Étude 1 sur 265 · Pourquoi et comment Luc a-t-il écrit son Évangile ?

  1. Studie 1: Waarom en hoe heeft Lucas zijn Evangelie geschreven?
  2. Étude 2 : Annonce de la naissance du Messie Jésus
  3. Étude 3 : Le premier recensement de Quirinius
  4. Étude 4 : La naissance du Messie Jésus.
  5. Studie 5: De besnijdenis van het kind Jezus
  6. Étude 6 : La purification de Marie
  7. Étude 7 : La rencontre avec Anne
  8. Étude 8 : Les Mages d’Orient rencontrent Hérode
  9. Étude 9 : Le retour à Nazareth
  10. Étude 10 : L’Enfant Jésus âgé de 12 ans dans le temple
  11. Étude 11 : Les « lendemains »notés par Jean
  12. Étude 12 : La chronologie de la vie du Messie
  13. Étude 13 : Calcul des dates concernant la vie du Messie Jésus
  14. Étude 14 : La date de naissance du Messie Jésus
  15. Étude 15 : La mort du roi Hérode le Grand
  16. Étude 16 : Le ministère de Jean le Baptiste
  17. Étude 17 : Le baptême du Messie Jésus
  18. Étude 18 : La tentation du messie Jésus
  19. Étude 19 : Les premiers disciples
  20. Étude 20 : Les marchands chassés du Temple
  21. Étude 21 : L’entretien du Messie Jésus avec Nicodème
  22. Étude 22 : Le retour à Enon au sud de la Galilée
  23. Étude 23 : Les conflits entre les disciples
  24. Étude 24 : L’arrestation de Jean le baptiste
  25. Étude 25 : De la Judée à la Galilée
  26. Étude 26 : La Samaritaine et l’eau de la vie
  27. Étude 27 : Le retour en Galilée
  28. Étude 28 : Arrivé à Capernaüm en Galilée
  29. Étude 29 : Les difficultés à Nazareth
  30. Étude 30 : La prédication à la synagogue de Capernaüm
  31. Étude 31 : L’homme à l’esprit impur
  32. Étude 32 : Guérison de la belle-mère de l’Apôtre Pierre
  33. Studie 33: Talrijke genezingen in de avond
  34. Étude 34 : Le Messie Jésus s’isole pour prier
  35. Étude 35 : La consécration du disciple
  36. Étude 36 : Prédication en Galilée
  37. Étude 37 : La guérison d’un lépreux.
  38. Étude 38 : La renommée du Messie Jésus se repend en Galilée
  39. Étude 39 : Guérison d’un paralytique
  40. Étude 40 : L’appel d’un autre disciple, Matthieu
  41. Étude 41 : Question sur la fréquentation des pêcheurs
  42. Étude 42 : La seconde fête de Pâque à Jérusalem
  43. Étude 43 : Le Messie Jésus affirme son égalité avec le Père
  44. Étude 44 : Témoignages confirmant celui du Messie Jésus
  45. Étude 45 : Prédication en Galilée continue
  46. Étude 46 : La question des disciples de Jean le baptiste sur le jeûne
  47. Étude 47 : Les paraboles du drap neuf et du vin nouveau
  48. Étude 48 : La mission des 12 Apôtres
  49. Étude 49 : Proclamation de l’Evangile
  50. Étude 50 : Rassemblement des disciples et de la foule
  51. Étude 51 : Le sermon sur la montagne (3), le sel de la terre
  52. Étude 52 : Le sermon sur la montagne (4), la lumière du Monde
  53. Étude 53 : Le sermon sur la montagne (8), le parjure
  54. Étude 54 : Le sermon sur la montagne (12), une instruction sur la prière
  55. Étude 55 : Le sermon sur la montagne (13), le pardon
  56. Étude 56 : Le sermon sur la montagne (16), les soucis et les inquiétudes
  57. Étude 57 : Le sermon sur la montagne (19), la règle d’or
  58. Étude 58 : Le sermon sur la montagne (20), les deux chemins
  59. Étude 59 : Le sermon sur la montagne (22), ceux qui m’appellent Seigneur
  60. Étude 60 : La guérison d’un lépreux après le sermon sur la montagnes
  61. Étude 61 : La guérison du serviteur de l’officier romain
  62. Étude 62 : La résurrection du fils de la veuve de Naïm
  63. Étude 63 : Le Messie Jésus, avec ses disciples, annonce le royaume de Dieu
  64. Étude 64 : Le témoignage de la famille du Messie Jésus
  65. Étude 65 : Enseignement sur les démons
  66. Étude 66 : Le signe de Jonas
  67. Étude 67 : Une femme interrompt le Messie Jésus
  68. Étude 68 : La foule nombreuse
  69. Étude 69 : Instructions diverses du Messie Jésus
  70. Étude 70 : Enseignement du Messie Jésus sur l'inquiétude
  71. Étude 71 : Parabole et avertissement sur le retour du Messie Jésus
  72. Étude 72 : La question de Pierre
  73. Étude 73 : Parabole des deux serviteurs
  74. Étude 74 : Le Messie Jésus objet de divisions
  75. Étude 75 : La vraie famille du Messie Jésus
  76. Étude 76 : La parabole du levain
  77. Étude 77 : La parabole de la perle de très grand prix
  78. Étude 78 : La guérison de la femme à la perte de sang
  79. Étude 79 : La compassion du Messie Jésus pour la foule
  80. Étude 80 : La réaction de la foule
  81. Étude 81 : Nombreuses guérisons à Génésareth
  82. Étude 82 : Travail du Messie Jésus en Galilée
  83. Étude 83 : Reproches aux scribes et aux Pharisiens
  84. Étude 84 : Verdict sur le cœur humain
  85. Étude 85 : Guérison de la fille de la femme syro-phénicienne
  86. Étude 86 : Nombreuses guérisons en soirée
  87. Étude 87 : Seconde multiplication des pains pour 4000 personnes
  88. Étude 88 : Départ en barque pour la ville de Magdala
  89. Étude 89 : Les pharisiens demandent un signe
  90. Étude 90 : Retour à Bethsaïda
  91. Étude 91 : Enseignement des disciples sur l'influence des pharisiens
  92. Étude 92 : L'aveugle de Bethsaïda
  93. Étude 93 : Seconde déclaration de Pierre
  94. Étude 94 : Eloge de Pierre par le Messie Jésus
  95. Étude 95 : Le Messie Jésus annonce ses futures souffrances, réaction de Pierre
  96. Étude 96 : Une parole du Messie Jésus bien étrange
  97. Étude 97 : La transfiguration
  98. Étude 98 : Le Messie Jésus annonce à nouveau sa mort
  99. Étude 99 : L’impôt du Temple dans la bouche du poisson
  100. Étude 100 : Discours sur l'humilité
  101. Étude 101 : Parabole de la brebis perdue
  102. Étude 102 : Départ pour Jérusalem et départ définitif de la Galilée
  103. Étude 103 : Le voyage par la Samarie
  104. Étude 104 : Les Juifs cherchent le Messie Jésus
  105. Étude 105 : Le discours sur l’eau vive
  106. Étude 106 : La femme adultère
  107. Étude 107 : Le bon samaritain
  108. Étude 108 : Instruction sur la prière
  109. Étude 109 : Lamentations sur Jérusalem
  110. Étude 110 : Repas chez un pharisien
  111. Étude 111 : Guérison d'un homme atteint d'hydropisie
  112. Étude 112 : La curiosité du peuple et la jalousie des religieux
  113. Étude 113 : La parabole de la drachme perdue
  114. Étude 114 : Instruction sur les scandales, le pardon et la foi
  115. Étude 115 : La guérison des dix lépreux
  116. Étude 116 : Guérison d'un aveugle de naissance
  117. Étude 117 : Le Messie Jésus affirme sa Divinité
  118. Étude 118 : Le Messie Jésus est le bon berger
  119. Étude 119 : Questions des religieux sur la messianité de Jésus
  120. Étude 120 : Tentative d'arrestation
  121. Étude 121 : Départ pour Béthanie au-delà du Jourdain
  122. Étude 122 : Enseignement sur le divorce
  123. Étude 123 : Le Messie Jésus bénit des petits enfants
  124. Étude 124 : Le jeune homme riche
  125. Étude 125 : Le salut et les richesses
  126. Étude 126 : La récompense des apôtres
  127. Étude 127 : La parabole des ouvriers de la onzième heure
  128. Étude 128 : Le Messie Jésus annonce à nouveau sa mort et sa résurrection
  129. Étude 129 : La requête de Salomé, la femme de Zébédée, pour ses fils
  130. Étude 130 : Guérisons des aveugles près de Jéricho
  131. Étude 131 : Zachée veut voir le Messie Jésus
  132. Étude 132 : La parabole des mines
  133. Étude 133 : La résurrection de Lazare
  134. Étude 134 : Complot contre le Messie Jésus qui se retire à Ephraïm
  135. Étude 135 : Les paraboles
  136. Étude 136 : Le semeur
  137. Étude 137 : La maison bâtie sur le roc
  138. Étude 138 : Le drap neuf et les outres neuves
  139. Étude 139 : Le levain
  140. Étude 140 : Les ouvriers loués à différentes heures
  141. Étude 141 : Les méchants vignerons
  142. Étude 142 : Le figuier bourgeonnant
  143. Étude 143 : Arrivée chez Lazare, Marthe et Marie
  144. Étude 144 : L'arrivée des Juifs de la ville de Jérusalem
  145. Étude 145 : Marie de Béthanie oint le Messie Jésus
  146. Étude 146 : La trahison de Judas l'Iscariote
  147. Étude 147 : Retour à Jérusalem et arrêt à Bethphagé
  148. Étude 148 : Entrée triomphale à Jérusalem
  149. Étude 149 : Le retour à Béthanie
  150. Étude 150 : Malédiction du figuier stérile
  151. Étude 151 : Purification du Temple (seconde fois)
  152. Étude 152 : Le retour de nouveau à Béthanie
  153. Étude 153 : La parabole des vignerons
  154. Étude 154 : Les questions des pharisiens et des hérodiens
  155. Étude 155 : Réquisitoire contre les responsables religieux
  156. Étude 156 : Le discours eschatologique sur le Mont des Oliviers
  157. Étude 157 : La parabole du figuier
  158. Étude 158 : Parabole du serviteur fidèle
  159. Étude 159 : Le complot contre le Messie Jésus
  160. Étude 160 : Préparation de la Pâque
  161. Étude 161 : Judas l’Iscariot, le traitre est identifié
  162. Étude 162 : Dispute des disciples au sujet de la prééminence
  163. Étude 163 : Le Messie Jésus lave les pieds de ses disciples
  164. Étude 164 : L’institution de la Sainte Cène
  165. Étude 165 : Le reniement de Pierre annoncé
  166. Étude 166 : Pierre et un autre disciple proposent de défendre leur Maître
  167. Étude 167 : Le chemin qui mène au ciel
  168. Étude 168 : La promesse du Saint-Esprit
  169. Étude 169 : Le cep et les sarments
  170. Étude 170 : Entretien personnel avec ses disciples
  171. Étude 171 : Avertissement concernant la persécution
  172. Étude 172 : Le Messie Jésus réconforte ses disciples
  173. Étude 173 : Le Messie Jésus évoque sa mort prochaine
  174. Étude 174 : La prière d’adieu : le Messie Jésus prie pour lui-même
  175. Étude 175 : Le Messie Jésus et ses disciples chantent les psaumes
  176. Étude 176 : Départ pour le mont des Oliviers
  177. Étude 177 : Arrêt à Gethsémané
  178. Étude 178 : Le combat dans la prière
  179. Étude 179 : La troupe conduite par Judas l'Iscariote arrive
  180. Étude 180 : L'arrestation
  181. Étude 181 : Les paroles du Messie Jésus à la foule lors de l'arrestation
  182. Étude 182 : La fuite des disciples
  183. Étude 183 : La présentation chez l'ancien Souverain Sacrificateur Anne
  184. Étude 184 : Le transfert chez le Souverain Sacrificateur en exercice, Caïphe
  185. Étude 185 : Les maltraitances commencent
  186. Étude 186 : Le reniement de l'Apôtre Pierre, accompagné par l'Apôtre Jean
  187. Étude 187 : La chronologie de la vie de Jésus, conclusion
  188. Étude 188 : Le prophète Daniel
  189. Étude 189 : Guérison de l'homme possédé dans la synagogue de Capernaüm
  190. Étude 190 : Guérison d'un homme muet possédé par un démon
  191. Étude 191 : Les faits de société
  192. Étude 192 : Guérison du fils d'un officiel royal
  193. Étude 193 : Guérison de la belle-mère de Pierre
  194. Étude 194 : La guérison d'un lépreux
  195. Étude 195 : Guérison du paralytique
  196. Étude 196 : Guérison du paralytique de Bethesda
  197. Étude 197 : Guérison de l’homme à la main desséchée
  198. Étude 198 : Guérison du lépreux
  199. Étude 199 : Guérison du serviteur du centurion
  200. Étude 200 : Guérison du démoniaque aveugle et muet
  201. Étude 201 : Guérison de l'homme possédé et muet
  202. Étude 202 : Le Messie Jésus calme la tempête
  203. Étude 203 : Exorcisme du démoniaque de Gadara
  204. Étude 204 : Guérison de la femme hémorroïsse
  205. Étude 205 : Guérison de deux aveugles
  206. Étude 206 : Guérison à Génésareth
  207. Étude 207 : Guérison de la fille de la femme cananéenne
  208. Étude 208 : Guérison du sourd-muet
  209. Étude 209 : Guérison de l'aveugle de Bethsaïda
  210. Étude 210 : Guérison d'une femme le jour du Sabbat
  211. Étude 211 : Guérison des dix lépreux
  212. Étude 212 : Guérison de l'aveugle de naissance
  213. Étude 213 : Jésus descendant de Salomon ou de Nathan ?
  214. Étude 214 : Jésus hériterait-il le trône de David ?
  215. Étude 215 : Jésus reconnu par Jean ?
  216. Étude 216 : Les doutes de Jean le baptiste ?
  217. Étude 217 : Le témoignage de Jésus ?
  218. Étude 218 : Le figuier maudit ?
  219. Étude 219 : Le baiser de Judas ?
  220. Étude 220 : Jésus porte sa croix ?
  221. Étude 221 : Le rideau du temple ?
  222. Étude 222 : Les paraboles ?
  223. Étude 223 : Les brigands sur la croix ?
  224. Étude 224 : Quand Jésus est-il monté au ciel ?
  225. Étude 225 : Jésus la rançon ?
  226. Étude 226 : Le libellé du titulus ?
  227. Étude 227 : Le jour exact du dernier repas de Paque ?
  228. Étude 228 : Jésus a-t-il voulu échapper à la crucifixion ?
  229. Étude 229 : Combien de fois Jésus s’est-il éloigné de ses disciples pour prier ?
  230. Étude 230 : Quels étaient les mots de la deuxième prière de Jésus ?
  231. Étude 231 : Que dit le centurion quand Jésus meurt ?
  232. Étude 232 : Le centurion est-il venu personnellement vers Jésus ?
  233. Étude 233 : Quelqu’un est-il monté au ciel en dehors de Jésus ?
  234. Étude 234 : L'ensevelissement de Jésus : aromates et linceul
  235. Étude 235 : La tentation de Jésus
  236. Étude 236 : Un paralytique porté par quatre hommes
  237. Étude 237 : La femme souffrant d'hémorragie
  238. Étude 238 : Que dit Jésus à la fille de Jaïrus ?
  239. Étude 239 : La transfiguration
  240. Étude 240 : L'incompréhension des disciples
  241. Étude 241 : La vie éternelle
  242. Étude 242 : Les deux aveugles
  243. Étude 243 : Le figuier maudit
  244. Étude 244 : La délibération et la sentence du Sanhédrin
  245. Étude 245 : Transformation de l'eau en vin à Cana
  246. Étude 246 : Première pêche miraculeuse
  247. Étude 247 : Multiplication des pains et des poissons
  248. Étude 248 : Marche sur l'eau
  249. Étude 249 : Nourriture des 4 000
  250. Étude 250 : Pièce de monnaie dans la bouche d'un poisson
  251. Étude 251 : Résurrection de Lazare
  252. Étude 252 : Dessèchement du figuier
  253. Étude 253 : Deuxième pêche miraculeuse après la résurrection
  254. Étude 254 : Jésus parlait-il le grec ?
  255. Étude 255 : Jeter la pierre
  256. Étude 256 : La recherche de Nicodème
  257. Étude 257 : La réconciliation
  258. Étude 258 : Le grand choix de nos vies
  259. Étude 259 : Veux-tu être guéri ?
  260. Étude 260 : Celui qui cherche trouve
  261. Étude 261 : La résurrection
  262. Étude 262 : Qui est Jésus ?
  263. Étude 263 : J’ai prié pour toi, te dit Jésus !
  264. Étude 264 : Ne crains pas, crois seulement
  265. Étude 265 : La catastrophe du funiculaire de Gloria

Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar

  • Waarom en hoe schreef Lucas zijn evangelie?

    Dit artikel beschrijft de redenen en de werkwijze van Lucas bij het schrijven van zijn Evangelie en benadrukt zijn zorgvuldige, historische benadering om betrouwbare verslagen over het leven van Jezus samen te stellen.

    Lukas 1.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben;Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginne zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn;Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt.
    Verder lezen
  • Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias

    Het artikel behandelt de aankondiging van Jezus' geboorte door de engel Gabriël aan Maria in het Evangelie van Lucas en benadrukt zijn verwekking door de Heilige Geest. Het onderzoekt ook de profetische en familiale context van deze belangrijke gebeurtenis in het christendom.

    Daniël 9.21 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als ik nog sprak in het gebed, zo kwam de man Gabriel, dien ik in het begin in een gezicht gezien had, snellijk gevlogen, mij aanrakende, omtrent den tijd des avondoffers.
    Verder lezen
  • De eerste volkstelling van Quirinius

    Dit artikel onderzoekt de omstreden volkstelling van Quirinius, alleen door Lucas vermeld, die in -2 v.Chr. zou hebben plaatsgevonden zonder dat tastbaar bewijs beschikbaar is. Lucas zou zijn eigentijdse bronnen hebben gecontroleerd, wat zijn verhaal geloofwaardiger maakt, al blijft de historiciteit van de gebeurtenis omstreden.

    Lukas 2.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde in diezelfde dagen, dat er een gebod uitging van den Keizer Augustus, dat de gehele wereld beschreven zou worden.Deze eerste beschrijving geschiedde, als Cyrenius over Syrie stadhouder was.
    Verder lezen
  • De geboorte van Jezus de Messias.

    Dit artikel onderzoekt de geboorte van Jezus in verband met Bijbelteksten en historische gegevens, zoals het feest van Soekot en de regering van Herodes. Het bespreekt de moeilijkheden van Maria en Jozef tijdens hun verblijf in Betlehem en de theologische betekenis van deze gebeurtenis.

    Lukas 2.6-7 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als zij daar waren, dat de dagen vervuld werden, dat zij baren zoude.En zij baarde haar eerstgeboren Zoon, en wond Hem in doeken, en leide Hem neder in de kribbe, omdat voor henlieden geen plaats was in de herberg.
    Verder lezen
  • De besnijdenis van het kind Jezus

    Lucas 2.21 vertelt over de besnijdenis van het kind Jezus, acht dagen na zijn geboorte in Betlehem. Volgens de wet van Mozes laten Jozef en Maria het kind besnijden en noemen het Jezus, zoals aangekondigd door de engel Gabriël. Deze Hebreeuwse naam (Yehoshua) betekent ‘de Eeuwige is redding’. Alleen Lucas vertelt dit, waarbij hij de menselijkheid van de Messias en zijn wortels in de Joodse traditie benadrukt.

    Leviticus 12.3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En op den achtsten dag zal het vlees zijner voorhuid besneden worden.
    Verder lezen
  • De reiniging van Maria

    Het artikel bespreekt Maria's reiniging na Jezus' geboorte, een Joods ritueel dat Jozef en Maria in de tempel van Jeruzalem volgen. Deze daad van toewijding en nederigheid, beschreven in Lucas 2:22-24, toont hun trouw aan de wet van Mozes ondanks hun bescheiden financiële middelen.

    Lukas 2.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de dagen harer reiniging vervuld waren, naar de wet van Mozes, brachten zij Hem te Jeruzalem, opdat zij Hem den Heere voorstelden;(Gelijk geschreven is in de wet des Heeren: Al wat mannelijk is, dat de moeder opent, zal den Heere heilig genaamd worden.)En opdat zij offerande gaven, naar hetgeen in de wet des Heeren gezegd is, een paar tortelduiven, of twee jonge duiven.
    Verder lezen
  • De ontmoeting met Hanna

    Het artikel onderzoekt de ontmoeting tussen de profetes Hanna en Jezus in de tempel. Het benadrukt haar herkenning van de Messias en de geestelijke invloed van haar getuigenis op tempelbezoekers, in verband met de Joodse messiaanse verwachtingen.

