijft de terugkeer van Jezus en zijn leerlingen naar Betanië na een dag in de tempel van Jeruzalem, op maandag 28 maart 33 n.Chr. Deze episode, die vooral door Marcus 11.19 wordt getuigd, werpt licht op de nachtelijke routine van de groep rond Marta, Maria en Lazarus. Het artikel behandelt de verspreide gastvrijheid, de rol van de vrouwen, de dagelijkse heen- en terugreizen tussen Betanië en Jeruzalem en het onbegrip van de leerlingen bij de aankondigingen van het lijden.
Lukas 19.28-44 (De Heilige Schrift 1917) :En dit gezegd hebbende, reisde Hij voor hen heen, en ging op naar Jeruzalem.En het geschiedde, als Hij nabij Beth-fage en Bethanie gekomen was, aan den berg, genaamd den Olijfberg, dat Hij twee van Zijn discipelen uitzond,Zeggende: Gaat henen in dat vlek, dat tegenover is; in hetwelk inkomende, zult gij een veulen gebonden vinden, waarop geen mens ooit heeft gezeten; ontbindt hetzelve, en brengt het.En indien iemand u vraagt: Waarom ontbindt gij dat, zo zult gij alzo tot hem zeggen: Omdat het de Heere van node heeft.En die uitgezonden waren, heengegaan zijnde, vonden het, gelijk Hij hun gezegd had.En als zij het veulen ontbonden, zeiden de heren van hetzelve tot hen: Waarom ontbindt gij het veulen?En zij zeiden: De Heere heeft het van node.En zij brachten hetzelve tot Jezus. En hun klederen op het veulen geworpen hebbende, zetten zij Jezus daarop.En als Hij voort reisde, spreidden zij hun klederen onder Hem op den weg.En als Hij nu genaakte aan den afgang des Olijfbergs, begon al de menigte der discipelen zich te verblijden, en God te loven met grote stemme, vanwege al de krachtige daden, die zij gezien hadden;Zeggende: Gezegend is de Koning, Die daar komt in den Naam des Heeren! Vrede zij in den hemel, en heerlijkheid in de hoogste plaatsen!En sommigen der Farizeen uit de schare zeiden tot Hem: Meester, bestraf Uw discipelen.En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Ik zeg ulieden, dat, zo deze zwijgen, de stenen haast roepen zullen.En als Hij nabij kwam, en de stad zag, weende Hij over haar,Zeggende: Och, of gij ook bekendet, ook nog in dezen uw dag, hetgeen tot uw vrede dient! Maar nu is het verborgen voor uw ogen.Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een begraving rondom u zullen opwerpen, en zullen u omsingelen, en u van alle zijden benauwen;En zullen u tot den grond nederwerpen, en uw kinderen in u; en zij zullen in u den enen steen op den anderen steen niet laten; daarom dat gij den tijd uwer bezoeking niet bekend hebt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER288
De vijgenboom is verdord
De dag nadat de vijgenboom vervloekt was, ontdekken de discipelen dat de boom volledig verdord is. Jezus grijpt de gelegenheid aan om te onderwijzen over de kracht van het geloof en het belang van vergeving. Daarbij verbeeldt de vijgenboom in de Schrift Israël, en zijn verdorring wijst vooruit op het oordeel dat veertig jaar later met de verwoesting van de tempel over het volk zou komen. Geloof en vergeving blijven de onwrikbare waarden die Jezus naar voren brengt.
Markus 11.20-26 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.En Petrus, zulks indachtig geworden zijnde, zeide tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, dien Gij vervloekt hebt, is verdord.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God.Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die gij biddende begeert, gelooft, dat gij ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.En wanneer gij staat om te bidden, vergeeft, indien gij iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, ulieden uw misdaden vergeve.Maar indien gij niet vergeeft, zo zal uw Vader, Die in de hemelen is, ook uw misdaden niet vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER289
Het gezag van de Messias Jezus betwist
In de tempel van Jeruzalem betwisten de religieuze leiders openlijk het gezag van Jezus. Met een slimme wedervraag over de doop van Johannes brengt hij hen tot zwijgen en legt hij hun kwade trouw bloot. Deze synoptische episode (Mt 21.23-27; Mc 11.27-33; Lc 20.1-8) toont het groeiende verzet van de autoriteiten tegen de Messias tijdens zijn laatste week vóór de arrestatie.
Markus 11.27-33 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen wederom te Jeruzalem. En als Hij in den tempel wandelde, kwamen tot Hem de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen.En zeiden tot Hem: Door wat macht doet Gij deze dingen? En wie heeft U deze macht gegeven, dat Gij deze dingen doen zoudt?Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Ik zal u ook een woord vragen; antwoordt Mij ook, en zo zal Ik u zeggen, door wat macht Ik deze dingen doe:De doop van Johannes, was die uit den hemel, of uit de mensen? Antwoordt Mij.En zij overlegden onder zich, zeggende: Indien wij zeggen: Uit den hemel, zo zal Hij zeggen: Waarom hebt gij hem dan niet geloofd?Maar indien wij zeggen: Uit de mensen; zo vrezen wij het volk; want zij hielden allen van Johannes, dat hij waarlijk een profeet was.En, antwoordende, zeiden zij tot Jezus: Wij weten het niet. En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Zo zeg Ik u ook niet, door wat macht Ik deze dingen doe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER290
De gelijkenis van de twee zonen
De gelijkenis van de twee zonen (Mt 21,28-32), alleen door Matteüs overgeleverd, speelt zich af in de tempel van Jeruzalem tijdens de laatste week van Jezus. Ze zet twee houdingen tegenover elkaar: beloven zonder te handelen versus weigeren en daarna gehoorzamen. Jezus ontmaskert hierin de huichelarij van de religieuze leiders en kondigt aan dat de berouwvolle zondaars vóór hen het Koninkrijk binnengaan. Een universele oproep tot nederigheid en oprecht berouw.
Mattheüs 21.31 (De Heilige Schrift 1917) :Wie van deze twee heeft den wil des vaders gedaan? Zij zeiden tot Hem: De eerste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat de tollenaars en de hoeren u voorgaan in het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER291
De gelijkenis van de wijngaardeniers
De gelijkenis van de wijngaardeniers (Mt 21.33-46; Mc 12.1-12; Lc 20.9-19), uitgesproken op Heilige Dinsdag op het voorhof van de tempel, illustreert op allegorische wijze de heilsgeschiedenis: God zendt profeten en daarna zijn Zoon, die de religieuze leiders verwerpen en doden. De wijngaard wordt aan de Kerk overgedragen, zonder dat daarmee de deur voor het Joodse volk wordt gesloten, dat tot het geloof kan komen.
Lukas 20.9-19 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon tot het volk deze gelijkenis te zeggen: Een zeker mens plantte een wijngaard, en hij verhuurde dien aan landlieden, en trok een langen tijd buiten 's lands.En als het de tijd was, zond hij tot de landlieden een dienstknecht, opdat zij hem van de vrucht des wijngaards geven zouden; maar de landlieden sloegen denzelven, en zonden hem ledig heen.En wederom zond hij nog een anderen dienstknecht; maar ook dien geslagen en smadelijk behandeld hebbende, zonden zij hem ledig heen.En wederom zond hij nog een derden; maar zij verwondden ook dezen, en wierpen hem uit.En de heer des wijngaards zeide: Wat zal ik doen? Ik zal mijn geliefden zoon zenden; mogelijk dezen ziende, zullen zij hem ontzien.Maar als de landlieden hem zagen, overleiden zij onder elkander, en zeiden: Deze is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, opdat de erfenis onze worde.En als zij hem buiten den wijngaard uitgeworpen hadden, doodden zij hem. Wat zal dan de heer des wijngaards hun doen?Hij zal komen en deze landlieden verderven, en zal den wijngaard aan anderen geven. En als zij dat hoorden, zeiden zij: Dat zij verre!Maar Hij zag hen aan, en zeide: Wat is dan dit, hetwelk geschreven staat: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is tot een hoofd des hoeks geworden?Een iegelijk, die op dien steen valt, zal verpletterd worden, en op wien hij valt, dien zal hij vermorzelen.En de overpriesteren en de Schriftgeleerden zochten te dierzelver ure de handen aan Hem te slaan; maar zij vreesden het volk; want zij verstonden, dat Hij deze gelijkenis tegen hen gesproken had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER292
De gelijkenis van het bruiloftsmaal
De gelijkenis van het bruiloftsmaal (Mt 22,1-14 ; Lc 14,15-24) leert dat God alle mensen uitnodigt in zijn Koninkrijk, maar dat het afwijzen van die uitnodiging een zwaar oordeel met zich meebrengt. Ze werd op dinsdag van de lijdensweek in de tempel van Jeruzalem uitgesproken en kondigt profetisch de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr. aan. De man zonder bruiloftskleed herinnert eraan dat de toegang tot het Koninkrijk een echte geestelijke verandering vereist, die door het geloof in Christus wordt ontvangen.
Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER293
De vragen van de vreemdelingen aan de Messias Jezus
Een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 12.20-50), gesitueerd op de dinsdag van de lijdensweek in het voorhof van de heidenen. Enkele Grieken vragen Jezus te zien, wat de aankondiging van het uur van zijn verheerlijking teweegbrengt. Met het beeld van de graankorrel openbaart Jezus dat zijn dood de bron is van universeel leven. Het kruis wordt voorgesteld als een glorierijke verhoging die alle mensen tot hem trekt en het heil voor alle volken opent.
Johannes 12.20-50 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren sommige Grieken uit degenen, die opgekomen waren, opdat zij op het feest zouden aanbidden;Dezen dan gingen tot Filippus, die van Bethsaida in Galilea was, en baden hem, zeggende: Heere, wij wilden Jezus wel zien.Filippus kwam en zeide het Andreas; en Andreas en Filippus wederom zeiden het Jezus.Maar Jezus antwoordde hun, zeggende: De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft hetzelve alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort.Die zijn leven liefheeft, zal hetzelve verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal hetzelve bewaren tot het eeuwige leven.Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure! Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen.Vader, verheerlijk Uw Naam. Er kwam dan een stem uit den hemel, zeggende: En Ik heb Hem verheerlijkt, en Ik zal Hem wederom verheerlijken.De schare dan, die daar stond, en dit hoorde, zeide, dat er een donderslag geschied was. Anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken.Jezus antwoordde en zeide: Niet om Mijnentwil is deze stem geschied, maar om uwentwil.Nu is het oordeel dezer wereld; nu zal de overste dezer wereld buiten geworpen worden.En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal hen allen tot Mij trekken.(En dit zeide Hij, betekenende, hoedanigen dood Hij sterven zou.)De schare antwoordde Hem: Wij hebben uit de wet gehoord, dat de Christus blijft in der eeuwigheid; en hoe zegt Gij, dat de Zoon des mensen moet verhoogd worden? Wie is deze Zoon des mensen?Jezus dan zeide tot hen: Nog een kleinen tijd is het Licht bij ulieden; wandelt, terwijl gij het Licht hebt, opdat de duisternis u niet bevange. En die in de duisternis wandelt, weet niet, waar hij heengaat.Terwijl gij het Licht hebt, gelooft in het Licht, opdat gij kinderen des Lichts moogt zijn. Deze dingen sprak Jezus; en weggaande verborg Hij Zich van hen.En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;Opdat het woord van Jesaja, den profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wien is de arm des Heeren geopenbaard?Daarom konden zij niet geloven, dewijl Jesaja wederom gezegd heeft:Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.Nochtans geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar om der Farizeen wil beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.Want zij hadden de eer der mensen lief, meer dan de eer van God.En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.En die Mij ziet, die ziet Dengene, Die Mij gezonden heeft.Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.En indien iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.Want Ik heb uit Mijzelven niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Hetgeen Ik dan spreek, dat spreek Ik alzo, gelijk Mij de Vader gezegd heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER294
De vragen van de farizeeën en de herodianen
Farizeeën en Herodianen proberen Jezus in de val te lokken door hem te vragen of men de belasting aan de keizer moet betalen. Zijn antwoord — “Geef de keizer wat des keizers is, en God wat Gods is” — doorkruist de valstrik en legt het fundamentele onderscheid vast tussen burgerlijk gezag en goddelijke soevereiniteit, en herinnert eraan dat de mens, die het beeld van God draagt, helemaal aan hem toebehoort.
Lukas 20.20-26 (De Heilige Schrift 1917) :En zij namen Hem waar, en zonden verspieders uit, die zichzelven veinsden rechtvaardig te zijn; opdat zij Hem in Zijn rede vangen mochten, om Hem aan de heerschappij en de macht des stadhouders over te leveren.En zij vraagden Hem, zeggende: Meester, wij weten, dat Gij recht spreekt en leert, en den persoon niet aanneemt, maar den weg Gods leert in der waarheid.Is het ons geoorloofd den keizer schatting te geven, of niet?En Hij, hun arglistigheid bemerkende, zeide tot hen: Wat verzoekt gij Mij?Toont Mij een penning; wiens beeld en opschrift heeft hij? En zij, antwoordende, zeiden: Des keizers.En Hij zeide tot hen: Geeft dan den keizer, dat des keizers is, en Gode, dat Gods is.En zij konden Hem in Zijn woord niet vatten voor het volk; en zich verwonderende over Zijn antwoord, zwegen zij stil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER295
De vragen van de farizeeën en de herodianen
In de Tempel van Jeruzalem proberen de sadduceeën Jezus in de val te lokken met een vraag over de opstanding, waarin een vrouw voorkomt die zeven mannen had. Jezus antwoordt door hun onwetendheid over de Schriften en de kracht van God aan het licht te brengen: in het toekomstige leven trouwt men niet meer. Hij bewijst de opstanding uit de Tora door Exodus 3.6 aan te halen: God is een God van levenden, niet van doden. Zijn tegenstanders worden tot zwijgen gebracht.
Lukas 20.27-40 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Hem kwamen sommigen der Sadduceen, welke tegensprekende zeggen, dat er geen opstanding is, en vraagden Hem,Zeggende: Meester! Mozes heeft ons geschreven: Zo iemands broeder sterft, die een vrouw heeft, en hij sterft zonder kinderen, dat zijn broeder de vrouw nemen zal, en zijn broeder zaad verwekken.Er waren nu zeven broeders; en de eerste nam een vrouw, en hij stierf zonder kinderen.En de tweede nam die vrouw, en ook deze stierf zonder kinderen.En de derde nam dezelve vrouw; en desgelijks ook de zeven, en hebben geen kinderen nagelaten, en zijn gestorven.En ten laatste na allen stierf ook de vrouw.In de opstanding dan, wiens vrouw van dezen zal zij zijn? Want die zeven hebben dezelve tot een vrouw gehad.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: De kinderen dezer eeuw trouwen, en worden ten huwelijk uitgegeven;Maar die waardig zullen geacht zijn die eeuw te verwerven en de opstanding uit de doden, zullen noch trouwen, noch ten huwelijk uitgegeven worden;Want zij kunnen niet meer sterven, want zij zijn den engelen gelijk; en zij zijn kinderen Gods, dewijl zij kinderen der opstanding zijn.En dat de doden opgewekt zullen worden, heeft ook Mozes aangewezen bij het doornenbos, als hij den Heere noemt den God Abrahams, en den God Izaks, en den God Jakobs.God nu is niet een God der doden, maar der levenden; want zij leven Hem allen.En sommigen der Schriftgeleerden, antwoordende, zeiden: Meester! Gij hebt wel gezegd.En zij durfden Hem niet meer iets vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER296
De vragen van de wetgeleerden
In de laatste week vóór zijn lijden wordt Jezus door wetgeleerden ondervraagd over het grootste gebod. Hij vat de hele Wet samen in twee beginselen: God liefhebben en zijn naaste liefhebben. Een oprechte schriftgeleerde erkent de juistheid van dit antwoord, en Jezus zegt hem dat hij niet ver van het Koninkrijk is. Het artikel nuanceert het beeld van het farizeïsme en nodigt uit tot een geloof dat in liefde wordt geleefd in plaats van in wettisch denken.
Mattheüs 22.37-40 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.Dit is het eerste en het grote gebod.En het tweede aan dit gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER297
De messiaanse waardigheid van Jezus
In de voorhof van de tempel van Jeruzalem ondervraagt Jezus op de dinsdag vóór zijn lijden de farizeeën over de identiteit van de Messias. Door Psalm 110 aan te halen, onthult hij dat de Messias tegelijk Zoon van David is naar het vlees en eeuwige Heer naar zijn goddelijkheid. Zo brengt hij zijn tegenstanders in verwarring, die zonder antwoord blijven. Een fundamentele christologische uitspraak over de dubbele natuur van Jezus.
Lukas 20.45-47 (De Heilige Schrift 1917) :En daar al het volk het hoorde, zeide Hij tot Zijn discipelen:Wacht u van de Schriftgeleerden, die daar willen wandelen in lange klederen, en beminnen de groetingen op de markten, en de voorgestoelten in de synagogen, en de vooraanzittingen in de maaltijden;Die der weduwen huizen opeten, en onder een schijn lange gebeden doen; dezen zullen zwaarder oordeel ontvangen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER298
Requisitoir tegen de religieuze leiders
Op het voorhof van de tempel van Jeruzalem houdt Jezus op de woensdag vóór zijn lijden een scherp requisitoir tegen de schriftgeleerden en de farizeeën. In acht uitspraken van ‘Wee u!’ hekelt hij hun huichelarij, hun hoogmoed en hun schijnreligie, terwijl hij zijn diepe smart om Jeruzalem uitspreekt. Hij roept zijn discipelen op tot een echt, nederig geloof dat anderen dient.
Mattheüs 23.39 (De Heilige Schrift 1917) :Want Ik zeg u: Gij zult Mij van nu aan niet zien, totdat gij zeggen zult: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER299
De gave van de arme weduwe
In de tempel van Jeruzalem ziet Jezus hoe een arme weduwe twee kleine muntjes in de schatkist legt, alles wat zij bezit. In tegenstelling tot de rijken, die met vertoon van hun overvloed geven, brengt zij haar volledige levensonderhoud als gave. Jezus verklaart dat zij meer heeft gegeven dan alle anderen, waarmee Hij de menselijke maatstaven van waarde omkeert. Dit verhaal, overgeleverd door Marcus (12.41-44) en Lucas (21.1-4), leert dat ware vrijgevigheid niet wordt gemeten aan de hoeveelheid die men geeft, maar aan de gezindheid van het hart en het gebrachte offer.
Mattheüs 6.3-4 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als gij aalmoes doet, zo laat uw linker hand niet weten, wat uw rechter doet;Opdat uw aalmoes in het verborgen zij; en uw Vader, Die in het verborgen ziet, Die zal het u in het openbaar vergelden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER300
Het ongeloof van de Joden
Perikoop 300 behandelt het ongeloof van de Joden tegenover de tekenen die Jezus verrichtte, een gebeurtenis die alleen door Johannes wordt verteld (Joh 12,37-50) en die zich afspeelt in de tempel van Jeruzalem op woensdag 30 maart 33 n.Chr. Daartegenover illustreert de gift van de arme weduwe echt geloof. Jezus keert de menselijke maatstaven om: ware vrijgevigheid wordt niet afgemeten aan de hoeveelheid die wordt gegeven, maar aan de gesteldheid van het hart, dat aan God alles aanbiedt wat men is.
Markus 12.41-44 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, gezeten zijnde tegenover de schatkist, zag, hoe de schare geld wierp in de schatkist; en vele rijken wierpen veel daarin.En er kwam een arme weduwe, die twee kleine penningen daarin wierp, hetwelk is een oort.En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat deze arme weduwe meer ingeworpen heeft, dan allen, die in de schatkist geworpen hebben.Want zij allen hebben van hun overvloed daarin geworpen; maar deze heeft van haar gebrek, al wat zij had, daarin geworpen, haar gansen leeftocht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER301
De eschatologische rede op de Olijfberg
Analyse van de eschatologische rede van Jezus op de Olijfberg, gebaseerd op de evangeliën. Jezus spreekt over de verwoesting van de tempel en de komst van de eindtijd, waarmee hij zijn profetische gaven en de voortzetting van zijn zending na de kruisiging laat zien. Bedoeld voor lezers die hun theologisch inzicht willen verdiepen.
Mattheüs 24.1-31 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus ging uit en vertrok van den tempel; en Zijn discipelen kwamen bij Hem, om Hem de gebouwen des tempels te tonen.En Jezus zeide tot hen: Ziet gij niet al deze dingen? Voorwaar zeg Ik: Hier zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.En als Hij op den Olijfberg gezeten was, gingen de discipelen tot Hem alleen, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn, en welk zal het teken zijn van Uw toekomst, en van de voleinding der wereld?En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Ziet toe, dat u niemand verleide.Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zij zullen velen verleiden.En gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen; ziet toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten geschieden, maar nog is het einde niet.Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen zijn hongersnoden, en pestilentien, en aardbevingen in verscheidene plaatsen.Doch al die dingen zijn maar een beginsel der smarten.Alsdan zullen zij u overleveren in verdrukking, en zullen u doden, en gij zult gehaat worden van alle volken, om Mijns Naams wil.En dan zullen er velen geergerd worden, en zullen elkander overleveren, en elkander haten.En vele valse profeten zullen opstaan, en zullen er velen verleiden.En omdat de ongerechtigheid vermenigvuldigd zal worden, zo zal de liefde van velen verkouden.Maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.En dit Evangelie des Koninkrijks zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis allen volken; en dan zal het einde komen.Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan gesproken is door Daniel, den profeet, staande in de heilige plaats; (die het leest, die merke daarop!)Dat alsdan, die in Judea zijn, vlieden op de bergen;Die op het dak is, kome niet af, om iets uit zijn huis weg te nemen;En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn klederen weg te nemen.Maar wee den bevruchten, en den zogenden vrouwen in die dagen!Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters, noch op een sabbat.Want alsdan zal grote verdrukking wezen, hoedanige niet is geweest van het begin der wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal.En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden.Alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de Christus, of daar, gelooft het niet.Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden.Ziet, Ik heb het u voorzegd!Zo zij dan tot u zullen zeggen: Ziet, hij is in de woestijn; gaat niet uit; Ziet, hij is in de binnenkameren; gelooft het niet.Want gelijk de bliksem uitgaat van het oosten, en schijnt tot het westen, alzo zal ook de toekomst van den Zoon des mensen wezen.Want alwaar het dode lichaam zal zijn, daar zullen de arenden vergaderd worden.En terstond na de verdrukking dier dagen, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven, en de sterren zullen van den hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen bewogen worden.En alsdan zal in den hemel verschijnen het teken van den Zoon des mensen; en dan zullen al de geslachten der aarde wenen, en zullen den Zoon des mensen zien, komende op de wolken des hemels, met grote kracht en heerlijkheid.En Hij zal Zijn engelen uitzenden met een bazuin van groot geluid, en zij zullen Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden, van het ene uiterste der hemelen tot het andere uiterste derzelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER302
De gelijkenis van de vijgenboom
Het artikel analyseert de gelijkenis van de vijgenboom, waarin Jezus geestelijke waakzaamheid leert met het oog op de tekenen van de tijd. De gebeurtenissen die de nadering van het Koninkrijk aankondigen, worden niet als bedreigingen gezien maar als een oproep tot voorbereiding en geloof. De bestendigheid van de woorden van Jezus tegenover het vergankelijke karakter van de wereld wordt benadrukt.
Markus 13.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER303
Aansporing tot waakzaamheid
Dit artikel bestudeert de oproep van Jezus tot waakzaamheid, uitgesproken op de Olijfberg, waarin de onzekerheid over zijn terugkomst en de noodzaak van een actief en trouw verwachten van de gelovigen worden benadrukt.
Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER304
Gelijkenis van de trouwe dienaar
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de trouwe dienaar en benadrukt het belang van trouw en waakzaamheid in de verwachting van de zekere maar onvoorspelbare terugkomst van de Heer.
1 Corinthiërs 4.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :Alzo houde ons een ieder mens, als dienaars van Christus, en uitdelers der verborgenheden Gods.En voorts wordt in de uitdelers vereist, dat elk getrouw bevonden worde.Doch mij is voor het minste, dat ik van ulieden geoordeeld worde, of van een menselijk oordeel; ja, ik oordeel ook mijzelven niet.Want ik ben mijzelven van geen ding bewust; doch ik ben daardoor niet gerechtvaardigd; maar Die mij oordeelt, is de Heere.Zo dan oordeelt niets voor den tijd, totdat de Heere zal gekomen zijn, Welke ook in het licht zal brengen, hetgeen in de duisternis verborgen is, en openbaren de raadslagen der harten; en als dan zal een iegelijk lof hebben van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER305
Gelijkenis van de tien maagden
De gelijkenis van de tien maagden leert hoe belangrijk geestelijke voorbereiding is op de terugkomst van de Heer en toont twee mogelijke uitkomsten: gereed zijn en met de Bruidegom binnengaan, of te laat komen en de deur gesloten vinden.
Openbaring 3.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En schrijf aan den engel der Gemeente, die te Sardis is: Dit zegt, Die de zeven geesten Gods heeft, en de zeven sterren: Ik weet uw werken, dat gij den naam hebt, dat gij leeft, en gij zijt dood.Zijt wakende, en versterk het overige, dat sterven zou; want Ik heb uw werken niet vol gevonden voor God.Gedenk dan, hoe gij het ontvangen en gehoord hebt, en bewaar het, en bekeer u. Indien gij dan niet waakt, zo zal Ik over u komen als een dief, en gij zult niet weten, op wat ure Ik over u komen zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER306
Gelijkenis van de dienstknechten en de beloningen, van de talenten
Het artikel behandelt de gelijkenis van de talenten van Jezus, die het belang laat zien van het trouw beheren van gaven in dienst van God, in afwachting van zijn terugkeer.
Mattheüs 25.14-30 (De Heilige Schrift 1917) :Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.En den ene gaf hij vijf talenten, en den ander twee, en den derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde daarmede, en won andere vijf talenten.Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en verborg het geld zijns heren.En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en hield rekening met hen.En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide: Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten heb ik boven dezelve gewonnen.Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer! ik kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen in de aarde; zie, gij hebt het uwe.Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik, komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de tien talenten heeft.Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER307
Het oordeel over de volken
Het artikel analyseert het oordeel over de volken in Matteüs 25:31-46, waar de Mensenzoon de schapen van de bokken scheidt naar hun daden. Het legt de nadruk op verantwoordelijkheid en goddelijke rechtvaardigheid en roept op tot concrete daden van liefde.
Johannes 5.22-27 (De Heilige Schrift 1917) :Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft al het oordeel den Zoon gegeven;Opdat zij allen den Zoon eren, gelijk zij den Vader eren. Die den Zoon niet eert, eert den Vader niet, Die Hem gezonden heeft.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die Mijn woord hoort, en gelooft Hem, Die Mij gezonden heeft, die heeft het eeuwige leven, en komt niet in de verdoemenis, maar is uit den dood overgegaan in het leven.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De ure komt, en is nu, wanneer de doden zullen horen de stem des Zoons Gods, en die ze gehoord hebben, zullen leven.Want gelijk de Vader het leven heeft in Zichzelven, alzo heeft Hij ook den Zoon gegeven, het leven te hebben in Zichzelven;En heeft Hem macht gegeven, ook gericht te houden, omdat Hij des mensen Zoon is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER308
Het complot tegen de Messias Jezus
Het complot tegen Jezus wordt door de religieuze autoriteiten gesmeed vóór Pesach, met de hulp van Judas. Kajafas roept het Sanhedrin bijeen om Jezus, die als een bedreiging wordt beschouwd, te veroordelen met behulp van valse getuigen. Pilatus wordt ingelicht om de arrestatie op de Olijfberg te vergemakkelijken.
Lukas 19.47-48 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij leerde dagelijks in den tempel; en de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de oversten des volks zochten Hem te doden.En zij vonden niet, wat zij doen zouden; want al het volk hing Hem aan, en hoorde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER309
Voorbereiding van het Pascha
Dit artikel richt zich op de voorbereiding van Pesach door Jezus en zijn leerlingen. Het onderzoekt de bijbelse verslagen van dit moment, de samensmelting van de feesten van Pesach en de Ongezuurde Broden, en de praktische aanpassingen van de traditionele gebruiken in het licht van de toestroom van gelovigen naar Jeruzalem.
Deuteronomium 16.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :Neemt waar de maand Abib, dat gij den HEERE, uw God, pascha houdt; want in de maand Abib heeft u de HEERE, uw God, uit Egypteland uitgevoerd, bij nacht.Dan zult gij den HEERE, uw God, het pascha slachten, schapen en runderen, in de plaats, die de HEERE verkiezen zal, om Zijn Naam aldaar te doen wonen.Gij zult niets gedesemds op hetzelve eten; zeven dagen zult gij ongezuurde broden op hetzelve eten, een brood der ellende, (want in der haast zijt gij uit Egypteland uitgetogen); opdat gij gedenkt aan den dag van uw uittrekken uit Egypteland, al de dagen uws levens.Er zal bij u in zeven dagen geen zuurdeeg gezien worden in enige uwer landpalen; ook zal van het vlees, dat gij aan den avond van den eersten dag geslacht zult hebben, niets tot den morgen overnachten.Gij zult het pascha niet mogen slachten in een uwer poorten, die de HEERE, uw God, u geeft.Maar aan de plaats, die de HEERE, uw God, verkiezen zal om daar Zijn Naam te doen wonen, aldaar zult gij het pascha slachten aan den avond, als de zon ondergaat, ter bestemder tijd van uw uittrekken uit Egypte.Dan zult gij het koken en eten in de plaats, die de HEERE, uw God, verkiezen zal; daarna zult gij u des morgens keren, en heengaan naar uw tenten.Zes dagen zult gij ongezuurde broden eten, en aan den zevenden dag is een verbods dag den HEERE, uw God; dan zult gij geen werk doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER310
De laatste maaltijd vóór de kruisiging
Dit artikel behandelt de ‘laatste maaltijd’ van Jezus en benadrukt de instelling van het Heilig Avondmaal. Hij vindt plaats op donderdagavond voor de kruisiging, in het huis van Maria in Jeruzalem. De evangeliën beschrijven deze maaltijd als symbolisch veelzeggend; Judas vertrekt om te verraden. De maaltijd is cruciaal voor de christelijke identiteit.
Mattheüs 26.20 (De Heilige Schrift 1917) :En als het avond geworden was, zat Hij aan met de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER311
Judas Iskariot, de verrader, wordt aangewezen
Dit artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot tijdens de laatste paasmaaltijd met Jezus. Door de verhalen van de evangeliën te analyseren, belicht het de reacties van de leerlingen en de theologische implicaties van deze cruciale gebeurtenis in Jeruzalem.
Mattheüs 26.21-25 (De Heilige Schrift 1917) :En toen zij aten, zeide Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u, Mij zal verraden.En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon een iegelijk van hen tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere?En Hij, antwoordende, zeide: Die de hand met Mij in den schotel indoopt, die zal Mij verraden.De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is; maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt; het ware hem goed, zo die mens niet geboren was geweest.En Judas, die Hem verried, antwoordde en zeide: Ben ik het, Rabbi? Hij zeide tot hem: Gij hebt het gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER312
Twist van de leerlingen over de voorrang
Het artikel analyseert een scène uit de evangeliën waarin de leerlingen van Jezus ruziën over wie de grootste is, waaruit hun gehechtheid aan een aards begrip van het Koninkrijk van God blijkt. Jezus leert dat ware grootheid ligt in belangeloze dienstbaarheid. Dit verhaal illustreert de omgekeerde geestelijke waarden van het christendom.
Mattheüs 20.20-24 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam de moeder der zonen van Zebedeus tot Hem met haar zonen, Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.En Hij zeide tot haar: Wat wilt gij? Zij zeide tot Hem: Zeg, dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw rechter- en de ander tot Uw linker hand in Uw Koninkrijk.Maar Jezus antwoordde en zeide: Gijlieden weet niet wat gij begeert; kunt gij den drinkbeker drinken, dien Ik drinken zal, en met den doop gedoopt worden, waarmede Ik gedoopt worde? Zij zeiden tot Hem: Wij kunnen.En Hij zeide tot hen: Mijn drinkbeker zult gij wel drinken, en met den doop, waarmede Ik gedoopt worde, zult gij gedoopt worden; maar het zitten tot Mijn rechter-, en tot Mijn linkerhand, staat bij Mij niet te geven, maar het zal gegeven worden dien het bereid is van Mijn Vader.En als de andere tien dat hoorden, namen zij het zeer kwalijk van de twee broeders.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER313
Jezus, de Messias, wast de voeten van zijn leerlingen
Dit artikel analyseert de voetwassing door Jezus, een uitzonderlijke daad die door Johannes wordt verteld. Zij symboliseert de omkering van de menselijke waarden en illustreert de kernboodschap van Jezus: dienen uit liefde. Deze gebeurtenis, die in Jeruzalem plaatsvindt tijdens de laatste paasmaaltijd, onthult aan zijn discipelen de ware zending van Jezus door zijn kruisiging te voorspellen.
Johannes 13.4-11 (De Heilige Schrift 1917) :Stond op van het avondmaal, en legde Zijn klederen af, en nemende een linnen doek, omgordde Zichzelven.Daarna goot Hij water in het bekken, en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met den linnen doek, waarmede Hij omgord was.Hij dan kwam tot Simon Petrus; en die zeide tot Hem: Heere, zult Gij mij de voeten wassen?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Wat Ik doe, weet gij nu niet, maar gij zult het na dezen verstaan.Petrus zeide tot Hem: Gij zult mijn voeten niet wassen in der eeuwigheid! Jezus antwoordde hem: Indien Ik u niet wasse, gij hebt geen deel met Mij.Simon Petrus zeide tot Hem: Heere, niet alleen mijn voeten, maar ook de handen en het hoofd.Jezus zeide tot hem: Die gewassen is, heeft niet van node, dan de voeten te wassen, maar is geheel rein. En gijlieden zijt rein, doch niet allen.Want Hij wist, wie Hem verraden zou; daarom zeide Hij: Gij zijt niet allen rein.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER314
De instelling van het Heilig Avondmaal
Dit artikel presenteert het Heilig Avondmaal als een sleutelmoment, waarop Jezus de paasmaaltijd verandert in een teken van zijn uiterste offer en een nieuw geestelijk verbond aankondigt tot vergeving van zonden.
Mattheüs 26.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak Hij het, en gaf het den discipelen, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam.En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien, zeggende: Drinkt allen daaruit;Want dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden.En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des wijnstoks tot op dien dag, wanneer Ik met u dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Mijns Vaders.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER315
Het vertrek van Judas Iskariot
Het artikel onderzoekt het dramatische vertrek van Judas Iskariot tijdens de laatste Pesachmaaltijd, die hoofdzakelijk in het evangelie volgens Johannes wordt beschreven. Dit door symboliek getekende moment markeert het voortschrijden van het verlossingsdrama dat tot de gevangenneming van Jezus leidt, en toont de complexiteit van het gebaar van Jezus, die Judas brood aanbiedt: tegelijk een daad van genade en van oordeel.
Mattheüs 26.21-25 (De Heilige Schrift 1917) :En toen zij aten, zeide Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u, Mij zal verraden.En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon een iegelijk van hen tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere?En Hij, antwoordende, zeide: Die de hand met Mij in den schotel indoopt, die zal Mij verraden.De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is; maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt; het ware hem goed, zo die mens niet geboren was geweest.En Judas, die Hem verried, antwoordde en zeide: Ben ik het, Rabbi? Hij zeide tot hem: Gij hebt het gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER316
De verloochening van Petrus aangekondigd
Het artikel onderzoekt Jezus’ voorspelling over de verloochening van Petrus en belicht de verschillen in de verslagen van de Evangeliën en het mededogen van Jezus met de menselijke zwakheid van Petrus.
Johannes 13.36-38 (De Heilige Schrift 1917) :Simon Petrus zeide tot Hem: Heere, waar gaat Gij heen? Jezus antwoordde hem: Waar Ik heenga, kunt gij Mij nu niet volgen; maar gij zult Mij namaals volgen.Petrus zeide tot Hem: Heere, waarom kan ik U nu niet volgen? Ik zal mijn leven voor U zetten.Jezus antwoordde hem: Zult gij uw leven voor Mij zetten? Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De haan zal niet kraaien, totdat gij Mij driemaal verloochend zult hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER317
Petrus en een andere leerling bieden aan hun Meester te verdedigen
Het artikel behandelt de reactie van Petrus en de leerlingen op de aankondiging van de dood van Jezus. Doordat ze de boodschap verkeerd begrijpen, overwegen ze een aardse oplossing voor een geestelijke kwestie. De tekst legt uit hoe de zending van de Messias door de kruisiging wordt geopenbaard, waardoor de leerlingen uiteindelijk de ware betekenis ervan gaan begrijpen. Het hier vastgelegde moment toont de weg van onbegrip naar waar geloof.
Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER318
De weg die naar de hemel leidt
Het artikel ontsluit Johannes 14.1-15, waar Jezus zijn discipelen troost door te beloven hun een plaats bij de Vader te bereiden. Het benadrukt zijn unieke middelaarschap en de eenheid met God, en belooft tegelijk de Heilige Geest om de apostelen te leiden.
Mattheüs 26.20 (De Heilige Schrift 1917) :En als het avond geworden was, zat Hij aan met de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER319
De belofte van de Heilige Geest
Het artikel onderzoekt de belofte van de Heilige Geest door Jezus in Johannes 14.16-31. Jezus bereidt zijn discipelen voor op zijn heengaan en belooft de Geest van de waarheid als levende band tussen Christus en de gemeente. Deze tekst toont de volmaakte gehoorzaamheid van Jezus aan het goddelijke plan en zijn liefde, die blijkt uit het zenden van de Trooster.
Markus 14.17 (De Heilige Schrift 1917) :En als het avond geworden was, kwam Hij met de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER320
De wijnstok en de ranken
Het artikel „PER320 - De wijnstok en de ranken” onderzoekt het onderwijs van Jezus in Johannes 15:1-17, waarin het beeld van de wijnstok en de ranken wordt gebruikt om de relatie met zijn leerlingen te illustreren. Jezus presenteert zich als de bron van echte geestelijke vruchtbaarheid en roept op tot een wederzijdse verbondenheid die draait om liefde en gehoorzaamheid.
Johannes 15.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben de ware Wijnstok, en Mijn Vader is de Landman.Alle rank, die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg; en al wie vrucht draagt, die reinigt Hij, opdat zij meer vrucht drage.Gijlieden zijt nu rein om het woord, dat Ik tot u gesproken heb.Blijft in Mij, en Ik in u. Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in den wijnstok blijft; alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft.Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken; die in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.Zo iemand in Mij niet blijft, die is buiten geworpen, gelijkerwijs de rank, en is verdord; en men vergadert dezelve, en men werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand.Indien gij in Mij blijft, en Mijn woorden in u blijven, zo wat gij wilt, zult gij begeren, en het zal u geschieden.Hierin is Mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt; en gij zult Mijn discipelen zijn.Gelijkerwijs de Vader Mij liefgehad heeft, heb Ik ook u liefgehad; blijft in deze Mijn liefde.Indien gij Mijn geboden bewaart, zo zult gij in Mijn liefde blijven; gelijkerwijs Ik de geboden Mijns Vaders bewaard heb, en blijf in Zijn liefde.Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u blijve, en uw blijdschap vervuld worde.Dit is Mijn gebod, dat gij elkander liefhebt, gelijkerwijs Ik u liefgehad heb.Niemand heeft meerder liefde dan deze, dat iemand zijn leven zette voor zijn vrienden.Gij zijt Mijn vrienden, zo gij doet wat Ik u gebiede.Ik heet u niet meer dienstknechten; want de dienstknecht weet niet, wat zijn heer doet; maar Ik heb u vrienden genoemd; want al wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, dat heb Ik u bekend gemaakt.Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u gesteld, dat gij zoudt heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht blijve; opdat, zo wat gij van den Vader begeren zult in Mijn Naam, Hij u dat geve.Dit gebied Ik u, opdat gij elkander liefhebt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER321
Persoonlijk gesprek met zijn discipelen
Het artikel analyseert de laatste ontmoetingen van Jezus met zijn discipelen en benadrukt hun geestelijke verandering door de goddelijke openbaring. Jezus noemt hen vrienden, geen dienaren, en legt zo de nadruk op het belang van de liefde en van de goddelijke zending. Het verhaal nodigt uit om verkiezing en zending in een theologische continuïteit te zien.
Johannes 15.15-17 (De Heilige Schrift 1917) :Ik heet u niet meer dienstknechten; want de dienstknecht weet niet, wat zijn heer doet; maar Ik heb u vrienden genoemd; want al wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, dat heb Ik u bekend gemaakt.Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u gesteld, dat gij zoudt heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht blijve; opdat, zo wat gij van den Vader begeren zult in Mijn Naam, Hij u dat geve.Dit gebied Ik u, opdat gij elkander liefhebt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER322
Waarschuwing voor vervolging
Het artikel legt Jezus’ waarschuwing aan zijn leerlingen uit over de onvermijdelijke vervolging die zij zullen ondergaan. Op basis van de evangeliën toont het aan dat deze haat verband houdt met hun verbondenheid met Christus. Jezus belooft hun echter de steun van de Heilige Geest om hen door deze beproevingen heen te helpen.
Johannes 15.23 (De Heilige Schrift 1917) :Die Mij haat, die haat ook Mijn Vader.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER323
Jezus de Messias troost zijn leerlingen
In Johannes 16.5-15 troost Jezus zijn leerlingen en belooft hij de Heilige Geest om hen na zijn heengaan in de waarheid te leiden. Dit belangrijke gedeelte benadrukt de zending van de Geest: overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel, en tegelijk de voortgang van het onderwijs van Jezus waarborgen.
Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER324
Jezus de Messias spreekt over zijn naderende dood
Het artikel behandelt de passage waarin Jezus zijn naderende dood aankondigt en zijn leerlingen woorden van troost en van zekerheid over de overwinning op het kwaad door de opstanding geeft.
Johannes 16.16-33 (De Heilige Schrift 1917) :Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien; en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien, want Ik ga heen tot den Vader.Sommigen dan uit Zijn discipelen zeiden tot elkander: Wat is dit, dat Hij tot ons zegt: Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien; en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien; en: Want Ik ga heen tot den Vader?Zij zeiden dan: Wat is dit, dat Hij zegt: Een kleinen tijd? Wij weten niet, wat Hij zegt.Jezus dan bekende, dat zij Hem wilden vragen, en zeide tot hen: Vraagt gij daarvan onder elkander, dat Ik gezegd heb: Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien, en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien?Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, dat gij zult schreien, en klagelijk wenen, maar de wereld zal zich verblijden; en gij zult bedroefd zijn, maar uw droefheid zal tot blijdschap worden.Een vrouw, wanneer zij baart, heeft droefheid, dewijl haar ure gekomen is; maar wanneer zij het kindeken gebaard heeft, zo gedenkt zij de benauwdheid niet meer, om de blijdschap, dat een mens ter wereld geboren is.En gij dan hebt nu wel droefheid; maar Ik zal u wederom zien, en uw hart zal zich verblijden, en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen.En in dien dag zult gij Mij niets vragen. Voorwaar, voorwaar Ik zeg u: Al wat gij den Vader zult bidden in Mijn Naam, dat zal Hij u geven.Tot nog toe hebt gij niet gebeden in Mijn Naam; bidt, en gij zult ontvangen, opdat uw blijdschap vervuld zij.Deze dingen heb Ik door gelijkenissen tot u gesproken; maar de ure komt, dat Ik niet meer door gelijkenissen tot u spreken zal, maar u vrijuit van den Vader zal verkondigen.In dien dag zult gij in Mijn Naam bidden; en Ik zeg u niet, dat Ik den Vader voor u bidden zal;Want de Vader Zelf heeft u lief, dewijl gij Mij liefgehad hebt, en hebt geloofd, dat Ik van God ben uitgegaan.Ik ben van den Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot den Vader.Zijn discipelen zeiden tot Hem: Zie, nu spreekt Gij vrijuit, en zegt geen gelijkenis.Nu weten wij, dat Gij alle dingen weet, en Gij hebt niet van node, dat U iemand vrage. Hierom geloven wij, dat Gij van God uitgegaan zijt.Jezus antwoordde hun: Gelooft gij nu?Ziet, de ure komt, en is nu gekomen, dat gij zult verstrooid worden, een iegelijk naar het zijne, en gij Mij alleen zult laten; en nochtans ben Ik niet alleen; want de Vader is met Mij.Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat gij in Mij vrede hebt. In de wereld zult gij verdrukking hebben, maar hebt goeden moed, Ik heb de wereld overwonnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER325
Het afscheidsgebed: Jezus de Messias bidt voor zichzelf
Dit artikel richt zich op het afscheidsgebed van Jezus in het Evangelie naar Johannes. Voor zijn kruisiging bidt hij volgens het goddelijke plan hardop voor zijn leerlingen. De scène speelt zich af in Jeruzalem en toont de eenheid tussen Jezus en God, een sterk getuigenis om het geloof van de leerlingen te versterken. Dit gebed benadrukt dat Jezus zich bewust is van de komende gebeurtenissen en dat hij zich inzet voor zijn verlossende opdracht.
Johannes 17.4 (De Heilige Schrift 1917) :Ik heb U verheerlijkt op de aarde; Ik heb voleindigd het werk, dat Gij Mij gegeven hebt om te doen;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER326
De Messias Jezus en zijn leerlingen zingen de psalmen
Het artikel behandelt het zingen van de psalmen door Jezus en zijn leerlingen na het Pesach. Dit moment, geworteld in de Joodse traditie, krijgt voor Jezus een bijzondere geestelijke betekenis, als voorspel op zijn kruisiging.
Mattheüs 26.30 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER327
Vertrek naar de Olijfberg
Het artikel behandelt het vertrek van Jezus en zijn leerlingen naar de Olijfberg na het laatste avondmaal, waar zij, na het zingen van de psalmen, naar een plaats vol profetische betekenis gaan, vlak bij de plek van de toekomstige kruisiging.
Lukas 22.39 (De Heilige Schrift 1917) :En uitgaande, vertrok Hij, gelijk Hij gewoon was, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER328
Halt in Getsemane
Het artikel ‘PER328 - Halt in Getsemane’ onderzoekt de betekenis van de episode in Getsemane in de evangeliën. Het benadrukt het lijden en het gebed van Jezus vóór zijn arrestatie en duidt dit moment als een onderwijzing over het gebed en de overgave aan Gods wil.
Lukas 22.39-46 (De Heilige Schrift 1917) :En uitgaande, vertrok Hij, gelijk Hij gewoon was, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen.En als Hij aan die plaats gekomen was, zeide Hij tot hen: Bidt, dat gij niet in verzoeking komt.En Hij scheidde Zich van hen af, omtrent een steenworp; en knielde neder en bad,Zeggende: Vader, of Gij wildet dezen drinkbeker van Mij wegnemen, doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede.En van Hem werd gezien een engel uit den hemel, die Hem versterkte.En in zwaren strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En zijn zweet werd gelijk grote droppelen bloeds, die op de aarde afliepen.En als Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij tot Zijn discipelen, en vond hen slapende van droefheid.En Hij zeide tot hen: Wat slaapt gij? Staat op en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER329
De strijd in het gebed
Het artikel analyseert het gebed van Jezus in Getsemane, dat zijn menselijk lijden en zijn onderwerping aan de goddelijke wil illustreert. Het benadrukt de historische en bijbelse context van de gebeurtenis en biedt een theologische bezinning op de verlossende zending van Jezus en op de oproep om te waken en te bidden in de beproeving.
Lukas 22.39-46 (De Heilige Schrift 1917) :En uitgaande, vertrok Hij, gelijk Hij gewoon was, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen.En als Hij aan die plaats gekomen was, zeide Hij tot hen: Bidt, dat gij niet in verzoeking komt.En Hij scheidde Zich van hen af, omtrent een steenworp; en knielde neder en bad,Zeggende: Vader, of Gij wildet dezen drinkbeker van Mij wegnemen, doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede.En van Hem werd gezien een engel uit den hemel, die Hem versterkte.En in zwaren strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En zijn zweet werd gelijk grote droppelen bloeds, die op de aarde afliepen.En als Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij tot Zijn discipelen, en vond hen slapende van droefheid.En Hij zeide tot hen: Wat slaapt gij? Staat op en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER330
De groep onder leiding van Judas Iskariot komt aan
Het artikel behandelt de arrestatie van Jezus door Judas Iskariot in de hof van Getsemane, zoals beschreven in de Evangeliën. Het analyseert de context en de betekenis van deze sleutelgebeurtenis in het lijden van Jezus en onderzoekt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.
Mattheüs 26.47-56 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij nog sprak, ziet, Judas, een van de twaalven, kwam, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters en ouderlingen des volks.En die Hem verried, had hun een teken gegeven, zeggende: Dien ik zal kussen, Dezelve is het, grijpt Hem.En terstond komende tot Jezus, zeide hij: Wees gegroet, Rabbi! en hij kuste Hem.Maar Jezus zeide tot hem: Vriend! waartoe zijt gij hier! Toen kwamen zij toe, en sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem.En ziet, een van degenen, die met Jezus waren, de hand uitstekende, trok zijn zwaard uit, en slaande den dienstknecht des hogepriesters, hieuw zijn oor af.Toen zeide Jezus tot hem: Keer uw zwaard weder in zijn plaats; want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan.Of meent gij, dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen bijzetten?Hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, die zeggen, dat het alzo geschieden moet?Terzelfder ure sprak Jezus tot de scharen: Gij zijt uitgegaan als tegen een moordenaar, met zwaarden en stokken, om Mij te vangen; dagelijks zat Ik bij u, lerende in den tempel, en gij hebt Mij niet gegrepen;Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER331
De arrestatie
Dit artikel behandelt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, zoals die in de Evangeliën wordt verteld. Het belicht het verraad van Judas en de reactie van de soldaten op de verklaring van Jezus, waaruit zijn beheersing van de situatie blijkt.
Johannes 18.4-9 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER332
Het verzet van de discipel Petrus en de genezing van Malchus
Dit artikel behandelt de arrestatie van Jezus in Getsemane, waar Petrus in een impulsief gebaar het oor van Malchus afhakt. Jezus kalmeert de situatie door Malchus te genezen, waarmee hij zijn goddelijke zending onderstreept en het geweld verwerpt, overeenkomstig de Schriften. Hij toont zijn beheersing en de goddelijke liefde, zelfs jegens degenen die hem arresteren.
Johannes 18.10-11 (De Heilige Schrift 1917) :Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.Jezus dan zeide tot Petrus: Steek uw zwaard in de schede. Den drinkbeker, dien Mij de Vader gegeven heeft, zal Ik dien niet drinken?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER333
De woorden van Jezus de Messias tot de menigte bij de arrestatie
Dit artikel onderzoekt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, waarbij zijn kalmte en zijn bereidheid om het goddelijke plan te vervullen worden benadrukt. Met zijn woorden legt hij de tegenstrijdigheden van de religieuze autoriteiten bloot en onderstreept hij zijn beheersing van de situatie, waarbij hij zijn verlossende zending uit liefde voor de mensheid openbaart.