    Lukas 2.36-38 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was Anna, een profetesse, een dochter van Fanuel, uit den stam van Aser; deze was tot groten ouderdom gekomen, welke met haar man zeven jaren had geleefd van haar maagdom af.En zij was een weduwe van omtrent vier en tachtig jaren, dewelke niet week uit den tempel, met vasten en bidden, God dienende nacht en dag.En deze, te dierzelfder ure daarbij komende, heeft insgelijks den Heere beleden, en sprak van Hem tot allen, die de verlossing in Jeruzalem verwachtten.
    Verder lezen
  • De wijzen uit het Oosten ontmoeten Herodes

    Dit artikel onderzoekt de ontmoeting van de wijzen met Herodes, zoals beschreven in het Evangelie van Matteüs, en benadrukt het belang van deze gebeurtenis voor de bevestiging van Jezus' koningschap. Het bezoek wordt in zijn historische context geplaatst, waarbij de beweegredenen van de wijzen en de bedoelingen van Herodes worden onderzocht. Ook Jezus' geboorte en de historische en theologische betekenis ervan komen aan bod.

    Mattheüs 2.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, gelegen in Judea, in de dagen van den koning Herodes, ziet, enige wijzen van het Oosten zijn te Jeruzalem aangekomen.Zeggende: Waar is de geboren Koning der Joden? want wij hebben gezien Zijn ster in het Oosten, en zijn gekomen om Hem te aanbidden.De koning Herodes nu, dit gehoord hebbende, werd ontroerd, en geheel Jeruzalem, met hem.En bijeenvergaderd hebbende al de overpriesters en Schriftgeleerden des volks, vraagde van hen, waar de Christus zou geboren worden.En zij zeiden tot hem: Te Bethlehem, in Judea gelegen; want alzo is geschreven door den profeet:En gij Bethlehem, gij land Juda! zijt geenszins de minste onder de vorsten van Juda; want uit u zal de Leidsman voortkomen, Die Mijn volk Israel weiden zal.Toen heeft Herodes de wijzen heimelijk geroepen, en vernam naarstiglijk van hen den tijd, wanneer de ster verschenen was;En hen naar Bethlehem zendende, zeide: Reist heen, en onderzoekt naarstiglijk naar dat Kindeken, en als gij Het zult gevonden hebben, boodschapt het mij, opdat ik ook kome en Datzelve aanbidde.
    Verder lezen
  • De terugkeer naar Nazaret

    Het artikel analyseert Jezus' terugkeer naar Nazaret en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas, die hun verschillende doelstellingen weerspiegelen. Matteüs richt zich tot Joden en noemt het verblijf in Egypte om een profetie te benadrukken. Lucas vermeldt het niet, omdat hij zich vooral tot een niet-Joods publiek richt.

    Hosea 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als Israel een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mijn zoon uit Egypte geroepen.
    Verder lezen
  • Het twaalfjarige kind Jezus in de tempel

    Dit artikel behandelt de gebeurtenis in het Evangelie van Lucas waarbij Jezus op twaalfjarige leeftijd in de tempel onderricht geeft. Het belicht het samengaan van zijn goddelijke kennis en zijn menselijk leven en verklaart zijn geestelijke en lichamelijke groei. Lucas en de evangeliën laten zijn tienerjaren weg, een keuze die zijn gewone levensweg als goddelijke persoon moet benadrukken.

    Lukas 2.41-52 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Zijn ouders reisden alle jaar naar Jeruzalem, op het feest van pascha.En toen Hij twaalf jaren oud geworden was, en zij naar Jeruzalem opgegaan waren, naar de gewoonte van den feestdag;En de dagen aldaar voleindigd hadden, toen zij wederkeerden, bleef het Kind Jezus te Jeruzalem, en Jozef en Zijn moeder wisten het niet.Maar menende, dat Hij in het gezelschap op den weg was, gingen zij een dagreize, en zochten Hem onder de magen, en onder de bekenden.En als zij Hem niet vonden, keerden zij wederom naar Jeruzalem, Hem zoekende.En het geschiedde, na drie dagen, dat zij Hem vonden in den tempel, zittende in het midden der leraren, hen horende, en hen ondervragende.En allen, die Hem hoorden, ontzetten zich over Zijn verstand en antwoorden.En zij, Hem ziende, werden verslagen; en Zijn moeder zeide tot Hem: Kind! waarom hebt Gij ons zo gedaan? Zie, Uw vader en ik hebben U met angst gezocht.En Hij zeide tot hen: Wat is het, dat gij Mij gezocht hebt? Wist gij niet, dat Ik moet zijn in de dingen Mijns Vaders?En zij verstonden het woord niet, dat Hij tot hen sprak.En Hij ging met hen af, en kwam te Nazareth, en was hun onderdanig. En Zijn moeder bewaarde al deze dingen in haar hart.En Jezus nam toe in wijsheid, en in grootte, en in genade bij God en de mensen.
    Verder lezen

De evangeliën: context en bijzonderheden van de verhalen

  • De door Johannes vermelde ‘volgende dagen’

    Het artikel analyseert de tijdsaanduidingen in het Evangelie van Johannes om een chronologie van het begin van de bediening van Jezus op te stellen, en probeert die verslagen tegelijk te harmoniseren met die van de synoptische evangeliën.

    Johannes 1.35 (De Heilige Schrift 1917) :
    Des anderen daags wederom stond Johannes, en twee uit zijn discipelen.
    Verder lezen

De context van Jezus' geboorte en jeugd

  • De chronologie van het leven van de Messias

    Het artikel onderzoekt de chronologie van het leven van Jezus aan de hand van een reeks studies rond de profetie van Daniël. Elke studie is opgebouwd rond bijbelse en historische gegevens om nauwkeurige reconstructies van belangrijke gebeurtenissen voor te stellen. Met een eigen methodiek stelt de analyse de data ter discussie die het hedendaagse onderzoek hanteert, op grond van een zorgvuldige en nauwgezette exegese.

    Johannes 19.14-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!Maar zij riepen: Neem weg, neem weg, kruis Hem! Pilatus zeide tot hen: Zal ik uw Koning kruisigen? De overpriesters antwoordden: Wij hebben geen koning, dan den keizer.Toen gaf hij Hem dan hun over, opdat Hij gekruist zou worden. En zij namen Jezus, en leidden Hem weg.En Hij, dragende Zijn kruis, ging uit naar de plaats, genaamd Hoofdschedelplaats, welke in het Hebreeuws genaamd wordt Golgotha;Alwaar zij Hem kruisten, en met Hem twee anderen, aan elke zijde een, en Jezus in het midden.
    Verder lezen
  • Berekening van de data met betrekking tot het leven van de Messias Jezus

    Dit artikel analyseert de chronologie van het leven van Jezus aan de hand van de profetie van de zeventig weken van Daniël. Het plaatst de kruisiging in het jaar 33, in tegenstelling tot andere hypothesen die haar in het jaar 30 plaatsen. De studie steunt op historische, bijbelse en kalendergegevens voor een gedetailleerd begrip van de gebeurtenissen.

    Genesis 1.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    En God noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de eerste dag.
    Verder lezen
  • De geboortedatum van Jezus, de Messias

    De studie onderzoekt de geboortedatum van Jezus en verbindt profetieën, getuigenissen uit de evangeliën en historische gegevens om een geboorte voor te stellen rond 12 oktober van het jaar -2 v.Chr., tijdens het Loofhuttenfeest.

    Mattheüs 2.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, gelegen in Judea, in de dagen van den koning Herodes, ziet, enige wijzen van het Oosten zijn te Jeruzalem aangekomen.
    Verder lezen
  • De dood van koning Herodes de Grote

    De studie onderzoekt de chronologie van de dood van Herodes de Grote, die van invloed is op de datering van de geboorte en het optreden van Jezus. Gebaseerd op het werk van Schürer, die het jaar 4 v.Chr. voorstelt, benadrukt zij het belang om de historische interpretaties te heroverwegen in het licht van de teksten van Flavius Josephus.

    Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.
    Verder lezen

De bediening van Johannes de Doper

  • De bediening van Johannes de Doper

    Het artikel onderzoekt de rol van Johannes de Doper in de voorbereiding van Jezus' komst. In de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas doopt en predikt Johannes in de woestijn van Judea. Hij wordt beschouwd als een voorloper van Christus, maar heeft nooit beweerd de Messias te zijn. Zijn onderwijs bereidde het volk voor op de ontvangst van Jezus, de koninklijke Messias.

    Mattheüs 3.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En in die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de woestijn van Judea,En zeggende: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.Want deze is het, van denwelken gesproken is door Jesaja, den profeet, zeggende: De stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des Heeren, maakt Zijn paden recht!En dezelve Johannes had zijn kleding van kemelshaar, en een lederen gordel om zijn lenden; en zijn voedsel was sprinkhanen en wilde honig.Toen is tot hem uitgegaan Jeruzalem en geheel Judea, en het gehele land rondom de Jordaan;En werden van hem gedoopt in de Jordaan, belijdende hun zonden.Hij dan, ziende velen van de Farizeen en Sadduceen tot zijn doop komen, sprak tot hen: Gij adderengebroedsels! wie heeft u aangewezen te vlieden van den toekomenden toorn?Brengt dan vruchten voort, der bekering waardig.En meent niet bij u zelven te zeggen: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekken.En ook is alrede de bijl aan den wortel der bomen gelegd; alle boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen.Ik doop u wel met water tot bekering; maar Die na mij komt, is sterker dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben Hem na te dragen; Die zal u met den Heiligen Geest en met vuur dopen.Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer doorzuiveren, en Zijn tarwe in Zijn schuur samenbrengen, en zal het kaf met onuitblusselijk vuur verbranden.
    Verder lezen
  • De doop van Jezus, de Messias

    Het artikel beschrijft Jezus' doop door Johannes de Doper, een belangrijke gebeurtenis die het begin van Jezus' messiaanse bediening markeert. Deze doop vindt plaats in Betanië aan de overkant van de Jordaan en drukt de continuïteit tussen het werk van Johannes en dat van Jezus uit, als symbool van hun geestelijke opdracht. Tijdens deze handeling openbaart de Drie-eenheid zich, wat haar theologische betekenis en voorbeeldfunctie voor toekomstige generaties benadrukt.

    Mattheüs 3.13-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden.Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat nu af; want aldus betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij van Hem af.En Jezus, gedoopt zijnde, is terstond opgeklommen uit het water; en ziet, de hemelen werden Hem geopend, en hij zag den Geest Gods nederdalen, gelijk een duive, en op Hem komen.En ziet, een stem uit de hemelen, zeggende: Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb!
    Verder lezen
  • De verzoeking van Jezus, de Messias

    Dit artikel onderzoekt Jezus' verzoeking in de woestijn aan de hand van de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus doorstaat daar drie symbolische beproevingen die zijn strijd tegen verleidingen, vergelijkbaar met die van Eva, belichten. Na deze vastenperiode keert hij terug naar Galilea, een cruciale stap in zijn bediening.

    Markus 1.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En terstond dreef Hem de Geest uit in de woestijn.En Hij was aldaar in de woestijn veertig dagen, verzocht van den satan; en was bij de wilde gedierten; en de engelen dienden Hem.
    Verder lezen
  • De eerste leerlingen

    Het artikel onderzoekt de eerste ontmoeting tussen Jezus en zijn eerste leerlingen, die alleen Johannes beschrijft. Andreas en Johannes herkennen Jezus als de Messias en besluiten hem te volgen. Een belangrijk moment is Jezus' verandering van de identiteit van Simon Petrus, die hun toewijding markeert. Dit verhaal biedt een uniek perspectief dat in de synoptische evangeliën ontbreekt.

    Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!
    Verder lezen
  • De handelaars uit de tempel verdreven

    Perikoop 39 onderzoekt Jezus' reiniging van de tempel zoals Johannes die beschrijft (Johannes 2.14-22). De auteur verdedigt de opvatting dat het om twee afzonderlijke gebeurtenissen gaat, met drie jaar ertussen. De eerste vindt plaats tijdens het eerste Pesach van Jezus' bediening, op 7 april 30. Het artikel onderzoekt de historische context van de tempel van Herodes, de rol van Kajafas en het Sanhedrin, en twee kernlessen: Jezus' ijver voor Gods huis en de profetische aankondiging van zijn opstanding.

    Mattheüs 21.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus ging in den tempel Gods, en dreef uit allen, die verkochten en kochten in den tempel, en keerde om de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten.En Hij zeide tot hen: Er is geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden; maar gij hebt dat tot een moordenaarskuil gemaakt.
    Verder lezen
  • Het gesprek van Jezus, de Messias, met Nikodemus

    Het gesprek tussen Jezus en Nikodemus in Jeruzalem, beschreven in Johannes 3, vormt een wezenlijke wending naar een persoonlijke christelijke spiritualiteit, los van Joodse rituelen, met nadruk op de innerlijke relatie met God.

    Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.
    Verder lezen
  • De terugkeer naar Enon ten zuiden van Galilea

    Dit artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Enon na Pesach en benadrukt hoe zijn bediening die van Johannes de Doper aanvult. Johannes is de enige evangelist die deze fase beschrijft en de samenhang tussen hun bedieningen belicht. Deze episode toont dat hun rollen niet met elkaar concurreerden, maar harmonieus op elkaar aansloten: beiden vervulden een wezenlijke taak in Gods plan.

    Handelingen 1.21 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het is dan nodig, dat van de mannen, die met ons omgegaan hebben al den tijd, in welken de Heere Jezus onder ons in- en uitgegaan is,
    Verder lezen
  • De conflicten tussen de leerlingen

    Het artikel ‘PER043 - De conflicten tussen de leerlingen’ onderzoekt de rivaliteit tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus. In deze belangrijke beginfase van Jezus' bediening in Judea gaan sommige leerlingen van Johannes Jezus volgen, wat spanningen veroorzaakt. Johannes de Doper benadrukt zijn tijdelijke rol en Jezus' messiaanse natuur. De gebeurtenissen vonden waarschijnlijk plaats in Enon in Judea.

    Johannes 3.25-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.Hij moet wassen, maar ik minder worden.Die van boven komt, is boven allen; die uit de aarde is voortgekomen, die is uit de aarde, en spreekt uit de aarde. Die uit den hemel komt, is boven allen.En hetgeen Hij gezien en gehoord heeft, dat getuigt Hij; en Zijn getuigenis neemt niemand aan.Die Zijn getuigenis aangenomen heeft, die heeft verzegeld, dat God waarachtig is.Want Dien God gezonden heeft, Die spreekt de woorden Gods; want God geeft Hem den Geest niet met mate.De Vader heeft den Zoon lief, en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.
    Verder lezen
  • De arrestatie van Johannes de Doper

    Het artikel onderzoekt de arrestatie van Johannes de Doper door Herodes Antipas en toont de belangrijke overgang van Johannes' bediening naar die van Jezus als enige erkende Messias. De gebeurtenis, waarschijnlijk in het jaar 30 n.Chr., is een cruciaal keerpunt in de toenmalige godsdienstige context, onderstreept door verwijzingen naar Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.

    Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.
    Verder lezen

Het begin van de bediening in Galilea

  • Van Judea naar Galilea

    Jezus verlaat Judea en gaat na Johannes' arrestatie naar Galilea, niet uit angst, maar om zijn bediening ten volle te beginnen. Dit markeert de overgang naar Galilea, waar hij vriendelijker wordt ontvangen.

    Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.
    Verder lezen
  • De Samaritaanse vrouw en het water van het leven

    Het artikel onderzoekt Jezus' ontmoeting met een Samaritaanse vrouw bij de put van Sichar, beschreven in Johannes 4.4-26, en benadrukt de geestelijke betekenis van het levende water dat Jezus aanbiedt.

    Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!
    Verder lezen
  • De terugkeer naar Galilea

    Het artikel beschrijft Jezus' terugkeer naar Galilea aan de hand van de evangeliën en belangrijke plaatsen als Kafarnaüm en Nazaret. Het legt uit hoe deze reizen het begin markeerden van een meer gerichte en invloedrijke bediening.

    Lukas 4.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus keerde wederom, door de kracht des Geestes, naar Galilea; en het gerucht van Hem ging uit door het gehele omliggende land.En Hij leerde in hun synagogen, en werd van allen geprezen.
    Verder lezen
  • Aankomst in Kafarnaüm in Galilea

    Het artikel onderzoekt Jezus' bediening in Kafarnaüm, zijn thuisbasis in Galilea, die vaak in de evangeliën wordt genoemd. Verschillende leerlingen woonden er en de stad diende als uitvalsbasis voor zijn verkondiging.

    Johannes 6.24-71 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen dan de schare zag, dat Jezus aldaar niet was, noch Zijn discipelen, zo gingen zij ook in de schepen, en kwamen te Kapernaum, zoekende Jezus.En als zij Hem gevonden hadden over de zee, zeiden zij tot Hem: Rabbi, wanneer zijt Gij hier gekomen?Jezus antwoordde hun en zeide: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: gij zoekt Mij, niet omdat gij tekenen gezien hebt, maar omdat gij van de broden gegeten hebt, en verzadigd zijt.Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar om de spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, welke de Zoon des mensen ulieden geven zal; want Dezen heeft God de Vader verzegeld.Zij zeiden dan tot Hem: Wat zullen wij doen, opdat wij de werken Gods mogen werken?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Dit is het werk Gods, dat gij gelooft in Hem, Dien Hij gezonden heeft.Zij zeiden dan tot Hem: Wat teken doet Gij dan, opdat wij het mogen zien, en U geloven? Wat werkt Gij?Onze vaders hebben het Manna gegeten in de woestijn; gelijk geschreven is: Hij gaf hun het brood uit den hemel te eten.Jezus dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Mozes heeft u niet gegeven het brood uit den hemel; maar Mijn Vader geeft u dat ware Brood uit den hemel.Want het Brood Gods is Hij, Die uit den hemel nederdaalt, en Die der wereld het leven geeft.Zij zeiden dan tot Hem: Heere, geef ons altijd dit Brood.En Jezus zeide tot hen: Ik ben het Brood des levens; die tot Mij komt, zal geenszins hongeren, en die in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten.Maar Ik heb u gezegd, dat gij Mij ook gezien hebt, en gij gelooft niet.Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.Want Ik ben uit den hemel nedergedaald, niet opdat Ik Mijn wil zou doen, maar den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft.En dit is de wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft, dat al wat Hij Mij gegeven heeft, Ik daaruit niet verlieze, maar hetzelve opwekke ten uitersten dage.En dit is de wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, dat een iegelijk, die den Zoon aanschouwt, en in Hem gelooft, het eeuwige leven hebbe; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.De Joden dan murmureerden over Hem, omdat Hij gezegd had: Ik ben het Brood, Dat uit den hemel nedergedaald is.En zij zeiden: Is deze niet Jezus, de Zoon van Jozef, Wiens vader en moeder wij kennen? Hoe zegt Deze dan: Ik ben uit den hemel nedergedaald?Jezus antwoordde dan, en zeide tot hen: Murmureert niet onder elkander.Niemand kan tot Mij komen, tenzij dat de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekke; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.Er is geschreven in de profeten: En zij zullen allen van God geleerd zijn. Een iegelijk dan, die het van den Vader gehoord en geleerd heeft, die komt tot Mij.Niet dat iemand den Vader gezien heeft, dan Die van God is; Deze heeft den Vader gezien.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.Ik ben het Brood des levens.Uw vaders hebben het Manna gegeten in de woestijn, en zij zijn gestorven.Dit is het Brood, dat uit den hemel nederdaalt, opdat de mens daarvan ete, en niet sterve.Ik ben dat levende Brood, dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het Brood, dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.De Joden dan streden onder elkander, zeggende: Hoe kan ons deze Zijn vlees te eten geven?Jezus dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Tenzij dat gij het vlees des Zoons des mensen eet, en Zijn bloed drinkt, zo hebt gij geen leven in uzelven.Die Mijn vlees eet, en Mijn bloed drinkt, die heeft het eeuwige leven; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.Want Mijn vlees is waarlijk Spijs, en Mijn bloed is waarlijk Drank.Die Mijn vlees eet, en Mijn bloed drinkt, die blijft in Mij, en Ik in hem.Gelijkerwijs Mij de levende Vader gezonden heeft, en Ik leve door den Vader; alzo die Mij eet, dezelve zal leven door Mij.Dit is het Brood, dat uit den hemel nedergedaald is; niet gelijk uw vaders het Manna gegeten hebben, en zijn gestorven. Die dit Brood eet, zal in der eeuwigheid leven.Deze dingen zeide Hij in de synagoge, lerende te Kapernaum.Velen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen?Jezus nu, wetende bij Zichzelven, dat Zijn discipelen daarover murmureerden, zeide tot hen: Ergert ulieden dit?Wat zou het dan zijn, zo gij den Zoon des mensen zaagt opvaren, daar Hij te voren was?De Geest is het, Die levend maakt; het vlees is niet nut. De woorden, die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven.Maar er zijn sommigen van ulieden, die niet geloven. Want Jezus wist van den beginne, wie zij waren, die niet geloofden, en wie hij was, die Hem verraden zou.En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij dat het hem gegeven zij van Mijn Vader.Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.Jezus dan zeide tot de twaalven: Wilt gijlieden ook niet weggaan?Simon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, tot Wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens.En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.Jezus antwoordde hun: Heb Ik niet u twaalf uitverkoren? En een uit u is een duivel.En Hij zeide dit van Judas, Simons zoon, Iskariot; want deze zou Hem verraden, zijnde een van de twaalven.
    Verder lezen
  • De moeilijkheden in Nazaret

    Het artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Nazaret, waar hij op het ongeloof van zijn dorpsgenoten stuit. Hoewel hij na zijn wonderen in Kafarnaüm als de Messias wordt gezien, wijzen zij hem af. Zo wordt het gezegde geïllustreerd dat niemand profeet is in eigen land.