Markus 14.48 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Zijt gij uitgegaan, met zwaarden en stokken, als tegen een moordenaar, om Mij te vangen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER334
De vlucht van de leerlingen
Het artikel analyseert de vlucht van de leerlingen bij de arrestatie van Jezus en benadrukt hun angst en de rust van Jezus. Het beschrijft de arrestatie in de hof van Getsemane, de uitleg van de Evangeliën en het contrast tussen de paniek van de leerlingen en de soevereiniteit van Jezus.
Mattheüs 26.31 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zeide Jezus tot hen: Gij zult allen aan Mij geergerd worden in dezen nacht; want er is geschreven: Ik zal den Herder slaan, en de schapen der kudde zullen verstrooid worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER335
De voorgeleiding bij de voormalige hogepriester Hanna
Het artikel onderzoekt het verschijnen van Jezus voor Hanna, de voormalige hogepriester, en verklaart zijn voortdurende invloed en de politieke inzet van de gebeurtenis. Johannes geeft deze details om de samenhang tussen religieuze en politieke belangen in het proces van Jezus te laten zien.
Markus 14.43 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond, als Hij nog sprak, kwam Judas aan, die een was van de twaalven, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER336
De overbrenging naar de zittende hogepriester, Kajafas
Het artikel analyseert de overbrenging van Jezus naar Kajafas en benadrukt hoe de Joodse autoriteiten een snelle veroordeling planden, met een schijn van wettigheid. Verschillende bijlagen verduidelijken de historische context en de evangeliën beschrijven de gebeurtenissen in detail.
Mattheüs 26.57 (De Heilige Schrift 1917) :Die nu Jezus gevangen hadden, leidden Hem heen tot Kajafas, den hogepriester, alwaar de Schriftgeleerden en ouderlingen vergaderd waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER337
De apostelen Petrus en Johannes op het erf van het huis van Kajafas
Dit artikel beschrijft het dramatische tafereel van de apostelen Petrus en Johannes die Jezus volgen naar de binnenplaats van Kajafas, en onthult hun trouw en zwakheid midden in het lijden van Jezus. De bijbelverwijzingen beschrijven hun poging om dicht bij Jezus te blijven ondanks de angst voor de gevolgen. Dit moment symboliseert een kernpunt van de Evangeliën en benadrukt de menselijke natuur tegenover de goddelijke opdracht.
Johannes 18.15-16 (De Heilige Schrift 1917) :En Simon Petrus volgde Jezus, en een ander discipel. Deze discipel nu was den hogepriester bekend, en ging met Jezus in des hogepriesters zaal.En Petrus stond buiten aan de deur. De andere discipel dan, die den hogepriester bekend was, ging uit, en sprak met de deurwaarster, en bracht Petrus in.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER338
De voorgeleiding voor het Sanhedrin
Dit artikel analyseert de voorgeleiding van Jezus voor het Sanhedrin vóór zijn kruisiging volgens de evangeliën en zet de schending van de Joodse wetten door een nachtelijk proces uiteen. Dit oordeel, strategisch georkestreerd door Kajafas om de menigte te vermijden, illustreert belangrijke theologische en historische vraagstukken.
Johannes 18.19-24 (De Heilige Schrift 1917) :De hogepriester dan vraagde Jezus van Zijn discipelen, en van Zijn leer.Jezus antwoordde hem: Ik heb vrijuit gesproken tot de wereld; Ik heb allen tijd geleerd in de synagoge en in den tempel, waar de Joden van alle plaatsen samenkomen; en in het verborgen heb Ik niets gesproken.Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraag degenen, die het gehoord hebben, wat Ik tot hen gesproken heb; zie, dezen weten, wat Ik gezegd heb.En als Hij dit zeide, gaf een van de dienaren, die daarbij stond, Jezus een kinnebakslag, zeggende: Antwoordt Gij alzo den hogepriester?Jezus antwoordde hem: Indien Ik kwalijk gesproken heb, betuig van het kwade; en indien wel, waarom slaat gij Mij?(Annas dan had Hem gebonden gezonden tot Kajafas, den hogepriester.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER339
De mishandelingen beginnen
Het artikel behandelt de mishandelingen die Jezus vóór de kruisiging werden aangedaan, met nadruk op de uitleg van de evangelieverslagen. Het onderzoekt hoe het Sanhedrin de beschuldigingen manipuleerde om de steun van de Romeinse autoriteiten te verkrijgen, waardoor een religieuze beschuldiging werd omgezet in politieke opruiing.
Lukas 22.66 (De Heilige Schrift 1917) :En als het dag geworden was, vergaderden de ouderlingen des volks, en de overpriesters en Schriftgeleerden, en brachten Hem in hun raad,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER340
De verloochening van de apostel Petrus, vergezeld door de apostel Johannes
Dit artikel beschrijft de verloochening van de apostel Petrus zoals die in de Evangeliën wordt verteld, wanneer hij zijn Meester Jezus driemaal verloochent. Het artikel belicht de precieze omstandigheden van deze gebeurtenis en onderzoekt de rol van de apostel Johannes. Door de verschillende versies van de Evangeliën naast elkaar te leggen, wordt dit tragische moment grondig geanalyseerd binnen de historische en religieuze context van die tijd.
Lukas 22.56-62 (De Heilige Schrift 1917) :En een zekere dienstmaagd, ziende hem bij het vuur zitten, en haar ogen op hem houdende, zeide: Ook deze was met Hem.Maar hij verloochende Hem, zeggende: Vrouw, ik ken Hem niet.En kort daarna een ander, hem ziende, zeide: Ook gij zijt van die. Maar Petrus zeide: Mens, ik ben niet.En als het omtrent een uur geleden was, bevestigde dat een ander, zeggende: In der waarheid, ook deze was met Hem; want hij is ook een Galileer.Maar Petrus zeide: Mens, ik weet niet, wat gij zegt. En terstond, als hij nog sprak, kraaide de haan.En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.En Petrus, naar buiten gaande, weende bitterlijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER341
De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
De perikoop PER341 reconstrueert de voorgeleiding van Jezus bij Pontius Pilatus op vrijdagochtend, rond 6.45 uur, na zijn veroordeling in de nacht door het Sanhedrin. Door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes naast elkaar te leggen, analyseert het artikel de nauwkeurige chronologie, de rol van Kajafas, de weigering van de religieuze leiders om het Praetorium binnen te gaan en het gesprek tussen Jezus en Pilatus, die als enige bevoegd was een doodvonnis uit te spreken.
Lukas 22.61 (De Heilige Schrift 1917) :En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER343
Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
Jezus wordt door Pilatus naar Herodes Antipas gestuurd, de tetrarch van Galilea, die in Jerusalem verblijft. Herodes, gefascineerd door het spectaculaire, hoopt op een wonder, maar stuit op het volledige zwijgen van Jezus. Gekrenkt bespot hij hem, hult hem in een schitterend gewaad en stuurt hem terug naar Pilatus. Ironisch genoeg verzoent deze episode Pilatus en Herodes. Alleen Lucas vermeldt deze voorgeleiding (Lucas 23.6-12), die rond 7.30 uur op de vrijdagochtend van het lijden plaatsvond.
Markus 15.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond, des morgens vroeg, hielden de overpriesters te zamen raad, met de ouderlingen en Schriftgeleerden, en den gehelen raad, en Jezus gebonden hebbende, brachten zij Hem heen, en gaven Hem aan Pilatus over.En Pilatus vraagde Hem: Zijt Gij de Koning der Joden? En Hij antwoordende, zeide tot hem: Gij zegt het.En de overpriesters beschuldigden Hem van vele zaken; maar Hij antwoordde niets.En Pilatus vraagde Hem wederom, zeggende: Antwoordt Gij niet? Zie, hoe vele zaken zij tegen U getuigen!En Jezus heeft niet meer geantwoord, zodat Pilatus zich verwonderde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER344
De terugkeer voor Pontius Pilatus
De perikoop PER344 analyseert de terugkeer van Jezus voor Pontius Pilatus na zijn verschijning voor Herodes Antipas, een episode die alleen door Lucas wordt verteld. Pilatus, die geen enkele schuld vindt die volgens het Romeinse recht met de dood bestraft kan worden, probeert weerstand te bieden aan de druk van de Joodse religieuze leiders. Het artikel biedt een nauwkeurige chronologische reconstructie van de vrijdagochtend van het lijden en werpt de taalkundige vraag op naar de gesprekken tussen Jezus en Pilatus, die vermoedelijk in het Grieks werden gevoerd.
Lukas 23.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En de gehele menigte van hen stond op, en leidde Hem tot Pilatus.En zij begonnen Hem te beschuldigen, zeggende: Wij hebben bevonden, dat Deze het volk verkeert, en verbiedt den keizer schattingen te geven, zeggende, dat Hij Zelf Christus, de Koning is.En Pilatus vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Hij antwoordde hem en zeide: Gij zegt het.En Pilatus zeide tot de overpriesters en de scharen: Ik vind geen schuld in dezen Mens.En zij hielden te sterker aan, zeggende: Hij beroert het volk, lerende door geheel Judea, begonnen hebbende van Galilea tot hier toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Mattheüs 27.15-30 (De Heilige Schrift 1917) :En op het feest was de stadhouder gewoon den volke een gevangene los te laten, welken zij wilden.En zij hadden toen een welbekenden gevangene, genaamd Bar-abbas.Als zij dan vergaderd waren, zeide Pilatus tot hen: Welken wilt gij, dat ik u zal loslaten, Bar-abbas, of Jezus, Die genaamd wordt Christus?Want hij wist, dat zij Hem door nijdigheid overgeleverd hadden.En als hij op den rechterstoel zat, zo heeft zijn huisvrouw tot hem gezonden, zeggende: Heb toch niet te doen met dien Rechtvaardige; want ik heb heden veel geleden in den droom om Zijnentwil.Maar de overpriesters en de ouderlingen hebben den scharen aangeraden, dat zij zouden Bar-abbas begeren, en Jezus doden.En de stadhouder, antwoordende, zeide tot hen: Welken van deze twee wilt gij, dat ik u zal loslaten? En zij zeiden: Bar-abbas.Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan doen met Jezus, Die genaamd wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.Doch de stadhouder zeide: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij riepen te meer, zeggende: Laat Hem gekruisigd worden!Als nu Pilatus zag, dat hij niet vorderde, maar veel meer dat er oproer werd, nam hij water en wies de handen voor de schare, zeggende: Ik ben onschuldig aan het bloed dezes Rechtvaardigen; gijlieden moogt toezien.En al het volk, antwoordende, zeide: Zijn bloed kome over ons, en over onze kinderen.Toen liet hij hun Bar-abbas los, maar Jezus gegeseld hebbende, gaf hij Hem over om gekruisigd te worden.Toen namen de krijgsknechten des stadhouders Jezus met zich in het rechthuis, en vergaderden over Hem de ganse bende.En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel om;En een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn hoofd, en een rietstok in Zijn rechter hand; en vallende op hun knieen voor Hem, bespotten zij Hem, zeggende: Wees gegroet, Gij Koning der Joden!En op Hem gespogen hebbende, namen zij den rietstok en sloegen op Zijn hoofd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER346
De verbetenheid van het Sanhedrin, officiële veroordeling
PER346 analyseert de officiële veroordeling van Jezus door Pontius Pilatus onder de verbeten druk van het Sanhedrin. In Jeruzalem eist de menigte, gemanipuleerd door de religieuze leiders, op vrijdagochtend de kruisiging. Pilatus, politiek in het nauw gedreven, zwicht ondanks het ontbreken van een geldige reden. De studie behandelt de onregelmatigheden van het proces en de chronologische vraag van het ‘zesde uur’ in Johannes 19.14, vanuit een synoptische benadering van de vier evangeliën.
Markus 14.55-59 (De Heilige Schrift 1917) :En de overpriesters, en de gehele raad, zochten getuigenis tegen Jezus, om Hem te doden, en vonden niet.Want velen getuigden valselijk tegen Hem, en de getuigenissen waren niet eenparig.En enigen, opstaande, getuigden valselijk tegen Hem, zeggende:Wij hebben Hem horen zeggen: Ik zal dezen tempel, die met handen gemaakt is, afbreken, en in drie dagen een anderen, zonder handen gemaakt, bouwen.En ook alzo was hun getuigenis niet eenparig.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER347
De verschillende mishandelingen en de geseling
PER347 analyseert de geseling en de mishandelingen die Jezus werden aangedaan in het praetorium van Pontius Pilatus, op de vrijdagochtend van het lijden. Deze genormaliseerde Romeinse praktijk ging aan de kruisiging vooraf en gaat gepaard met de spot van de soldaten (doornenkroon, purperen mantel). Het artikel vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes in een synoptische benadering en benadrukt het Romeinse institutionele geweld en de waardigheid die Jezus ondanks de smaad behield.
Johannes 19.4 (De Heilige Schrift 1917) :Pilatus dan kwam wederom uit, en zeide tot hen: Ziet, ik breng Hem tot ulieden uit, opdat gij wetet, dat ik in Hem geen schuld vinde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Johannes 19.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :Toen nam Pilatus dan Jezus, en geselde Hem.En de krijgsknechten, een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn hoofd, en wierpen Hem een purperen kleed om;En zeiden: Wees gegroet, Gij Koning der Joden! En zij gaven Hem kinnebakslagen.Pilatus dan kwam wederom uit, en zeide tot hen: Ziet, ik breng Hem tot ulieden uit, opdat gij wetet, dat ik in Hem geen schuld vinde.Jezus dan kwam uit, dragende de doornenkroon, en het purperen kleed. En Pilatus zeide tot hen: Ziet, de Mens!Als Hem dan de overpriesters en de dienaars zagen, riepen zij, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem; Pilatus zeide tot hen: Neemt gijlieden Hem en kruist Hem; want ik vind in Hem geen schuld.De Joden antwoordden hem: Wij hebben een wet, en naar onze wet moet Hij sterven, want Hij heeft Zichzelven Gods Zoon gemaakt.Toen Pilatus dan dit woord hoorde, werd hij meer bevreesd;En ging wederom in het rechthuis, en zeide tot Jezus: Van waar zijt Gij? Maar Jezus gaf hem geen antwoord.Pilatus dan zeide tot Hem: Spreekt Gij tot mij niet? Weet Gij niet, dat ik macht heb U te kruisigen, en macht heb U los te laten?Jezus antwoordde: Gij zoudt geen macht hebben tegen Mij, indien het u niet van boven gegeven ware; daarom die Mij aan u heeft overgeleverd, heeft groter zonde.Van toen af zocht Pilatus Hem los te laten; maar de Joden riepen, zeggende: Indien gij Dezen loslaat, zo zijt gij des keizers vriend niet; een iegelijk, die zichzelven koning maakt, wederspreekt den keizer.Als Pilatus dan dit woord hoorde, bracht hij Jezus uit, en zat neder op den rechterstoel, in de plaats, genaamd Lithostrotos, en in het Hebreeuws Gabbatha.En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!Maar zij riepen: Neem weg, neem weg, kruis Hem! Pilatus zeide tot hen: Zal ik uw Koning kruisigen? De overpriesters antwoordden: Wij hebben geen koning, dan den keizer.Toen gaf hij Hem dan hun over, opdat Hij gekruist zou worden. En zij namen Jezus, en leidden Hem weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER350
De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene
PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.
Mattheüs 27.31-56 (De Heilige Schrift 1917) :En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en deden Hem Zijn klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met name Simon; dezen dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.En gekomen zijnde tot de plaats, genaamd Golgotha, welke is gezegd Hoofdschedelplaats,Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij dien gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!En sommigen van die daar stonden, zulks horende, zeiden: Deze roept Elias.En terstond een van hen toe lopende, nam een spons, en die met edik gevuld hebbende, stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken.Doch de anderen zeiden: Houd op, laat ons zien, of Elias komt, om Hem te verlossen.En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.En de graven werden geopend, en vele lichamen der heiligen, die ontslapen waren, werden opgewekt;En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.En de hoofdman over honderd, en die met hem Jezus bewaarden, ziende de aardbeving, en de dingen, die geschied waren, werden zeer bevreesd, zeggende: Waarlijk, Deze was Gods Zoon!En aldaar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.Onder dewelke was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus en Joses, en de moeder der zonen van Zebedeus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER351
Woorden tot de vrouwen
Op weg naar Golgota richt Jezus zich tot de vrouwen van Jeruzalem die om hem wenen. Verre van zich op zijn eigen lijden te concentreren, waarschuwt hij hen profetisch voor een verschrikkelijk oordeel dat over de stad zal komen. Deze episode, die alleen bij Lucas voorkomt, toont Jezus als een groot profeet, tot het einde toe bezorgd om het heil van anderen, en kondigt de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 aan.
Mattheüs 27.22 (De Heilige Schrift 1917) :Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan doen met Jezus, Die genaamd wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER352
De kruisiging
Perikoop PER352 analyseert de kruisiging van Jezus op de berg Golgota aan de hand van de vier evangeliën. Ze plaatst de gebeurtenis rond 9 uur op een vrijdagochtend en onderzoekt de vervulling van de profetieën (Jesaja 53,12; Psalm 22,19), de technische details van de kruisiging, het koninklijke opschrift en de spot van de getuigen. Een nauwkeurige synoptische lezing die geschiedenis, chronologie en theologie met elkaar verbindt.
Psalmen 22.18 (De Heilige Schrift 1917) :(22:19) Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER353
De verdeling van de kleren en de spot
De perikoop PER353 analyseert de verdeling van de kleren van Jezus en de spot tijdens zijn kruisiging op Golgota. De vier evangeliën komen overeen over deze episode: de soldaten dobbelen om het naadloze onderkleed en vervullen daarmee Psalm 22.19. Lucas vermeldt het gebed van Jezus om vergeving voor zijn beulen, Marcus zijn kreet van verlatenheid en Matteüs de spot van de voorbijgangers en de religieuze leiders. Dit synoptische artikel brengt de theologische rijkdom van elk evangelieverhaal naar voren.
Psalmen 22.18 (De Heilige Schrift 1917) :(22:19) Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER354
Het gesprek met de twee misdadigers naast hem
Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.
Lukas 23.26-49 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.En een grote menigte van volk en van vrouwen volgde Hem, welke ook weenden en Hem beklaagden.En Jezus, Zich tot haar kerende, zeide: Gij dochters van Jeruzalem! weent niet over Mij, maar weent over uzelven, en over uw kinderen.Want ziet, er komen dagen, in welke men zeggen zal: Zalig zijn de onvruchtbaren, en de buiken, die niet gebaard hebben, en de borsten, die niet gezoogd hebben.Alsdan zullen zij beginnen te zeggen tot de bergen: Valt op ons; en tot de heuvelen: Bedekt ons.Want indien zij dit doen aan het groene hout, wat zal aan het dorre geschieden?En er werden ook twee anderen, zijnde kwaaddoeners, geleid, om met Hem gedood te worden.En toen zij kwamen op de plaats, genaamd Hoofdschedel plaats, kruisigden zij Hem aldaar, en de kwaaddoeners, den een ter rechter zijde en den ander ter linker zijde.En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen. En verdelende Zijn klederen, wierpen zij het lot.En het volk stond en zag het aan. En ook de oversten met hen beschimpten Hem, zeggende: Anderen heeft Hij verlost, dat Hij nu Zichzelven verlosse, zo Hij is de Christus, de Uitverkorene Gods.En ook de krijgsknechten, tot Hem komende, bespotten Hem, en brachten Hem edik;En zeiden: Indien gij de Koning der Joden zijt, zo verlos Uzelven.En er was ook een opschrift boven Hem geschreven, met Griekse, en Romeinse en Hebreeuwse letters: DEZE IS DE KONING DER JODEN.En een der kwaaddoeners, die gehangen waren, lasterde Hem, zeggende: Indien Gij de Christus zijt, verlos Uzelven en ons.Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt?En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn.En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.En het was omtrent de zesde ure, en er werd duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel des tempels scheurde midden door.En Jezus, roepende met grote stemme, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij den geest.Als nu de hoofdman over honderd zag, wat er geschied was, verheerlijkte hij God, en zeide: Waarlijk, deze Mens was rechtvaardig.En al de scharen, die samengekomen waren om dit te aanschouwen, ziende de dingen, die geschied waren, keerden wederom, slaande op hun borsten.En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER355
Het gesprek van Jezus met Johannes en de vrouwen
Aan de voet van het kruis vertrouwt Jezus zijn moeder Maria toe aan Johannes, de geliefde discipel (Johannes 19.25-27). Als enige evangelie dat dit tafereel vermeldt, benadrukt Johannes de moedige aanwezigheid van de vrouwen en van Johannes op Golgota. Dit gesprek heeft een tweeledige strekking: menselijk, doordat Jezus zijn verantwoordelijkheid als zoon opneemt, en geestelijk, doordat hij een nieuw gezin instelt dat gegrondvest is op het geloof en niet op het bloed. Johannes gehoorzaamt onmiddellijk en getuigt zo van zijn trouw.
Mattheüs 27.55-56 (De Heilige Schrift 1917) :En aldaar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.Onder dewelke was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus en Joses, en de moeder der zonen van Zebedeus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER356
De nacht op de middag
Perikoop 356 analyseert het optreden van duisternis tijdens de kruisiging van Jezus, van twaalf tot drie uur 's middags, zoals de drie synoptische evangeliën dat vermelden. Deze kosmische gebeurtenis wordt bestudeerd in haar chronologische en theologische dimensies: teken van goddelijk oordeel, profetische vervulling (Amos 8.9, Jesaja 53) en kuise sluier over de schande van het kruis. Zij gaat vooraf aan de laatste woorden van Jezus en zijn dood.
1 Petrus 2.24 (De Heilige Schrift 1917) :Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout; opdat wij, der zonden afgestorven zijnde, der gerechtigheid leven zouden; door Wiens striemen gij genezen zijt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER357
De dood van de Messias Jezus
De perikoop PER357 analyseert de dood van Jezus aan het kruis op Golgota, op vrijdag 1 april van het jaar 33, omstreeks 15 uur, aan de hand van de vier evangeliën. Matteüs en Marcus liggen heel dicht bij elkaar; Lucas vermeldt de laatste woorden van Jezus en de reactie van de centurio; Johannes, als rechtstreekse getuige, verduidelijkt de gebeurtenissen na de dood en de vervulling van de profetieën. Het artikel bevat een nauwkeurige chronologie van de drie dagen en drie nachten volgens de Joodse kalender.
Johannes 19.28-34 (De Heilige Schrift 1917) :Hierna Jezus, wetende, dat nu alles volbracht was, opdat de Schrift zou vervuld worden, zeide: Mij dorst.Daar stond dan een vat vol ediks, en zij vulden een spons met edik, en omlegden ze met hysop, en brachten ze aan Zijn mond.Toen Jezus dan den edik genomen had, zeide Hij: Het is volbracht! En het hoofd buigende, gaf den geest.De Joden dan, opdat de lichamen niet aan het kruis zouden blijven op den sabbat, dewijl het de voorbereiding was (want die dag des sabbats was groot), baden Pilatus, dat hun benen zouden gebroken, en zij weggenomen worden.De krijgsknechten dan kwamen, en braken wel de benen des eersten, en des anderen, die met Hem gekruist was;Maar komende tot Jezus, als zij zagen, dat Hij nu gestorven was, zo braken zij Zijn benen niet.Maar een der krijgsknechten doorstak Zijn zijde met een speer, en terstond kwam er bloed en water uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER358
De nadere toelichtingen van Johannes
Johannes 19.31-37 vermeldt unieke details over de gebeurtenissen na de dood van Jezus: het verzoek van de Joodse autoriteiten om de lichamen vóór de sabbat van het Pasen weg te halen, het crurifragium dat bij de rovers werd toegepast maar niet bij Jezus, die al gestorven was, en de lans die zijn zijde doorboorde. Johannes, ooggetuige, getuigt van de werkelijkheid van de dood van Christus en van de vervulling van de Schriften over het paaslam.
Mattheüs 27.45 (De Heilige Schrift 1917) :En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER359
De buitengewone tekenen bij de dood van Jezus
Bij de dood van Jezus op Golgota doen zich verscheidene buitengewone tekenen voor: het voorhangsel van de tempel scheurt van boven tot onder, als symbool van de directe toegang tot God; een aardbeving schudt de streek; rotsen splijten en graven gaan open. Deze verschijnselen, die vooral door Matteüs worden verhaald, betekenen het einde van het oude verbond, de komst van een nieuw verbond en de overwinning van Christus op de dood, bevestigd door de belijdenis van de Romeinse centurio.
Leviticus 16.34 (De Heilige Schrift 1917) :En dit zal u tot een eeuwige inzetting zijn, om voor de kinderen Israels van al hun zonden, eenmaal des jaars, verzoening te doen. En men deed, gelijk als de HEERE Mozes geboden had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER360
De leerlingen die bij de kruisiging aanwezig waren
PER360 onderzoekt de leerlingen die bij de kruisiging van Jezus op Golgota aanwezig waren, door de vier evangeliën naast elkaar te leggen. Het waren voornamelijk vrouwen — Maria, de moeder van Jezus, Maria Magdalena, Salome, Maria van Klopas — en de apostel Johannes, de enige genoemde man. Hun moed vormt een contrast met de vlucht van de mannelijke leerlingen. Jezus vertrouwt zijn moeder toe aan Johannes, een gebaar van diepe menselijkheid. Een bovennatuurlijke duisternis bedekt het toneel van twaalf uur 's middags tot 15 uur, op vrijdag 1 april van het jaar 33.
Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER361
Jozef van Arimathea vraagt het lichaam van Jezus
Jozef van Arimathea, een vooraanstaand lid van het Sanhedrin en heimelijk leerling van Jezus, vraagt Pilatus moedig om uitlevering van het lichaam van de Gekruisigde. Samen met Nikodemus zorgt hij voor een waardige begrafenis in zijn eigen nieuwe graf, voordat de sabbat begint. Deze episode, die door alle vier de evangeliën wordt bevestigd, laat de overgang zien van terughoudendheid naar een openlijke geloofsdaad op het moment dat de naaste leerlingen zich schuilhouden.
Markus 15.33 (De Heilige Schrift 1917) :En als de zesde ure gekomen was, werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER362
Jozef van Arimathea en Nikodemus leggen het lichaam van Jezus in het graf
Jozef van Arimathea en Nikodemus, twee leden van de Sanhedrin die Jezus gunstig gezind zijn, begraven zijn lichaam op vrijdag 1 april van het jaar 33, vóór de sabbat. Nikodemus brengt een grote hoeveelheid specerijen mee, Jozef stelt zijn nieuwe graf beschikbaar. Hun moedige en openlijke daad, volbracht volgens de Joodse gebruiken, geeft de begrafenis van de Messias een koninklijk en eervol karakter en markeert hun uittreden uit de terughoudendheid na de kruisiging.
Mattheüs 27.45 (De Heilige Schrift 1917) :En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER363
Het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus
Deze perikoop, die alleen bij Matteüs voorkomt, vertelt over het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus op zaterdagochtend om een wacht bij het graf van Jezus te verkrijgen. Uit angst voor het gerucht van een opstanding laten zij het graf verzegelen. Pilatus, pragmatisch, voldoet aan hun verzoek. Deze episode onthult de spanningen tussen de Joodse religieuze macht en het Romeinse gezag, en bereidt rechtstreeks het verhaal van de opstanding voor.
Mattheüs 27.63-64 (De Heilige Schrift 1917) :Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Betrouwbaarheid van de Schrift en andere leerstellige thema’s
-
CHR009
Het debat over de datum van de dood van Jezus
Het artikel analyseert de voorgestelde data van de dood van Jezus, 7 april 30 en 1 april 33 n.Chr., op basis van de evangeliën, de geschiedenis en astronomische berekeningen.
Lukas 3.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En in het vijftiende jaar der regering van den keizer Tiberius, als Pontius Pilatus stadhouder was over Judea, en Herodes een viervorst over Galilea, en Filippus, zijn broeder, een viervorst over Iturea en over het land Trachonitis, en Lysanias een viervorst over Abilene;Onder de hogepriesters Annas en Kajafas, geschiedde het woord Gods tot Johannes, den zoon van Zacharias, in de woestijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CHR010
De chronologie van het leven van Jezus, conclusie
Het artikel sluit een reeks over de chronologie van Jezus af en kiest een minderheidsbenadering om haar in overeenstemming te brengen met de geschiedenis en de Bijbel. Het stelt een nieuwe datering van de dood van Herodes voor en stelt de traditionele chronologische keuzes ter discussie.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De opstanding en de verschillende verschijningen
-
PER364
De vrouwen gaan naar het graf
Perikoop 364 vertelt over het vertrek van de vrouwen naar het graf van Jezus, vroeg op zondagochtend, zoals door de vier evangeliën wordt getuigd. Gedreven door hun trouw en hun verbondenheid met Jezus brengen zij specerijen mee, zonder een opstanding te verwachten. Het artikel benadrukt hun standvastigheid tegenover het falen van de apostelen, hun onbegrip van de aankondigingen van de opstanding en hun onwetendheid over de wachters die bij het graf waren geplaatst. Een nauwgezette synoptische analyse in het kader van het lijden en de opstanding.
Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER365
De steen weggerold, de aardbeving
Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.
Lukas 24.1 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER366
De boodschap van de engelen
De pericoop PER366 analyseert de boodschap van de engelen aan de vrouwen bij het graf, op de zondagochtend van de opstanding. Door Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, onderzoekt zij de verschillen in het aantal engelen, het gebruikte woordgebruik en de plaats van de vrouwen als eerste getuigen. Deze verschillen weerspiegelen de redactionele vrijheid van de evangelisten en vormen aanwijzingen voor de historische authenticiteit van het verhaal van de opstanding.
Mattheüs 28.2 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER367
De vrouwen waarschuwen de leerlingen
Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.
Johannes 20.11-18 (De Heilige Schrift 1917) :En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben.En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende, dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd, Meester.Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.Maria Magdalena ging en boodschapte den discipelen, dat zij den Heere gezien had, en dat Hij haar dit gezegd had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER368
De reactie van Petrus en Johannes
Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.
Mattheüs 28.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER370
Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena
De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.
Mattheüs 27.62-66 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen, verzekert het, gelijk gij het verstaat.En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen verzegeld hebbende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER371
Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen
De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.
Lukas 24.36-49 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen.En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten?Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten.En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten?En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten.En Hij nam het, en at het voor hun ogen.En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden.En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage.En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem.En gij zijt getuigen van deze dingen.En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER372
De verschijning van de Messias Jezus aan Petrus
De verschijning van de opgestane Jezus aan Simon Petrus wordt bevestigd door Lucas 24.34 en 1 Korintiërs 15.3-5, maar geen enkele evangelist beschrijft de inhoud ervan. Deze innige ontmoeting, die op zondag 3 april van het jaar 33 n.Chr. wordt geplaatst, na de verschijningen aan de vrouwen en vóór die aan de Emmaüsgangers, lijkt een persoonlijke verzoening tussen Jezus en Petrus te zijn na diens verloochening. Petrus zou zo de eerste apostel zijn geweest die de opgestane Heer zag.
Mattheüs 27.62-66 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen, verzekert het, gelijk gij het verstaat.En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen verzegeld hebbende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER373
De wachters waarschuwen de Joodse autoriteiten
Matteüs 28.11-15 vertelt dat de wachters van het graf, onvrijwillige getuigen van de opstanding, naar de Joodse autoriteiten gingen. Deze omkochten hen om de bewering te verspreiden dat de discipelen het lichaam hadden gestolen. Het artikel analyseert de apologetische waarde van deze getuigenis van buiten de christelijke kring en de tegenstrijdigheden van de officiële lezing, en benadrukt dat deze episode, die alleen bij Matteüs voorkomt, past in de paaschronologie van zondag 3 april van het jaar 33.
Mattheüs 28.11-15 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij heengingen, ziet, enigen van de wacht kwamen in de stad, en boodschapten den overpriesters al de dingen, die geschied waren.En zij vergaderd zijnde met de ouderlingen, en te zamen raad genomen hebbende, gaven zij den krijgsknechten veel gelds,En zeiden: Zegt: Zijn discipelen zijn des nachts gekomen, en hebben Hem gestolen, als wij sliepen.En indien zulks komt gehoord te worden van den stadhouder, wij zullen hem tevreden stellen, en maken, dat gij zonder zorg zijt.En zij, het geld genomen hebbende, deden, gelijk zij geleerd waren. En dit woord is verbreid geworden bij de Joden tot op den huidigen dag.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Chronologie
-
CHR001
De profeet Daniël
Het artikel onderzoekt de figuur van de profeet Daniël in een reeks chronologische studies over het leven van Jezus. Het richt zich op de profetie van de zeventig weken van Daniël en bespreekt de historische en interpretatieve gevolgen ervan, terwijl het ook de context van de regering van koning Josia verkent.
Jesaja 39.5-7 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zeide Jesaja tot Hizkia: Hoor het woord des HEEREN der heirscharen.Zie, de dagen komen, dat al wat in uw huis is, en wat uw vaders opgelegd hebben tot een schat tot op dezen dag, naar Babel weggevoerd zal worden; er zal niets overgelaten worden, zegt de HEERE.Daartoe zullen zij van uw zonen, die uit u zullen voortkomen, die gij gewinnen zult, nemen, dat zij hovelingen zijn in het paleis des konings van Babel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Leerstellingen van de Bijbel
-
DOC000
De leerstellingen van de Bijbel
De bijbelse leerstellingen openbaren levensprincipes die bedoeld zijn om de mensheid te leiden en gelovigen te richten op een evenwichtig bestaan. Gehoorzaamheid aan deze principes getuigt van een oprechte verbondenheid met Christus.
Genesis 1.27 (De Heilige Schrift 1917) :En God schiep den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Uitdrijvingen
-
MIR004
Genezing van de bezeten man in de synagoge van Kafarnaüm
Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een bezeten man in Kafarnaüm, zoals verteld in Marcus en Lucas. De onreine geest erkent Jezus als de Heilige van God en verlaat, op bevel van Christus, de man. De getuigen verbazen zich over het gezag van Jezus en zijn faam verspreidt zich. Deze verhalen onderstrepen het goddelijke gezag en de genezende kracht van Jezus.
Lukas 4.33-37 (De Heilige Schrift 1917) :En in de synagoge was een mens, hebbende een geest eens onreinen duivels; en hij riep uit met grote stemme,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener? Zijt Gij gekomen, om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga van hem uit. En de duivel, hem in het midden geworpen hebbende, voer van hem uit, zonder hem iets te beschadigen.En er kwam een verbaasdheid over allen; en zij spraken samen tot elkander, zeggende: Wat woord is dit, dat Hij met macht en kracht den onreinen geesten gebiedt, en zij varen uit?En het gerucht van Hem ging uit in alle plaatsen des omliggenden lands.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR021
Genezing van een stomme man die door een demon bezeten is
Het wonder van Matteüs 9.32-33 beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus, die de verwondering van de menigte wekt. Deze tekst belicht Jezus' macht over de demonische krachten.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR030
Uitdrijving bij de epileptische jongen
Dit artikel legt uit hoe de drie synoptische evangeliën de uitdrijving vertellen van een demon uit een epileptische jongen door Jezus, nadat zijn leerlingen gefaald hadden. Elk evangelie belicht eigen aspecten en benadrukt tegelijk Jezus' macht over de demonen en het belang van geloof en gebed.
Markus 9.14-29 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij bij de discipelen gekomen was, zag Hij een grote schare rondom hen, en enige Schriftgeleerden met hen twistende.En terstond de gehele schare Hem ziende, werd verbaasd, en toelopende groetten zij Hem.En Hij vraagde den Schriftgeleerden: Wat twist gij met dezen?En een uit de schare, antwoordende, zeide: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die een stommen geest heeft.En waar hij hem ook aangrijpt, zo scheurt hij hem, en schuimt, en knerst met zijn tanden, en verdort; en ik heb Uw discipelen gezegd dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund.En Hij antwoordden hem, en zeide: O ongelovig geslacht, hoe lang zal Ik nog bij ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem tot Mij.En zij brachten denzelven tot Hem; en als hij Hem zag, scheurde hem terstond de geest; en hij vallende op de aarde, wentelde zich al schuimende.En Hij vraagde zijn vader: Hoe langen tijd is het, dat hem dit overkomen is? En hij zeide: Van zijn kindsheid af.En menigmaal heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen, om hem te verderven; maar zo Gij iets kunt, wees met innerlijke ontferming over ons bewogen, en help ons.En Jezus zeide tot hem: Zo gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk dengene, die gelooft.En terstond de vader des kinds, roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp.En Jezus ziende, dat de schare gezamenlijk toeliep, bestrafte den onreinen geest, zeggende tot hem: Gij stomme en dove geest! Ik beveel u, ga uit van hem, en kom niet meer in hem.En hij, roepende en hem zeer scheurende, ging uit; en het kind werd als dood, alzo dat velen zeiden, dat het gestorven was.En Jezus, hem bij de hand grijpende, richtte hem op; en hij stond op.En als Hij in huis gegaan was, vraagden Hem Zijn discipelen alleen: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?En Hij zeide tot hen: Dit geslacht kan nergens door uitgaan, dan door bidden en vasten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Maatschappelijke kwesties
-
FDS000
De maatschappelijke feiten
Het artikel behandelt maatschappelijke feiten en de leer van Jezus en illustreert de spanningen tussen individuele vrijheid en geestelijke veiligheid. Literaire en bijbelse voorbeelden, zoals Victor Hugo en de gelijkenis van de verloren zoon, worden gebruikt om deze dilemma’s te onderzoeken.
Lukas 15.11-32 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
FDS004
Euthanasie
Het artikel bespreekt euthanasie in Frankrijk en belicht de ethische, juridische en religieuze spanningen, evenals het belang van keuzes aan het levenseinde in het licht van bijbelse overtuigingen.
Lukas 23.43 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Genezingen
-
MIR002
Genezing van de zoon van een koninklijke ambtenaar
Johannes 4,46-54 vertelt de genezing van de zoon van een koninklijk ambtenaar in Kana. Het wonder, door Jezus verricht met één enkel woord, illustreert geloof en goddelijke macht, en versterkt de overtuiging van de ambtenaar en zijn gezin. Dit verhaal benadrukt het belang van geloof nog voordat men wonderen ziet.
Johannes 4.46-54 (De Heilige Schrift 1917) :Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum.Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen.En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts.De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis.Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR005
Genezing van de schoonmoeder van Petrus
Het artikel behandelt het wonder van de genezing van de schoonmoeder van Petrus, zoals verteld in Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht de genezende kracht van Jezus en zijn medelijden met de zieken, waarbij de verhalen verschillende aspecten van deze gebeurtenis onderstrepen. Jezus geneest de schoonmoeder van Petrus onmiddellijk, waarna zij hen gaat dienen. De eigen invalshoeken van de Evangeliën verrijken ons begrip van deze wonderbaarlijke daad.
Lukas 4.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, opgestaan zijnde uit de synagoge, ging in het huis van Simon; en Simons vrouws moeder was met een grote koorts bevangen, en zij baden Hem voor haar.En staande boven haar, bestrafte Hij de koorts, en de koorts verliet haar; en zij van stonde aan opstaande, diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR007
De genezing van een melaatse
Het artikel analyseert de genezing van een melaatse door Jezus in Marcus 1.40-44 en Lucas 5.12-14 en onderstreept het geloof van de melaatse, het medelijden van Jezus en zijn goddelijke genezende kracht. De verhalen benadrukken de eerbied voor de religieuze wetten van die tijd.
Lukas 5.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij in een dier steden was, ziet, er was een man vol melaatsheid; en Jezus ziende, viel hij op het aangezicht, en bad Hem, zeggende: Heere! zo Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Hij, de hand uitstrekkende, raakte hem aan; en zeide: Ik wil, word gereinigd! En terstond ging de melaatsheid van hem.En Hij gebood hem, dat hij het niemand zeggen zou; maar ga heen, zeide Hij, vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, gelijk Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR008
Genezing van de verlamde
Het artikel analyseert het wonder van de genezing van de verlamde, dat voorkomt in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus, geconfronteerd met het scepticisme van de schriftgeleerden, toont zijn goddelijk gezag door een verlamde te genezen die door zijn vrienden via het dak naar beneden werd gelaten. Dit verhaal onderstreept het geloof van de dragers en het vermogen van Christus om te vergeven en te genezen, wat verwondering en lofprijzing bij de menigte teweegbrengt.
Markus 2.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En na sommige dagen is Hij wederom binnen Kapernaum gekomen; en het werd gehoord, dat Hij in huis was.En terstond vergaderden daar velen, alzo dat ook zelfs de plaatsen omtrent de deur hen niet meer konden bevatten; en Hij sprak het woord tot hen.En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een geraakte, die van vier gedragen werd.En niet kunnende tot Hem genaken, overmits de schare, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeken neder, daar de geraakte op lag.En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten:Wat spreekt Deze aldus gods lasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelven overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten?Wat is lichter, te zeggen tot den geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeken op, en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En terstond stond hij op, en het beddeken opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit zulks gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR009
Genezing van de verlamde van Betesda
Dit artikel bespreekt de genezing van de verlamde man bij Bethesda door Jezus, die Jezus' mededogen en goddelijk gezag illustreert. Het wonder, dat op een sabbat plaatsvindt, lokt een conflict uit met de strenge Joodse autoriteiten over de sabbatswetten. Met deze daad benadrukt Jezus het belang van het geloof, van geestelijke genezing en van verlossing voorbij wettische beperkingen.
Johannes 5.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen.In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters.Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was.En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had.Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder.Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag.De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen.Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel.Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel?En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was.Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR010
Genezing van de man met de verdorde hand
Het artikel onderzoekt het wonder van Jezus die een man met een verdorde hand geneest, en illustreert zijn confrontatie met de farizeeën over de betekenis van de sabbat. De Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas vertellen elk deze gebeurtenis met nuances, die Jezus' mededogen en de starheid van de godsdienstige autoriteiten benadrukken.
Lukas 6.6-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde ook op een anderen sabbat, dat Hij in de synagoge ging, en leerde. En daar was een mens, en zijn rechterhand was dor.En de Schriftgeleerden en de Farizeen namen Hem waar, of Hij op den sabbat genezen zou; opdat zij enige beschuldiging tegen Hem mochten vinden.Doch Hij kende hun gedachten, en zeide tot den mens, die de dorre hand had: Rijs op, en sta in het midden. En hij opgestaan zijnde, stond over einde.Zo zeide dan Jezus tot hen: Ik zal u vragen: Wat is geoorloofd op de sabbatten, goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te verderven?En hen allen rondom aangezien hebbende, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij deed alzo; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere.En zij werden vervuld met uitzinnigheid, en spraken samen met elkander, wat zij Jezus doen zouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR011
Genezing van de melaatse
Het artikel behandelt de genezing van een melaatse door Jezus, met nadruk op zijn mededogen en zijn eerbied voor de godsdienstige wetten. De verschillen tussen de evangelieverhalen verrijken het begrip van deze sleutelgebeurtenis in Jezus' bediening.
Mattheüs 8.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Toen Hij nu van den berg afgeklommen was, zijn Hem vele scharen gevolgd.En ziet, een melaatse kwam, en aanbad Hem, zeggende: Heere! indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, de hand uitstrekkende, heeft hem aangeraakt, zeggende: Ik wil, word gereinigd! En terstond werd hij van zijn melaatsheid gereinigd.En Jezus zeide tot hem: Zie, dat gij dit niemand zegt; maar ga heen, toon uzelven den priester, en offer de gave, die Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR012
Genezing van de knecht van de centurio
Het artikel onderzoekt de genezing van de knecht van de hoofdman, zoals verteld in de Evangeliën van Matteüs en Lucas. De hoofdman toont een buitengewoon geloof en hoopt op genezing door het woord van Jezus. De verhalen verschillen in de details van de ontmoeting en belichten de nederigheid en de achtenswaardigheid van de hoofdman en het medelijden van Jezus.
Mattheüs 8.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,En zeggende: Heere! mijn knecht ligt te huis geraakt, en lijdt zware pijnen.En Jezus zeide tot hem: Ik zal komen en hem genezen.En de hoofdman over honderd, antwoordende, zeide: Heere! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen; maar spreek alleenlijk een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens onder de macht van anderen, hebbende onder mij krijgsknechten; en ik zeg tot dezen: Ga! en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.Jezus nu, dit horende, heeft Zich verwonderd, en zeide tot degenen, die Hem volgden: Voorwaar zeg Ik u, Ik heb zelfs in Israel zo groot een geloof niet gevonden.Doch Ik zeg u, dat velen zullen komen van oosten en westen en zullen met Abraham, en Izak, en Jakob, aanzitten in het Koninkrijk der hemelen;En de kinderen des Koninkrijks zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis; aldaar zal wening zijn, en knersing der tanden.En Jezus zeide tot den hoofdman over honderd: Ga heen, en u geschiede, gelijk gij geloofd hebt. En zijn knecht is gezond geworden te dierzelver ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR014
Genezing van de blinde en stomme bezetene
Het artikel onderzoekt een wonder van Jezus dat wordt verteld in Matteüs 12:22-23 en Lucas 11:14-15, waarin hij een door een demon bezeten man geneest. De menigte is verwonderd en vraagt zich af of Jezus de Zoon van David is, de verwachte Messias. In vergelijking met Lucas benadrukt Matteüs de messiaanse erkenning door de menigte, terwijl Lucas de beschuldigingen van heulen met Beëlzebul vermeldt.
Mattheüs 12.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide sprak en zag.En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon van David?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR015
Genezing van de stomme bezeten man
Het artikel beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus in Lucas 11.14-15, waaruit zijn macht over de demonen blijkt. De menigte reageert met verwondering en scepsis. Door de vergelijking met Matteüs 12.22-23 laat het artikel de uiteenlopende opvattingen over Jezus zien. De verhalen benadrukken zijn goddelijke gezag en de spanningen in zijn bediening.
Mattheüs 12.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide sprak en zag.En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon van David?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR016
De Messias Jezus stilt de storm
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus volgens Matteüs 8.23-27, Marcus 4.35-41 en Lucas 8.22-25 een storm tot bedaren brengt en zo zijn goddelijke macht toont. De verhalen benadrukken de angstige reactie van de leerlingen en het belang van het geloof, met verschillen die het eigen perspectief van elke evangelist weerspiegelen.
Markus 4.35-41 (De Heilige Schrift 1917) :En op denzelfden dag, als het nu avond geworden was, zeide Hij tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde.En zij, de schare gelaten hebbende, namen Hem mede, gelijk Hij in het schip was; en er waren nog andere scheepjes met Hem.En er werd een grote storm van wind, en de baren sloegen over in het schip, alzo dat het nu vol werd.En Hij was in het achterschip, slapende op een oorkussen; en zij wekten Hem op, en zeiden tot Hem: Meester, bekommert het U niet, dat wij vergaan?En Hij opgewekt zijnde, bestrafte den wind, en zeide tot de zee: Zwijg, wees stil! En de wind ging liggen, en er werd grote stilte.En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij zo vreesachtig? Hebt gij geen geloof?En zij vreesden met grote vreze, en zeiden tot elkander: Wie is toch Deze, dat ook de wind en de zee Hem gehoorzaam zijn?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR017
Uitdrijving van de bezetene van Gadara
De uitdrijving te Gadara toont Jezus die demonen uitdrijft bij de Gerasenen, volgens Matteüs, Marcus en Lucas. De demonen erkennen Jezus als de Zoon van God en vragen om in een kudde varkens te mogen varen, die daarna verdrinkt. Deze daad toont Jezus' gezag en verlossende kracht.
Mattheüs 8.28-34 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij over aan de andere zijde was gekomen in het land der Gergesenen, zijn Hem twee, van den duivel bezeten, ontmoet, komende uit de graven, die zeer wreed waren, alzo dat niemand door dien weg kon voorbij gaan.En ziet, zij riepen, zeggende: Jezus, Gij Zone Gods! wat hebben wij met U te doen? Zijt Gij hier gekomen om ons te pijnigen voor den tijd?En verre van hen was een kudde veler zwijnen, weidende.En de duivelen baden Hem, zeggende: Indien Gij ons uitwerpt, laat ons toe, dat wij in die kudde zwijnen varen.En Hij zeide tot hen: Gaat heen. En zij uitgaande, voeren heen in de kudde zwijnen; en ziet, de gehele kudde zwijnen stortte van de steilte af in de zee, en zij stierven in het water.En die ze weidden, zijn gevlucht; en als zij in de stad gekomen waren, boodschapten zij al deze dingen, en wat den bezetenen geschied was.En ziet, de gehele stad ging uit, Jezus tegemoet; en als zij Hem zagen, baden zij, dat Hij uit hun landpalen wilde vertrekken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR018
Opwekking van het dochtertje van Jaïrus
Het artikel onderzoekt de opwekking van de dochter van Jaïrus en de genezing van een zieke vrouw door Jezus, volgens de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belang van het geloof in deze verhalen wordt benadrukt, evenals de verschillen en overeenkomsten in de details van de gebeurtenissen. Deze wonderen illustreren Jezus' mededogen en zijn genezende kracht.
Lukas 8.40-56 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Jezus wederkeerde, dat Hem de schare ontving; want zij waren allen Hem verwachtende.En ziet, er kwam een man, wiens naam was Jairus, en hij was een overste der synagoge; en hij viel aan de voeten van Jezus, en bad Hem, dat Hij in zijn huis wilde komen.Want hij had een enige dochter, van omtrent twaalf jaren, en deze lag op haar sterven. En als Hij heenging, zo verdrongen Hem de scharen.En een vrouw, die twaalf jaren lang den vloed des bloeds gehad had, welke al haar leeftocht aan medicijnmeesters ten koste gelegd had; en van niemand had kunnen genezen worden,Van achteren tot Hem komende, raakte den zoom Zijns kleeds aan; en terstond stelpte de vloed haars bloeds.En Jezus zeide: Wie is het, die Mij heeft aangeraakt? En als zij het allen miszaakten, zeide Petrus en die met hem waren: Meester, de scharen drukken en verdringen U, en zegt Gij: Wie is het, die Mij aangeraakt heeft?En Jezus zeide: Iemand heeft Mij aangeraakt; want Ik heb bekend, dat kracht van Mij uitgegaan is.De vrouw nu, ziende, dat zij niet verborgen was, kwam bevende, en voor Hem nedervallende, verklaarde Hem voor al het volk, om wat oorzaak zij Hem aangeraakt had, en hoe zij terstond genezen was.En Hij zeide tot haar: Dochter, wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.Als Hij nog sprak, kwam er een van het huis des oversten der synagoge, zeggende tot hem: Uw dochter is gestorven; zijt den Meester niet moeielijk.Maar Jezus, dat horende, antwoordde hem, zeggende: Vrees niet, geloof alleenlijk, en zij zal behouden worden.En als Hij in het huis kwam, liet Hij niemand inkomen, dan Petrus, en Jakobus, en Johannes, en den vader en de moeder des kinds.En zij schreiden allen, en maakten misbaar over hetzelve. En Hij zeide: Schreit niet; zij is niet gestorven; maar zij slaapt.En zij belachten Hem, wetende, dat zij gestorven was.Maar als Hij ze allen uitgedreven had, greep Hij haar hand en riep, zeggende: Kind, sta op!En haar geest keerde weder, en zij is terstond opgestaan; en Hij gebood, dat men haar te eten geven zoude.En haar ouders ontzetten zich; en Hij beval hun, dat zij niemand zouden zeggen hetgeen geschied was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR019
Genezing van de vrouw met de bloedvloeiing
Het artikel beschrijft het verhaal van een vrouw met bloedingen die door haar geloof werd genezen door het kleed van Jezus aan te raken. Deze daad toont Jezus' genezende kracht en zijn mededogen met wie in Hem geloven, zoals verhaald in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.