    Lukas 4.16-30 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op den dag des sabbats in de synagoge; en stond op om te lezen.En Hem werd gegeven het boek van den profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; (4:19) Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid;om te prediken het aangename jaar des Heeren.En als Hij het boek toegedaan en den dienaar wedergegeven had, zat Hij neder; en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem geslagen.En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren vervuld.En zij gaven Hem allen getuigenis, en verwonderden zich over de aangename woorden, die uit Zijn mond voortkwamen; en zeiden: Is deze niet de Zoon van Jozef?En Hij zeide tot hen: Gij zult zonder twijfel tot Mij dit spreekwoord zeggen: Medicijnmeester! genees Uzelven; al wat wij gehoord hebben, dat in Kapernaum geschied is, doe dat ook hier in Uw vaderland.En Hij zeide: Voorwaar Ik zeg u, dat geen profeet aangenaam is in zijn vaderland.Maar Ik zeg u in der waarheid: Er waren vele weduwen in Israel in de dagen van Elias, toen de hemel drie jaren en zes maanden gesloten was, zodat er grote hongersnood werd over het gehele land.En tot geen van haar werd Elias gezonden, dan naar Sarepta Sidonis, tot een vrouw, die weduwe was.En er waren vele melaatsen in Israel, ten tijde van den profeet Elisa; en geen van hen werd gereinigd, dan Naaman, de Syrier.En zij werden allen in de synagoge met toorn vervuld, als zij dit hoorden.En opstaande, wierpen zij Hem uit, buiten de stad, en leidden Hem op den top des bergs, op denwelken hun stad gebouwd was, om Hem van de steilte af te werpen.Maar Hij, door het midden van hen doorgegaan zijnde, ging weg.
    Verder lezen
  • De prediking in de synagoge van Kafarnaüm

    Dit artikel vertelt over de prediking van Jezus in de synagoge van Kafarnaüm en beschrijft de uitwerking van zijn onderwijs en de reactie van de toehoorders. Het laat zien hoe Jezus zijn toespraken in het Joodse kader inpast zonder afwijzing uit te lokken.

    Markus 1.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij.En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden.
    Verder lezen
  • De man met de onreine geest

    Het artikel onderzoekt de episode waarin Jezus in de synagoge van Kafarnaüm een bezeten man ontmoet. Door zijn woord bevrijdt hij de man, wat de getuigen schokt en de erkenning van zijn goddelijke gezag versterkt. De gebeurtenis vormt een keerpunt voor zijn bekendheid in de streek en toont zijn heerschappij over de onreine geesten.

    Lukas 4.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En in de synagoge was een mens, hebbende een geest eens onreinen duivels; en hij riep uit met grote stemme,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener? Zijt Gij gekomen, om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga van hem uit. En de duivel, hem in het midden geworpen hebbende, voer van hem uit, zonder hem iets te beschadigen.En er kwam een verbaasdheid over allen; en zij spraken samen tot elkander, zeggende: Wat woord is dit, dat Hij met macht en kracht den onreinen geesten gebiedt, en zij varen uit?
    Verder lezen
  • Genezing van de schoonmoeder van de apostel Petrus

    Dit artikel onderzoekt de genezing van de schoonmoeder van Petrus door Jezus in de stad Kafarnaüm in Galilea. Dit wonder, door drie evangeliën verhaald, werpt licht op de gezinssituatie en de sociale omgeving van Simon Petrus en toont de macht van Jezus over ziekten en zijn overeenstemming met de Joodse godsdienstige gebruiken.

    Mattheüs 8.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws moeder te bed liggen, hebbende de koorts.En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij stond op, en diende henlieden.
    Verder lezen
  • Talrijke genezingen in de avond

    Dit artikel verklaart een episode uit de evangeliën waarin Jezus in Kafarnaüm verschillende mensen geneest, wat zijn goddelijke macht en gezag laat zien. De gebeurtenis vindt plaats na de sabbat en trekt een menigte aan die vol bewondering is en door zijn daden geboeid raakt.

    Markus 1.32-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als het nu avond geworden was, toen de zon onderging, brachten zij tot Hem allen, die kwalijk gesteld, en van den duivel bezeten waren.En de gehele stad was bijeenvergaderd omtrent de deur.En Hij genas er velen, die door verscheidene ziekten kwalijk gesteld waren; en wierp vele duivelen uit, en liet de duivelen niet toe te spreken, omdat zij Hem kenden.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus trekt zich terug om te bidden

    Het artikel behandelt Jezus' afzondering om te bidden en benadrukt het evenwicht tussen zijn geestelijke boodschap en de genezingsverwachtingen van de menigte. Het verslag van Marcus en Lucas laat zien hoe belangrijk het gebed voor Jezus was te midden van de druk van buitenaf. Zijn geestelijke opdracht bleef centraal staan.

    Markus 1.35-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des morgens vroeg, als het nog diep in den nacht was, opgestaan zijnde, ging Hij uit, en ging henen in een woeste plaats, en bad aldaar.En Simon, en die met hem waren, zijn Hem nagevolgd.En zij Hem gevonden hebbende, zeiden tot Hem: Zij zoeken U allen.
    Verder lezen
  • De toewijding van de leerling

    Het artikel onderzoekt de toewijding van de leerlingen van Jezus aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Lucas. Het bespreekt de uitdagingen en beproevingen die verbonden zijn aan de keuze om Jezus te volgen, het vermogen van de Messias tot geestelijk onderscheid en de familieverplichtingen van de leerlingen. Het is in Galilea geworteld en benadrukt de uitwerking van de vernieuwende bediening van Jezus.

    Mattheüs 8.18-22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, vele scharen ziende rondom Zich, beval aan de andere zijde over te varen.En er kwam een zeker Schriftgeleerde tot Hem, en zeide tot Hem: Meester! ik zal U volgen, waar Gij ook henengaat.En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.En een ander uit Zijn discipelen zeide tot Hem: Heere! laat mij toe, dat ik eerst heenga, en mijn vader begrave.Doch Jezus zeide tot hem: Volg Mij, en laat de doden hun doden begraven.
    Verder lezen
  • Prediking in Galilea

    Het artikel beschrijft Jezus' prediking in Galilea en benadrukt zijn onderwijs in de synagogen en de invloed van zijn wonderen op de menigten. Zijn leerlingen vergezellen hem, terwijl de religieuze autoriteiten zich blijven afvragen wie hij is.

    Mattheüs 4.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus omging geheel Galilea, lerende in hun synagogen en predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte en alle kwale onder het volk.En Zijn gerucht ging van daar uit in geheel Syrie; en zij brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en pijnen bevangen zijnde, en van den duivel bezeten, en maanzieken en geraakten; en Hij genas dezelve.En vele scharen volgden Hem na, van Galilea en van Dekapolis, en van Jeruzalem, en van Judea, en van over de Jordaan.
    Verder lezen
  • De genezing van een melaatse.

    Dit artikel onderzoekt Jezus' genezing van een melaatse, belicht zijn mededogen en messiaanse gezag en bespreekt de spanningen met de religieuze autoriteiten in Galilea.

    Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.
    Verder lezen
  • De faam van Jezus de Messias verspreidt zich in Galilea

    Het artikel bespreekt de groeiende populariteit van Jezus in Galilea, versterkt door zijn verklaring de zonden van een verlamde te vergeven. Daarmee bevestigt hij zijn goddelijkheid en veroorzaakt hij spanningen met de religieuze autoriteiten.

    Markus 1.45 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar hij uitgegaan zijnde, begon vele dingen te verkondigen, en dat woord te verbreiden, alzo dat Hij niet meer openbaar in de stad kon komen, maar was buiten in de woeste plaatsen; en zij kwamen tot Hem van alle kanten.
    Verder lezen
  • Genezing van een verlamde

    Het artikel behandelt Jezus' genezing van een verlamde in Kafarnaüm en benadrukt zijn goddelijkheid, die door de vergeving van zonden wordt verkondigd. Dit schokt de deskundigen in de wet en vergroot de kloof tussen Jezus en de religieuze autoriteiten.

    Markus 2.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na sommige dagen is Hij wederom binnen Kapernaum gekomen; en het werd gehoord, dat Hij in huis was.En terstond vergaderden daar velen, alzo dat ook zelfs de plaatsen omtrent de deur hen niet meer konden bevatten; en Hij sprak het woord tot hen.En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een geraakte, die van vier gedragen werd.En niet kunnende tot Hem genaken, overmits de schare, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeken neder, daar de geraakte op lag.En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten:Wat spreekt Deze aldus gods lasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelven overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten?Wat is lichter, te zeggen tot den geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeken op, en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En terstond stond hij op, en het beddeken opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit zulks gezien!
    Verder lezen
  • De roeping van een andere leerling, Mattheüs

    Het artikel onderzoekt Jezus' roeping van Matteüs en benadrukt zijn unieke rol onder de leerlingen als toekomstige evangelieschrijver. Matteüs verlaat zijn beroep van belastinginner om Christus te volgen, nadat hij hem waarschijnlijk via Johannes de Doper al kende. Deze roeping is belangrijk omdat Matteüs een wezenlijke woordvoerder van de apostelen wordt.

    Markus 2.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij ging wederom uit naar de zee; en de gehele schare kwam tot Hem, en Hij leerde hen.En voorbijgaande zag Hij Levi, den zoon van Alfeus zitten in het tolhuis, en zeide tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde Hem.
    Verder lezen
  • Vraag over de omgang met zondaars

    Het artikel analyseert de kritiek van de farizeeën op Jezus' verdraagzaamheid tegenover zondaars. Zij proberen hem in diskrediet te brengen nu zijn populariteit groeit.

    Markus 2.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Schriftgeleerden en de Farizeen, ziende Hem eten met de tollenaren en zondaren, zeiden tot Zijn discipelen: Wat is het, dat Hij met de tollenaren en zondaren eet en drinkt?En Jezus, dat horende, zeide tot hen: Die gezond zijn, hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen, om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.
    Verder lezen

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  • Het tweede pesachfeest in Jeruzalem

    Dit artikel analyseert Jezus' tweede pesachpelgrimstocht naar Jeruzalem, genoemd in Johannes 5:1. Johannes noemt Pesach niet uitdrukkelijk, maar de chronologische context wijst daarop. Jezus gebruikt de gelegenheid om te prediken en met de godsdienstige autoriteiten te debatteren. Dit gebeurt op het tempelplein, waar de toestroom van pelgrims hem een gevarieerd publiek biedt.

    Johannes 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.
    Verder lezen
  • Jezus, de Messias, verklaart zich gelijk aan de Vader

    Het artikel analyseert Jezus' verklaring dat hij aan God gelijk is, vanuit de genezing van een zieke. Het benadrukt de invloed van zijn theologische uitspraken in Jeruzalem tijdens Pesach.

    Johannes 5.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.
    Verder lezen
  • Getuigenissen die dat van Jezus, de Messias, bevestigen

    Het artikel bespreekt de getuigenissen die Jezus' messiasschap bevestigen, vooral Johannes de Doper en de goddelijke wonderen in Johannes' verhaal. Het speelt in Jeruzalem na Pesach van maart 31. Jezus bekritiseert de leiders die hem niet erkennen en noemt Mozes als voorloper. Sommigen, zoals Nikodemus, zullen zich bekeren.

    Numberi 24.17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik zal hem zien, maar nu niet; ik zal hem aanschouwen, maar niet nabij. Er zal een ster voortkomen uit Jakob, en er zal een scepter uit Israel opkomen; die zal de palen der Moabieten verslaan, en zal al de kinderen van Seth verstoren.
    Verder lezen
  • De prediking in Galilea gaat door

    Het artikel behandelt Jezus' prediking in Galilea in het jaar 31 en zijn groeiende bekendheid ondanks afwijzing door de godsdienstige autoriteiten. Hij werkte volgens de evangeliën vooral in Kafarnaüm, predikte in synagogen en verrichtte veel wonderen. Dit trekt ook buiten Galilea menigten aan.

    Markus 1.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen: Laat ons in de bijliggende vlekken gaan, opdat Ik ook daar predike; want daartoe ben Ik uitgegaan.En Hij predikte in hun synagogen, door geheel Galilea, en wierp de duivelen uit.
    Verder lezen
  • De vraag van Johannes de Dopers leerlingen over vasten

    Dit artikel onderzoekt de vraag over vasten van Johannes de Dopers leerlingen en Jezus' antwoord. Het benadrukt de overgang van traditioneel jodendom naar een persoonlijke relatie met God, kenmerkend voor het christendom.

    Markus 2.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de discipelen van Johannes en der Farizeen vastten; en zij kwamen en zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en der Farizeen, en Uw discipelen vasten niet?En Jezus zeide tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen vasten, terwijl de Bruidegom bij hen is? Zo langen tijd zij den Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten.Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en alsdan zullen zij vasten in dezelve dagen.
    Verder lezen
  • De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn

    De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn tonen de radicale breuk tussen jodendom en christendom. Jezus vertelt ze als antwoord op Johannes de Dopers leerlingen over vasten: oud en nieuw kunnen niet worden vermengd. De vereiste verandering is geen hervorming, maar een volledige omvorming die iedereen vraagt te kiezen welke Meester hij wil volgen.

    Lukas 5.36-39 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide ook tot hen een gelijkenis: Niemand zet een lap van een nieuw kleed op een oud kleed; anders zo scheurt ook dat nieuwe het oude, en de lap van het nieuwe komt met het oude niet overeen.En niemand doet nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo zal de nieuwe wijn de leder zakken doen bersten, en de wijn zal uitgestort worden, en de leder zakken zullen verderven.Maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen, en zij worden beide te zamen behouden.En niemand, die ouden drinkt, begeert terstond nieuwen; want hij zegt: De oude is beter.
    Verder lezen
  • De opdracht van de twaalf apostelen

    Het artikel onderzoekt de opdracht van de twaalf apostelen volgens Matteüs, Marcus en Lucas, met aandacht voor de voorrang van de Joden in het heilsplan en de aanwijzingen van Jezus om Gods koninkrijk te verkondigen.

    Jesaja 60.3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de heidenen zullen tot uw licht gaan, en koningen tot den glans, die u is opgegaan.
    Verder lezen
  • Verkondiging van het Evangelie

    Het artikel ‘PER082 - Verkondiging van het evangelie’ onderzoekt Jezus' profetische aanwijzingen aan zijn leerlingen, waarin hij komende vervolgingen aankondigt. Aan de hand van Matteüs 10.16-23 belicht het de rol van de heilige Geest. Deze opleiding in Galilea bereidt de apostelen voor op toekomstige uitdagingen.

    Mattheüs 10.16-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, Ik zende u als schapen in het midden der wolven; zijt dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere; want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.
    Verder lezen
  • De samenkomst van de leerlingen en de menigte

    Het artikel behandelt de samenkomst van de leerlingen en de menigte in Galilea, waar Jezus na de keuze van de twaalf apostelen zijn Bergrede houdt. De menigte komt vooral voor de wonderbaarlijke genezingen, maar dit moment is ook wezenlijk voor het onderricht van Jezus' boodschap. Lucas en Matteüs geven twee aanvullende perspectieven op deze gebeurtenis.

    Mattheüs 5.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:
    Verder lezen
  • De Bergrede (3), het zout van de aarde

    Het artikel onderzoekt het ‘zout van de aarde’ in Jezus' Bergrede, aan de hand van Matteüs 5:13 en met verbanden naar Marcus en Lucas. Jezus gebruikt dit beeld voor de rol van de leerlingen als dragers van wijsheid en bescherming tegen verderf, en waarschuwt voor het verlies van hun geestelijke invloed.

    Markus 9.50 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.
    Verder lezen
  • De Bergrede (4), het licht van de wereld

    Dit artikel onderzoekt hoe het beeld van het ‘licht van de wereld’ in de Bergrede de leerlingen leert hun geloof zichtbaar te beleven, aan de hand van Matteüs 5.14-16, Marcus 4.21-22 en Lucas 8.16/11.33-35. Deze beelden moedigen aan een voorbeeld van oprechtheid te zijn en Gods licht te weerspiegelen om anderen tot zijn lof te inspireren.

    Lukas 8.16 (De Heilige Schrift 1917) :
    En niemand, die een kaars ontsteekt, bedekt dezelve met een vat, of zet ze onder een bed; maar zet ze op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.
    Verder lezen
  • De Bergrede (8), meineed

    In de Bergrede onderwijst Jezus over meineed (Mat. 5.33-37). Tegenover de toenmalige gewoonte van voorwaardelijke eden eist hij eenvoudige, oprechte woorden: laat ‘ja’ ja zijn en ‘nee’ nee. Alleen Matteüs vermeldt dit onderricht; Lucas schrijft voor niet-Joden, voor wie deze praktijk minder relevant was. Jakobus 5.12 herneemt dit voorschrift in de apostolische traditie.

    Mattheüs 5.33-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wederom hebt gij gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult den eed niet breken, maar gij zult den Heere uw eden houden.Maar Ik zeg u: Zweert ganselijk niet, noch bij den hemel, omdat hij is de troon Gods;Noch bij de aarde, omdat zij is de voetbank Zijner voeten; noch bij Jeruzalem, omdat zij is de stad des groten Konings;Noch bij uw hoofd zult gij zweren, omdat gij niet een haar kunt wit of zwart maken;Maar laat zijn uw woord ja, ja; neen, neen; wat boven deze is, dat is uit den boze.
    Verder lezen
  • De Bergrede (12), onderricht over het gebed

    Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het gebed in de Bergrede en benadrukt de oproep tot oprechte vroomheid, ver van vormendienst. Het baseert zich op de evangeliën van Matteüs en Lucas en legt de betekenis en de context van het gebed uit.

    Lukas 11.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, toen Hij in een zekere plaats was biddende, als Hij ophield, dat een van Zijn discipelen tot Hem zeide: Heere, leer ons bidden, gelijk ook Johannes zijn discipelen geleerd heeft.En Hij zeide tot hen: Wanneer gij bidt, zo zegt: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel, alzo ook op de aarde.Geef ons elken dag ons dagelijks brood.En vergeef ons onze zonden; want ook wij vergeven aan een iegelijk, die ons schuldig is. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze.
    Verder lezen
  • De Bergrede (13), de vergeving

    Dit artikel onderzoekt de vergeving in Jezus’ Bergrede. Het benadrukt dat ons vermogen om te vergeven verbonden is met Gods vergeving, een centraal thema in het evangelie van Matteüs.

    1 Johannes 1.7 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, zo hebben wij gemeenschap met elkander, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.
    Verder lezen
  • De Bergrede (16), zorgen en bezorgdheid

    Het artikel onderzoekt Jezus’ Bergrede en stelt geloof boven materiële zorgen. Het put voornamelijk uit het onderricht van Matteüs en Lucas en beschrijft hoe Jezus zijn leerlingen aanspoorde op God te vertrouwen.

    Mattheüs 8.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.
    Verder lezen
  • De bergrede (19), de gulden regel

    Dit artikel bespreekt de gulden regel in de bergrede, legt uit dat een geestelijke verandering nodig is om deze toe te passen en benadrukt de noodzaak van Gods hulp.

    Lukas 6.31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En gelijk gij wilt, dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks.
    Verder lezen
  • De bergrede (20), de twee wegen

    Dit artikel bespreekt de bergrede, waarin Jezus het belang uitlegt van geestelijke keuzes, voorgesteld door twee wegen. Dit terugkerende thema benadrukt Jezus’ oproep aan zijn leerlingen om de moeilijke weg te kiezen die naar het eeuwige leven leidt.