Markus 5.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :En een zekere vrouw, die twaalf jaren den vloed des bloeds gehad had,En veel geleden had van vele medicijnmeesters, en al het hare daaraan ten koste gelegd en geen baat gevonden had, maar met welke het veeleer erger geworden was;Deze van Jezus horende, kwam onder de schare van achteren, en raakte Zijn kleed aan;Want zij zeide: Indien ik maar Zijn klederen mag aanraken, zal ik gezond worden.En terstond is de fontein haars bloeds opgedroogd, en zij gevoelde aan haar lichaam, dat zij van die kwaal genezen was.En terstond Jezus, bekennende in Zichzelven de kracht, die van Hem uitgegaan was, keerde Zich om in de schare, en zeide: Wie heeft Mijn klederen aangeraakt?En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de schare U verdringt, en zegt Gij: Wie heeft Mij aangeraakt?En Hij zag rondom om haar te zien, die dat gedaan had.En de vrouw, vrezende en bevende, wetende, wat aan haar geschied was, kwam en viel voor Hem neder, en zeide Hem al de waarheid.En Hij zeide tot haar: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede, en zijt genezen van deze uw kwaal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR020
Genezing van twee blinden
Het artikel onderzoekt de genezing van twee blinden door Jezus (Matteüs 9.27-31), met nadruk op het belang van het geloof, de erkenning van de Messias en de verspreiding van het wonder ondanks een verbod. Dit verhaal, dat alleen bij Matteüs voorkomt, benadrukt Jezus' mededogen en macht.
Mattheüs 9.27-31 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR024
Genezing in Gennesaret
Het artikel onderzoekt de verhalen van Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56, die de genezingen beschrijven die Jezus in Gennesaret verrichtte. De inwoners herkennen Jezus en haasten zich de zieken bijeen te brengen, zodat zij zijn kleed konden aanraken, wat hun geloof in zijn vermogen om te genezen toont. Deze verhalen benadrukken Jezus' wonderbaarlijke macht en het belang van het geloof van de genezenen.
Markus 6.53-56 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij overgevaren waren, kwamen zij in het land Gennesareth, en havenden aldaar.En als zij uit het schip gegaan waren, terstond werden zij Hem kennende.En het gehele omliggende land doorlopende, begonnen zij op beddekens degenen, die kwalijk gesteld waren, om te dragen, ter plaatse, waar zij hoorden, dat Hij was.En zo waar Hij kwam, in vlekken, of steden, of dorpen, daar leiden zij de kranken op de markten, en baden Hem, dat zij maar den zoom Zijns kleeds aanraken mochten; en zovelen, als er Hem aanraakten, werden gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR025
Genezing van de dochter van de Kanaänitische vrouw
Dit artikel analyseert de genezing van de dochter van de Kananese vrouw door Jezus en belicht haar geloof en de uitbreiding van Jezus' boodschap tot de heidenen.
Mattheüs 15.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is deerlijk van den duivel bezeten.Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR026
Genezing van de doofstomme
Dit artikel onderzoekt de genezing van de doofstomme door Jezus, getoond in Marcus 7.31-37, met nadruk op zijn mededogen, zijn goddelijke macht en zijn universele zending. Door symbolische gebaren en het woord 'Effata' geneest Hij een man, wat de openheid voor de goddelijke openbaring illustreert. De vurige reactie van de menigte, hoewel tegen zijn verzoek om te zwijgen in, getuigt van de impact van zijn wonderen.
Markus 7.31-37 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wederom weggegaan zijnde van de landpalen van Tyrus en Sidon, kwam aan de zee van Galilea, door het midden der landpalen van Dekapolis.En zij brachten tot Hem een dove, die zwaarlijk sprak, en baden Hem, dat Hij de hand op hem legde.En hem van de schare alleen genomen hebbende, stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan;En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend!En terstond werden zijn oren geopend, en de band zijner tong werd los, en hij sprak recht.En Hij gebood hunlieden, dat zij het niemand zeggen zouden; maar wat Hij hun ook gebood, zo verkondigden zij het des te meer.En zij ontzetten zich bovenmate zeer, zeggende: Hij heeft alles wel gedaan, en Hij maakt, dat de doven horen, en de stommen spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR028
Genezing van de blinde van Betsaïda
Jezus geneest een blinde in Betsaïda in een proces van twee stappen, dat de groei van het geloof symboliseert. Het gebruik van speeksel en van fysieke aanraking benadrukt Jezus' persoonlijke betrokkenheid. Het verhaal laat Jezus' mededogen zien en biedt een diep symbool van geestelijke groei.
Markus 8.22-26 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Bethsaida; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.En de hand des blinden genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten het vlek, en spoog in zijn ogen, en leide de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.En hij, opziende, zeide: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.Daarna leide Hij de handen wederom op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in het vlek, en zeg het niemand in het vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR032
Genezing van een vrouw op sabbat
Het artikel onderzoekt Lucas 13.10-21, waar Jezus op de sabbat een vrouw geneest en daarmee de kritiek van de synagogeleider uitlokt. Jezus wijst op de huichelarij van de critici en stelt dat goed doen altijd passend is. De gelijkenissen van het mosterdzaad en van het zuurdeeg illustreren de groei van het koninkrijk van God. Deze analyse benadrukt Jezus' macht en onderwijs.
Markus 4.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Waarbij zullen wij het Koninkrijk Gods vergelijken, of met wat gelijkenis zullen wij hetzelve vergelijken?Namelijk bij een mosterdzaad, hetwelk, wanneer het in de aarde gezaaid wordt, het minste is van al de zaden, die op de aarde zijn.En wanneer het gezaaid is, gaat het op, en wordt het meeste van al de moeskruiden, en maakt grote takken, alzo dat de vogelen des hemels onder zijn schaduw kunnen nestelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR033
Genezing van een man met waterzucht
Het artikel behandelt de genezing door Jezus van een man met waterzucht op een sabbat, volgens Lucas 14:2-6. De tekst belicht het conflict over genezingen op de sabbat en legt de nadruk op de voorrang van mededogen en barmhartigheid boven een strikte uitleg van de wet.
Lukas 14.2-6 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR034
Genezing van de tien melaatsen
Lucas 17.11-19 vertelt over de genezing van tien melaatsen door Jezus. Alleen een Samaritaan komt terug om Hem te bedanken, wat thema's als geloof, gehoorzaamheid, dankbaarheid en de openheid van het heil illustreert.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR035
Genezing van de blindgeborene
Johannes 9.1-12 vertelt de genezing door Jezus van een man die blind was geboren, waarin de werken van God zichtbaar worden. Jezus gebruikt modder om te genezen, wat doet denken aan de schepping in Genesis. De gehoorzaamheid en het geloof van de man zijn essentieel voor zijn genezing. De verbazing van de gemeenschap over de wonderen benadrukt de impact en de zending van Jezus, die het geestelijke licht in de wereld brengt.
Johannes 9.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De geburen dan, en die hem te voren gezien hadden, dat hij blind was, zeiden: Is deze niet, die zat en bedelde?Anderen zeiden: Hij is het; en anderen: Hij is hem gelijk. Hij zeide: Ik ben het.Zij dan zeiden tot hem: Hoe zijn u de ogen geopend?Hij antwoordde en zeide: De Mens, genaamd Jezus, maakte slijk, en bestreek mijn ogen, en zeide tot mij: Ga heen naar het badwater Siloam, en was u. En ik ging heen, en wies mij, en ik werd ziende.Zij dan zeiden tot hem: Waar is Die? Hij zeide: Ik weet het niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR037
Genezing van de blinde Bartimeüs
Dit artikel onderzoekt de verhalen over de genezing van Bartimeüs in de Evangeliën. Hoewel de details verschillen (aantal blinden, identificatie van Bartimeüs, precieze plaats), blijft de kern: het geloof van de blinden en het mededogen van Jezus die hen geneest.
Markus 10.46-52 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen te Jericho. En als Hij en Zijn discipelen, en een grote schare van Jericho uitging, zat de zoon van Timeus, Bar-timeus, de blinde, aan den weg, bedelende.En horende, dat het Jezus de Nazarener was, begon hij te roepen en te zeggen: Jezus, Gij Zone Davids! ontferm U mijner.En velen bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel temeer: Gij Zone Davids! ontferm U mijner.En Jezus, stil staande, zeide, dat men hem roepen zou; en zij riepen den blinde, zeggende tot hem: Heb goeden moed; sta op; Hij roept u.En hij, zijn mantel afgeworpen hebbende, stond op, en kwam tot Jezus.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En de blinde zeide tot Hem: Rabboni! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En terstond werd hij ziende, en volgde Jezus op den weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR039
Genezing van Malchus
Dit artikel onderzoekt de verhalen van Lucas 22.50-51 en Johannes 18.10, waarin Simon Petrus bij de gevangenneming van Jezus het oor van Malchus afhouwt. Jezus verwerpt het geweld, aanvaardt de goddelijke wil en geneest Malchus, waarmee hij medelijden en vrede toont.
Johannes 18.10 (De Heilige Schrift 1917) :Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Geschiedenis van de Bijbel
-
BIB007
De geschriften van het Nieuwe Testament en de vertaling
Het artikel behandelt de oorsprong en de vertaling van de geschriften van het Nieuwe Testament. Het onderzoekt de Griekse manuscripten en verschillende kritische edities, evenals hun belang voor de nauwkeurigheid van moderne vertalingen.
De tegenstrijdigheden
-
CTD001
Inleiding
Het artikel onderzoekt de tegenstrijdigheden die men in de Evangeliën meent te zien en stelt dat ze de diepte van de bijbelse openbaring weerspiegelen en geen fouten zijn. Ondanks schijnbare verschillen worden de Evangeliën gezien als werkelijke en samenhangende verhalen, gewaarborgd door de goddelijke inspiratie. Websites die tegenstrijdigheden verspreiden worden bekritiseerd om hun gebrek aan analyse.
Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD002
Wie is de vader van Jozef?
Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak over de vader van Jozef, de man van Maria, tussen Matteüs en Lucas. Het stelt voor dat Matteüs het geslacht van Jozef weergeeft en Lucas dat van Maria, waarmee het verschil wordt opgelost. Dit toont de samenhang en de onderlinge aanvulling van de Evangeliën.
Lukas 3.23-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,Den zoon van Matthat, den zoon van Levi, den zoon van Melchi, den zoon van Janna, den zoon van Jozef,Den zoon van Mattathias, den zoon van Amos, den zoon van Naum, den zoon van Esli, den zoon van Naggai,Den zoon van Maath, den zoon van Mattathias, den zoon van Semei, den zoon van Jozef, den zoon van Juda,Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,Den zoon van Melchi, den zoon van Addi, den zoon van Kosam, den zoon van Elmodam, den zoon van Er,Den zoon van Joses, den zoon van Eliezer, den zoon van Jorim, den zoon van Matthat, den zoon van Levi,Den zoon van Simeon, den zoon van Juda, den zoon van Jozef, den zoon van Jonan, den zoon van Eljakim,Den zoon van Meleas, den zoon van Mainan, den zoon van Mattatha, den zoon van Nathan, den zoon van David,Den zoon van Jesse, den zoon van Obed, den zoon van Booz, den zoon van Salmon, den zoon van Nahasson,Den zoon van Aminadab, den zoon van Aram, den zoon van Esrom, den zoon van Fares, den zoon van Juda,Den zoon van Jakob, den zoon van Izak, den zoon van Abraham, den zoon van Thara, den zoon van Nachor,Den zoon van Saruch, den zoon van Ragau, den zoon van Falek, den zoon van Heber, den zoon van Sala,Den zoon van Kainan, den zoon van Arfaxad, den zoon van Sem, den zoon van Noe, den zoon van Lamech,Den zoon van Mathusala, den zoon van Enoch, den zoon van Jared, den zoon van Malaleel, den zoon van Kainan,Den zoon van Enos, den zoon van Seth, den zoon van Adam, den zoon van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD003
Stamt Jezus af van Salomo of van Natan?
Het artikel bespreekt het verschil tussen de geslachtsregisters van Jezus in de Evangeliën, en vraagt zich af of Hij afstamt van Salomo of van Natan. Door de historische contexten en de uiteenlopende hypothesen te analyseren, besluit het dat dit verschil geen wezenlijke tegenspraak is, maar een complexe kwestie die bij de bijbelse geslachtsregisters hoort.
2 Samuël 7.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer uw dagen zullen vervuld zijn, en gij met uw vaderen zult ontslapen zijn, zo zal Ik uw zaad na u doen opstaan, dat uit uw lijf voortkomen zal, en Ik zal zijn koninkrijk bevestigen.Die zal Mijn Naam een huis bouwen; en Ik zal den stoel zijns koninkrijks bevestigen tot in eeuwigheid.Ik zal hem zijn tot een Vader, en hij zal Mij zijn tot een zoon; dewelke als hij misdoet, zo zal Ik hem met een mensenroede en met plagen der mensenkinderen straffen.Maar Mijn goedertierenheid zal van hem niet wijken, gelijk als Ik die weggenomen heb van Saul, dien Ik van voor uw aangezicht heb weggenomen.Doch uw huis zal bestendig zijn, en uw koninkrijk tot in eeuwigheid, voor uw aangezicht; uw stoel zal vast zijn tot in eeuwigheid.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD007
Het precieze aantal generaties bij Matteüs?
Het artikel onderzoekt het ogenschijnlijke verschil tussen de dertien en veertien generaties die in Matteüs 1.17 worden aangekondigd, dat wordt opgelost door de opname van Maria in het geslachtsregister. Dit weerspiegelt een theologische bedoeling waarin de Messias niet door een man wordt verwekt maar ontvangen is van de Heilige Geest, waardoor de samenhang van de Schriften wordt hersteld.
Genesis 2.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu God op den zevenden dag volbracht had Zijn werk, dat Hij gemaakt had, heeft Hij gerust op den zevenden dag van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had.En God heeft den zevenden dag gezegend, en dien geheiligd; omdat Hij op denzelven gerust heeft van al Zijn werk, hetwelk God geschapen had, om te volmaken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD009
Was Johannes de Doper de Elia die zou komen?
Jezus beschouwt Johannes de Doper als de profetische Elia, wat op een symbolische zending wijst, maar hij ontkent deze identiteit in letterlijke zin, volgens Johannes 1:19-21. Dit onderscheid tussen zending en persoonlijke identiteit verheldert een ogenschijnlijke bijbelse tegenspraak.
Mattheüs 11.14 (De Heilige Schrift 1917) :En zo gij het wilt aannemen, hij is Elias, die komen zou.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD010
Zou Jezus de troon van David erven?
Het artikel verheldert een ogenschijnlijke tegenspraak over Jezus en de troon van David. Het legt uit hoe de geslachtsregisters van Matteüs en Lucas, hoewel verschillend, elkaar aanvullen om te verzekeren dat Jezus zowel een wettelijke als een natuurlijke legitimiteit bezit, zonder enig verband met de vervloekte lijn van Jojakim.
Jeremia 36.30 (De Heilige Schrift 1917) :Daarom zegt de HEERE alzo van Jojakim, den koning van Juda: Hij zal geen hebben, die op Davids troon zitte; en zijn dood lichaam zal weggeworpen zijn, des daags in de hitte, en des nachts in de vorst.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD011
Het ezelsveulen en de ezelin?
Het artikel CTD011 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak over het aantal dieren bij Jezus' intocht in Jeruzalem. Marcus en Lucas noemen een ezelsveulen, Matteüs een ezelin en haar veulen. De auteur toont aan dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een verschil in zwaartepunt: Matteüs, die voor een Joods publiek schrijft, benadrukt de letterlijke vervulling van de profetie van Zacharia 9.9. Jezus reed slechts op één dier, het veulen, maar de aanwezigheid van de ezelin wordt vermeld vanwege haar profetische en praktische context.
Johannes 12.16 (De Heilige Schrift 1917) :Doch dit verstonden Zijn discipelen in het eerst niet; maar als Jezus verheerlijkt was, toen werden zij indachtig, dat dit van Hem geschreven was, en dat zij Hem dit gedaan hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD013
De ontmoeting van Jezus en Petrus?
Het artikel CTD013 beantwoordt een klassiek bezwaar: waar ontmoette Jezus Petrus en Andreas voor het eerst? Matteüs plaatst de ontmoeting in Galilea, Johannes aan de oever van de Jordaan. Het artikel toont aan dat het om twee verschillende stappen gaat: een eerste ontmoeting in Judea (Johannes), daarna een definitieve roeping in Galilea (Matteüs). De twee verhalen vullen elkaar aan en spreken elkaar niet tegen, en illustreren de geleidelijke ontwikkeling van de roeping van de leerlingen.
Johannes 1.43 (De Heilige Schrift 1917) :(1:44) Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD014
Het dochtertje van Jaïrus
Het artikel CTD014 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 9.18 en Marcus 5.23 over de toestand van de dochter van Jaïrus. Matteüs zegt dat zij gestorven is, Marcus dat zij op sterven ligt. De analyse toont dat deze verhalen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft een verhaallijn waarin het overlijden onderweg plaatsvindt, terwijl Matteüs de gebeurtenis samenvat door meteen de eindtoestand te noemen. Er is geen tegenspraak, maar twee verschillende schrijfstijlen die hetzelfde wonder vertellen.
Markus 5.24 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging met hem; en een grote schare volgde Hem, en zij verdrongen Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD015
De staf voor onderweg
Het artikel CTD015 beantwoordt een islamitisch bezwaar tegen een zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën: stond Jezus de staf toe of verbood Hij die bij de zending van de leerlingen? Marcus 6.8 staat hem toe, Matteüs 10.9-10 en Lucas 9.3 lijken hem te verbieden. De analyse toont dat Matteüs en Lucas het algemene beginsel van het zich ontdoen van bezit formuleren, terwijl Marcus preciseert dat de staf, een alledaags voorwerp dat men al bezit, door dit verbod niet wordt getroffen. Er is dus geen enkele tegenspraak, maar een aanvulling van onderrichtingen.
Markus 6.8 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD016
Johannes de Doper opgestaan?
Het artikel CTD016 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 14.2, Marcus 6.14 en Lucas 9.7-9 over de mening van Herodes Antipas over Jezus. Lucas toont Herodes in onzekerheid, terwijl Matteüs en Marcus zijn persoonlijke verklaring weergeven waarin hij Jezus vereenzelvigt met de uit de doden opgestane Johannes de Doper. De auteur toont aan dat er geen tegenspraak is, maar een verhalende aanvulling, die wordt verklaard door de redactionele beperkingen van de eerste eeuw.
Lukas 9.7-9 (De Heilige Schrift 1917) :En Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen, die van Hem geschiedden; en was twijfelmoedig, omdat van sommigen gezegd werd, dat Johannes van de doden was opgestaan;En van sommigen, dat Elias verschenen was; en van anderen, dat een profeet van de ouden was opgestaan.En Herodes zeide: Johannes heb ik onthoofd; wie is nu Deze, van Welken ik zulke dingen hoor? En hij zocht Hem te zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD017
Wordt Jezus door Johannes herkend?
Het artikel onderzoekt de vraag naar de erkenning van Jezus door Johannes de Doper, door de verhalen van Matteüs en Johannes met elkaar te vergelijken, die tegenstrijdig lijken maar in werkelijkheid elkaar aanvullen.
Mattheüs 3.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden.Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD018
De twijfels van Johannes de Doper?
Het artikel onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen de evangeliën van Johannes en Matteüs over de erkenning van Jezus als de Messias door Johannes de Doper. Het besluit dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een groeiend inzicht tegenover onvervulde messiaanse verwachtingen.
Mattheüs 11.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :En Johannes, in de gevangenis gehoord hebbende de werken van Christus, zond twee van zijn discipelen;En zeide tot hem: Zijt Gij Degene, Die komen zou, of verwachten wij een anderen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD019
Jezus' getuigenis?
Het artikel ‘CTD019 - Het getuigenis van Jezus?’ analyseert een vermeende tegenstrijdigheid in het Evangelie van Johannes over het getuigenis van Jezus. Jezus erkent de menselijke rechtsnormen, maar onderstreept de goddelijke waarheid van zijn identiteit. In Johannes 5,31 sluit hij aan bij de menselijke maatstaven van waarachtigheid, terwijl hij in Johannes 8,14 de geldigheid van zijn goddelijke getuigenis bevestigt.
Johannes 8.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En er is ook in uw wet geschreven, dat de getuigenis van twee mensen waarachtig is.Ik ben het, Die van Mijzelven getuig, en de Vader, Die Mij gezonden heeft, getuigt van Mij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD020
De reiniging van de tempel?
Het artikel onderzoekt het schijnbare verschil tussen Matteüs en Marcus over de reiniging van de tempel door Jezus. Matteüs beschrijft een onmiddellijke handeling, terwijl Marcus twee dagen onderscheidt. De analyse laat zien dat Matteüs een thematische benadering volgt om het gezag van Jezus te tonen, zonder Marcus tegen te spreken. Er is dus geen echte tegenstrijdigheid tussen de verhalen.
Mattheüs 21.12 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus ging in den tempel Gods, en dreef uit allen, die verkochten en kochten in den tempel, en keerde om de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD021
De vervloekte vijgenboom?
Het artikel onderzoekt de veronderstelde tegenstrijdigheid tussen twee bijbelse versies over de door Jezus vervloekte vijgenboom in de Evangeliën van Matteüs en Marcus en vindt een aanvulling in hun invalshoeken.
Mattheüs 21.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg, als Hij wederkeerde naar de stad, hongerde Hem.En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.En de discipelen, dat ziende, verwonderden zich, zeggende: Hoe is de vijgeboom zo terstond verdord?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD022
De kus van Judas?
Het artikel bespreekt de verschillen in de verhalen over Judas die Jezus kust. Matteüs, Marcus en Lucas vertellen de gebeurtenis uitdrukkelijk, terwijl Johannes haar weglaat en zo een andere invalshoek biedt. Dit verschil wordt gezien als aanvullend en verrijkt het begrip van de gevangenneming van Jezus.
Lukas 22.47-48 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij nog sprak, ziet daar een schare; en een van de twaalven, die genaamd was Judas, ging hun voor, en kwam bij Jezus, om Hem te kussen.En Jezus zeide tot hem: Judas, verraadt gij den Zoon des mensen met een kus?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD023
De verloochening van Petrus?
Dit artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid in de Evangeliën over de verloochening door Petrus. Het concludeert dat Johannes en Marcus weliswaar varianten bieden, maar het eens zijn over de vervulling van de voorspelling van Jezus. De verhalen zijn aanvullend, niet tegenstrijdig.
Lukas 22.61 (De Heilige Schrift 1917) :En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD024
Draagt Jezus zijn kruis?
Het artikel onderzoekt de vermeende bijbelse tegenstrijdigheid tussen de Evangeliën over de vraag of Jezus zijn kruis alleen droeg of met hulp van Simon van Cyrene. De analyse toont aan dat de verhalen aanvullend zijn: Jezus begon het patibulum te dragen, maar werd onder Romeinse dwang door Simon geholpen. De Evangeliën stemmen overeen over het historische verloop, wat onderstreept dat de evangelieteksten in hun geheel gelezen moeten worden.
Johannes 19.17 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, dragende Zijn kruis, ging uit naar de plaats, genaamd Hoofdschedelplaats, welke in het Hebreeuws genaamd wordt Golgotha;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD025
Het voorhangsel van de tempel?
Deze tekst bespreekt de vermeende tegenstrijdigheid over het moment van de dood van Jezus en het scheuren van het voorhangsel van de tempel. De auteurs van de Evangeliën Matteüs, Marcus en Lucas streven niet naar een nauwkeurige chronologie, maar onderstrepen symbolisch de toegang tot de goddelijke aanwezigheid.
Markus 15.37-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, een grote stem van Zich gegeven hebbende, gaf den geest.En het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD026
De gelijkenissen?
Het artikel bespreekt de gelijkenissen van Jezus en verduidelijkt dat er geen tegenspraak bestaat tussen hun openbare en hun privé-uitleg. De gelijkenissen zijn een didactisch hulpmiddel en geen geheim onderwijs.
Mattheüs 13.10-11 (De Heilige Schrift 1917) :En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD027
Het tijdstip van de kruisiging?
Het artikel verheldert een schijnbare tegenstrijdigheid in de Evangeliën over het uur van de kruisiging van Jezus en legt uit dat ze verschillende uurtelsystemen gebruiken. Marcus volgt de Joodse tijdrekening, terwijl Johannes de Romeinse volgt, waardoor de verhalen met elkaar in overeenstemming komen.
Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD028
De rovers aan het kruis?
Dit artikel onderzoekt de aanvullende verhouding tussen de verhalen van Marcus en Lucas over de misdadigers die met Jezus werden gekruisigd. Marcus beschrijft het begin van de spot, terwijl Lucas het berouw van een van hen onthult en zo zijn geestelijke groei onderstreept.
Markus 15.32 (De Heilige Schrift 1917) :De Christus, de Koning Israels, kome nu af van het kruis, opdat wij het zien en geloven mogen. Ook die met Hem gekruist waren, smaadden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD029
Wanneer is Jezus ten hemel opgevaren?
Dit artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen Lucas 23.43 en Johannes 20.17 over de hemelvaart van Jezus. Het stelt dat de term "vandaag" de zekerheid van de goddelijke belofte aangeeft en niet een onmiddellijke handeling, en onderstreept de harmonie van de Evangeliën wanneer men ze in hun eschatologische context onderzoekt.
Daniël 12.2 (De Heilige Schrift 1917) :En velen van die, die in het stof der aarde slapen, zullen ontwaken, dezen ten eeuwigen leven, en genen tot versmaadheden, en tot eeuwige afgrijzing.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD032
Het bloedveld?
Het artikel analyseert waarom "de Bloedakker" zo heet, op basis van de verhalen van Matteüs en Handelingen. Deze verhalen spreken elkaar niet tegen, maar bieden theologische en volkse invalshoeken: de aankoop met de "prijs van het bloed" en de dood van Judas.
Zacharia 11.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :Want ik had tot henlieden gezegd: Indien het goed is in uw ogen, brengt mijn loon, en zo niet, laat het na. En zij hebben mijn loon gewogen, dertig zilverlingen.Doch de HEERE zeide tot mij: Werp ze henen voor den pottenbakker: een heerlijken prijs, dien ik waard geacht ben geweest van hen! En ik nam die dertig zilverlingen, en wierp ze in het huis des HEEREN, voor den pottenbakker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD033
Jezus, het losgeld?
Het artikel analyseert het begrip losgeld in de Bijbel en weerlegt de schijnbare tegenstrijdigheden. Het onderscheidt het gebruik van de term in het Nieuwe en in het Oude Testament en onderstreept hun onderlinge aanvulling. Jezus geeft zijn leven als losgeld voor allen, terwijl Spreuken een moreel beginsel van bescherming van de rechtvaardigen uitdrukt.
Markus 10.45 (De Heilige Schrift 1917) :Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD034
De tekst van het titulus?
Het artikel behandelt de verschillen in de evangeliën over de titulus van Jezus en legt uit dat zij verschillende taalversies weerspiegelen en in werkelijkheid elkaar aanvullen, in plaats van tegenstrijdig te zijn.
Johannes 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD036
De naam van de tiende apostel?
Het artikel onderzoekt de verschillen in naam voor de tiende apostel in de Evangeliën. Thaddeüs (Matteüs en Marcus) en Judas, zoon van Jakobus (Lucas) duiden dezelfde persoon aan, een veelvoorkomend verschijnsel dat samenhangt met de naamgevingsgebruiken van de eerste eeuw.
Markus 3.13-19 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij klom op den berg, en riep tot Zich, die Hij wilde; en zij kwamen tot Hem.En Hij stelde er twaalf, opdat zij met Hem zouden zijn, en opdat Hij dezelve zou uitzenden om te prediken;En om macht te hebben, de ziekten te genezen, en de duivelen uit te werpen.En Simon gaf Hij den toe naam Petrus;En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;En Andreas, en Filippus, en Bartholomeus, en Mattheus, en Thomas, en Jakobus, den zoon van Alfeus, en Thaddeus, en Simon Kananites,En Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD037
De echte naam van Mattheüs?
Het artikel bespreekt de identiteit van de leerling Matteüs, in sommige Evangeliën ook Levi genoemd. Het legt uit dat dit naamverschil te danken is aan de naamgevingsgebruiken van de 1e eeuw, toen mensen vaak meerdere namen hadden naargelang de sociale en religieuze context.
Lukas 5.27 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen ging Hij uit, en zag een tollenaar, met name Levi, zitten in het tolhuis, en zeide tot hem: Volg Mij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD038
De exacte dag van de laatste Paasmaaltijd?
Het artikel onderzoekt de schijnbare verschillen tussen de Evangeliën over de chronologie van de kruisiging ten opzichte van het Pascha. De uiteenlopende Joodse kalenders verklaren deze verschillen, waardoor de conclusie kan worden getrokken dat de teksten met elkaar te verenigen zijn.
Johannes 13.29-30 (De Heilige Schrift 1917) :Want sommigen meenden, dewijl Judas de beurs had, dat hem Jezus zeide: Koop, hetgeen wij van node hebben tot het feest, of, dat hij den armen wat geven zou.Hij dan, de bete genomen hebbende, ging terstond uit. En het was nacht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD039
Wilde Jezus aan de kruisiging ontkomen?
Het artikel behandelt de vraag van Jezus die bidt om de kruisiging te vermijden en onderzoekt passages uit de Evangeliën die zowel zijn verlangen laten zien om het lijden te ontkomen als zijn vastberadenheid om de wil van God te volgen.
Johannes 12.27 (De Heilige Schrift 1917) :Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure! Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD040
Hoe vaak ging Jezus bij zijn leerlingen vandaan om te bidden?
Het artikel behandelt de evangelieverhalen over de gebeden van Jezus in Getsemane. Terwijl Matteüs en Marcus melden dat Jezus zich driemaal terugtrok om te bidden, vermeldt Lucas er slechts één, wat een eigen theologische benadering illustreert, maar de andere evangeliën niet tegenspreekt.
Markus 14.32-42 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen in een plaats, welker naam was Gethsemane, en Hij zeide tot Zijn discipelen: Zit hier neder, totdat Ik gebeden zal hebben.En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden;En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op de aarde, en bad, zo het mogelijk ware, dat die ure van Hem voorbijginge.En Hij zeide: Abba, Vader! alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.En Hij kwam, en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Simon! slaapt gij? Kunt gij niet een uur waken?Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.En wederom heengegaan zijnde, bad Hij, sprekende dezelfde woorden.En wedergekeerd zijnde, vond Hij hen wederom slapende, want hun ogen waren bezwaard; en zij wisten niet, wat zij Hem antwoorden zouden.En Hij kwam ten derden male, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; het is genoeg, de ure is gekomen; ziet, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren.Staat op, laat ons gaan; ziet, die Mij verraadt, is nabij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD041
Wat waren de woorden van het tweede gebed van Jezus?
Het artikel onderzoekt twee evangelieverhalen over het tweede gebed van Jezus in de hof van Getsemane. Matteüs geeft een nauwkeurige formulering, terwijl Marcus de kern van het gebed samenvat. Beide versies illustreren één fundamentele en aanvullende boodschap over de wil van Jezus om de wil van God te volgen.
Mattheüs 26.42 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD042
Wat zegt de honderdman wanneer Jezus sterft?
Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak in de Evangeliën over de woorden van de centurio bij de dood van Jezus. Terwijl Lucas de onschuld benadrukt, wijst Marcus op de erkenning van Jezus als Zoon van God. Deze perspectieven onthullen de theologische veelvormigheid van de Evangeliën en geven blijk van Jezus' onschuld en zijn verlossende dood. De evangelisten geven betekenisvolle woorden weer naargelang hun theologische doelstellingen.
Johannes 1.29 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags zag Johannes Jezus tot zich komende, en zeide: Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD043
In welke taal sprak Jezus?
Het artikel CTD043 beantwoordt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs ('Eli, Eli...') en Marcus ('Eloï, Eloï...') over de kreet van Jezus aan het kruis. De taalkundige analyse toont dat Jezus Aramees sprak (zoals blijkt uit 'sabachthani' in beide teksten) en dat het verschil tussen 'Eli' (Hebreeuwse vorm) en 'Eloï' (Aramese vorm) eenvoudig de aanpassing van elke evangelist aan zijn lezerspubliek weerspiegelt. Er is geen enkele tegenspraak.
Mattheüs 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den zoon van Abraham.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD044
Wat waren de laatste woorden van Jezus vóór zijn dood?
Dit artikel onderzoekt de vermeende tegenstrijdigheid tussen Lucas en Johannes over de laatste woorden van Jezus. Lucas vermeldt "Vader, in uw handen beveel ik mijn geest", terwijl Johannes meldt "Het is volbracht". De analyse toont aan dat deze uitspraken aanvullend zijn en twee dimensies van de dood van Jezus illustreren: de vervulling van het heil en de overgave van de geest aan de Vader. De verschillen onderstrepen de unieke theologische invalshoeken van elke evangelist.
Johannes 4.34 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus zeide tot hen: Mijn spijs is, dat Ik doe den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbrenge.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD045
Is de centurio persoonlijk naar Jezus toe gekomen?
Het artikel onderzoekt een tegenstrijdigheid tussen Matteüs en Lucas over de ontmoeting tussen Jezus en de honderdman in Kafarnaüm. Matteüs beschrijft een rechtstreekse ontmoeting, terwijl Lucas tussenpersonen vermeldt. De verschillen worden verklaard door het beginsel van vertegenwoordiging, de voortgang van de gebeurtenissen en de uiteenlopende schrijfstijlen. Deze verschillen veranderen niets aan de kern van de verslagen.
Mattheüs 8.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,En zeggende: Heere! mijn knecht ligt te huis geraakt, en lijdt zware pijnen.En Jezus zeide tot hem: Ik zal komen en hem genezen.En de hoofdman over honderd, antwoordende, zeide: Heere! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen; maar spreek alleenlijk een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens onder de macht van anderen, hebbende onder mij krijgsknechten; en ik zeg tot dezen: Ga! en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.Jezus nu, dit horende, heeft Zich verwonderd, en zeide tot degenen, die Hem volgden: Voorwaar zeg Ik u, Ik heb zelfs in Israel zo groot een geloof niet gevonden.Doch Ik zeg u, dat velen zullen komen van oosten en westen en zullen met Abraham, en Izak, en Jakob, aanzitten in het Koninkrijk der hemelen;En de kinderen des Koninkrijks zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis; aldaar zal wening zijn, en knersing der tanden.En Jezus zeide tot den hoofdman over honderd: Ga heen, en u geschiede, gelijk gij geloofd hebt. En zijn knecht is gezond geworden te dierzelver ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD046
Is er buiten Jezus iemand naar de hemel opgevaren?
Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen wat Jezus zegt in Johannes 3.13 en het verhaal van de opneming van Elia in 2 Koningen 2.11. Het legt uit dat Jezus spreekt over een unieke goddelijke autoriteit en over een hemelse openbaring waarover hij alleen beschikt, terwijl Elia op wonderbaarlijke wijze door God wordt weggevoerd. De term “hemel” heeft uiteenlopende betekenissen en de definitieve toegang tot de goddelijke aanwezigheid is uitsluitend aan Jezus verbonden.
Hebreeën 6.19-20 (De Heilige Schrift 1917) :Welke wij hebben als een anker der ziel, hetwelk zeker en vast is, en ingaat in het binnenste van het voorhangsel;Daar de Voorloper voor ons is ingegaan, namelijk Jezus, naar de ordening van Melchizedek, een Hogepriester geworden zijnde in der eeuwigheid.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD047
De begrafenis van Jezus: specerijen en doek
Het artikel onderzoekt de vermeende tegenstrijdigheid tussen de evangeliën van Johannes en Marcus over de begrafenis van Jezus. Johannes vermeldt een eerste begrafenisvoorbereiding door Nikodemus vóór de sabbat, terwijl Marcus de bedoeling van de vrouwen beschrijft om deze voorbereiding na de sabbat te voltooien. Het artikel besluit dat de verslagen elkaar aanvullen en een gemeenschappelijk eerbetoon aan Jezus weergeven.
Markus 16.1 (De Heilige Schrift 1917) :En als de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht, opdat zij kwamen en Hem zalfden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD048
Wanneer kopen de vrouwen de specerijen?
Het artikel onderzoekt een vermeende tegenstrijdigheid over het moment waarop de vrouwen specerijen kochten om Jezus te balsemen, door Marcus en Lucas te vergelijken. Het stelt een chronologische harmonisatie voor en onderstreept de context van de Joodse begrafenisgebruiken.
Johannes 19.42 (De Heilige Schrift 1917) :Aldaar dan legden zij Jezus, om de voorbereiding der Joden, overmits het graf nabij was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD050
Doel van het bezoek van de vrouwen aan het graf
Het artikel onderzoekt de evangelieverhalen over het bezoek van de vrouwen aan het graf van Jezus en gaat in op de verschillende ogenschijnlijke bedoelingen. Terwijl Marcus en Lucas spreken over specerijen, vermeldt Matteüs de handeling van het graf bezoeken, en richt Johannes zich op de leegheid ervan. Hoewel de verhalen uiteen lijken te lopen, vullen ze elkaar aan. De Joodse begrafenisgebruiken maken het mogelijk deze verschillen te begrijpen.
Johannes 19.39-40 (De Heilige Schrift 1917) :En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD051
Was de steen van het graf al weggerold toen de vrouwen aankwamen?
De evangelieverhalen over de steen van het graf van Jezus worden onderzocht: Marcus, Lucas en Johannes vinden hem al weggerold, terwijl Matteüs beschrijft hoe een engel hem verplaatst. Het artikel toont aan dat deze verhalen aanvullend zijn en niet tegenstrijdig.
Markus 16.4 (De Heilige Schrift 1917) :(En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD052
Kregen de vrouwen een uitleg?
Het artikel analyseert de evangelieverhalen over de opstanding van Jezus en toont aan dat ze niet tegenstrijdig maar aanvullend zijn. Maria Magdalena zou het graf hebben verlaten vóór de boodschap van de engel, wat haar aanvankelijke onwetendheid over de opstanding verklaart. De teksten, in hun context geplaatst, laten een samenhangende chronologie zien.
Mattheüs 28.2-7 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.En gaat haastelijk heen, en zegt Zijn discipelen, dat Hij opgestaan is van de doden; en ziet, Hij gaat u voor naar Galilea, daar zult gij Hem zien. Ziet, ik heb het ulieden gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD053
De eerste ontmoeting van Maria Magdalena met de opgestane Jezus
Het artikel onderzoekt of de evangeliën van Matteüs en Johannes elkaar tegenspreken over de ontmoeting van Maria Magdalena met de verrezen Jezus. In werkelijkheid vertellen zij twee verschillende episoden die elkaar aanvullen en zo het begrip van de opstanding verrijken.
Mattheüs 28.9 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD059
Dit is mijn Zoon
Dit artikel onderzoekt de waarneming en de gerichtheid van de goddelijke stem bij de doop van Jezus, door de Evangeliën van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes te vergelijken. Elke auteur biedt een eigen blik die de gebeurtenis verrijkt, en suggereert geen tegenspraken maar elkaar aanvullende gezichtspunten.
Lukas 3.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd;En dat de Heilige Geest op Hem nederdaalde, in lichamelijke gedaante, gelijk een duif; en dat er een stem geschiedde uit den hemel, zeggende: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD060
De verzoeking van Jezus
Het artikel analyseert de verschillen tussen de bijbelverhalen over de verzoeking van Jezus, en belicht de verschillen tussen de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas. De auteur nodigt uit de eigen gezichtspunten van elke tekst te verkennen voor een beter begrip van deze centrale gebeurtenis.
Mattheüs 4.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :Toen werd Jezus van den Geest weggeleid in de woestijn, om verzocht te worden van den duivel.En als Hij veertig dagen en veertig nachten gevast had, hongerde Hem ten laatste.En de verzoeker, tot Hem gekomen zijnde, zeide: Indien Gij Gods Zoon zijt, zeg, dat deze stenen broden worden.Doch Hij, antwoordende, zeide: Er is geschreven: De mens zal bij brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods uitgaat.Toen nam Hem de duivel mede naar de heilige stad, en stelde Hem op de tinne des tempels;En zeide tot Hem: Indien Gij Gods Zoon zijt, werp Uzelven nederwaarts; want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, en dat zij U op de handen zullen nemen, opdat Gij niet te eniger tijd Uw voet aan een steen aanstoot.Jezus zeide tot hem: Er is wederom geschreven: Gij zult den Heere, uw God, niet verzoeken.Wederom nam Hem de duivel mede op een zeer hogen berg, en toonde Hem al de koninkrijken der wereld, en hun heerlijkheid;En zeide tot Hem: Al deze dingen zal ik U geven, indien Gij, nedervallende, mij zult aanbidden.Toen zeide Jezus tot hem: Ga weg, satan, want er staat geschreven: Den Heere, uw God, zult gij aanbidden, en Hem alleen dienen.Toen liet de duivel van Hem af; en ziet, de engelen zijn toegekomen, en dienden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD061
De schoonmoeder van Petrus
Het artikel analyseert de evangelieverhalen over de genezing van de schoonmoeder van Petrus en belicht de verschillen tussen Matteüs, Marcus en Lucas. Het onderzoekt de theologische gevolgen van die verschillen en wijst op de rijkdom die elk verhaal inbrengt.
Lukas 4.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, opgestaan zijnde uit de synagoge, ging in het huis van Simon; en Simons vrouws moeder was met een grote koorts bevangen, en zij baden Hem voor haar.En staande boven haar, bestrafte Hij de koorts, en de koorts verliet haar; en zij van stonde aan opstaande, diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD062
Een verlamde gedragen door vier mannen
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de genezing van de verlamde man door Jezus. Hoewel de verhalen uiteenlopen, benadrukt het artikel dat zij elkaar aanvullen, en de individuele gezichtspunten van de auteurs onder goddelijke inspiratie weerspiegelen, wat een rijk beeld van de gebeurtenissen geeft.
Markus 2.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een geraakte, die van vier gedragen werd.En niet kunnende tot Hem genaken, overmits de schare, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeken neder, daar de geraakte op lag.En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten:Wat spreekt Deze aldus gods lasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelven overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten?Wat is lichter, te zeggen tot den geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeken op, en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En terstond stond hij op, en het beddeken opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit zulks gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD063
De farizeeën of de schriftgeleerden
Dit artikel behandelt een ogenschijnlijke bijbelse tegenspraak tussen de farizeeën en de schriftgeleerden in de Evangeliën en legt uit hoe deze verschillen uiteenlopende maar elkaar aanvullende gezichtspunten van de bijbelschrijvers op het verzet tegen Jezus weerspiegelen.
Mattheüs 9.33-34 (De Heilige Schrift 1917) :En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!Maar de Farizeen zeiden: Hij werpt de duivelen uit door den overste der duivelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD064
De vrouw met bloedvloeiing
Het artikel onderzoekt het verhaal van de vrouw met de bloedvloeiing in Matteüs, Marcus en Lucas. Elk Evangelie geeft een licht afwijkende versie van de gebeurtenis, met uiteenlopende details, maar benadrukt het geloof van de vrouw en de genezende macht van Jezus. De Evangeliën vullen elkaar aan om een volledig beeld van deze gebeurtenis te geven.
Lukas 8.43-48 (De Heilige Schrift 1917) :En een vrouw, die twaalf jaren lang den vloed des bloeds gehad had, welke al haar leeftocht aan medicijnmeesters ten koste gelegd had; en van niemand had kunnen genezen worden,Van achteren tot Hem komende, raakte den zoom Zijns kleeds aan; en terstond stelpte de vloed haars bloeds.En Jezus zeide: Wie is het, die Mij heeft aangeraakt? En als zij het allen miszaakten, zeide Petrus en die met hem waren: Meester, de scharen drukken en verdringen U, en zegt Gij: Wie is het, die Mij aangeraakt heeft?En Jezus zeide: Iemand heeft Mij aangeraakt; want Ik heb bekend, dat kracht van Mij uitgegaan is.De vrouw nu, ziende, dat zij niet verborgen was, kwam bevende, en voor Hem nedervallende, verklaarde Hem voor al het volk, om wat oorzaak zij Hem aangeraakt had, en hoe zij terstond genezen was.En Hij zeide tot haar: Dochter, wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD065
Het dochtertje van Jaïrus
Het artikel bespreekt de ogenschijnlijke verschillen in de evangelieverhalen over de opwekking van de dochter van Jaïrus. Matteüs, Marcus en Lucas bieden licht verschillende versies, wat leidt tot een analyse van de chronologie en van het geloof dat Jaïrus toonde. Ondanks deze verschillen ligt de nadruk op Jezus' wonder en de boodschap van geloof die Hij overbrengt.
Lukas 8.40 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Jezus wederkeerde, dat Hem de schare ontving; want zij waren allen Hem verwachtende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD066
Wat zegt Jezus tegen de dochter van Jaïrus?
Het artikel analyseert het verhaal van de opwekking van de dochter van Jaïrus door Jezus, zoals besproken in drie Evangeliën. De verhalen van Marcus, Matteüs en Lucas, die vaak als tegenstrijdig worden beschouwd, worden gepresenteerd als elkaar aanvullend. Door de details van elk evangelie te vergelijken, toont het artikel dat er geen tegenspraak is, maar een verscheidenheid aan perspectieven op deze wonderbaarlijke gebeurtenis.
Mattheüs 9.25 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD067
De staf voor onderweg
Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid in de Evangeliën over het gebruik van de staf op zendingsreizen, door de verhalen van Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, en stelt een harmonieuze uitleg voor.
Mattheüs 10.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :Verkrijgt u noch goud, noch zilver, noch koper geld in uw gordels;Noch male tot den weg, noch twee rokken, noch schoenen, noch staf; want de arbeider is zijn voedsel waardig.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD068
Het teken van Jona
Het artikel behandelt de schijnbare tegenstrijdigheid over ‘het teken van Jona’ tussen Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes. Het verklaart de verschillen uit de uiteenlopende doelgroepen van de Evangeliën en hun gemeenschappelijke doel om het belang van de verkondiging van het koninkrijk der hemelen te onderstrepen.
Mattheüs 16.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen en Sadduceen tot Hem gekomen zijnde, en Hem verzoekende, begeerden van Hem, dat Hij hun een teken uit den hemel zou tonen.Maar Hij antwoordde, en zeide tot hen: Als het avond geworden is, zegt gij: Schoon weder; want de hemel is rood;En des morgens: Heden onweder; want de hemel is droevig rood. Gij geveinsden! het aanschijn des hemels weet gij wel te onderscheiden, en kunt gij de tekenen der tijden niet onderscheiden?Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jona, den profeet. En hen verlatende, ging Hij weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD069
Het zuurdeeg van de Farizeeën
Het artikel onderzoekt de verscheidenheid in de weergave in de Evangeliën van Jezus' waarschuwing voor het 'zuurdeeg van de farizeeën', en bekijkt de culturele en theologische verschillen bij Matteüs, Marcus en Lucas.
Markus 8.14-21 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn discipelen hadden vergeten brood mede te nemen, en hadden niet dan een brood met zich in het schip.En Hij gebood hun, zeggende: Ziet toe, wacht u van den zuurdesem der Farizeen, en van den zuurdesem van Herodes.En zij overleiden onder elkander, zeggende: Het is, omdat wij geen broden hebben.En Jezus, dat bekennende, zeide tot hen: Wat overlegt gij, dat gij geen broden hebt? Bemerkt gij nog niet, en verstaat gij niet, hebt gij nog uw verharde hart?Ogen hebbende, ziet gij niet? En oren hebbende, hoort gij niet? (8:19) En gedenkt gij niet,toen Ik de vijf broden brak onder de vijf duizend mannen, hoeveel volle korven met brokken gij opnaamt? Zij zeggen Hem: Twaalf.En toen Ik de zeven brak onder de vier duizend mannen, hoeveel volle manden met brokken gij opnaamt? En zij zeiden: Zeven.En Hij zeide tot hen: Hoe verstaat gij niet?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD070
De verheerlijking op de berg
Dit artikel analyseert de schijnbare verschillen tussen de evangelieverhalen over de verheerlijking van Jezus op de berg. Het weegt de eigen invalshoeken van Matteüs, Marcus en Lucas en wijst erop dat Johannes over deze gebeurtenis zwijgt. De verschillen tussen de verhalen worden beschouwd als aanvullend en verrijken het begrip van deze sleutelepisode van de christelijke theologie.
Mattheüs 17.5-9 (De Heilige Schrift 1917) :Terwijl hij nog sprak, ziet, een luchtige wolk heeft hen overschaduwd; en ziet, een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb; hoort Hem!En de discipelen, dit horende, vielen op hun aangezicht, en werden zeer bevreesd.En Jezus, bij hen komende, raakte hen aan, en zeide: Staat op en vreest niet.En hun ogen opheffende, zagen zij niemand, dan Jezus alleen.En als zij van den berg afkwamen, gebood hun Jezus, zeggende: Zegt niemand dit gezicht, totdat de Zoon des mensen zal opgestaan zijn uit de doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD071
Het onbegrip van de leerlingen
Het artikel onderzoekt de verschillen in hoe de discipelen de woorden van Jezus begrepen volgens Matteüs, Marcus en Lucas. Het stelt dat Matteüs hun verdriet toont, veroorzaakt door het gedeeltelijke begrip van zijn dood, terwijl Marcus en Lucas hun onbegrip van de opstanding aangeven. Deze aanvullende verhalen verrijken het begrip van deze gebeurtenis.
Markus 9.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD072
Woord van God of woord van Mozes?
Het artikel onderzoekt een verschil tussen Matteüs en Marcus over de echtscheiding. Het legt uit dat Jezus zich op verschillende wijze richt tot zijn gehoor: de Joden, voor wie de goddelijke wet onlosmakelijk met Mozes verbonden is, en de niet-Joden, voor wie de rechtstreekse vermelding van Mozes begrijpelijker is. Beide evangeliën worden als betrouwbaar beschouwd, ondanks hun eigen benadering.
Markus 10.2-8 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen, tot Hem komende, vraagden Hem, of het een man geoorloofd is, zijn vrouw te verlaten, Hem verzoekende.Maar Hij antwoordende, zeide tot hen: Wat heeft u Mozes geboden?En zij zeiden: Mozes heeft toegelaten een scheidbrief te schrijven, en haar te verlaten.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Vanwege de hardigheid uwer harten heeft hij ulieden dat gebod geschreven.Maar van het begin der schepping heeft ze God man en vrouw gemaakt.Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen;En die twee zullen tot een vlees zijn, alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD073
Het eeuwige leven
Het artikel 'Het eeuwige leven' bespreekt de vraag die een jongeman in de synoptische Evangeliën aan Jezus stelt over het eeuwige leven, en toont dat er geen wezenlijke tegenspraak in de verhalen bestaat, maar gezichtspunten die elkaar verrijken.
Markus 10.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij uitging op den weg, liep een tot Hem, en voor Hem op de knieen vallende, vraagde Hem: Goede Meester! wat zal ik doen, opdat ik het eeuwige leven beerve?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD074
Het verzoek van Salome
Het artikel analyseert de verhalen van Matteüs en Marcus over het verzoek van Salome en haar zonen Jakobus en Johannes om een bevoorrechte plaats in het koninkrijk van God. De verschillen worden onderzocht om aan te tonen dat ze geen tegenstrijdigheid vormen, maar eerder een aanvulling. Elk Evangelie biedt een unieke invalshoek en verrijkt zo het begrip van de gebeurtenis.