    Mattheüs 19.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, hen aanziende, zeide tot hen: Bij de mensen is dat onmogelijk, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.
    Verder lezen
  • De bergrede (22), wie mij Heer noemen

    Dit artikel onderzoekt de bergrede, waarin Jezus spreekt over vermeende leerlingen die Hij niet erkent. Het vergelijkt de evangelisten Matteüs en Lucas en behandelt de oprechtheid van het geloof die nodig is om Gods Koninkrijk binnen te gaan, voorbij etnische afkomst en wonderdaden.

    Mattheüs 3.9 (De Heilige Schrift 1917) :
    En meent niet bij u zelven te zeggen: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekken.
    Verder lezen
  • De genezing van een melaatse na de bergrede

    Dit artikel onderzoekt de genezing van een melaatse door Jezus na de bergrede en bespreekt de uiteenlopende verslagen in de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. De genezing wordt beschreven als een uitdaging aan de strenge reinigingswetten, en het belang van het naleven van de wet van Mozes wordt benadrukt. Het artikel stelt vragen over de samenhang tussen verschillende evangelieverslagen.

    Leviticus 13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Verder sprak de HEERE tot Mozes en tot Aaron, zeggende:Een mens, als in het vel zijns vleses een gezwel, of gezweer, of witte blaar zal zijn, welke in het vel zijns vleses tot een plaag der melaatsheid zou worden, hij zal dan tot den priester Aaron, of tot een uit zijn zonen, de priesteren, gebracht worden.En de priester zal de plaag in het vel des vleses bezien; zo het haar in die plaag in wit veranderd is, en het aanzien der plaag dieper is dan het vel zijns vleses, het is de plaag der melaatsheid; als de priester hem bezien zal hebben, dan zal hij hem onrein verklaren.Maar zo de blaar in het vel zijn vleses wit is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, en het haar niet in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester op den zevenden dag hem bezien; indien, ziet, de plaag, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem zeven andere dagen opsluiten.En de priester zal hem andermaal op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de plaag ingetrokken, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem rein verklaren; het was een verzwering; en hij zal zijn klederen wassen, zo is hij rein.Maar zo de verzwering in het vel ganselijk uitgespreid is, nadat hij aan den priester tot zijn reiniging zal vertoond zijn, zo zal hij andermaal aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, de verzwering in het vel uitgespreid is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is melaatsheid.Wanneer de plaag der melaatsheid in een mens zal zijn, zo zal hij tot den priester gebracht worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, een wit gezwel in het vel is, hetwelk het haar in wit veranderd heeft, en gezondheid van levend vlees in dat gezwel is;Dat is een verouderde melaatsheid in het vel zijns vleses; daarom zal hem de priester onrein verklaren; hij zal hem niet doen opsluiten, want hij is onrein.En zo de melaatsheid in het vel ganselijk uitbot, en de melaatsheid het gehele vel desgenen, die de plaag heeft, van zijn hoofd tot zijn voeten, bedekt heeft, naar al het gezicht van de ogen des priesters;En de priester merken zal, dat, ziet, de melaatsheid zijn gehele vlees bedekt heeft, zo zal hij hem, die de plaag heeft, rein verklaren; zij is geheel in wit veranderd; hij is rein.Maar ten welken dage levend vlees daarin gezien zal worden, zal hij onrein zijn.Als dan de priester dat levende vlees gezien zal hebben, zal hij hem onrein verklaren; dat levende vlees is onrein; het is melaatsheid.Of als dat levende vlees verkeert, en in wit veranderd zal worden, zo zal hij tot den priester komen.Als de priester hem bezien zal hebben, dat, ziet, de plaag in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, rein verklaren; hij is rein.Het vlees ook, als in deszelfs vel een zweer zal geweest zijn, zo het genezen is;En in de plaats van die zweer een wit gezwel, of een witte roodachtige blaar worden zal, zo zal het aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, haar aanzien lager is dan het vel, en derzelver haar in wit veranderd is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid, zij is door de zweer uitgebot.Wanneer nu de priester die bezien zal hebben, dat, ziet, geen wit haar daaraan is, en die niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Zo zij daarna gans in het vel uitgespreid zal zijn, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag.Maar indien de blaar in haar plaats zal staande blijven, niet uitgespreid zijnde, het is de roof van die zweer, zo zal de priester hem rein verklaren;Of wanneer in het vel des vleses een vurige brand zal geweest zijn, en het gezonde van dien brand een witte roodachtige of witte blaar is;En de priester die gezien zal hebben, dat, ziet, het haar op de blaar in wit veranderd is, en haar aanzien dieper is dan het vel; het is melaatsheid, door den brand is zij uitgebot; daarom zal hem de priester onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de priester die merken zal, dat, ziet, op de blaar geen wit haar is, en zij niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester hem op den zevenden dag bezien; indien zij gans uitgespreid is in het vel, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de blaar in haar plaats staande zal blijven, noch in het vel uitgespreid, maar ingetrokken zal zijn, het is een gezwel van den brand; daarom zal de priester hem rein verklaren, want het is de roof van den brand.Verder, als in een man of vrouw een plaag zal zijn in het hoofd, of in den baard;En de priester de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien dieper is dan het vel, en geelachtig dun haar daarop is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is schurftheid, het is melaatsheid van het hoofd of van den baard.Maar als de priester de plaag der schurftheid zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien niet dieper is dan het vel, en geen zwart haar daarop is, zo zal de priester hem, die de plaag der schurftheid heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die plaag op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid niet uitgespreid, en daarop geen geelachtig haar is, noch het aanzien der schurftheid dieper dan het vel is;Zo zal hij zich scheren laten; maar de schurftheid zal hij niet scheren; en de priester zal hem, die de schurftheid heeft, andermaal zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die schurftheid op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid in het vel niet uitgespreid is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, zo zal de priester hem rein verklaren; en hij zal zijn klederen wassen, en rein zijn.Maar indien de schurftheid in het vel gans uitgespreid is, na zijn reiniging;En de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, de schurftheid in het vel uitgespreid is, de priester zal naar het geelachtig haar niet zoeken; hij is onrein.Maar indien die schurftheid, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en zwart haar daarop gewassen is, die schurftheid is genezen, hij is rein; daarom zal de priester hem rein verklaren.Verder als een man, of vrouw, aan het vel van hun vlees blaren zullen hebben, witte blaren;En de priester zal gemerkt hebben, dat, ziet, ingetrokken witte blaren in het vel van hun vlees zijn; het is een witte puist in het vel uitgebot, hij is rein.En als een man zijn hoofdhaar zal uitgevallen zijn, hij is kaal, hij is rein.En zo van de zijde zijns aangezichts het haar van zijn hoofd zal uitgevallen zijn, hij is bles, hij is rein.Maar zo in de kaalheid, of in de blesse, een witte roodachtige plaag is, dat is melaatsheid, uitbottende in zijn kaalheid, of in zijn blesse.Als de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, het gezwel van die plaag in zijn kaalheid, of blesse, wit roodachtig is, gelijk het aanzien der melaatsheid van het vel des vleses;Die man is melaats, hij is onrein; de priester zal hem ganselijk onrein verklaren, zijn plaag is op zijn hoofd.Voorts zullen de klederen des melaatsen, in wien die plaag is, gescheurd zijn, en zijn hoofd zal ontbloot zijn, en hij zal de bovenste lip bewimpelen; daartoe zal hij roepen: Onrein, onrein!Al de dagen, in welke deze plaag aan hem zal zijn, zal hij onrein zijn; onrein is hij, hij zal alleen wonen; buiten het leger zal zijn woning wezen.Verder als aan een kleed de plaag der melaatsheid zal zijn, aan een wollen kleed, of aan een linnen kleed,Of aan den scheerdraad, of aan den inslag van linnen, of van wol, of aan vel, of aan enig vellenwerk;En die plaag aan het kleed, of aan het vel, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, groenachtig of roodachtig is; het is de plaag der melaatsheid; daarom zal zij den priester vertoond worden.En de priester zal de plaag bezien; en hij zal hetgeen de plaag heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal hij op den zevenden dag de plaag bezien; zo de plaag uitgespreid is aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan het vel, tot wat werk dat vel zou mogen gemaakt zijn, die plaag is een knagende melaatsheid, het is onrein.Daarom zal hij dat kleed, of die werpte, of dien inslag van wol, of van linnen, of alle vellentuig, waarin die plaag zal zijn, verbranden; want het is een knagende melaatsheid; het zal met vuur verbrand worden.Doch indien de priester zal zien, dat, ziet, de plaag aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig niet uitgespreid is;Zo zal de priester gebieden, dat men hetgeen, waaraan die plaag is, wasse, en hij zal dat andermaal zeven dagen doen opsluiten.Als de priester, nadat het gewassen is, de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, de plaag haar gedaante niet veranderd heeft, en de plaag niet uitgespreid is, het is onrein, gij zult het met vuur verbranden; het is een ingraving aan zijn achterste of aan zijn voorste zijde.Indien nu de priester merken zal, dat, ziet, die plaag, nadat zij zal gewassen zijn, ingetrokken is; dan zal hij ze van het kleed, of van het vel, of van den scheerdraad, of van den inslag afscheuren.Maar zo zij nog aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, gezien wordt, het is uitbottende melaatsheid; gij zult hetgeen, waaraan de plaag is, met vuur verbranden.Maar het kleed, of de werpte, of de inslag, of alle vellentuig, dat gij gewassen zult hebben, als de plaag daarvan geweken zal zijn, dat zal andermaal gewassen worden, en het zal rein zijn.Dit is de wet van de plaag der melaatsheid, van een wollen of linnen kleed, of een werpte, of een inslag, of alle vellentuig, om dat rein te verklaren, of onrein te verklaren.
    Verder lezen
  • De genezing van de dienaar van de Romeinse officier

    Dit artikel onderzoekt de genezing door Jezus van de dienaar van een Romeinse officier in Kafarnaüm, een blijk van uitzonderlijk geloof en van Jezus’ gezag over alle volken.

    Johannes 4.46-54 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum.Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen.En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts.De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis.Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.
    Verder lezen
  • De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn

    Jezus wekt in Naïn de zoon van een weduwe op en toont daarmee zijn goddelijke macht en zijn rol als profeet. De gebeurtenis, beschreven in Lucas 7:11-17, vindt plaats na de Bergrede en trekt een grote menigte aan. De dorpsbewoners zien in Jezus een groot profeet, en het nieuws verspreidt zich in Galilea en Judea.

    Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.
    Verder lezen
  • Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God

    Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.

    Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.
    Verder lezen
  • Het getuigenis van de familie van Jezus, de Messias

    Dit artikel onderzoekt de gespannen verhoudingen tussen Jezus, zijn familie en de religieuze leiders, voornamelijk op basis van het Evangelie volgens Marcus. Het beschrijft de aanvankelijk sceptische houding van zijn familie en belicht daarbij de wisselwerking met de farizeeën en de latere bekering van sommige familieleden na de opstanding.

    Markus 3.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.
    Verder lezen
  • Onderricht over demonen

    Het artikel analyseert hoe Jezus de beschuldigingen van de farizeeën weerlegt dat Hij demonen uitdrijft door Satan, en onderstreept zijn hogere, goddelijke gezag.

    Mattheüs 12.19 (De Heilige Schrift 1917) :
    Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen.
    Verder lezen
  • Het teken van Jona

    Jezus verwijst naar het teken van Jona als antwoord op de farizeeën die om een wonder vragen. Hij benadrukt berouw en geloof en hekelt het ongeloof in Kafarnaüm ondanks zijn vele wonderen. Deze tekst belicht Jezus’ verkondigingsopdracht en zijn verhouding tot de godsdienstige leiders.

    Mattheüs 16.4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jona, den profeet. En hen verlatende, ging Hij weg.
    Verder lezen
  • Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias

    Dit artikel analyseert een door Lucas beschreven gebeurtenis waarbij een vrouw haar bewondering voor Jezus uitspreekt, wat de maatschappelijke verandering van die tijd belicht. Jezus antwoordt door het belang te benadrukken van degenen die naar zijn onderricht luisteren en het toepassen, waardoor traditionele familiebanden worden overstegen.

    Lukas 8.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Zijn moeder en Zijn broeders kwamen tot Hem, en konden bij Hem niet komen, vanwege de schare.En Hem werd geboodschapt van enigen, die zeiden: Uw moeder en Uw broeders staan daar buiten, begerende U te zien.Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Mijn moeder en Mijn broeders zijn dezen, die Gods Woord horen, en datzelve doen.
    Verder lezen
  • De grote menigte

    Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.

    Mattheüs 9.4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: Waarom overdenkt gij kwaad in uw harten?
    Verder lezen
  • Verschillende onderwijzingen van de Messias Jezus

    Het artikel bespreekt Lucas 12.1-12, waar Jezus onderwijst over huichelarij, de vreze Gods en het belang van een openbare belijdenis. Hij waarschuwt tegen lastering van de Geest en belooft de hulp van de Heilige Geest in tijden van vervolging. De centrale boodschap is trouw en oprechtheid in het geloof.

    Mattheüs 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.
    Verder lezen
  • Onderwijs van de Messias Jezus over bezorgdheid

    Jezus leert zich geen zorgen te maken over materiële behoeften. Hij illustreert Gods voorzienigheid met voorbeelden uit de natuur en benadrukt dat het Koninkrijk van God voorrang moet krijgen.

    Deuteronomium 14.12-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar deze zijn het, van dewelke gij niet zult eten: de arend, en de havik, en de zeearend;En de wouw, en de kraai, en de gier naar haar aard;En alle rave naar zijn aard;En de struis, en de nachtuil, en de koekoek, en de sperwer naar zijn aard;En de steenuil, en de schuifuit, en de kauw,En de roerdomp, en de pelikaan, en het duikertje;En de ooievaar, en de reiger naar zijn aard; en de hop, en de vledermuis;
    Verder lezen
  • Gelijkenis en waarschuwing over de terugkomst van de Messias Jezus

    Het artikel onderzoekt een gelijkenis over de terugkomst van de Messias Jezus en benadrukt de voorbereiding en waakzaamheid van de leerlingen. Aan de hand van Lucas, Matteüs en Marcus verkent het de noodzaak van een geestelijk gericht leven, gezien de onzekerheid over het tijdstip van de terugkomst van de Messias.

    Markus 13.32-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar van dien dag en die ure weet niemand, noch de engelen, die in den hemel zijn, noch de Zoon, dan de Vader.Ziet toe, waakt en bidt; want gij weet niet, wanneer de tijd is.Gelijk een mens, buiten 's lands reizende, zijn huis verliet, en zijn dienstknechten macht gaf, en elk zijn werk, en den deurwachter gebood, dat hij zou waken;Zo waakt dan (want gij weet niet, wanneer de heer des huizes komen zal, des avonds laat, of ter middernacht, of met het hanengekraai, of in den morgenstond);Opdat hij niet onvoorziens kome, en u slapende vinde.En hetgeen Ik u zeg, dat zeg Ik allen: Waakt.
    Verder lezen
  • De vraag van Petrus

    Dit artikel onderzoekt de vraag die Petrus stelde over de toehoorders voor wie de gelijkenissen van Jezus bedoeld zijn. De gebeurtenis speelt zich af bij Kafarnaüm en benadrukt hoe moeilijk het voor de leerlingen is de onderwijzingen te vatten. Zo komt het belang naar voren van het begrijpen van de universele boodschap van het koninkrijk van God. Lucas is de enige evangelist die deze specifieke tussenkomst van Petrus vermeldt.

    Lukas 12.41 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?
    Verder lezen
  • Gelijkenis van de twee dienaren

    Dit artikel behandelt de gelijkenis van de twee dienaren die Jezus vertelt en die laat zien wat van de getrouwen wordt verwacht en hoe streng de ontrouwen worden geoordeeld. Het bespreekt verantwoordelijkheden die evenredig zijn aan de kennis van God en verwijst ook naar de gelijkenissen van de talenten en de ponden.

    Lukas 12.42-48 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Heere zeide: Wie is dan de getrouwe en voorzichtige huisbezorger, dien de heer over zijn dienstboden zal zetten, om hun ter rechter tijd het bescheiden deel spijze te geven?Zalig is de dienstknecht, welken zijn heer, als hij komt, zal vinden, alzo doende.Waarlijk, Ik zeg ulieden, dat hij hem over al zijn goederen zetten zal.Maar indien dezelve dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer vertoeft te komen; en zou beginnen de knechten en de dienstmaagden te slaan, en te eten en te drinken, en dronken te worden;Zo zal de heer deszelven dienstknechts komen ten dage, in welken hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet; en zal hem afscheiden, en zal zijn deel zetten met de ontrouwen.En die dienstknecht, welke geweten heeft den wil zijns heeren, en zich niet bereid, noch naar zijn wil gedaan heeft, die zal met vele slagen geslagen worden.Maar die denzelven niet geweten heeft, en gedaan heeft dingen, die slagen waardig zijn, die zal met weinige slagen geslagen worden. En een iegelijk, wien veel gegeven is, van dien zal veel geeist worden; en wien men veel vertrouwd heeft, van dien zal men overvloediger eisen.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus als aanleiding tot verdeeldheid

    Het artikel onderzoekt hoe de onderwijzingen van Jezus volgens de evangeliën verdeeldheid veroorzaken. De centrale boodschap is dat het volgen van Jezus tot persoonlijke en geestelijke conflicten kan leiden, maar een unieke mogelijkheid tot redding biedt.

    Mattheüs 10.34-39 (De Heilige Schrift 1917) :
    Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.
    Verder lezen
  • De ware familie van de Messias Jezus

    Dit artikel onderzoekt hoe Jezus het begrip familie opnieuw definieert. Hij richt zijn betoog op het belang van de geestelijke band ten opzichte van bloedbanden, zoals blijkt uit zijn woorden in Matteüs, Marcus en Lucas.

    Mattheüs 7.21 (De Heilige Schrift 1917) :
    Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen is.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van het zuurdeeg

    De gelijkenis van het zuurdeeg (Mt 13.33-35; Lc 13.20-21) illustreert de onopvallende maar krachtige groei van het Koninkrijk van God. Zoals het zuurdeeg het hele deeg verandert, werkt het Koninkrijk geleidelijk in de harten. Matteüs verbindt dit onderwijs met de vervulling van Psalm 78.2. Iedere gelovige wordt geroepen om een actieve rol te spelen in deze verspreiding. Deze gelijkenis werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm uitgesproken en is de vierde gelijkenis van de grote toespraak in Matteüs 13.

    Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de parel van grote waarde

    De gelijkenis van de kostbare parel (Mt 13,45-46), alleen door Matteüs overgeleverd, laat een koopman zien die alles verkoopt om een zeldzame parel te bemachtigen. Ze leert dat het koninkrijk van de hemel in waarde elk aards bezit overtreft en roept op tot een vrijwillig gebracht offer, beleefd in de vreugde van de geestelijke ontdekking.

    Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.
    Verder lezen
  • De genezing van de vrouw met bloedvloeiingen

    Pericoop 154 vertelt over de genezing van een vrouw die al twaalf jaar aan bloedvloeiing leed, zoals beschreven door Matteüs, Marcus en Lucas. In Kafarnaüm raakt zij onopvallend het kleed van Jezus aan, terwijl Hij onderweg is naar het huis van Jaïrus. Zij wordt op slag genezen en door Jezus publiekelijk herkend, die verklaart: 'Uw geloof heeft u gered.' Het artikel vergelijkt de drie synoptische verslagen en onderzoekt de theologische, christologische en sociale betekenis van dit geloofswonder.

    Leviticus 15.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wanneer ook een vrouw, vele dagen buiten den tijd harer afzondering, van den vloed haars bloeds vloeien zal, of wanneer zij vloeien zal boven hare afzondering, zij zal al den dagen van den vloed harer onreinigheid, als in de dagen harer afzondering onrein zijn.Alle leger, waarop zij al de dagen haars vloeds gelegen zal hebben, zal haar zijn als het leger harer afzondering; en alle tuig, waarop zij zal gezeten hebben, zal onrein zijn, naar de onreinigheid harer afzondering.En zo wie die dingen aanroert, zal onrein zijn; daarom zal hij zijn klederen wassen, en zich met water baden, en onrein zijn tot aan den avond.
    Verder lezen
  • Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte

    Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.

    Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.
    Verder lezen

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De reactie van de menigte

    Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.

    Deuteronomium 18.15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen;
    Verder lezen
  • Talrijke genezingen in Gennesaret

    Pericoop 173 vertelt over de talrijke genezingen die Jezus in april van het jaar 32 n.Chr. in Gennesaret (Galilea) verrichtte, volgens Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56. Bij zijn aankomst wordt Jezus onmiddellijk herkend en stromen scharen zieken toe om de zoom van zijn mantel aan te raken en zo genezing te ontvangen. De synoptische analyse laat belangrijke overeenkomsten zien tussen de twee evangelisten, evenals aanvullende nuances. Deze episode illustreert het geloof van het volk en de goddelijke kracht van Jezus, en kondigt de toenemende spanningen met de religieuze autoriteiten aan.