Mattheüs 20.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam de moeder der zonen van Zebedeus tot Hem met haar zonen, Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.En Hij zeide tot haar: Wat wilt gij? Zij zeide tot Hem: Zeg, dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw rechter- en de ander tot Uw linker hand in Uw Koninkrijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD075
De twee blinden
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de evangelieverhalen over de genezing van een of twee blinden in Jericho door Jezus. Het bekijkt Matteüs, Marcus en Lucas en verduidelijkt dat de verhalende verscheidenheid geen tegenspraak inhoudt. Het belang van het individuele gezichtspunt van de auteurs wordt benadrukt.
Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD076
De vervloekte vijgenboom
Het artikel analyseert de vermeende bijbelse tegenstrijdigheid tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de vervloekte vijgenboom en concludeert dat beide invalshoeken een aanvullend begrip van dezelfde gebeurtenis bieden.
Markus 11.20 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De grote mannen
-
LGH000
De historische figuren die de wereldwijde ontwikkeling van het christendom hebben gestempeld
Dit artikel belicht de historische figuren die hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van het christendom wereldwijd, met aandacht voor de vertalers van bijbelteksten en voor hen die om hun geloof onrecht hebben doorstaan.
Bediening van Petrus
-
ADA000
De Handelingen van de Apostelen
Inleiding op een reeks studies over de Handelingen van de apostelen, de natuurlijke voortzetting van het Evangelie van Lucas. Het artikel zet de gevolgde historisch-theologische werkwijze uiteen: de gebeurtenissen in hun context plaatsen, ze naast de brieven van Paulus leggen en een chronologie opstellen. De twee centrale figuren, Petrus en Paulus, geven structuur aan de studie. Het doel is de geboorte en de uitbreiding van de gemeente na te gaan, van Jeruzalem tot de wereld rond de Middellandse Zee, onder het werk van de Heilige Geest.
Filippenzen 1.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :En ik wil, dat gij weet, broeders, dat hetgeen aan mij is geschied, meer tot bevordering van het Evangelie gekomen is;Alzo dat mijn banden in Christus openbaar geworden zijn in het ganse rechthuis, en aan alle anderen;En dat het meerder deel der broederen in den Heere, door mijn banden vertrouwen gekregen hebbende, overvloediger het Woord onbevreesd durven spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA001
De inleiding van Lucas
Eerste commentaar van de reeks over de Handelingen van de apostelen; dit artikel analyseert de inleiding van Lucas (Handelingen 1.1-3). Het presenteert Lucas als auteur van de twee werken die aan Theofilus zijn gericht, noemt de hypothese dat deze laatste de opdrachtgever was en onderstreept de veertig dagen onderricht over het Koninkrijk van God na de opstanding. Deze verzen vormen de overgang tussen het Evangelie en de geschiedenis van de jonge gemeente onder leiding van de Heilige Geest.
Lukas 1.3 (De Heilige Schrift 1917) :Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA002
Gesprek van de apostelen met Jezus
Lucas vertelt over het laatste gesprek van Jezus met zijn elf apostelen vóór de hemelvaart (Handelingen 1.4-8). Jezus beveelt hen in Jeruzalem te wachten op de doop met de Heilige Geest, weigert de eschatologische tijden te onthullen die aan de Vader zijn voorbehouden, en vertrouwt hun een universele opdracht toe: zijn getuigen te zijn van Jeruzalem tot aan de uiteinden van de aarde. Deze passage vormt het structurele plan van het boek Handelingen.
Colossenzen 1.5-6 (De Heilige Schrift 1917) :Om de hoop, die u weggelegd is in de hemelen, van welke gij te voren gehoord hebt, door het Woord der waarheid, namelijk des Evangelies;Hetwelk tot u gekomen is, gelijk ook in de gehele wereld, en het brengt vruchten voort, gelijk ook onder u, van dien dag af dat gij gehoord hebt, en de genade Gods in waarheid bekend hebt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA003
De hemelvaart van Jezus
De hemelvaart van Jezus, die op 12 mei 33 op de Olijfberg plaatsvond, sluit zijn aardse bediening af. In een wolk opgenomen wordt hij bij de Vader ontvangen, terwijl twee engelen zijn glorierijke terugkeer aankondigen. Deze gebeurtenis, die alleen door Lucas wordt verteld, markeert de overgang naar de hemelse bediening van Christus en vormt de grondslag van de eschatologische hoop van de eerste gemeente in afwachting van de wederkomst.
Johannes 16.28 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben van den Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot den Vader.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA005
De keuze van Matthias
Analyse van Handelingen 1.15-26, waarin de verkiezing van Matthias ter vervanging van Judas Iskariot wordt verteld. Petrus, de natuurlijke woordvoerder van de discipelen, grondt de noodzaak van deze vervanging op de Psalmen. De apostolische criteria worden nader bepaald: Jezus hebben gevolgd vanaf zijn doop en getuige zijn van zijn opstanding. Matthias wordt ten slotte na gebed door loting aangewezen, waarmee het college van de Twaalf, symbool van de twaalf stammen van Israël, wordt hersteld.
Mattheüs 19.28 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat gij, die Mij gevolgd zijt, in de wedergeboorte, wanneer de Zoon des mensen zal gezeten zijn op den troon Zijner heerlijkheid, dat gij ook zult zitten op twaalf tronen, oordelende de twaalf geslachten Israels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA007
De toespraak van Petrus
Het artikel behandelt de toespraak van Petrus met Pinksteren en beschrijft hoe hij verkeerde uitleggingen weerlegt en Jezus voorstelt als de Messias van de Schrift. Hij roept op tot bekering en doop en belooft de gave van de Heilige Geest.
Mattheüs 27.51-54 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.En de graven werden geopend, en vele lichamen der heiligen, die ontslapen waren, werden opgewekt;En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.En de hoofdman over honderd, en die met hem Jezus bewaarden, ziende de aardbeving, en de dingen, die geschied waren, werden zeer bevreesd, zeggende: Waarlijk, Deze was Gods Zoon!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA011
Arrestatie van Petrus en Johannes
Dit artikel, dat Handelingen 4.1-4 behandelt, onderzoekt de arrestatie van Petrus en Johannes door de religieuze autoriteiten van Jeruzalem. Na de wonderen die de apostelen verrichtten, groeit de christelijke gemeenschap sterk, wat een voorzichtige maar vastberaden reactie van de Joodse leiders uitlokt tegenover dit nieuwe geloof dat de opstanding verkondigt, een centraal begrip dat de sadduceeën in het bijzonder tegen de borst stuit.
Handelingen 4.16 (De Heilige Schrift 1917) :Zeggende: Wat zullen wij dezen mensen doen? Want dat er een bekend teken door hen geschied is, is openbaar aan allen, die te Jeruzalem wonen, en wij kunnen het niet loochenen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA014
De beraadslaging en het vonnis van het Sanhedrin
Geconfronteerd met de verlegenheid van het Sanhedrin na een wonder van Petrus en Johannes, verbieden de religieuze autoriteiten het prediken in de naam van Jezus, in de hoop dat bedreigingen de christelijke boodschap zullen ondermijnen. Petrus en Johannes antwoorden dat zij God eerst gehoorzamen, wat een geestelijke verandering illustreert die door de Heilige Geest wordt gedragen.
Handelingen 4.8 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zeide Petrus, vervuld zijnde met den Heiligen Geest, tot hen: Gij oversten des volks, en gij ouderlingen van Israel!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA018
De opmerkelijke groei van de vroege kerk
Het artikel ADA018 becommentarieert Handelingen 5.12-16 en beschrijft de opkomst van de eerste gemeente in Jeruzalem in het voorjaar van het jaar 33. De apostelen verrichten openlijk wonderen in de zuilengang van Salomo, de gemeente groeit in aantal, mannen en vrouwen door elkaar, en de reputatie van de apostelen groeit onder het volk, ondanks het ontzag die het oordeel over Ananias en Saffira heeft gewekt. De passage legt een sterke parallel met de bediening van Jezus.
Handelingen 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En een zeker man, met name Ananias, met Saffira, zijn vrouw, verkocht een have;En onttrok van den prijs, ook met medeweten zijner vrouw; en bracht een zeker deel, en legde dat aan de voeten der apostelen.En Petrus zeide: Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld, dat gij den Heiligen Geest liegen zoudt, en onttrekken van den prijs des lands?Zo het gebleven ware, bleef het niet uw, en verkocht zijnde, was het niet in uw macht? Wat is het, dat gij deze daad in uw hart hebt voorgenomen? Gij hebt den mensen niet gelogen, maar Gode.En Ananias, deze woorden horende, viel neder en gaf den geest. En er kwam grote vrees over allen, die dit hoorden.En de jongelingen, opstaande, schikten hem toe, en droegen hem uit, en begroeven hem.En het was omtrent drie uren daarna, dat ook zijn vrouw daar inkwam, niet wetende, wat er geschied was;En Petrus antwoordde haar: Zeg mij, hebt gijlieden het land voor zoveel verkocht? En zij zeide: Ja, voor zoveel.En Petrus zeide tot haar: Wat is het, dat gij onder u hebt overeengestemd te verzoeken den Geest des Heeren? Zie, de voeten dergenen, die uw man begraven hebben, zijn voor de deur, en zullen u uitdragen.En zij viel terstond neder voor zijn voeten, en gaf den geest. En de jongelingen ingekomen zijnde, vonden haar dood en droegen ze uit, en begroeven haar bij haar man.En er kwam grote vreze over de gehele Gemeente, en over allen, die dit hoorden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA027
De verschijning van Stefanus voor het Sanhedrin
Het verschijnen van Stefanus voor het Sanhedrin (Handelingen 6.12-15), omstreeks 34-35 n.Chr., wordt in gang gezet door Hellenistische tegenstanders uit de synagoge van de Vrijgelatenen. Omdat ze zijn wijsheid niet kunnen weerleggen, nemen ze hun toevlucht tot valse getuigen. De beschuldigingen betreffen de tempel en de Wet en doen denken aan het proces tegen Jezus. Lucas trekt zo een bewuste parallel tussen de Meester en zijn leerling.
Lukas 1.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben;Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginne zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn;Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA029
De moord op Stefanus
Analyse van het verhaal van de steniging van Stefanus (Handelingen 7.54-60), de eerste christelijke martelaar. Het artikel onderzoekt de woede van het Sanhedrin, het juridisch onregelmatige karakter van de terechtstelling, het visioen van de verheerlijkte Christus dat Stefanus ten deel viel, en de theologische parallel die Lucas legt tussen het lijden van de leerling en dat van Jezus. De aanwezigheid van Saulus kondigt het vervolg van het verhaal over de apostelen aan.
Deuteronomium 17.5 (De Heilige Schrift 1917) :Zo zult gij dien man of die vrouw, die ditzelve boze stuk gedaan hebben, tot uw poorten uitbrengen, dien man zeg ik, of die vrouw; en gij zult hen met stenen stenigen, dat zij sterven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA032
Het Evangelie in Samaria
Na de dood van Stefanus verspreidt de vervolging de gelovigen uit Jeruzalem, die overal waar zij komen het evangelie verkondigen. Filippus gaat naar Samaria en predikt daar met kracht. Lucas laat zien dat deze verspreiding het zendingsprogramma vervult dat Jezus in Handelingen 1.8 had aangekondigd. Samaria, lange tijd gescheiden van Israël, ontvangt eindelijk het goede nieuws. Filippus, een van de Zeven, wordt de eerste officieel aangestelde evangelist van het Nieuwe Testament.
Handelingen 8.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En Saulus had mede een welbehagen aan zijn dood. En er werd te dien dage een grote vervolging tegen de Gemeente, die te Jeruzalem was; en zij werden allen verstrooid door de landen van Judea en Samaria, behalve de apostelen.En enige godvruchtige mannen droegen Stefanus te zamen ten grave en maakten groten rouw over hem.En Saulus verwoestte de Gemeente, gaande in de huizen; en trekkende mannen en vrouwen, leverde hen over in de gevangenis.Zij dan nu, die verstrooid waren, gingen het land door, en verkondigden het Woord.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Wonderen
-
MIR001
Water wordt wijn in Kana
Dit artikel onderzoekt het eerste wonder van Jezus, verhaald in Johannes 2.1-11. Op de bruiloft in Kana verandert Jezus water in wijn, wat zijn goddelijke natuur openbaart en zijn bediening inluidt. Maria speelt een sleutelrol door Jezus om hulp te vragen. Dit wonder symboliseert de overgang van een oud naar een nieuw verbond van genade, illustreert Gods vrijgevigheid en versterkt het geloof van de leerlingen.
Johannes 2.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR003
Eerste wonderbare visvangst
De passage Lucas 5.1-11 toont Jezus' gezag en de roeping van Simon Petrus. Na een wonderbaarlijke visvangst nodigt Jezus Petrus uit visser van mensen te worden, wat de evangelische zending illustreert.
Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR013
Opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Het artikel behandelt de opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn door Jezus, die zijn medelijden en goddelijke kracht toont, zoals verteld in Lucas 7.11-17. Dit wonder wekt de erkenning van Jezus als profeet en van Gods werkzame aanwezigheid, en toont zijn macht over de dood.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR022
Vermenigvuldiging van broden en vissen
De vermenigvuldiging van de broden en de vissen is een wonder dat in de Evangeliën wordt verhaald, waarbij Jezus een menigte van duizenden voedt met slechts vijf broden en twee vissen. Dit verhaal symboliseert Jezus' mededogen en goddelijke macht, en benadrukt tegelijk het belang van het geloof en van de erkenning van zijn ware geestelijke rol.
Mattheüs 14.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus dit hoorde, vertrok Hij van daar te scheep, naar een woeste plaats alleen; en de scharen, dat horende, zijn Hem te voet gevolgd uit de steden.En Jezus uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming over hen bewogen, en genas hun kranken.En als het nu avond werd, kwamen Zijn discipelen tot Hem, zeggende: Deze plaats is woest, en de tijd is nu voorbijgegaan; laat de scharen van U, opdat zij heengaan in de vlekken en zichzelven spijze kopen.Maar Jezus zeide tot hen: Het is hun niet van node heen te gaan, geeft gij hun te eten.Doch zij zeiden tot Hem: Wij hebben hier niet, dan vijf broden en twee vissen.En Hij zeide: Brengt Mij dezelve hier.En Hij beval de scharen neder te zitten op het gras, en nam de vijf broden en de twee vissen, en opwaarts ziende naar den hemel, zegende dezelve; en als Hij ze gebroken had, gaf Hij de broden den discipelen, en de discipelen aan de scharen.En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het overschot der brokken, twaalf volle korven.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vijf duizend mannen, zonder de vrouwen en kinderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR023
Lopen over het water
Het artikel analyseert hoe de evangeliën Jezus beschrijven als Hij over het water loopt, met nadruk op zijn goddelijkheid en het geloof van de leerlingen. Matteüs voegt de episode toe waarin ook Petrus over het water loopt, terwijl Marcus en Johannes de verwondering van de leerlingen beschrijven. De gebeurtenis illustreert Jezus' macht over de natuur en de noodzaak in Hem te geloven.
Markus 6.45-52 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dwong Hij Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor henen te varen aan de andere zijde tegen over Bethsaida, terwijl Hij de schare van Zich zou laten.En als Hij aan dezelve hun afscheid gegeven had, ging Hij op den berg om te bidden.En als het nu avond was geworden, zo was het schip in het midden van de zee, en Hij was alleen op het land.En Hij zag, dat zij zich zeer pijnigden, om het schip voort te krijgen; want de wind was hun tegen; en omtrent de vierde wake des nachts, kwam Hij tot hen, wandelende op de zee, en wilde hen voorbijgaan.En zij, ziende Hem wandelen op de zee, meenden, dat het een spooksel was, en schreeuwden zeer;Want zij zagen Hem allen, en werden ontroerd; en terstond sprak Hij met hen, en zeide tot hen: Zijt welgemoed, Ik ben het; vreest niet.En Hij klom tot hen in het schip, en de wind stilde; en zij ontzetten zich bovenmate zeer in zichzelven, en waren verwonderd.Want zij hadden niet gelet op het wonder der broden; want hun hart was verhard.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR027
De spijziging van de 4000
Het artikel vertelt over de vermenigvuldiging van de broden, waarbij Jezus op wonderbaarlijke wijze vierduizend mensen voedt. De verhalen van Matteüs en Marcus beschrijven Jezus' mededogen met de hongerige menigte, de vermenigvuldiging van zeven broden en enkele vissen, en het ophalen van zeven manden met overgebleven brokken. De verschillen betreffen de bestemmingen na de gebeurtenis: Magadan bij Matteüs en Dalmanutha bij Marcus.
Markus 8.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.En terstond in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR029
De verheerlijking op de berg
De gedaanteverandering, verhaald in Matteüs, Marcus en Lucas, onthult de goddelijkheid van Jezus. Hij verandert van gedaante voor Petrus, Jakobus en Johannes op een berg. Mozes en Elia verschijnen, en een stem uit de hemel verklaart dat Jezus de geliefde Zoon is. Deze verhalen benadrukken het belang van Jezus en van zijn onderwijs.
Lukas 9.28-36 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, omtrent acht dagen na deze woorden, dat Hij medenam Petrus, en Johannes, en Jakobus, en klom op den berg, om te bidden.En als Hij bad, werd de gedaante Zijns aangezichts veranderd, en Zijn kleding wit en zeer blinkende.En ziet, twee mannen spraken met Hem, welke waren Mozes en Elias.Dewelke, gezien zijnde in heerlijkheid, zeiden Zijn uitgang, dien Hij zoude volbrengen te Jeruzalem.Petrus nu, en die met hem waren, waren met slaap bezwaard; en ontwaakt zijnde, zagen zij Zijn heerlijkheid, en de twee mannen, die bij Hem stonden.En het geschiedde, als zij van Hem afscheidden, zo zeide Petrus tot Jezus: Meester, het is goed, dat wij hier zijn; en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een; niet wetende, wat hij zeide.Als hij nu dit zeide, kwam een wolk, en overschaduwde hen; en zij werden bevreesd, als die in de wolk ingingen.En er geschiedde een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon; hoort Hem!En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR031
Munt in de bek van een vis
Het artikel behandelt het wonder van de munt in de bek van een vis, dat Jezus' wijsheid toont tegenover godsdienstige eisen. In Kafarnaüm vraagt Jezus aan Petrus een munt te vangen om de belasting te betalen, om de inners van de tempelbelasting niet te kwetsen. Dit verhaal benadrukt de dubbele natuur van Jezus als Zoon van God en leert het evenwicht tussen geestelijke vrijheid en eerbied voor de tradities.
Mattheüs 17.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen niet?Hij zeide: Ja. En toen hij in huis gekomen was, voorkwam hem Jezus, zeggende: Wat dunkt u, Simon! de koningen der aarde, van wie nemen zij tollen of schatting, van hun zonen, of van de vreemden?Petrus zeide tot Hem: Van de vreemden. Jezus zeide tot hem: Zo zijn dan de zonen vrij.Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga heen naar de zee, werp den angel uit, en den eersten vis, die opkomt, neem, en zijn mond geopend hebbende, zult gij een stater vinden; neem dien, en geef hem aan hen voor Mij en u.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR036
Opwekking van Lazarus
Johannes 11:1-44 beschrijft de opwekking van Lazarus, die Jezus' macht over de dood en zijn menselijk mededogen illustreert. Dit wonder in Betanië openbaart het goddelijke en het mens-zijn van Jezus en versterkt het geloof van zijn leerlingen. Door Lazarus na vier dagen in het graf op te wekken, toont Jezus dat Hij de opstanding en het leven is, en nodigt Hij uit tot geloof voor het eeuwige leven.
Johannes 11.1-44 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR038
Het verdorren van de vijgenboom
In Matteüs en Marcus vervloekt Jezus een vijgenboom om geloof en gebed te onderwijzen. Zijn woord laat de boom verdorren, wat de kracht van het geloof illustreert. Marcus benadrukt ook het belang van vergeving. De twee verhalen, hoewel ze verschillen in de volgorde van de gebeurtenissen, delen dezelfde centrale les: geloof en gebed kunnen wonderen verrichten als ze zonder twijfel worden beleefd.
Markus 11.12-25 (De Heilige Schrift 1917) :En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in den tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in den tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;En liet niet toe, dat iemand enig vat door den tempel droeg.En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden allen volken? Maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de ganse schare ontzet was over Zijn leer.En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.En Petrus, zulks indachtig geworden zijnde, zeide tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, dien Gij vervloekt hebt, is verdord.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God.Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die gij biddende begeert, gelooft, dat gij ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.En wanneer gij staat om te bidden, vergeeft, indien gij iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, ulieden uw misdaden vergeve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR040
Tweede wonderbare visvangst na de opstanding
Johannes 21.1-14 vertelt de wonderbaarlijke visvangst na de opstanding, waarbij de opgestane Jezus verschijnt op de oever van de zee van Tiberias en zijn leerlingen raad geeft over het vissen. Hij wordt door Johannes herkend wanneer het net overloopt van de vissen. Petrus, buiten zichzelf van vreugde, zwemt naar Hem toe, terwijl Jezus een symbolische maaltijd bereidt.
Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR042
Verschijningen na de opstanding
Het artikel presenteert de tien verschijningen van Jezus na zijn opstanding, zoals verteld in het Nieuwe Testament. Van Maria Magdalena bij het graf tot de apostelen vóór de hemelvaart, via de discipelen van Emmaüs en meer dan vijfhonderd broeders, getuigen deze ontmoetingen van de werkelijkheid van de opstanding en leggen ze de grondslag voor het christelijk geloof. De evangelieschrijvers hebben waarschijnlijk een keuze gemaakt uit al deze openbaringen.
Markus 16.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen is Hij geopenbaard in een andere gedaante, aan twee van hen, daar zij wandelden, en in het veld gingen.Dezen, ook heengaande, boodschapten het aan de anderen; maar zij geloofden ook die niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF001
Sadduceeën
De Sadduceeën waren een aristocratische en priesterlijke groep van het oude jodendom (200 v.Chr. – 70 n.Chr.), die de Tempel van Jeruzalem en het Sanhedrin controleerde. Zij aanvaardden uitsluitend de Pentateuch en ontkenden de opstanding van de doden en het bestaan van engelen. Vijftien keer genoemd in het Nieuwe Testament, speelden zij een sleutelrol bij de veroordeling van Jezus, met name via Kajafas en Hanna. Hun verdwijning valt samen met de verwoesting van de Tempel in 70 n.Chr.
Handelingen 23.6 (De Heilige Schrift 1917) :En Paulus wetende dat het ene deel was van de Sadduceen, en het andere van de Farizeen, riep in den raad: Mannen broeders, ik ben een Farizeer, eens Farizeers zoon; ik word over de hoop en opstanding der doden geoordeeld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF002
De farizeeën
De farizeeën, die na de Makkabeese opstand (165 v.Chr.) verschenen, vormden een invloedrijke religieuze groep binnen het oude jodendom. Gehecht aan de geschreven en de mondelinge Thora geloofden zij in de opstanding en bleven zij dicht bij het volk. Hoewel zij in de evangeliën vaak met Jezus in conflict waren, brachten zij toch figuren voort als Nicodemus en Jozef van Arimatea. Hun leer legde na de verwoesting van de tempel in 70 n.Chr. de grondslag voor het rabbijnse jodendom.
Handelingen 23.6 (De Heilige Schrift 1917) :En Paulus wetende dat het ene deel was van de Sadduceen, en het andere van de Farizeen, riep in den raad: Mannen broeders, ik ben een Farizeer, eens Farizeers zoon; ik word over de hoop en opstanding der doden geoordeeld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF005
Jezus en de idiomen van zijn tijd
Dit artikel analyseert de belangrijkste talen die Jezus en zijn tijdgenoten in Palestina gebruikten: het Aramees, de dagelijkse taal van het volk; het Hebreeuws, de liturgische taal van de synagogen; en het koinè-Grieks, de taal van het Romeinse bestuur en van de culturele uitwisseling. Voorbeelden uit het Nieuwe Testament illustreren elk taalgebruik en tonen de rijkdom van de multiculturele context van de eerste eeuw.
Lukas 4.16-21 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op den dag des sabbats in de synagoge; en stond op om te lezen.En Hem werd gegeven het boek van den profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; (4:19) Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid;om te prediken het aangename jaar des Heeren.En als Hij het boek toegedaan en den dienaar wedergegeven had, zat Hij neder; en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem geslagen.En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren vervuld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF006
Sprak Jezus Grieks?
Het artikel onderzoekt de waarschijnlijkheid dat Jezus Grieks sprak. Hoewel hij in Nazaret, een afgelegen plaats, werd geboren, vermelden de evangeliën directe gesprekken van Jezus met Pilatus en met Romeinse officieren zonder een tolk te noemen. De auteur suggereert dat het werk als timmerman in Sepforis, een gehelleniseerde stad, en mogelijk plaatselijk onderwijs deze waarschijnlijke beheersing van het Grieks verklaren.
Mattheüs 8.5 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF013
De Kerstman
De Kerstman is een beeldbepalende figuur van Kerstmis, ontstaan uit de versmelting van Sint-Nicolaas, een christelijke bisschop uit de 4e eeuw, met Noordse en Germaanse tradities en een intensieve moderne commercialisering. Van Nederland tot Amerika, van Sinterklaas tot Santa Claus, werd zijn beeld in de 19e eeuw geleidelijk opgebouwd dankzij literatuur en illustraties, voordat het in de 20e eeuw door de reclame wereldwijd werd verspreid. Deze fictieve figuur mag echter de historische werkelijkheid van Jezus, wiens geboorte met Kerstmis wordt gevierd, niet overschaduwen.
-
INF029
De apocriefe geschriften
De apocriefe boeken zijn religieuze geschriften die buiten de officiële bijbelcanon vallen. Men onderscheidt de apocriefen van het Oude Testament (Tobit, Judit, Makkabeeën, Sirach…), door katholieken en orthodoxen erkend als deuterocanoniek, en die van het Nieuwe Testament (Evangelie van Thomas, van Filippus, van Maria Magdalena…), vaak met een gnostische kleur. Hun studie werpt licht op de religieuze geschiedenis en de debatten van de eerste christelijke eeuwen, zonder ze daarom op één lijn te stellen met de canonieke Schriften.
-
INF061
De papyrus P52
De papyrus P52 is het oudste bekende fragment van het Nieuwe Testament en bevat verzen uit Johannes 18. Het werd begin 20e eeuw in Egypte ontdekt door geleerden uit Oxford en in 1920 aangekocht voor de John Rylands Library in Manchester. In 1935 geïdentificeerd door Colin Henderson Roberts, wordt dit fragment van 9x6 cm op paleografische gronden gedateerd in de eerste helft van de 2e eeuw. De ontdekking bevestigt de snelle verspreiding en de getrouwe overlevering van de evangeliën.
Johannes 18.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :Pilatus dan zeide tot hen: Neemt gij Hem, en oordeelt Hem naar uw wet. De Joden dan zeiden tot hem: Het is ons niet geoorloofd iemand te doden.Opdat het woord van Jezus vervuld wierd, dat Hij gezegd had, betekenende, hoedanigen dood Hij sterven zoude.Pilatus dan ging wederom in het rechthuis, en riep Jezus, en zeide tot Hem: Zijt Gij de Koning der Joden?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Woord van een Vriend
-
PDA001
De steen werpen
Het artikel behandelt de bijbelse episode waarin Jezus de beschuldigers van een overspelige vrouw confronteert en vergeving leert in plaats van oordeel. Jezus verklaart dat alleen wie zonder zonde is de eerste steen mag werpen, een antwoord dat de beschuldigers uiteen drijft. Dit verhaal benadrukt Jezus’ mededogen en zijn rol als redder, en pleit voor vergeving en verlossing in plaats van veroordeling.
Lukas 19.10 (De Heilige Schrift 1917) :Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA002
De zoektocht van Nikodemus
Dit artikel behandelt het verhaal van Nikodemus, een Farizeeër die Jezus ’s nachts ontmoet volgens Johannes 3:1-21. Nikodemus probeert de bijbelse gedachte van wedergeboorte te begrijpen om toegang te krijgen tot het koninkrijk van God. Hij groeit van angst naar moedig geloof en helpt na de kruisiging bij de begrafenis van Jezus. Dit verhaal laat zien hoe een echte ontmoeting met Jezus een leven kan veranderen. De ervaring van Nikodemus symboliseert de overgang van intellectuele nieuwsgierigheid naar een echt en toegewijd geloof.
Johannes 3.1-21 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een mens uit de Farizeen, wiens naam was Nicodemus, een overste der Joden;Deze kwam des nachts tot Jezus, en zeide tot Hem: Rabbi, wij weten, dat Gij zijt een Leraar van God gekomen; want niemand kan deze tekenen doen, die Gij doet, zo God met hem niet is.Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien.Nicodemus zeide tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, nu oud zijnde? Kan hij ook andermaal in zijner moeders buik ingaan, en geboren worden?Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan.Hetgeen uit het vlees geboren is, dat is vlees; en hetgeen uit den Geest geboren is, dat is geest.Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid; maar gij weet niet, van waar hij komt, en waar hij heen gaat; alzo is een iegelijk, die uit den Geest geboren is.Nicodemus antwoordde en zeide tot Hem: Hoe kunnen deze dingen geschieden?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Zijt gij een leraar van Israel, en weet gij deze dingen niet?Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Wij spreken, wat Wij weten, en getuigen, wat Wij gezien hebben; en gijlieden neemt Onze getuigenis niet aan.Indien Ik ulieden de aardse dingen gezegd heb, en gij niet gelooft, hoe zult gij geloven, indien Ik ulieden de hemelse zou zeggen?En niemand is opgevaren in den hemel, dan Die uit den hemel nedergekomen is, namelijk de Zoon des mensen, Die in den hemel is.En gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, alzo moet de Zoon des mensen verhoogd worden;Opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld, dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liever gehad dan het licht; want hun werken waren boos.Want een iegelijk, die kwaad doet, haat het licht, en komt tot het licht niet, opdat zijn werken niet bestraft worden.Maar die de waarheid doet, komt tot het licht, opdat zijn werken openbaar worden, dat zij in God gedaan zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA004
De grote keuze van ons leven
Het artikel onderzoekt de cruciale beslissing om Jezus te volgen ondanks de moeilijkheden. Petrus kiest de weg van diepe toewijding aan Jezus en stelt de eeuwige waarden boven de onmiddellijke materiële zegeningen, in tegenstelling tot anderen die afhaken. Het artikel benadrukt het belang van het kiezen van de smalle weg die naar het eeuwige leven leidt en spoort ons aan God voorrang te geven om te slagen in ons geestelijk leven en het ware heil te bereiken.
Lukas 12.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA005
Wilt u genezen worden?
Het artikel onderzoekt de vraag van Jezus „Wilt u genezen worden?” aan een man die al 38 jaar ziek was, en laat zien hoe het geloof in God het plaatselijke bijgeloof overstijgt. Jezus geneest de man en benadrukt de vergeving van zonden als de ware zegen, die zelfs de lichamelijke genezing overtreft. De tekst benadrukt het belang van de redding van de ziel, die centraal staat in de bediening van Jezus.
Johannes 5.14 (De Heilige Schrift 1917) :Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA006
Wie zoekt, vindt
Dominique Lormier bespreekt het vers Matteüs 7.8, dat uitnodigt om te vragen, te zoeken en te kloppen om geestelijke antwoorden te vinden. Jezus biedt een weg van redding en belooft dat wie oprecht zoekt, vrede en verzoening met God vindt.
Lukas 7.48 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot haar: Uw zonden zijn u vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA007
De opstanding
Het artikel onderzoekt de opstanding van Jezus, een sleutelgebeurtenis van het christendom. Het bezoek van de vrouwen aan het graf en het aanvankelijke ongeloof van de apostelen bij deze buitengewone gebeurtenis worden benadrukt. De auteur legt uit dat God op verschillende manieren tot de mensen blijft spreken, maar dat de mensheid er vaak voor kiest deze geestelijke boodschappen te negeren.
1 Corinthiërs 1.18 (De Heilige Schrift 1917) :Want het woord des kruises is wel dengenen, die verloren gaan, dwaasheid; maar ons, die behouden worden, is het een kracht Gods;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA008
Wie is Jezus?
Het artikel stelt de vraag naar de identiteit van Jezus volgens verschillende overtuigingen. Het nodigt uit om verder te gaan dan intellectuele kennis en een persoonlijke, ingrijpende relatie met hem te leven, als de messias en Heer van de christenen.
Mattheüs 16.13 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus gekomen was in de delen van Cesarea Filippi, vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende: Wie zeggen de mensen, dat Ik, de Zoon des mensen, ben?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA009
Gods liefde voor de mens
Het artikel onderzoekt de liefde van God aan de hand van Johannes 3:16 en de gedachte dat het geloof in Jezus, ondanks vervolgingen, een weg naar het eeuwige leven biedt. Het stelt dat het volgen van de leer van Jezus een open deur is naar het koninkrijk van God, en hoewel dit leven vergankelijk is, beïnvloeden onze keuzes hier onze eeuwigheid. Het heil door Jezus wordt voorgesteld als een kostbaar geschenk, dat ieder vrij is te aanvaarden of niet.
Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA011
Is God onrechtvaardig?
Het artikel bespreekt de gedachte dat God onrechtvaardig zou kunnen zijn door lijden en onrecht in de wereld toe te laten, maar concludeert dat deze toestand het gevolg is van de zonde van de mens. Het nodigt uit tot berouw en tot geloof in Jezus voor het heil.
Romeinen 8.20-22 (De Heilige Schrift 1917) :Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen, niet gewillig, maar om diens wil, die het der ijdelheid onderworpen heeft;Op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid der verderfenis, tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods.Want wij weten, dat het ganse schepsel te zamen zucht, en te zamen als in barensnood is tot nu toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA013
Ik heb voor u gebeden, zegt Jezus tegen hem!
Het artikel bespreekt Lucas 22:31-32, waar Jezus Petrus een zware beproeving aankondigt en zijn voorbede belooft. Satan probeert de leerlingen te vernietigen, maar Jezus bidt dat hun geloof standhoudt. Deze goddelijke zekerheid blijft voor alle gelovigen bestaan en beschermt hen in moeilijkheden. De voorbede van Jezus moet bij de gelovigen dankbaarheid en geloof wekken.
Lukas 22.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :En de Heere zeide: Simon, Simon, ziet, de satan heeft ulieden zeer begeerd om te ziften als de tarwe;Maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude; en gij, als gij eens zult bekeerd zijn, zo versterk uw broeders.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA015
Wees niet bevreesd, geloof alleen maar
Het artikel leert hoe belangrijk geloof is te midden van moeilijkheden, uitgaande van de woorden van Jezus tegen Jaïrus in Markus 5.36: „Wees niet bevreesd, geloof alleen maar.” Het moedigt de lezers aan hun angsten te overwinnen door op God en zijn bijbelse beloften te vertrouwen.
Jesaja 43.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :Maar nu, alzo zegt de HEERE, uw Schepper, o Jakob! en uw Formeerder, o Israel! vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA017
Zonder mij kunt gij niets doen
Het artikel verdiept zich in Johannes 15.5 en benadrukt dat christenen afhankelijk moeten zijn van Jezus de Messias om geestelijke vrucht te dragen. Ook al kunnen er zonder geloof successen worden behaald, het is door verbonden met Jezus te leven dat de discipel betekenisvolle dingen tot stand brengt.
Lukas 17.7-10 (De Heilige Schrift 1917) :En wie van u heeft een dienstknecht ploegende, of de beesten hoedende, die tot hem, als hij van den akker inkomt, terstond zal zeggen: Kom bij, en zit aan?Maar zal hij niet tot hem zeggen: Bereid, dat ik te avond zal eten, en omgord u, en dien mij, totdat ik zal gegeten en gedronken hebben; en eet en drink gij daarna?Dankt hij ook denzelven dienstknecht omdat hij gedaan heeft, hetgeen hem bevolen was? Ik meen, neen.Alzo ook gij, wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten; want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA018
De ramp met de Gloria-kabeltram
Het artikel bespreekt de ramp met de Gloria-kabeltram in het licht van een vergelijkbaar bijbels verhaal en benadrukt de noodzaak van bekering en het belang van de redding van de ziel volgens het onderwijs van Jezus.
Lukas 13.34 (De Heilige Schrift 1917) :Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn, hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens onder de vleugelen vergadert; en gijlieden hebt niet gewild?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA019
Hoe zullen wij ontkomen, als wij zo’n grote redding veronachtzamen?
Het artikel spoort aan de redding die Jezus heeft gebracht niet te veronachtzamen en benadrukt de eschatologische gevolgen ervan. Het roept op tot een standvastige trouw aan de goddelijke boodschap en benadrukt dat de geestelijke waarheid zwaarder weegt dan het comfort van de groep of de goedkeuring van de meerderheid.
1 Corinthiërs 15.20-22 (De Heilige Schrift 1917) :Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, en is de Eersteling geworden dergenen, die ontslapen zijn.Want dewijl de dood door een mens is, zo is ook de opstanding der doden door een Mens.Want gelijk zij allen in Adam sterven, alzo zullen zij ook in Christus allen levend gemaakt worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN004
De geboortedatum van Jezus, de Messias
Het artikel stelt een geboortedatum voor Jezus voor op basis van een analyse van de profetieën van Daniël en van de geschiedenis. De kruisiging zou hebben plaatsgevonden…
-
ANN005
Berekening van de data met betrekking tot het leven van de Messias Jezus
Het artikel onderzoekt de chronologie van het leven van Jezus en confronteert verschillende hypothesen over de kruisiging, die op 1 april 33 wordt geplaatst en de…
-
ANN007
De verwantschap tussen Maria en Elisabet
Analyse van de verwantschap tussen Maria en Elisabet op basis van het evangelie van Lucas. Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen hun verwantschap en…
-
ANN008
Het evangelie van Mattheüs
Het Evangelie volgens Matteüs is het werk van de apostel, de voormalige tollenaar van Kafarnaüm, door de Twaalf aangewezen om hun gezamenlijke getuigenis op te tekenen. Hij wil aantonen…
-
ANN009
De volkstellingen van Quirinius
Het artikel ANN009 behandelt de kwestie van de volkstellingen van Quirinius die in het evangelie van Lucas worden genoemd (Lucas 2,1-2) en hun schijnbare verschil met de historisch bekende volkstelling…
-
ANN010
De twee geslachtsregisters van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt de geslachtsregisters van Jezus in Matteüs en Lucas, die essentieel zijn om zijn messiaanse identiteit vast te stellen. Matteüs onderstreept het koninklijke erfdeel van Jozef, terwijl…
-
ANN011
De dood van koning Herodes de Grote
Het artikel analyseert de datering van de dood van Herodes de Grote, die traditioneel rond 1 v.Chr. wordt geplaatst, en de moderne herziening ervan naar 4 v.Chr.…
-
ANN012
De wijzen uit het Oosten in Betlehem
Het artikel gaat in op het verhaal van de wijzen uit het Oosten die Jezus hulde komen brengen, en benadrukt de historiciteit van het verhaal van Matteüs en de weerklank…
-
ANN013
Ster van Betlehem
Het artikel analyseert de ster van Betlehem in het Evangelie van Matteüs en vraagt zich af of zij symbolisch of werkelijk was. Het beschrijft hoe de wijzen, dankzij hun vaardigheden…
-
ANN016
De reis naar Egypte
Het artikel analyseert de reis van de Heilige Familie naar Egypte volgens Matteüs en het ontbreken ervan bij Lucas. Het onderzoekt de theologische en historische implicaties…
-
ANN017
De doopsels
Het artikel onderzoekt de verschillende dopen in het Nieuwe Testament, van Johannes de Doper tot Jezus en Paulus. Het belicht hoe elke doop een markering is…
-
ANN018
De broers en zussen van Jezus
Het artikel onderzoekt de identiteit van de broers en zussen van Jezus, een theologisch debat dat beïnvloed is door katholieke en protestantse interpretaties. Door de evangeliën te onderzoeken, brengt het…
-
ANN019
Heeft God werkelijk gezegd?
Het artikel behandelt de betrouwbaarheid van de Evangeliën, de kritiek die ze oproepen, en verdedigt hun onfeilbaarheid onder goddelijke leiding. Het maakt onderscheid tussen gerechtvaardigde kritiek en…
-
ANN020
De regelgeving van de visserij
Het artikel beschrijft de visserij in de tijd van Jezus, met name op het Meer van Tiberias in Galilea, en onderzoekt het economische en geestelijke belang ervan. Het beschrijft de…
-
ANN021
De roepingen van de leerlingen
Het artikel analyseert de verschillende evangelieverhalen over de roeping van de eerste discipelen van Jezus en laat zien dat deze verhalen elkaar niet tegenspreken, maar elkaar…
-
ANN022
De keuze van de apostelen
Het artikel onderzoekt de keuze van de twaalf apostelen door Jezus en onderstreept de symbolische betekenis van het getal twaalf. Het beschrijft de zorgvuldige selectie van de apostelen en de invloed…
-
ANN026
Het tijdstip van de kruisiging
Het artikel onderzoekt de verschillen in tijdsaanduidingen in de evangeliën over de kruisiging van Jezus. De synoptische evangeliën en Johannes geven verschillende uren, wat debatten uitlokt…
-
ANN027
De laatste Pesachmaaltijd
Het artikel analyseert de chronologie van het laatste Pascha volgens de Evangeliën en onderstreept dat Jezus werd gekruisigd op vrijdag 1 april 33, in overeenstemming met…
-
ANN028
De Joodse dag in de tijd van Jezus
Dit artikel onderzoekt de oude Joodse tijdsindeling, die essentieel is om de evangeliën te begrijpen. Het maakt duidelijk hoe een dag begint bij zonsondergang en niet…
-
ANN029
Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus
Het artikel behandelt de spanningen tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus, twee centrale bijbelse figuren, en benadrukt hun bedieningen…
-
ANN032
Judas Iskariot, een van de twaalf
Judas Iskariot, beroemd om zijn verraad, wordt onderzocht in dit artikel, dat zijn keuze als een van de twaalf apostelen en de theologische gevolgen…
-
ANN035
De drie dagen en drie nachten
L'article explore l'énigme des 'trois jours et trois nuits' de Jésus, proposant que l'obscurité survenue durant la crucifixion soit considérée comme la 'troisième nuit'.…
-
ANN039
De teleurgestelden van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt hoe Jezus sommige van zijn discipelen teleurstelde door hun verwachtingen van de Messias als een politieke bevrijder in plaats van een redder…
-
ANN040
Maria, de moeder van Jezus
Dit artikel bespreekt Maria, de moeder van Jezus, en benadrukt haar rol in de evangeliën en de ontwikkeling van haar verering door de christelijke geschiedenis heen, ondanks…
-
ANN042
De reistijden
Deze bijlage bestudeert de vervoermiddelen en reistijden in de eerste eeuw. In de tijd van Jezus reisde men vooral te voet, met een karavaan of…
-
ANN045
Het debat over de datum van de dood van Jezus
Het artikel ANN045 onderzoekt het debat over de datum van de dood van Jezus en confronteert de twee belangrijkste hypothesen: 7 april 30…
-
ANN047
De herkomst van de twaalf apostelen
De bijlage ANN047 bestudeert de herkomst van de twaalf apostelen aan de hand van de vier canonieke lijsten (Matteüs, Marcus, Lucas, Handelingen). Zij analyseert de overeenkomsten en verschillen tussen…
-
ANN060
De stad Sefforis
L'article dissèque le rôle clé de Sépphoris en Galilée, proche de Nazareth, et sa signification culturelle et historique, bien que non mentionnée dans les…
-
ANN062
De kribbe van Betlehem
Het artikel analyseert de traditie van de kerststal, door de historische verhalen te vergelijken met de moderne culturele voorstelling. Het steunt op het Evangelie van Lucas…
-
ANN063
Enon en Betanië aan de overkant van de Jordaan
Dit artikel onderzoekt Betanië en Enon, belangrijke plaatsen van dopen in het Evangelie volgens Johannes, terwijl moderne hypothesen proberen deze te lokaliseren…
-
ANN064
De door Johannes vermelde ‘volgende dagen’
Het artikel onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen rond de doop van Jezus in het evangelie van Johannes, die afwijkt van de synoptische Evangeliën. Het probeert deze te harmoniseren…
-
ANN067
De uitleg van de 70 weken van Daniël
Het artikel ontrafelt de 70 weken van Daniël en zet de theorieën van Anderson en Denney tegenover elkaar om de kruisiging van Jezus te dateren. Anderson stelt een chronologie voor die gebaseerd is…
-
ANN069
Jozef, de adoptievader van Jezus
Jozef, de pleegvader van Jezus, wordt in de Evangeliën met weinig details beschreven, maar speelt een cruciale rol. Vaak gezien als de vader…
-
ANN070
De verzoeking van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt de verzoeking van Jezus, zijn veertigdaagse vasten en de evangelieverhalen over deze periode in Judea. De synoptische Evangeliën…
-
ANN071
De stad Kafarnaüm
Het artikel onderzoekt Kafarnaüm, een stad in Galilea aan de oever van het Meer van Tiberias, bekend als het „hoofdkwartier” van Jezus na…
-
ANN072
De wonderen van Jezus, de Messias
Het artikel onderzoekt de wonderen van Jezus in de Evangeliën, hun betekenis, hun ontvangst en de vraag naar hun echtheid. Het confronteert het historische perspectief…
-
ANN073
De opstanding van de Messias Jezus
Dit artikel onderzoekt de opstanding van Jezus en de theologische gevolgen ervan, en bespreekt de voorspellingen en de reacties van de getuigen, evenals de maatregelen die door…
-
ANN075
De verkopers uit de tempel verdreven
Het artikel onderzoekt het voorval waarin Jezus de kooplieden uit de tempel verdrijft, een gebeurtenis die in de Evangeliën van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes verschillend wordt verteld. Terwijl…
-
ANN078
De gelijkenissen
Het artikel analyseert het gebruik van gelijkenissen door Jezus, gedefinieerd als symbolische geestelijke verhalen. Ze werden gebruikt om diepe waarheden te onderwijzen, maar dienden ook om…
-
ANN079
Het huwelijk in de tijd van Jezus
Dit artikel analyseert het huwelijk en zijn betekenis in de Joodse samenleving van de eerste eeuw, en vergelijkt deze tradities met de moderne normen. Het legt de nadruk…
-
ANN080
Is Jezus een mamzer?
Het artikel onderzoekt de theorie dat Jezus een 'mamzer' zou kunnen zijn, voortgekomen uit een door de Joodse wet verboden verbintenis, vanwege zijn ontvangenis…
-
ANN081
De vervulling van de profetieën
Het artikel onderzoekt hoe de profetieën van het Oude Testament in het leven van Jezus worden vervuld en onderscheidt 24 punten die gekenmerkt worden door gebeurtenissen…
-
ANN083
Het gezin van de Messias Jezus
Dit artikel onderzoekt het belang van de familie van Jezus voor de ontwikkeling van de oerkerk. Het benadrukt de rol van zijn moeder…
-
ANN087
De feesten die Johannes vermeldt
De studie gaat dieper in op de manier waarop het evangelie van Johannes de Joodse feesten gebruikt om een nauwkeurige chronologie van de bediening van Jezus vast te stellen, in tegenstelling tot de…
-
ANN088
De twee zalvingen van Jezus, de Messias
Het artikel analyseert de zalvingen van Jezus, de Messias, in de Evangeliën en laat het contrast zien tussen de waarden van Jezus en die van Simon, de farizeeër. Het onderstreept de…
-
ANN090
De verschijningen van de opgestane Messias Jezus
De studie behandelt de verschijningen van de verrezen Jezus, op basis van de verslagen van de evangeliën, met name de ontmoeting met Maria Magdalena. Zij wil…
-
ANN091
De vrouwen aan de voet van het kruis
Het artikel analyseert de aanwezigheid en de rol van de vrouwen bij de kruisiging van Jezus. Deze vrouwen, met name Maria Magdalena, tonen een…
-
ANN094
De staf en de sandalen van de apostelen
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen Matteüs, Marcus en Lucas over de zending van de apostelen en wijst op de taalkundige nuances en het verschil in publiek. Matteüs raadt af…
-
ANN102
De tekenen die de terugkomst van de Messias Jezus aankondigen
Het artikel “ANN102 - De tekenen die de terugkeer van Jezus, de Messias, aankondigen” onderzoekt de bijbelse profetieën over de terugkeer van Christus, zonder het tijdstip ervan vast te leggen…
-
ANN107
Harmonisatie van de teksten over de opstanding
L'article analyse et harmonise les récits de la résurrection de Jésus dans les Évangiles, se concentrant sur Matthieu. Il explique les variations comme des…
-
ANN110
De dood: wat de Bijbel zegt
Cet article explore les perspectives bibliques sur le sort des morts, évoquant le sommeil inconscient jusqu'à la résurrection, ou une conscience intermédiaire. Il analyse…
-
ANN111
De bestemming van de leerlingen na de vermenigvuldiging van de broden
L'article explore les récits divergents des Évangiles concernant la destination des disciples après la multiplication des pains, en analysant les perspectives de Matthieu, Marc…
-
ANN113
De vermenigvuldiging van de broden
Cet article analyse les récits évangéliques de la multiplication des pains, où Jésus nourrit des milliers de personnes avec peu de nourriture. Les différences…
-
ANN114
Ik zal mijn gemeente bouwen
Cet article analyse les implications théologiques du passage de Matthieu 16.17-19, où Jésus évoque "mon Église". Il explore le rôle de Pierre comme clé…
-
ANN116
De redding
L'article examine le salut comme un élément crucial du dessein divin, accentuant son importance à travers le ministère de Jésus. Il explique comment le…
-
ANN117
De zonde
L'article traite du péché, sa définition biblique et son origine par Adam, ainsi que son impact sur l'humanité. Il aborde la nécessité de la…
-
ANN119
De eschatologische rede op de Olijfberg
Cet article explore le discours eschatologique de Jésus sur le mont des Oliviers, discuté dans les Évangiles de Matthieu, Marc et Luc. Jésus met…
-
ANN120
De verschillende oordelen
L'article "ANN120 - Les différents jugements" analyse Luc 12.46-48, où Jésus parle des nuances dans le jugement divin. Ce passage, évoquant la hiérarchie des…
-
ANN121
De verschillende zonden
Cet article examine les différentes perspectives bibliques sur le péché, notamment les distinctions entre "petits" et "gros" péchés et leur implication dans le salut.…
-
ANN124
De zeven kruiswoorden van Jezus.
Dit artikel onderzoekt de zeven kruiswoorden van Jezus en verkent hun theologische betekenis en hun plaats in het goddelijke heilsplan.
-
ANN126
Gedetailleerde chronologie van de gebeurtenissen rond de opstanding
L'article examine de manière approfondie la chronologie des événements autour de la résurrection de Jésus, en harmonisant les récits des évangiles. Il s'appuie sur…
-
ANN128
De dienaar in de Bijbel: van de Dienaar van de Eeuwige tot de voetwassing
L'article explore la notion biblique du serviteur, illustrée par Jésus à travers le lavement des pieds, un geste symbolique de service et de dévotion…