    Mattheüs 14.35 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de mannen van die plaats Hem werden kennende, zonden zij in dat gehele omliggende land, en brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren;
    Verder lezen
  • Het werk van de Messias Jezus in Galilea

    Het artikel onderzoekt de strategische beslissing van Jezus om zijn bediening in Galilea uit te oefenen om de vijandigheid in Judea te vermijden. Johannes benadrukt het voornemen van de religieuze autoriteiten om Jezus te doden, terwijl de synoptische evangeliën deze dreiging impliciet vermelden.

    Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.
    Verder lezen
  • Terechtwijzing van de schriftgeleerden en de farizeeën

    Het artikel onderzoekt de confrontatie tussen Jezus en de farizeeën, waarin Jezus kritiek uitoefent op de voorrang die aan tradities wordt gegeven boven Gods wetten. In Matteüs 15.1-9 en Marcus 7.1-13 ontmaskert Jezus de huichelarij van de farizeeën door te wijzen op de plicht tot oprechtheid en geestelijke echtheid.

    Mattheüs 15.1-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen kwamen tot Jezus enige Schriftgeleerden en Farizeen, die van Jeruzalem waren, zeggende:Waarom overtreden Uw discipelen de inzetting der ouden? Want zij wassen hun handen niet, wanneer zij brood zullen eten.Maar Hij, antwoordende, zeide tot hen: Waarom overtreedt ook gij het gebod Gods, door uw inzetting?Want God heeft geboden, zeggende: Eert uw vader en moeder, en: Wie vader of moeder vloekt, die zal den dood sterven.Maar gij zegt: Zo wie tot vader of moeder zal zeggen: Het is een gave, zo wat u van mij zou kunnen ten nutte komen;(15:5) en zijn vader of zijn moeder geenszins zal eren, die voldoet. (15:6) En gij hebt alzo Gods gebod krachteloos gemaakt door uw inzetting.Gij geveinsden! Wel heeft Jesaja van u geprofeteerd, zeggende:Dit volk genaakt Mij met hun mond, en eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij;Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden van mensen zijn.
    Verder lezen
  • Oordeel over het menselijk hart

    Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over ware reinheid, op basis van Matteüs en Marcus. Het toont aan dat onreinheid voortkomt uit het menselijke hart en niet uit spijswetten, en wijst zo op een belangrijke verandering in het christelijke onderwijs.

    Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.
    Verder lezen
  • Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw

    Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.

    Markus 7.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van daar opstaande, ging Hij weg naar de landpalen van Tyrus en Sidon; en in een huis gegaan zijnde, wilde Hij niet, dat het iemand wist, en Hij kon nochtans niet verborgen zijn.Want een vrouw, welker dochtertje een onreinen geest had, van Hem gehoord hebbende, kwam en viel neder aan Zijn voeten.Deze nu was een Griekse vrouw, van geboorte uit Syro-Fenicie; en zij bad Hem, dat Hij den duivel uitwierp uit haar dochter.Maar Jezus zeide tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden; want het is niet betamelijk dat men het brood der kinderen neme, en den hondekens voor werpe.Maar zij antwoordde en zeide tot Hem: Ja, Heere, doch ook de hondekens eten onder de tafel van de kruimkens der kinderen.En Hij zeide tot haar: Om dezes woords wil ga heen, de duivel is uit uw dochter uitgevaren.En als zij in haar huis kwam, vond zij, dat de duivel uitgevaren was, en de dochter liggende op het bed.
    Verder lezen
  • Talrijke genezingen in de avond

    Het artikel behandelt de genezingen van Jezus, met name in Galilea na zijn terugkeer uit Fenicië. Matteüs beschrijft de vele wonderen die werden verricht, terwijl Marcus zich richt op één bijzonder geval van een dove man, waaruit de unieke werkwijze van Jezus blijkt die ook elders in de evangeliën al te zien is.

    Markus 8.22-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij kwam te Bethsaida; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.En de hand des blinden genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten het vlek, en spoog in zijn ogen, en leide de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.En hij, opziende, zeide: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.Daarna leide Hij de handen wederom op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in het vlek, en zeg het niemand in het vlek.En Jezus ging uit en Zijn discipelen naar de vlekken van Cesarea Filippi. En op den weg vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende tot hen: Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?En zij antwoordden: Johannes de Doper; en anderen: Elias; en anderen: Een van de profeten.En Hij zeide tot hen: Maar gijlieden, wie zegt gij dat Ik ben? En Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Gij zijt de Christus.En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij het niemand zouden zeggen van Hem.En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen wederom opstaan.En dit woord sprak Hij vrij uit; en Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen;Maar Hij, Zich omkerende, en Zijn discipelen aanziende, bestrafte Petrus, zeggende: Ga heen, achter Mij, satanas, want gij verzint niet de dingen, die Gods zijn, maar die der mensen zijn.En tot Zich geroepen hebbende de schare met Zijn discipelen, zeide Hij tot hen: Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij.Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en om des Evangelies wil, die zal hetzelve behouden.Want wat zou het den mens baten zo hij de gehele wereld won, en zijner ziele schade leed?Of wat zal een mens geven, tot lossing van zijn ziel?
    Verder lezen
  • Tweede vermenigvuldiging van de broden voor 4000 personen

    Het artikel analyseert de tweede vermenigvuldiging van de broden door Jezus voor vierduizend mensen, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het onderzoekt de nuances tussen beide verslagen en benadrukt daarbij het medelijden van Jezus en zijn vermogen om in de behoeften van de menigte te voorzien.

    Markus 8.1-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.
    Verder lezen
  • Vertrek per boot naar de stad Magdala

    Het artikel behandelt het vertrek van Jezus per boot naar Magdala na de vermenigvuldiging van de broden, onderzoekt de verschillen tussen de verslagen van Matteüs en Marcus en benadrukt het belang van historisch onderzoek om deze verschillen te begrijpen.

    Mattheüs 15.39 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de scharen van Zich gelaten hebbende, ging Hij in het schip, en kwam in de landpalen van Magdala.
    Verder lezen
  • De farizeeën vragen om een teken

    Het artikel beschrijft hoe de farizeeën Jezus vragen zijn gezag met een teken te bewijzen, en hoe hij dit weigert door hun huichelarij aan de kaak te stellen, waarbij hij alleen het teken van Jona noemt. Het verhaal belicht de spanningen tussen Jezus en de religieuze leiders van zijn tijd.

    Markus 8.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Farizeen gingen uit, en begonnen met Hem te twisten, begerende van Hem een teken van den hemel, Hem verzoekende.En Hij, zwaarlijk zuchtende in Zijn geest, zeide: Wat begeert dit geslacht een teken? Voorwaar, Ik zeg u: Zo aan dit geslacht een teken gegeven zal worden!
    Verder lezen
  • Terugkeer naar Betsaïda

    Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.

    Markus 8.13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij verliet hen, en wederom in het schip gegaan zijnde, voer Hij weg naar de andere zijde.
    Verder lezen
  • Onderricht van de leerlingen over de invloed van de farizeeën

    Jezus waarschuwt zijn apostelen voor de verderfelijke invloed van de farizeeën, die wordt gesymboliseerd door het „zuurdeeg”. Matteüs en Marcus vertellen over dit onderricht tijdens een overtocht naar Betsaïda, waarbij het de leerlingen aan brood ontbreekt. Jezus wijst op hun gebrek aan geloof en nodigt hen uit de geestelijke strekking van zijn woorden te vatten, voorbij de materiële zorgen.

    Mattheüs 16.5-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Zijn discipelen op de andere zijde gekomen waren, hadden zij vergeten broden mede te nemen.En Jezus zeide tot hen: Ziet toe, en wacht u van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.En zij overlegden bij zichzelven, zeggende: Het is omdat wij geen broden mede genomen hebben.En Jezus, dat wetende, zeide tot hen: Wat overlegt gij bij uzelven, gij kleingelovigen! dat gij geen broden mede genomen hebt?Verstaat gij nog niet? en gedenkt gij niet aan de vijf broden der vijf duizend mannen; en hoevele korven gij opnaamt?Noch aan de zeven broden der vier duizend mannen, en hoevele manden gij opnaamt?Hoe verstaat gij niet, dat Ik u van geen brood gesproken heb, als Ik zeide, dat gij u wachten zoudt van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.Toen verstonden zij, dat Hij niet gezegd had, dat zij zich wachten zouden van den zuurdesem des broods, maar van de leer der Farizeen en Sadduceen?
    Verder lezen
  • De blinde van Betsaïda

    Het artikel onderzoekt het unieke wonder van de genezing van de blinde van Betsaïda door Jezus, dat alleen in het evangelie van Marcus wordt verteld. Deze geleidelijke genezing in twee stappen symboliseert de geestelijke groei en het geleidelijke inzicht van de leerlingen.

    Markus 5.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :
    Terwijl Hij nog sprak, kwamen enigen van het huis des oversten der synagoge, zeggende: Uw dochter is gestorven; wat zijt gij den Meester nog moeilijk?En Jezus, terstond gehoord hebbende het woord, dat er gesproken werd, zeide tot den overste der synagoge: Vrees niet; geloof alleenlijk.En Hij liet niemand toe Hem te volgen, dan Petrus, en Jakobus, en Johannes, den broeder van Jakobus;En kwam in het huis des oversten der synagoge; en zag de beroerte en degenen, die zeer weenden en huilden.En ingegaan zijnde, zeide Hij tot hen: Wat maakt gij beroerte, en wat weent gij? Het kind is niet gestorven, maar het slaapt.En zij belachten Hem; maar Hij, als Hij hen allen had uitgedreven, nam bij Zich den vader en de moeder des kinds, en degenen die met Hem waren, en ging binnen, waar het kind lag.En Hij vatte de hand des kinds, en zeide tot haar: Talitha kumi! hetwelk is, zijnde overgezet: Gij dochtertje (Ik zeg u), sta op.En terstond stond het dochtertje op, en wandelde; want het was twaalf jaren oud; en zij ontzetten zich met grote ontzetting.En Hij gebood hun zeer, dat niemand datzelve zou weten; en zeide, dat men haar zou te eten geven.
    Verder lezen
  • Tweede verklaring van Petrus

    Het artikel behandelt de tweede verklaring van Petrus, die Jezus erkent als de Messias. Het onderzoekt de bijbelse verslagen die deze gebeurtenis in Caesarea Filippi situeren en benadrukt hoe moeilijk het voor het Joodse publiek was het goddelijke zoonschap te aanvaarden. Jezus vraagt zijn leerlingen zijn messiaanse waardigheid niet openlijk te verkondigen.

    Lukas 9.18-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als Hij alleen was biddende, dat de discipelen met Hem waren, en Hij vraagde hen, zeggende: Wie zeggen de scharen, dat Ik ben?En zij, antwoordende, zeiden: Johannes de Doper; en anderen: Elias; en anderen: Dat enig profeet van de ouden opgestaan is.En Hij zeide tot hen: Maar gijlieden, wie zegt gij, dat Ik ben? En Petrus, antwoordende, zeide: De Christus Gods.En Hij gebood hun scherpelijk en beval, dat zij dit niemand zeggen zouden;
    Verder lezen
  • Lof van de Messias Jezus voor Petrus

    Het artikel onderstreept het belang van de erkenning van Jezus als de Messias door Petrus, die plaatsvond bij Caesarea Filippi, en de uitdrukking van deze goddelijk geïnspireerde waarheid, in plaats van een menselijke openbaring, op grond van de tekst van Matteüs 16:17-20.

    Johannes 15.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken; die in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.
    Verder lezen
  • Jezus de Messias kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus

    Jezus kondigt in Caesarea Filippi zijn aanstaande lijden aan. Petrus, die dit idee afwijst, illustreert het onbegrip van de leerlingen over de geestelijke opdracht van de Messias. De aankondiging van Jezus richt het doel opnieuw op het Koninkrijk van God en loopt vooruit op de kruisiging.

    Markus 8.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen wederom opstaan.En dit woord sprak Hij vrij uit; en Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen;Maar Hij, Zich omkerende, en Zijn discipelen aanziende, bestrafte Petrus, zeggende: Ga heen, achter Mij, satanas, want gij verzint niet de dingen, die Gods zijn, maar die der mensen zijn.
    Verder lezen
  • Een heel vreemd woord van Jezus de Messias

    Het artikel analyseert de uitspraak van Jezus over de komst van het Koninkrijk van God, door sommigen uitgelegd als de verheerlijking op de berg, de opstanding of de groei van de kerk. Het besluit dat Jezus doelde op de verheerlijking op de berg, een gebeurtenis die zijn goddelijke heerlijkheid openbaart.

    Markus 9.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat er sommigen zijn van degenen, die hier staan, die den dood niet zullen smaken, totdat zij zullen hebben gezien, dat het Koninkrijk Gods met kracht gekomen is.
    Verder lezen
  • De verheerlijking op de berg

    Het artikel onderzoekt de gedaanteverandering van Jezus, waarbij hij in goddelijk licht straalt naast Mozes en Elia op de berg Hermon. Petrus, Jakobus en Johannes zijn er getuigen van. Deze gebeurtenis toont de goddelijkheid van Jezus.

    Markus 9.2-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na zes dagen nam Jezus met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en bracht hen op een hogen berg bezijden alleen; en Hij werd voor hen van gedaante veranderd.En Zijn klederen werden blinkende, zeer wit als sneeuw, hoedanige geen voller op aarde zo wit maken kan.En van hen werd gezien Elias met Mozes, en zij spraken met Jezus.En Petrus, antwoordende, zeide tot Jezus: Rabbi, het is goed, dat wij hier zijn, en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een.Want hij wist niet, wat hij zeide; want zij waren zeer bevreesd.En er kwam een wolk, die hen overschaduwde, en een stem kwam uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem!En haastelijk rondom ziende, zagen zij niemand meer, dan Jezus alleen bij zich.En als zij van den berg afkwamen, gebood Hij hun, dat zij niemand verhalen zouden, hetgeen zij gezien hadden, dan wanneer de Zoon des mensen uit de doden zou opgestaan zijn.En zij behielden dit woord bij zichzelven, vragende onder elkander, wat het was, uit de doden opstaan.En zij vraagden Hem, zeggende: Waarom zeggen de Schriftgeleerden, dat Elias eerst komen moet?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Elias zal wel eerst komen, en alles weder oprichten; en het zal geschieden, gelijk geschreven is van den Zoon des mensen, dat Hij veel lijden zal en veracht worden.Maar Ik zeg u, dat ook Elias gekomen is, en zij hebben hem gedaan al wat zij gewild hebben, gelijk van hem geschreven is.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood aan

    Jezus kondigt zijn leerlingen zijn aanstaande dood en opstanding aan. Dit moment markeert het einde van zijn bediening in Galilea, waar hij de menigten mijdt om zijn leerlingen voor te bereiden. Verwijzingen naar Matteüs 17.22-23, Marcus 9.30-32 en Lucas 9.43-45.

    Markus 9.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.
    Verder lezen
  • De tempelbelasting in de bek van de vis

    Het artikel behandelt de kwestie van de tempelbelasting, die Jezus in Kafarnaüm aanpakt. Hoewel hij zijn goddelijke zoonschap bevestigt, betaalt Jezus de belasting toch om ergernis te voorkomen, en toont zo zijn wijsheid. Het wonder van de vis onderstreept de goddelijke voorzienigheid en Jezus’ trouw aan de sociale en religieuze wetten.

    Nehemia 10.31 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ook als de volken des lands waren en alle koren op den sabbatdag ten verkoop brengen, dat wij op den sabbat, of op een anderen heiligen dag van hen niet zouden nemen; en dat wij het zevende jaar zouden vrij laten, mitsgaders allerhande bezwaarnis.
    Verder lezen
  • Rede over nederigheid

    Het artikel analyseert de rede van Jezus tot zijn apostelen over de nederigheid en benadrukt het belang van nederigheid en dienstbaarheid in het Koninkrijk van God, zoals beschreven in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.

    Lukas 9.46-50 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er rees een overlegging onder hen, namelijk, wie van hen de meeste ware.Maar Jezus, ziende de overlegging hunner harten, nam een kindeken, en stelde dat bij Zich;En zeide tot hen: Zo wie dit kindeken ontvangen zal in Mijn Naam, die ontvangt Mij; en zo wie Mij ontvangen zal, ontvangt Hem, Die Mij gezonden heeft. Want die de minste onder u allen is, die zal groot zijn.En Johannes antwoordde en zeide: Meester! wij hebben een gezien, die in Uw Naam de duivelen uitwierp, en wij hebben het hem verboden, omdat hij U met ons niet volgt.En Jezus zeide tot hem: Verbied het niet; want wie tegen ons niet is, die is voor ons.
    Verder lezen
  • Gelijkenis van het verloren schaap

    De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.

    Lukas 15.3-7 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij sprak tot hen deze gelijkenis, zeggende:Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde?En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn schouders, verblijd zijnde.En te huis komende, roept hij de vrienden en de geburen samen, zeggende tot hen: Weest blijde met mij; want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was.Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, meer dan over negen en negentig rechtvaardigen, die de bekering niet van node hebben.
    Verder lezen
  • Vertrek naar Jeruzalem en definitief vertrek uit Galilea

    PER208 beschrijft het definitieve vertrek van Jezus en zijn discipelen uit Galilea op 3 oktober van het jaar 32, op weg naar Jeruzalem voor het Soekotfeest. Volgens het verslag van Lucas trekken zij door Samaria in plaats van de gebruikelijke weg langs de Jordaan te nemen. Ze komen op vrijdagavond 8 oktober aan, onderwijzen op het tempelplein, en Jezus houdt zijn rede over het water op Hosjana Rabba op 13 oktober. De groep zal zes maanden in de omgeving van Jeruzalem blijven, tot het pesachfeest van 1 april van het jaar 33.

    Mattheüs 19.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, toen Jezus deze woorden geeindigd had, dat Hij vertrok van Galilea, en kwam over de Jordaan, in de landpalen van Judea.
    Verder lezen
  • De reis door Samaria

    Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.

    Johannes 7.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea.Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.
    Verder lezen
  • De Joden zoeken de Messias Jezus

    De perikoop 212 vertelt, uitsluitend volgens Johannes 7.11-13, hoe de Joden Jezus zoeken tijdens het feest in Jeruzalem in oktober van het jaar 32 n.Chr. Zij illustreert de verdeeldheid van het volk over de Messias: sommigen erkennen hem, anderen proberen hem uit de weg te ruimen. De angst voor de religieuze autoriteiten houdt openbare bekeringen tegen en toont de politieke en geestelijke spanning van die tijd.

    Johannes 7.13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Nochtans sprak niemand vrijmoediglijk van Hem, om de vrees der Joden.
    Verder lezen
  • De toespraak over levend water

    Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.

    Johannes 7.38 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien.
    Verder lezen
  • De overspelige vrouw

    Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.

    Johannes 8.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar Jezus ging naar den Olijfberg.En des morgens vroeg kwam Hij wederom in den tempel, en al het volk kwam tot Hem; en nedergezeten zijnde, leerde Hij hen.En de Schriftgeleerden en de Farizeen brachten tot Hem een vrouw, in overspel gegrepen.En haar gesteld hebbende in het midden, zeiden zij tot Hem: Meester, deze vrouw is op de daad zelve gegrepen, overspel begaande.En Mozes heeft ons in de wet geboden, dat dezulken gestenigd zullen worden; Gij dan, wat zegt Gij?En dit zeiden zij, Hem verzoekende, opdat zij iets hadden, om Hem te beschuldigen. Maar Jezus, nederbukkende, schreef met den vinger in de aarde.En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.En wederom nederbukkende, schreef Hij in de aarde.Maar zij, dit horende, en van hun geweten overtuigd zijnde, gingen uit, de een na den andere, beginnende van de oudsten tot de laatsten; en Jezus werd alleen gelaten; en de vrouw in het midden staande.En Jezus, Zich oprichtende, en niemand ziende dan de vrouw, zeide tot haar: Vrouw, waar zijn deze uw beschuldigers? Heeft u niemand veroordeeld?En zij zeide: Niemand, Heere! En Jezus zeide tot haar: Zo veroordeel Ik u ook niet; ga heen, en zondig niet meer.
    Verder lezen
  • De barmhartige Samaritaan

    De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.

    Johannes 3.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een mens uit de Farizeen, wiens naam was Nicodemus, een overste der Joden;Deze kwam des nachts tot Jezus, en zeide tot Hem: Rabbi, wij weten, dat Gij zijt een Leraar van God gekomen; want niemand kan deze tekenen doen, die Gij doet, zo God met hem niet is.Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien.Nicodemus zeide tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, nu oud zijnde? Kan hij ook andermaal in zijner moeders buik ingaan, en geboren worden?Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan.Hetgeen uit het vlees geboren is, dat is vlees; en hetgeen uit den Geest geboren is, dat is geest.Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid; maar gij weet niet, van waar hij komt, en waar hij heen gaat; alzo is een iegelijk, die uit den Geest geboren is.Nicodemus antwoordde en zeide tot Hem: Hoe kunnen deze dingen geschieden?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Zijt gij een leraar van Israel, en weet gij deze dingen niet?Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Wij spreken, wat Wij weten, en getuigen, wat Wij gezien hebben; en gijlieden neemt Onze getuigenis niet aan.Indien Ik ulieden de aardse dingen gezegd heb, en gij niet gelooft, hoe zult gij geloven, indien Ik ulieden de hemelse zou zeggen?En niemand is opgevaren in den hemel, dan Die uit den hemel nedergekomen is, namelijk de Zoon des mensen, Die in den hemel is.En gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, alzo moet de Zoon des mensen verhoogd worden;Opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
    Verder lezen
  • Onderricht over het gebed

    De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.

    Lukas 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, toen Hij in een zekere plaats was biddende, als Hij ophield, dat een van Zijn discipelen tot Hem zeide: Heere, leer ons bidden, gelijk ook Johannes zijn discipelen geleerd heeft.
    Verder lezen
  • Klacht over Jeruzalem

    De Klacht over Jeruzalem (Mt 23.37-39; Lc 13.34-35) toont Jezus die huilt over de heilige stad, enkele dagen vóór zijn lijden. Door het beeld van de kip die haar kuikens beschermt, drukt hij de verworpen goddelijke liefde uit, veroordeelt hij de moord op de profeten en kondigt hij de verwoesting van de Tempel aan, terwijl hij de hoop op een uiteindelijke verzoening openlaat.

    Klaagliederen 2.15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Samech. Allen, die over weg gaan, klappen met de handen over u, zij fluiten en schudden hun hoofd over de dochter Jeruzalems, zeggende: Is dit die stad, waar men van zeide, dat zij volkomen van schoonheid was, een vreugde der ganse aarde?
    Verder lezen
  • Maaltijd bij een farizeeër

    De pericoop PER235 vertelt over de maaltijd van Jezus in het huis van een leider van de farizeeën op een zaterdag (Lucas 14.1), in een context van toenemende confrontatie. De farizeeën proberen bewijzen tegen hem te verzamelen voor het Sanhedrin. Ondanks de spanningen aanvaardt Jezus de uitnodiging, houdt hij vast aan zijn standpunten en corrigeert hij hun leer. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt, die vermoedelijk plaatsvond tijdens de maaltijd op zaterdagmiddag.

    Mattheüs 18.16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar indien hij u niet hoort, zo neem nog een of twee met u; opdat in den mond van twee of drie getuigen alle woord besta.
    Verder lezen
  • Genezing van een man met waterzucht

    Een man met waterzucht wordt door de Messias Jezus genezen tijdens een sabbatsmaaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem. Tegenover de wetsgeleerden stelt Jezus een vraag over de geoorloofdheid van genezen op de sabbat en handelt dan zonder hun antwoord af te wachten. Zijn gesprekspartners, die niets kunnen terugzeggen, zwijgen. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt (Lucas 14.2-6), gedateerd op 4 december 32 n.Chr.

    Lukas 14.2-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.
    Verder lezen
  • De nieuwsgierigheid van het volk en de jaloezie van de religieuzen

    Het artikel onderzoekt hoe het volk, dat de boodschap van Jezus onthaalt, afsteekt tegen de jaloezie en het verzet van de religieuze autoriteiten. De farizeeën, die vreesden hun invloed te verliezen, waren vaak vijandig gezind, ondanks de openheid en het medelijden van Jezus jegens de gemarginaliseerden en de zondaars.

    Lukas 7.34 (De Heilige Schrift 1917) :
    De Zoon des mensen is gekomen, etende en drinkende, en gij zegt: Ziet daar, een Mens, Die een vraat en wijnzuiper is, een Vriend van tollenaren en zondaren.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de verloren drachme

    Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.

    Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.
    Verder lezen
  • Onderricht over aanstoot, vergeving en geloof

    Het artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over struikelblokken, vergeving en geloof in Lucas 17.1-6. Jezus spoort de leerlingen aan om geen geestelijke val te veroorzaken en zonder grenzen te vergeven. Dit onderricht legt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de gemeenschap en op de toewijding van de leerlingen aan het koninkrijk van de hemel.

    Lukas 17.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.En de apostelen zeiden tot den Heere: Vermeerder ons het geloof.En de Heere zeide: Zo gij een geloof hadt als een mostaardzaad, gij zoudt tegen dezen moerbezienboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.
    Verder lezen
  • De genezing van de tien melaatsen

    Dit artikel behandelt de genezing van tien melaatsen door Jezus, met nadruk op dankbaarheid en insluiting, met name door een Samaritaan. De gebeurtenis benadrukt de goddelijke genade en het belang van geloof over etnische scheidslijnen heen.

    Lukas 9.51 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de dagen Zijner opneming vervuld werden, zo richtte Hij Zijn aangezicht, om naar Jeruzalem te reizen.
    Verder lezen
  • Genezing van een blindgeborene

    Dit artikel onderzoekt de genezing van een blindgeborene door Jezus in Jeruzalem (Johannes 9.1-34). Het verhaal belicht de theologische diepte van de gebeurtenis en verbindt de Joodse feesten symbolisch met de zending van Jezus als het licht van de wereld. De genezing legt de nadruk op de geestelijke en profetische boodschap van het Evangelie volgens Johannes.

    Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus bevestigt zijn Goddelijkheid

    Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een man die blind geboren was, een gebeurtenis die alleen in het Evangelie van Johannes wordt vermeld. De man wordt geestelijk veranderd doordat hij Jezus als de Messias erkent. De farizeeën daarentegen blijven in hun geestelijke blindheid door het licht van Jezus af te wijzen. Dit contrast onderstreept dat ware zienswijze voortkomt uit nederigheid en openheid voor de goddelijke waarheid.

    Johannes 9.18-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    De Joden dan geloofden van hem niet, dat hij blind geweest was, en ziende was geworden, totdat zij geroepen hadden de ouders desgenen, die ziende geworden was.En zij vraagden hun, zeggende: Is deze uw zoon, welken gij zegt, dat blind geboren is? Hoe ziet hij dan nu?Zijn ouders antwoordden hun en zeiden: Wij weten, dat deze onze zoon is, en dat hij blind geboren is;Maar hoe hij nu ziet, weten wij niet; of wie zijn ogen geopend heeft, weten wij niet; hij heeft zijn ouderdom, vraagt hemzelven; hij zal van zichzelven spreken.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus is de goede herder

    Het artikel onderzoekt hoe Jezus zich in Johannes 10 voorstelt als de goede herder. Hij is de authentieke geestelijke gids, in tegenstelling tot de valse gidsen. Jezus kondigt een universele redding aan en nodigt iedereen uit naar zijn stem te luisteren om het geestelijke leven te vinden.

    Johannes 10.1-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die niet ingaat door de deur in den stal der schapen, maar van elders inklimt, die is een dief en moordenaar.Maar die door de deur ingaat, is een herder der schapen.Dezen doet de deurwachter open, en de schapen horen zijn stem; en hij roept zijn schapen bij name, en leidt ze uit.En wanneer hij zijn schapen uitgedreven heeft, zo gaat hij voor hen heen; en de schapen volgen hem, overmits zij zijn stem kennen.Maar een vreemde zullen zij geenszins volgen, maar zullen van hem vlieden; overmits zij de stem des vreemden niet kennen.Deze gelijkenis zeide Jezus tot hen; maar zij verstonden niet, wat het was, dat Hij tot hen sprak.Jezus dan zeide wederom tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Ik ben de Deur der schapen.Allen, zovelen als er voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en moordenaars; maar de schapen hebben hen niet gehoord.Ik ben de Deur; indien iemand door Mij ingaat, die zal behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan, en weide vinden.De dief komt niet, dan opdat hij stele, en slachte, en verderve; Ik ben gekomen, opdat zij het leven hebben, en overvloed hebben.Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.Maar de huurling, en die geen herder is, wien de schapen niet eigen zijn, ziet den wolf komen, en verlaat de schapen, en vliedt; en de wolf grijpt ze, en verstrooit de schapen.En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is, en heeft geen zorg voor de schapen.Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend.Gelijkerwijs de Vader Mij kent, alzo ken Ik ook den Vader; en Ik stel Mijn leven voor de schapen.Ik heb nog andere schapen, die van dezen stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder.Daarom heeft mij de Vader lief, overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.Er werd dan wederom tweedracht onder de Joden, om dezer woorden wil.En velen van hen zeiden: Hij heeft den duivel, en is uitzinnig; wat hoort gij Hem?Anderen zeiden: Dit zijn geen woorden eens bezetenen; kan ook de duivel der blinden ogen openen?
    Verder lezen
  • Vragen van de religieuzen over de messiaanse identiteit van Jezus

    Het artikel bespreekt de interactie tussen Jezus en de religieuzen over zijn messiasschap. Ondanks hun beschuldigende bedoelingen bevestigt Jezus de Messias te zijn, zoals zijn werken getuigen. Hij belooft zijn discipelen veiligheid en eeuwig leven en benadrukt zijn eenheid met de Vader.

    Johannes 10.30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik en de Vader zijn een.
    Verder lezen
  • Poging tot arrestatie

    Het artikel onderzoekt de poging van de Joodse godsdienstige autoriteiten om Jezus te arresteren, volgens Johannes 10.31-39. Beschuldigd van godslastering vanwege zijn goddelijke uitspraken, verdedigt Jezus zijn werken als bewijs van zijn goddelijke zending. Hij haalt de Schrift aan om de legitimiteit van zijn rol aan te tonen en ontsnapt uiteindelijk aan de arrestatie, omdat zijn uur nog niet gekomen was.

    Johannes 10.31-39 (De Heilige Schrift 1917) :
    De Joden dan namen wederom stenen op, om Hem te stenigen.Jezus antwoordde hun: Ik heb u vele treffelijke werken getoond van Mijn Vader; om welk werk van die stenigt gij Mij?De Joden antwoordden Hem, zeggende: Wij stenigen U niet over enig goed werk, maar over gods lastering, en omdat Gij, een Mens zijnde, Uzelven God maakt.Jezus antwoordde hun: Is er niet geschreven in uw wet: Ik heb gezegd, gij zijt goden?Indien de wet die goden genaamd heeft, tot welke het woord Gods geschied is, en de Schrift niet kan gebroken worden;Zegt gijlieden tot Mij, Dien de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft: Gij lastert God; omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?Indien Ik niet doe de werken Mijns Vaders, zo gelooft Mij niet;Maar indien Ik ze doe, en zo gij Mij niet gelooft, zo gelooft de werken; opdat gij moogt bekennen en geloven, dat de Vader in Mij is, en Ik in Hem.Zij zochten dan wederom Hem te grijpen, en Hij ontging uit hun hand.
    Verder lezen
  • Vertrek naar Betanië aan de overzijde van de Jordaan

    Het artikel beschrijft de reis van Jezus van Jeruzalem naar Betanië, met tussenstops in Betanië aan de overzijde van de Jordaan en in Jericho, waar hij wonderen verricht. Opzettelijk uitgesteld arriveert Jezus en wekt hij Lazarus op, wat een reactie van de religieuze autoriteiten uitlokt.

    Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.
    Verder lezen
  • Onderwijs over echtscheiding

    Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over echtscheiding, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het plaatst dit onderwijs in de chronologische context van de bediening van Jezus tussen Chanoeka en Pesach en biedt een diepgaande analyse van de geestelijke implicaties van zijn onderwijs, voorbij de louter juridische debatten.

    Markus 10.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Farizeen, tot Hem komende, vraagden Hem, of het een man geoorloofd is, zijn vrouw te verlaten, Hem verzoekende.Maar Hij antwoordende, zeide tot hen: Wat heeft u Mozes geboden?En zij zeiden: Mozes heeft toegelaten een scheidbrief te schrijven, en haar te verlaten.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Vanwege de hardigheid uwer harten heeft hij ulieden dat gebod geschreven.Maar van het begin der schepping heeft ze God man en vrouw gemaakt.Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen;En die twee zullen tot een vlees zijn, alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees.Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.En in het huis vraagden Hem Zijn discipelen wederom van hetzelve.En Hij zeide tot hen: Zo wie zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel tegen haar.En indien een vrouw haar man zal verlaten, en met een anderen trouwen, die doet overspel.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus zegent kleine kinderen

    Het artikel onderzoekt hoe Jezus de kinderen zegent, in Betanië, na het feest van de Inwijding. Deze gebeurtenis wordt beschreven in de synoptische evangeliën en laat zien hoe belangrijk kinderen zijn in het Koninkrijk van God, ondanks de terughoudendheid van de discipelen.

    Mattheüs 19.13-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen werden kinderkens tot Hem gebracht, opdat Hij de handen hun zou opleggen en bidden; en de discipelen bestraften dezelve.Maar Jezus zeide: Laat af van de kinderkens, en verhindert hen niet tot Mij te komen; want derzulken is het Koninkrijk der hemelen.En als Hij hun de handen opgelegd had, vertrok Hij van daar.
    Verder lezen
  • De rijke jongeman

    Dit artikel analyseert de ontmoeting van de rijke jongeman met Jezus, een perikoop uit de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht Jezus' onderwijs over het loslaten van materiële zaken en over geloof, en plaatst de gebeurtenis tegelijk in een historische context tussen Chanoeka en Pesach.

    Lukas 18.18-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.En hij zeide: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan.Doch Jezus, dit horende, zeide tot hem: Nog een ding ontbreekt u; verkoop alles, wat gij hebt, en deel het onder de armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Maar als hij dit hoorde, werd hij geheel droevig; want hij was zeer rijk.
    Verder lezen
  • Het heil en de rijkdom

    Dit artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over rijkdom en redding, aan de hand van bijbelse gebeurtenissen tussen Chanoeka en Pesach. Verhalen over genezingen en roepingen, zoals dat van Bartimeüs en Zacheüs, werpen licht op de zending van Jezus in Jericho, gekenmerkt door de opwekking van Lazarus en de verstrekkende gevolgen daarvan.

    Johannes 11.1-54 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.Velen dan uit de Joden, die tot Maria gekomen waren, en aanschouwd hadden, hetgeen Jezus gedaan had, geloofden in Hem.Maar sommigen van hen gingen tot de Farizeen, en zeiden tot hen, hetgeen Jezus gedaan had.De overpriesters dan en de Farizeen vergaderden den raad, en zeiden: Wat zullen wij doen? want deze Mens doet vele tekenen.Indien wij Hem alzo laten geworden, zij zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen, en wegnemen beide onze plaats en volk.En een uit hen, namelijk Kajafas, die deszelven jaars hogepriester was, zeide tot hen: Gij verstaat niets;En gij overlegt niet, dat het ons nut is, dat een mens sterve voor het volk, en het gehele volk niet verloren ga.En dit zeide hij niet uit zichzelven; maar, zijnde hogepriester deszelven jaars, profeteerde hij, dat Jezus sterven zou voor het volk;En niet alleen voor dat volk, maar opdat Hij ook de kinderen Gods, die verstrooid waren, tot een zou vergaderen.Van dien dag dan af beraadslaagden zij te zamen, dat zij Hem doden zouden.Jezus dan wandelde niet meer vrijelijk onder de Joden; maar ging van daar naar het land bij de woestijn, naar de stad, genaamd Efraim, en verkeerde aldaar met Zijn discipelen.
    Verder lezen
  • De beloning van de apostelen

    Het artikel onderzoekt de beloningen van de apostelen volgens de evangeliën tussen Chanoeka en Pesach. Jezus gaat naar Jericho en in de buurt van de Jordaan, geneest en onderwijst, en wekt met name Lazarus op. Deze daden lokken een vijandige reactie uit bij de religieuze autoriteiten.

    Markus 10.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil,Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de arbeiders van het elfde uur

    Dit artikel onderzoekt de gelijkenis uit Matteüs 20:1-16, die het gelijke loon beschrijft dat een meester geeft aan arbeiders die op verschillende uren zijn ingehuurd, als symbool van de goddelijke genade.

    Johannes 11.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood en opstanding aan

    Dit artikel onderzoekt de periode tussen Chanoeka en Pesach en belicht de onderwijzing van Jezus, zijn voorspelling van zijn dood en opstanding, en wonderen zoals de opwekking van Lazarus, die hoop en conflict teweegbrachten.

    Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.
    Verder lezen
  • Het verzoek van Salome, de vrouw van Zebedeüs, voor haar zonen

    Het artikel behandelt het verzoek van Salome voor haar zonen en de geografische route van Jezus. Dit verhaal speelt zich af in februari van het jaar 33, tijdens de reis van Jezus van Jericho naar Betanië. De gebeurtenis laat de spanning zien tussen menselijk begrip en de profetieën. Jezus kondigt zijn naderende dood aan in zijn antwoord aan Salome, wat de geestelijke waarden van het koninkrijk van God zichtbaar maakt.

    Lukas 19.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, ingekomen zijnde, ging door Jericho.En zie, er was een man, met name geheten Zacheus; en deze was een overste der tollenaren, en hij was rijk;En zocht Jezus te zien, wie Hij was; en kon niet vanwege de schare, omdat hij klein van persoon was.En vooruitlopende, klom hij op een wilden vijgeboom, opdat hij Hem mocht zien; want Hij zou door dien weg voorbijgaan.En als Jezus aan die plaats kwam, opwaarts ziende, zag Hij hem, en zeide tot hem: Zacheus! haast u, en kom af; want Ik moet heden in uw huis blijven.En hij haastte zich en kwam af, en ontving Hem met blijdschap.En allen, die het zagen, murmureerden, zeggende: Hij is tot een zondigen man ingegaan, om te herbergen.En Zacheus stond, en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder.En Jezus zeide tot hem: Heden is dezen huize zaligheid geschied, nademaal ook deze een zoon van Abraham is.Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.
    Verder lezen
  • Genezingen van blinden bij Jericho

    Het artikel behandelt de genezingen van blinden door Jezus bij Jericho. Geplaatst in de context van de synoptische evangeliën onderzoekt het de chronologische en theologische uitleg van deze gebeurtenissen, waarbij de erkenning van Jezus als Messias en zijn tocht naar Jeruzalem in het jaar 33 n.Chr. worden benadrukt.

    Johannes 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.
    Verder lezen
  • Zacheüs wil de Messias Jezus zien

    Het artikel onderzoekt het verhaal van Zacheüs in Jericho, die, verlangend om Jezus te zien, in een wilde vijgenboom klimt. Jezus merkt Zacheüs op en verblijft bij hem thuis, waarmee hij zijn opdracht van verlossing belichaamt. Dit verhaal past in de periode tussen Chanoeka en Pesach en omvat sleutelgebeurtenissen zoals het wonder van Lazarus. Het artikel biedt een exegetische en theologische analyse en benadrukt de universele dimensie van Jezus’ boodschap.

    Johannes 11.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de ponden

    Deze studie behandelt de gelijkenis van de ponden uit Lucas 19.11-27, een verhaal dat Jezus in Jericho vertelde en dat de periode tussen Chanoeka en Pesach belicht. Ze onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen in de bediening van Jezus, met inbegrip van zijn ontmoetingen met Lazarus, Bartimeüs en Zacheüs.

    Johannes 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.
    Verder lezen
  • De opwekking van Lazarus

    Jezus wekt Lazarus op in Betanië en openbaart zo zijn goddelijke macht over de dood, als opmaat naar Pesach. Tussen Chanoeka en Pesach, na twee dagen van overpeinzing, maakt Jezus de veelbetekenende reis met opvallende ontmoetingen in Jericho, die het nabije lijden aankondigt. De reactie van de religieuze autoriteiten op dit wonder versnelt de kruisiging van Jezus.

    Lukas 19.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, ingekomen zijnde, ging door Jericho.En zie, er was een man, met name geheten Zacheus; en deze was een overste der tollenaren, en hij was rijk;En zocht Jezus te zien, wie Hij was; en kon niet vanwege de schare, omdat hij klein van persoon was.En vooruitlopende, klom hij op een wilden vijgeboom, opdat hij Hem mocht zien; want Hij zou door dien weg voorbijgaan.En als Jezus aan die plaats kwam, opwaarts ziende, zag Hij hem, en zeide tot hem: Zacheus! haast u, en kom af; want Ik moet heden in uw huis blijven.En hij haastte zich en kwam af, en ontving Hem met blijdschap.En allen, die het zagen, murmureerden, zeggende: Hij is tot een zondigen man ingegaan, om te herbergen.En Zacheus stond, en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder.En Jezus zeide tot hem: Heden is dezen huize zaligheid geschied, nademaal ook deze een zoon van Abraham is.Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.
    Verder lezen
  • Complot tegen de Messias Jezus, die zich terugtrekt naar Efraïm

    Dit artikel beschrijft het complot van de Joodse autoriteiten tegen Jezus na de opwekking van Lazarus. Geconfronteerd met de dreiging die zij in de wonderen van Jezus zien, besluiten zij hem te doden. Jezus trekt zich terug naar Efraïm met het oog op de kruisiging, terwijl het complot zich paradoxaal voegt naar het goddelijke plan.

    Johannes 11.54 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan wandelde niet meer vrijelijk onder de Joden; maar ging van daar naar het land bij de woestijn, naar de stad, genaamd Efraim, en verkeerde aldaar met Zijn discipelen.
    Verder lezen

Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs

  • De gelijkenissen

    Het artikel analyseert Jezus' gebruik van gelijkenissen om geestelijke waarheden over te brengen door middel van symbolische verhalen. Het onderzoekt de uitdagingen die deze verhalen voor de leerlingen voor het begrip opleverden en de vraag naar een gelijke toegang tot Gods waarheid.

    Mattheüs 13.13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.
    Verder lezen
  • De zaaier

    De gelijkenis van de zaaier, door Jezus verteld aan de oever van het meer van Galilea, illustreert hoe het Woord van God verschillend wordt ontvangen naargelang de gesteldheid van het hart. Zij toont vier soorten ontvankelijkheid aan de hand van de verschillende gronden waarop de zaden vallen. De leerlingen leren dat de gelijkenissen het koninkrijk onthullen aan wie met een open hart luistert, maar verborgen blijven voor wie verhard is. Deze unieke didactische methode van Jezus benadrukt het belang van geloof en geestelijk luisteren.

    Markus 4.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij begon wederom te leren omtrent de zee; en er vergaderde een grote schare bij Hem, alzo dat Hij, in het schip gegaan zijnde, nederzat op de zee; en de gehele schare was op het land aan de zee.En Hij leerde hun veel dingen door gelijkenissen, en Hij zeide in Zijn lering tot hen:Hoort toe: ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En het geschiedde in het zaaien, dat het ene deel zaads viel bij den weg; en de vogelen des hemels kwamen, en aten het op.En het andere viel op het steenachtige, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden, en omdat het geen wortel had, zo is het verdord.En het andere viel in de doornen, en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve, en het gaf geen vrucht.En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.En Hij zeide tot hen: Wie oren heeft om te horen, die hore.En als Hij nu alleen was, vraagden Hem degenen, die omtrent Hem waren, met de twaalven, naar de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen;Opdat zij ziende zien, en niet bemerken, en horende horen, en niet verstaan; opdat zij zich niet te eniger tijd, bekeren en hun de zonden vergeven worden.En Hij zeide tot hen: Weet gij deze gelijkenis niet, en hoe zult gij al de gelijkenissen verstaan?De zaaier is, die het Woord zaait.En dezen zijn, die bij den weg bezaaid worden, waarin het Woord gezaaid wordt; en als zij het gehoord hebben, zo komt de satan terstond, en neemt het Woord weg, hetwelk in hun harten gezaaid was.En dezen zijn desgelijks, die op de steenachtige plaatsen bezaaid worden; welke, als zij het Woord gehoord hebben, terstond hetzelve met vreugde ontvangen.En hebben geen wortel in zichzelven, maar zijn voor een tijd; daarna, als verdrukking of vervolging komt om des Woords wil, zo worden zij terstond geergerd.En dezen zijn, die in de doornen bezaaid worden; namelijk degenen, die het Woord horen;En de zorgvuldigheden dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms en de begeerlijkheden omtrent de andere dingen, inkomende, verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.En dezen zijn, die in de goede aarde bezaaid zijn, welke het Woord horen en aannemen, en dragen vruchten, het ene dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.
    Verder lezen
  • Het huis op de rots gebouwd

    Het artikel analyseert de bijbelse gelijkenis van de twee huizen, die in Matteüs en Lucas voorkomt, om het belang te illustreren van het in praktijk brengen van Jezus' onderwijs. Wie zijn woorden volgt, wordt vergeleken met wijze bouwers die op een stevig fundament bouwen, terwijl wie niet gehoorzaamt, is als mensen die op zand bouwen. De gelijkenis benadrukt het belang van actieve gehoorzaamheid in plaats van louter luisteren.

    Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.
    Verder lezen
  • De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken

    Het artikel beschrijft de gelijkenis van de nieuwe lap stof en de nieuwe zakken in de Evangeliën, die de onverenigbaarheid van Jezus' onderwijs met de oude godsdienstige gebruiken illustreert. Het belicht de symboliek van de nieuwe wijn en de oude zakken om de nieuwheid van het koninkrijk van God uit te leggen die Christus brengt.

    Mattheüs 9.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ook zet niemand een lap ongevold laken op een oud kleed; want deszelfs aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een ergere scheur.Noch doet men nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo bersten de leder zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven, maar men doet nieuwen wijn in nieuwe leder zakken, en beide te zamen worden behouden.
    Verder lezen
  • Het zuurdeeg

    De gelijkenis van het zuurdeeg toont de onopvallende maar ingrijpende invloed van het koninkrijk van God. Met dit beeld legt Jezus uit hoe wat klein begint, zoals het zuurdeeg in het deeg, uiteindelijk alles doordringt en vernieuwt wat het raakt, en zo de subtiele maar krachtige aard van het koninkrijk onder individuen en gemeenschappen illustreert.

    Lukas 13.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide wederom: Waarbij zal Ik het Koninkrijk Gods vergelijken?Het is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam, en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.
    Verder lezen
  • De arbeiders die op verschillende uren werden ingehuurd

    De gelijkenis van de arbeiders die op verschillende uren werden gehuurd, leert dat Gods genade zwaarder weegt dan menselijke verdienste. In het koninkrijk overstijgt Gods vrijgevigheid de menselijke logica en nodigt zij uit de goedheid zonder jaloezie te ontvangen. Matteüs 20:1-16 illustreert Gods vrijgevige soevereiniteit.

    Mattheüs 20.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig staande op de markt.En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij desgelijks.En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehelen dag ledig?Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelven ontvingen ook elk een penning.En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des huizes,Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen hebben.Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?Neem het uwe en ga heen. Ik wil dezen laatsten ook geven, gelijk als u.Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
    Verder lezen
  • De slechte wijngaardeniers

    Dit artikel analyseert de gelijkenis van de slechte wijnbouwers, waarin Jezus het verwerpen van de profeten aan de kaak stelt en aankondigt dat het koninkrijk wordt overgedragen aan hen die vruchten voortbrengen die daarvan waardig zijn. De godsdienstige autoriteiten worden geconfronteerd met hun verwerping van het goddelijke, wat een profetisch en geestelijk keerpunt in de heilsgeschiedenis markeert.

    Lukas 20.9-19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij begon tot het volk deze gelijkenis te zeggen: Een zeker mens plantte een wijngaard, en hij verhuurde dien aan landlieden, en trok een langen tijd buiten 's lands.En als het de tijd was, zond hij tot de landlieden een dienstknecht, opdat zij hem van de vrucht des wijngaards geven zouden; maar de landlieden sloegen denzelven, en zonden hem ledig heen.En wederom zond hij nog een anderen dienstknecht; maar ook dien geslagen en smadelijk behandeld hebbende, zonden zij hem ledig heen.En wederom zond hij nog een derden; maar zij verwondden ook dezen, en wierpen hem uit.En de heer des wijngaards zeide: Wat zal ik doen? Ik zal mijn geliefden zoon zenden; mogelijk dezen ziende, zullen zij hem ontzien.Maar als de landlieden hem zagen, overleiden zij onder elkander, en zeiden: Deze is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, opdat de erfenis onze worde.En als zij hem buiten den wijngaard uitgeworpen hadden, doodden zij hem. Wat zal dan de heer des wijngaards hun doen?Hij zal komen en deze landlieden verderven, en zal den wijngaard aan anderen geven. En als zij dat hoorden, zeiden zij: Dat zij verre!Maar Hij zag hen aan, en zeide: Wat is dan dit, hetwelk geschreven staat: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is tot een hoofd des hoeks geworden?Een iegelijk, die op dien steen valt, zal verpletterd worden, en op wien hij valt, dien zal hij vermorzelen.En de overpriesteren en de Schriftgeleerden zochten te dierzelver ure de handen aan Hem te slaan; maar zij vreesden het volk; want zij verstonden, dat Hij deze gelijkenis tegen hen gesproken had.
    Verder lezen
  • De uitlopende vijgenboom

    Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, een les in geestelijke waakzaamheid die Jezus geeft in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Dit verhaal moedigt gelovigen aan de tekenen van het koninkrijk van God te onderscheiden zoals men de seizoenen waarneemt, en benadrukt de zekerheid van Jezus' woorden.

    Markus 13.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
    Verder lezen

De laatste week vóór de arrestatie

  • Aankomst bij Lazarus, Martha en Maria

    Dit artikel onderzoekt de aankomst van Jezus in Betanië en belicht het belang van dit moment vóór het lijden. Betanië, een plaats van rust en vriendschap, vormt een contrast met de roerige gebeurtenissen in Jeruzalem. Het artikel richt zich op de symboliek van deze laatste etappe in de zending van Jezus, zoals die door het evangelie volgens Johannes wordt verteld.

    Johannes 12.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan kwam zes dagen voor het pascha te Bethanie, daar Lazarus was, die gestorven was geweest, welken Hij opgewekt had uit de doden.
    Verder lezen
  • De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem

    Het artikel behandelt de komst van Joden naar Betanië om Jezus te zien, nu het lijden nadert. Gezien zijn groeiende populariteit overwegen de religieuze autoriteiten zijn arrestatie, terwijl het verraad van Judas wordt voorbereid.

    Johannes 12.9-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een grote schare dan der Joden verstond, dat Hij aldaar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, dien Hij uit de doden opgewekt had.En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.
    Verder lezen
  • Maria van Betanië zalft de Messias Jezus

    Maria van Betanië zalft Jezus met kostbare parfum in Betanië, als teken van zijn nabije begrafenis. Deze daad, bekritiseerd door Judas Iskariot en andere discipelen, wordt door Jezus verdedigd en belicht in de analyse van de evangeliën volgens Matteüs, Marcus en Johannes. De tekst bespreekt ook de chronologische en gemeenschappelijke implicaties van deze bijbelse gebeurtenis.

    Johannes 12.2-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zij bereidden Hem dan aldaar een avondmaal, en Martha diende; en Lazarus was een van degenen, die met Hem aanzaten.Maria dan, genomen hebbende een pond zalf van onvervalsten, zeer kostelijken nardus, heeft de voeten van Jezus gezalfd, en met haar haren Zijn voeten afgedroogd; en het huis werd vervuld van den reuk der zalf.Zo zeide dan een van Zijn discipelen, namelijk Judas, Simons zoon, Iskariot, die Hem verraden zou:Waarom is deze zalf niet verkocht voor driehonderd penningen, en den armen gegeven?En dit zeide hij, niet omdat hij bezorgd was voor de armen, maar omdat hij een dief was, en de beurs had, en droeg hetgeen gegeven werd.Jezus dan zeide: Laat af van haar; zij heeft dit bewaard tegen den dag Mijner begrafenis.Want de armen hebt gijlieden altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.
    Verder lezen
  • Het verraad van Judas Iskariot

    Het artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot aan Jezus, een daad die voortkwam uit een gevoel van onverenigbaarheid en frustratie. Judas, die weet dat de autoriteiten Jezus willen arresteren, werkt met hen samen om Jezus aan te geven voor 30 zilverstukken. Het artikel analyseert de evangelieverhalen van Matteüs, Marcus en Lucas, die de daden van Judas beschrijven en de gevolgen ervan voor de gebeurtenissen die tot de arrestatie van Jezus leidden.

    Mattheüs 26.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen ging een van de twaalven, genaamd Judas Iskariot, tot de overpriesters,En zeide: Wat wilt gij mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen.En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren mocht.
    Verder lezen
  • Terugkeer naar Jeruzalem en oponthoud in Betfage

    Het artikel analyseert de aankomst van Jezus in Betfage, een strategische halte vóór Jeruzalem. Jezus stuurt twee discipelen om een ezelsveulen te halen om een messiaanse profetie te vervullen. Betfage, het „huis van de vijgen”, is van cruciaal belang in het verhaal van de evangeliën.

    Markus 11.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En toen zij Jeruzalem genaakten, te Beth-fage en Bethanie, aan den Olijfberg, zond Hij twee van Zijn discipelen uit,En zeide tot hen: Gaat heen in het vlek, dat tegen u over is; en terstond als gij in hetzelve komt, zult gij vinden een veulen gebonden, op hetwelk geen mens gezeten heeft, ontbindt het, en brengt het.En indien iemand tot u zegt: Waarom doet gij dat? Zo zegt, dat de Heere hetzelve van node heeft; en hij zal het terstond herwaarts zenden.
    Verder lezen
  • Triomfantelijke intocht in Jeruzalem

    De triomfantelijke intocht van Jezus in Jeruzalem op 27 maart 33, uitgevoerd volgens de profetie van Zacharia, is een messiaanse vredesverklaring. Deze gebeurtenis, die in alle vier de evangeliën wordt beschreven, presenteert Jezus niet als een veroveraar maar als de Vredevorst. Als antwoord juicht de menigte hem toe, waarmee zijn messiaanse waardigheid wordt bevestigd.

    Psalmen 118.1-29 (De Heilige Schrift 1917) :
    Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.Dat Israel nu zegge, dat Zijn goedertierenheid in der eeuwigheid is.Het huis van Aaron zegge nu, dat Zijn goedertierenheid in der eeuwigheid is.Dat degenen, die den HEERE vrezen, nu zeggen, dat Zijn goedertierenheid in der eeuwigheid is.Uit de benauwdheid heb ik den HEERE aangeroepen; de HEERE heeft mij verhoord, stellende mij in de ruimte.De HEERE is bij mij, ik zal niet vrezen; wat zal mij een mens doen?De HEERE is bij mij onder degenen, die mij helpen; daarom zal ik mijn lust zien aan degenen, die mij haten.Het is beter tot den HEERE toevlucht te nemen, dan op den mens te vertrouwen.Het is beter tot den HEERE toevlucht te nemen, dan op prinsen te vertrouwen.Alle heidenen hadden mij omringd; het is in den Naam des HEEREN, dat ik ze verhouwen heb.Zij hadden mij omringd, ja, zij hadden mij omringd; het is in den Naam des HEEREN, dat ik ze verhouwen heb.Zij hadden mij omringd als bijen; zij zijn uitgeblust als een doornenvuur; het is in den Naam des HEEREN, dat ik ze verhouwen heb.Gij hadt mij zeer hard gestoten, tot vallens toe, maar de HEERE heeft mij geholpen.De HEERE is mijn Sterkte en Psalm, want Hij is mij tot heil geweest.In de tenten der rechtvaardigen is een stem des gejuichs en des heils; de rechterhand des HEEREN doet krachtige daden.De rechterhand des HEEREN is verhoogd; de rechterhand des HEEREN doet krachtige daden.Ik zal niet sterven, maar leven; en ik zal de werken des HEEREN vertellen.De HEERE heeft mij wel hard gekastijd; maar Hij heeft mij ter dood niet overgegeven.Doet mij de poorten der gerechtigheid open, ik zal daardoor ingaan, ik zal den HEERE loven.Dit is de poort des HEEREN, door dewelke de rechtvaardigen zullen ingaan.Ik zal U loven, omdat Gij mij verhoord hebt, en mij tot heil geweest zijt.De steen, dien de bouwlieden verworpen hadden, is tot een hoofd des hoeks geworden.Dit is van den HEERE geschied, en het is wonderlijk in onze ogen.Dit is de dag, dien de HEERE gemaakt heeft; laat ons op denzelven ons verheugen, en verblijd zijn.Och HEERE! geef nu heil; och HEERE! geef nu voorspoed.Gezegend zij hij, die daar komt in den Naam des HEEREN! Wij zegenen ulieden uit het huis des HEEREN.De HEERE is God, Die ons licht gegeven heeft. Bindt het feest offer met touwen tot aan de hoornen van het altaar.Gij zijt mijn God, daarom zal ik U loven; o mijn God! ik zal U verhogen.Loof den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.
    Verder lezen
  • De terugkeer naar Betanië

    Na zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem verlaat Jezus bij het vallen van de avond de stad om met zijn twaalf leerlingen, onder wie Judas, terug te keren naar Betanië. Dit voorval, vooral verteld door Marcus (11.11) en Matteüs (21.17) en gesitueerd op zondag 27 maart van het jaar 33, illustreert het ritme van de laatste week: dagen in de Tempel, nachten bij Betanië. De leerlingen maken van deze tochten gebruik om hun Meester te vragen naar de betekenis van zijn messiaanse daden.

    Mattheüs 21.17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En hen verlatende, ging Hij van daar uit de stad, naar Bethanie, en overnachtte aldaar.
    Verder lezen
  • Vervloeking van de onvruchtbare vijgenboom

    Op maandag 28 maart 33, op de weg van Betanië naar Jeruzalem, vervloekt de Messias Jezus een vijgenboom die vol bladeren zit maar geen vrucht draagt, en die onmiddellijk verdort. Deze daad, die door Matteüs en Marcus wordt verteld, is een gelijkeniswonder dat Israël symboliseert: veel religieus uiterlijk, maar geen echte vruchtbaarheid. Doordat dit voorval bij Marcus de reiniging van de tempel omlijst, kondigt het Gods oordeel aan over een onvruchtbare vroomheid.

    Markus 11.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.
    Verder lezen
  • Reiniging van de tempel (tweede keer)

    De tweede reiniging van de tempel door Jezus, op maandag 28 maart van het jaar 33, is een profetische en symbolische daad. Door de verkopers uit het voorhof van de heidenen te verdrijven en Jesaja en Jeremia aan te halen, hekelt Jezus de verdorvenheid van de eredienst, bevestigt hij zijn messiaanse gezag en kondigt hij het komende oordeel over de tempel aan. Deze gebeurtenis versnelt het besluit van de religieuze leiders om hem te doden.

    Jesaja 56.7 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die zal Ik ook brengen tot Mijn heiligen berg, en Ik zal hen verheugen in Mijn bedehuis; hun brandoffers en hun slachtoffers zullen aangenaam wezen op Mijn altaar; want Mijn huis zal een bedehuis genoemd worden voor alle volken.
    Verder lezen
  • De terugkeer, opnieuw, naar Betanië

    PER287 beschrijft de terugkeer van Jezus en zijn leerlingen naar Betanië na een dag in de tempel van Jeruzalem, op maandag 28 maart 33 n.Chr. Deze episode, die vooral door Marcus 11.19 wordt getuigd, werpt licht op de nachtelijke routine van de groep rond Marta, Maria en Lazarus. Het artikel behandelt de verspreide gastvrijheid, de rol van de vrouwen, de dagelijkse heen- en terugreizen tussen Betanië en Jeruzalem en het onbegrip van de leerlingen bij de aankondigingen van het lijden.

    Lukas 22.7-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de dag der ongehevelde broden kwam, op denwelken het pascha moest geslacht worden.En Hij zond Petrus en Johannes uit, zeggende: Gaat heen, en bereidt ons het pascha, opdat wij het eten mogen.En zij zeiden tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij het bereiden?En Hij zeide tot hen: Ziet, als gij in de stad zult gekomen zijn, zo zal u een mens ontmoeten, dragende een kruik waters; volgt hem in het huis, daar hij ingaat.En gij zult zeggen tot den huisvader van dat huis: De Meester zegt u: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal?En hij zal u een grote toegeruste opperzaal wijzen, bereidt het aldaar.En zij, heengaande, vonden het, gelijk Hij hun gezegd had, en bereidden het pascha.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de wijngaardeniers

    De gelijkenis van de wijngaardeniers (Mt 21.33-46; Mc 12.1-12; Lc 20.9-19), uitgesproken op Heilige Dinsdag op het voorhof van de tempel, illustreert op allegorische wijze de heilsgeschiedenis: God zendt profeten en daarna zijn Zoon, die de religieuze leiders verwerpen en doden. De wijngaard wordt aan de Kerk overgedragen, zonder dat daarmee de deur voor het Joodse volk wordt gesloten, dat tot het geloof kan komen.

    Mattheüs 21.33-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    Hoort een andere gelijkenis. Er was een heer des huizes, die een wijngaard plantte, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak daarin, en bouwde een toren, en verhuurde dien den landlieden, en reisde buiten 's lands.Toen nu de tijd der vruchten genaakte, zond hij zijn dienstknechten tot de landlieden, om zijn vruchten te ontvangen.En de landlieden, nemende zijn dienstknechten, hebben den een geslagen, en den anderen gedood, en den derden gestenigd.Wederom zond hij andere dienstknechten, meer in getal dan de eersten, en zij deden hun desgelijks.En ten laatste zond hij tot hen zijn zoon, zeggende: Zij zullen mijn zoon ontzien.Maar de landlieden, den zoon ziende, zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam, komt, laat ons hem doden, en zijn erfenis aan ons behouden.En hem nemende, wierpen zij hem uit, buiten den wijngaard, en doodden hem.Wanneer dan de heer des wijngaards komen zal, wat zal hij dien landlieden doen?Zij zeiden tot hem: Hij zal den kwaden een kwaden dood aandoen, en zal den wijngaard aan andere landlieden verhuren, die hem de vruchten op haar tijden zullen geven.Jezus zeide tot hen: Hebt gij nooit gelezen in de Schriften: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is geworden tot een hoofd des hoeks; van den Heere is dit geschied, en het is wonderlijk in onze ogen?Daarom zeg Ik ulieden, dat het Koninkrijk Gods van u zal weggenomen worden, en een volk gegeven, dat zijn vruchten voortbrengt.En wie op dezen steen valt, die zal verpletterd worden; en op wien hij valt, dien zal hij vermorzelen.En als de overpriesters en Farizeen deze Zijn gelijkenissen hoorden, verstonden zij, dat Hij van hen sprak.En zoekende Hem te vangen, vreesden zij de scharen, dewijl deze Hem hielden voor een profeet.
    Verder lezen
  • De vragen van de farizeeën en de herodianen

    In de Tempel van Jeruzalem proberen de sadduceeën Jezus in de val te lokken met een vraag over de opstanding, waarin een vrouw voorkomt die zeven mannen had. Jezus antwoordt door hun onwetendheid over de Schriften en de kracht van God aan het licht te brengen: in het toekomstige leven trouwt men niet meer. Hij bewijst de opstanding uit de Tora door Exodus 3.6 aan te halen: God is een God van levenden, niet van doden. Zijn tegenstanders worden tot zwijgen gebracht.

    Lukas 20.35-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar die waardig zullen geacht zijn die eeuw te verwerven en de opstanding uit de doden, zullen noch trouwen, noch ten huwelijk uitgegeven worden;Want zij kunnen niet meer sterven, want zij zijn den engelen gelijk; en zij zijn kinderen Gods, dewijl zij kinderen der opstanding zijn.
    Verder lezen
  • Requisitoir tegen de religieuze leiders

    Op het voorhof van de tempel van Jeruzalem houdt Jezus op de woensdag vóór zijn lijden een scherp requisitoir tegen de schriftgeleerden en de farizeeën. In acht uitspraken van ‘Wee u!’ hekelt hij hun huichelarij, hun hoogmoed en hun schijnreligie, terwijl hij zijn diepe smart om Jeruzalem uitspreekt. Hij roept zijn discipelen op tot een echt, nederig geloof dat anderen dient.

    Markus 12.38-40 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen in Zijn leer: Wacht u voor de Schriftgeleerden, die daar gaarne willen wandelen in lange klederen, en gegroet zijn op de markten;En de voorgestoelten hebben in de synagogen, en de vooraanzittingen in de maaltijden;Welke de huizen der weduwen opeten, en dat onder den schijn van lang te bidden. Dezen zullen zwaarder oordeel ontvangen.
    Verder lezen
  • De eschatologische rede op de Olijfberg

    Analyse van de eschatologische rede van Jezus op de Olijfberg, gebaseerd op de evangeliën. Jezus spreekt over de verwoesting van de tempel en de komst van de eindtijd, waarmee hij zijn profetische gaven en de voortzetting van zijn zending na de kruisiging laat zien. Bedoeld voor lezers die hun theologisch inzicht willen verdiepen.

    Markus 13.1-28 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij uit den tempel ging, zeide een van Zijn discipelen tot Hem: Meester, zie, hoedanige stenen, en hoedanige gebouwen!En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ziet gij deze grote gebouwen? Er zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.En als Hij gezeten was op den Olijfberg, tegen den tempel over, vraagden Hem Petrus, en Jakobus, en Johannes, en Andreas, alleen:Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn? En welk is het teken, wanneer deze dingen allen voleindigd zullen worden?En Jezus, hun antwoordende, begon te zeggen: Ziet toe, dat u niemand verleide.Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zullen velen verleiden.En wanneer gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen, zo wordt niet verschrikt; want dit moet geschieden; maar nog is het einde niet.Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen, en er zullen hongersnoden wezen, en beroerten. Deze dingen zijn maar beginselen der smarten.Maar ziet gij voor uzelven toe; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in de synagogen; gij zult geslagen worden, en voor stadhouders en koningen zult gij gesteld worden, om Mijnentwil, hun tot een getuigenis.En het Evangelie moet eerst gepredikt worden onder al de volken.Doch wanneer zij u leiden zullen, om u over te leveren, zo zijt te voren niet bezorgd, wat gij spreken zult, en bedenkt het niet; maar zo wat u in die ure gegeven zal worden, spreekt dat; want gij zijt het niet, die spreekt, maar de Heilige Geest.En de ene broeder zal den anderen overleveren tot den dood, en de vader het kind; en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult gehaat worden van allen, om Mijns Naams wil; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan door den profeet Daniel gesproken is, staande waar het niet behoort, (die het leest, die merke daarop!) alsdan, die in Judea zijn, dat zij vlieden op de bergen.En die op het dak is, kome niet af in het huis, en ga niet in, om iets uit zijn huis weg te nemen.En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn kleed te nemen.Maar wee den bevruchten en den zogenden vrouwen in die dagen!Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters.Want die dagen zullen zulke verdrukking zijn, welker gelijke niet geweest is van het begin der schepselen, die God geschapen heeft, tot nu toe, en ook niet zijn zal.En indien de Heere de dagen niet verkort had, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil, die Hij heeft uitverkoren, heeft Hij de dagen verkort.En alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de Christus; of ziet, Hij is daar; gelooft het niet.Want er zullen valse christussen, en valse profeten opstaan, en zullen tekenen en wonderen doen, om te verleiden, indien het mogelijk ware, ook de uitverkorenen.Maar gijlieden ziet toe; ziet, Ik heb u alles voorzegd!Maar in die dagen, na die verdrukking, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven.En de sterren des hemels zullen daaruit vallen, en de krachten, die in de hemelen zijn, zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien, komende in de wolken, met grote kracht en heerlijkheid.En alsdan zal Hij Zijn engelen uitzenden, en zal Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden, van het uiterste der aarde, tot het uiterste des hemels.En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.
    Verder lezen
  • De gelijkenis van de vijgenboom

    Het artikel analyseert de gelijkenis van de vijgenboom, waarin Jezus geestelijke waakzaamheid leert met het oog op de tekenen van de tijd. De gebeurtenissen die de nadering van het Koninkrijk aankondigen, worden niet als bedreigingen gezien maar als een oproep tot voorbereiding en geloof. De bestendigheid van de woorden van Jezus tegenover het vergankelijke karakter van de wereld wordt benadrukt.

    Lukas 21.29-38 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.En wacht uzelven, dat uw harten niet te eniger tijd bezwaard worden met brasserij en dronkenschap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens over kome.Want gelijk een strik zal hij komen over al degenen, die op den gansen aardbodem gezeten zijn.Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.Des daags nu was Hij lerende in den tempel; maar des nachts ging Hij uit, en vernachtte op den berg, genaamd den Olijf berg.En al het volk kwam des morgens vroeg tot Hem in den tempel, om Hem te horen.
    Verder lezen
  • Gelijkenis van de trouwe dienaar

    Dit artikel analyseert de gelijkenis van de trouwe dienaar en benadrukt het belang van trouw en waakzaamheid in de verwachting van de zekere maar onvoorspelbare terugkomst van de Heer.

    Lukas 12.35-38 (De Heilige Schrift 1917) :
    Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende.En zijt gij den mensen gelijk, die op hun heer wachten, wanneer hij wederkomen zal van de bruiloft, opdat, als hij komt en klopt, zij hem terstond mogen opendoen.Zalig zijn die dienstknechten, welke de heer, als hij komt, zal wakende vinden. Voorwaar, Ik zeg u, dat hij zich zal omgorden, en zal hen doen aanzitten, en bijkomende, zal hij hen dienen.En zo hij komt in de tweede nacht wake, en komt in de derde wake, en vindt hen alzo, zalig zijn dezelve dienstknechten.
    Verder lezen
  • Het complot tegen de Messias Jezus

    Het complot tegen Jezus wordt door de religieuze autoriteiten gesmeed vóór Pesach, met de hulp van Judas. Kajafas roept het Sanhedrin bijeen om Jezus, die als een bedreiging wordt beschouwd, te veroordelen met behulp van valse getuigen. Pilatus wordt ingelicht om de arrestatie op de Olijfberg te vergemakkelijken.

    Markus 14.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het pascha, en het feest der ongehevelde broden was na twee dagen. En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem met listigheid vangen en doden zouden.Maar zij zeiden: Niet in het feest, opdat niet misschien oproer onder het volk worde.
    Verder lezen

De laatste dag tot de kruisiging

  • Voorbereiding van het Pascha

    Dit artikel richt zich op de voorbereiding van Pesach door Jezus en zijn leerlingen. Het onderzoekt de bijbelse verslagen van dit moment, de samensmelting van de feesten van Pesach en de Ongezuurde Broden, en de praktische aanpassingen van de traditionele gebruiken in het licht van de toestroom van gelovigen naar Jeruzalem.

    Markus 14.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    En op den eersten dag der ongehevelde broden, wanneer zij het pascha slachtten, zeiden Zijn discipelen tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij heengaan, en bereiden, dat Gij het pascha eet?En Hij zond twee van Zijn discipelen uit, en zeide tot hen: Gaat henen in de stad, en u zal een mens ontmoeten, dragende een kruik water, volgt dien;En zo waar hij ingaat, zegt tot den heer des huizes: De Meester zegt: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal?En hij zal u wijzen een grote opperzaal, toegerust en gereed; bereidt het ons aldaar.En Zijn discipelen gingen uit, en kwamen in de stad, en vonden het, gelijk Hij hun gezegd had, en bereidden het pascha.
    Verder lezen
  • Judas Iskariot, de verrader, wordt aangewezen

    Dit artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot tijdens de laatste paasmaaltijd met Jezus. Door de verhalen van de evangeliën te analyseren, belicht het de reacties van de leerlingen en de theologische implicaties van deze cruciale gebeurtenis in Jeruzalem.

    Lukas 22.21-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Doch ziet, de hand desgenen, die Mij verraadt, is met Mij aan de tafel.En de Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk besloten is; doch wee dien mens, door welken Hij verraden wordt!En zij begonnen onder elkander te vragen, wie van hen het toch mocht zijn, die dat doen zou.
    Verder lezen
  • Twist van de leerlingen over de voorrang

    Het artikel analyseert een scène uit de evangeliën waarin de leerlingen van Jezus ruziën over wie de grootste is, waaruit hun gehechtheid aan een aards begrip van het Koninkrijk van God blijkt. Jezus leert dat ware grootheid ligt in belangeloze dienstbaarheid. Dit verhaal illustreert de omgekeerde geestelijke waarden van het christendom.

    Markus 9.33-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij kwam te Kapernaum, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan hadt gij woorden onder elkander op den weg?Doch zij zwegen; want zij waren onder elkander in woorden geweest op den weg, wie de meeste zou zijn.
    Verder lezen
  • Jezus, de Messias, wast de voeten van zijn leerlingen

    Dit artikel analyseert de voetwassing door Jezus, een uitzonderlijke daad die door Johannes wordt verteld. Zij symboliseert de omkering van de menselijke waarden en illustreert de kernboodschap van Jezus: dienen uit liefde. Deze gebeurtenis, die in Jeruzalem plaatsvindt tijdens de laatste paasmaaltijd, onthult aan zijn discipelen de ware zending van Jezus door zijn kruisiging te voorspellen.

    Markus 14.22-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij aten, nam Jezus brood, en als Hij gezegend had, brak Hij het, en gaf het hun, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam.En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien; en zij dronken allen uit denzelven.En Hij zeide tot hen: Dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt.Voorwaar, Ik zeg u, dat Ik niet meer zal drinken van de vrucht des wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Gods.
    Verder lezen
  • De instelling van het Heilig Avondmaal

    Dit artikel presenteert het Heilig Avondmaal als een sleutelmoment, waarop Jezus de paasmaaltijd verandert in een teken van zijn uiterste offer en een nieuw geestelijk verbond aankondigt tot vergeving van zonden.

    Mattheüs 26.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak Hij het, en gaf het den discipelen, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam.En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien, zeggende: Drinkt allen daaruit;Want dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden.En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des wijnstoks tot op dien dag, wanneer Ik met u dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Mijns Vaders.
    Verder lezen
  • De verloochening van Petrus aangekondigd

    Het artikel onderzoekt Jezus’ voorspelling over de verloochening van Petrus en belicht de verschillen in de verslagen van de Evangeliën en het mededogen van Jezus met de menselijke zwakheid van Petrus.

    Markus 14.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Petrus zeide tot Hem: Of zij ook allen geergerd wierden, zo zal ik toch niet geergerd worden.En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat heden in dezen nacht, eer de haan tweemaal gekraaid zal hebben, gij Mij driemaal zult verloochenen.Maar hij zeide nog des te meer: Al moest ik met U sterven, zo zal ik U geenszins verloochenen! En insgelijks zeiden zij ook allen.
    Verder lezen
  • Petrus en een andere leerling bieden aan hun Meester te verdedigen

    Het artikel behandelt de reactie van Petrus en de leerlingen op de aankondiging van de dood van Jezus. Doordat ze de boodschap verkeerd begrijpen, overwegen ze een aardse oplossing voor een geestelijke kwestie. De tekst legt uit hoe de zending van de Messias door de kruisiging wordt geopenbaard, waardoor de leerlingen uiteindelijk de ware betekenis ervan gaan begrijpen. Het hier vastgelegde moment toont de weg van onbegrip naar waar geloof.

    Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
    Verder lezen
  • De weg die naar de hemel leidt

    Het artikel ontsluit Johannes 14.1-15, waar Jezus zijn discipelen troost door te beloven hun een plaats bij de Vader te bereiden. Het benadrukt zijn unieke middelaarschap en de eenheid met God, en belooft tegelijk de Heilige Geest om de apostelen te leiden.

    1 Timotheüs 2.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want er is een God, er is ook een Middelaar Gods en der mensen, de Mens Christus Jezus;
    Verder lezen
  • De belofte van de Heilige Geest

    Het artikel onderzoekt de belofte van de Heilige Geest door Jezus in Johannes 14.16-31. Jezus bereidt zijn discipelen voor op zijn heengaan en belooft de Geest van de waarheid als levende band tussen Christus en de gemeente. Deze tekst toont de volmaakte gehoorzaamheid van Jezus aan het goddelijke plan en zijn liefde, die blijkt uit het zenden van de Trooster.

    Johannes 13.30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Hij dan, de bete genomen hebbende, ging terstond uit. En het was nacht.
    Verder lezen
  • De wijnstok en de ranken

    Het artikel „PER320 - De wijnstok en de ranken” onderzoekt het onderwijs van Jezus in Johannes 15:1-17, waarin het beeld van de wijnstok en de ranken wordt gebruikt om de relatie met zijn leerlingen te illustreren. Jezus presenteert zich als de bron van echte geestelijke vruchtbaarheid en roept op tot een wederzijdse verbondenheid die draait om liefde en gehoorzaamheid.

    Johannes 15.1-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik ben de ware Wijnstok, en Mijn Vader is de Landman.Alle rank, die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg; en al wie vrucht draagt, die reinigt Hij, opdat zij meer vrucht drage.Gijlieden zijt nu rein om het woord, dat Ik tot u gesproken heb.Blijft in Mij, en Ik in u. Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in den wijnstok blijft; alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft.Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken; die in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.Zo iemand in Mij niet blijft, die is buiten geworpen, gelijkerwijs de rank, en is verdord; en men vergadert dezelve, en men werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand.Indien gij in Mij blijft, en Mijn woorden in u blijven, zo wat gij wilt, zult gij begeren, en het zal u geschieden.Hierin is Mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt; en gij zult Mijn discipelen zijn.Gelijkerwijs de Vader Mij liefgehad heeft, heb Ik ook u liefgehad; blijft in deze Mijn liefde.Indien gij Mijn geboden bewaart, zo zult gij in Mijn liefde blijven; gelijkerwijs Ik de geboden Mijns Vaders bewaard heb, en blijf in Zijn liefde.Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u blijve, en uw blijdschap vervuld worde.Dit is Mijn gebod, dat gij elkander liefhebt, gelijkerwijs Ik u liefgehad heb.Niemand heeft meerder liefde dan deze, dat iemand zijn leven zette voor zijn vrienden.Gij zijt Mijn vrienden, zo gij doet wat Ik u gebiede.Ik heet u niet meer dienstknechten; want de dienstknecht weet niet, wat zijn heer doet; maar Ik heb u vrienden genoemd; want al wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, dat heb Ik u bekend gemaakt.Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u gesteld, dat gij zoudt heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht blijve; opdat, zo wat gij van den Vader begeren zult in Mijn Naam, Hij u dat geve.Dit gebied Ik u, opdat gij elkander liefhebt.
    Verder lezen
  • Persoonlijk gesprek met zijn discipelen

    Het artikel analyseert de laatste ontmoetingen van Jezus met zijn discipelen en benadrukt hun geestelijke verandering door de goddelijke openbaring. Jezus noemt hen vrienden, geen dienaren, en legt zo de nadruk op het belang van de liefde en van de goddelijke zending. Het verhaal nodigt uit om verkiezing en zending in een theologische continuïteit te zien.

    Jakobus 2.23 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Schrift is vervuld geworden, die daar zegt: En Abraham geloofde God, en het is hem tot rechtvaardigheid gerekend, en hij is een vriend van God genaamd geweest.
    Verder lezen
  • Waarschuwing voor vervolging

    Het artikel legt Jezus’ waarschuwing aan zijn leerlingen uit over de onvermijdelijke vervolging die zij zullen ondergaan. Op basis van de evangeliën toont het aan dat deze haat verband houdt met hun verbondenheid met Christus. Jezus belooft hun echter de steun van de Heilige Geest om hen door deze beproevingen heen te helpen.

    Johannes 15.23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die Mij haat, die haat ook Mijn Vader.
    Verder lezen
  • Jezus de Messias troost zijn leerlingen

    In Johannes 16.5-15 troost Jezus zijn leerlingen en belooft hij de Heilige Geest om hen na zijn heengaan in de waarheid te leiden. Dit belangrijke gedeelte benadrukt de zending van de Geest: overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel, en tegelijk de voortgang van het onderwijs van Jezus waarborgen.

    Lukas 22.14-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de ure gekomen was, zat Hij aan, en de twaalf apostelen met Hem.En Hij zeide tot hen: Ik heb grotelijks begeerd, dit pascha met u te eten, eer dat Ik lijde;Want Ik zeg u, dat Ik niet meer daarvan eten zal, totdat het vervuld zal zijn in het Koninkrijk Gods.En als Hij een drinkbeker genomen had, en gedankt had, zeide Hij: Neemt dezen, en deelt hem onder ulieden.Want Ik zeg u, dat Ik niet drinken zal van de vrucht des wijnstoks, totdat het Koninkrijk Gods zal gekomen zijn.
    Verder lezen
  • Jezus de Messias spreekt over zijn naderende dood

    Het artikel behandelt de passage waarin Jezus zijn naderende dood aankondigt en zijn leerlingen woorden van troost en van zekerheid over de overwinning op het kwaad door de opstanding geeft.

    Markus 14.50 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij, Hem verlatende, zijn allen gevloden.
    Verder lezen
  • Het afscheidsgebed: Jezus de Messias bidt voor zichzelf

    Dit artikel richt zich op het afscheidsgebed van Jezus in het Evangelie naar Johannes. Voor zijn kruisiging bidt hij volgens het goddelijke plan hardop voor zijn leerlingen. De scène speelt zich af in Jeruzalem en toont de eenheid tussen Jezus en God, een sterk getuigenis om het geloof van de leerlingen te versterken. Dit gebed benadrukt dat Jezus zich bewust is van de komende gebeurtenissen en dat hij zich inzet voor zijn verlossende opdracht.

    Johannes 17.4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik heb U verheerlijkt op de aarde; Ik heb voleindigd het werk, dat Gij Mij gegeven hebt om te doen;
    Verder lezen
  • De Messias Jezus en zijn leerlingen zingen de psalmen

    Het artikel behandelt het zingen van de psalmen door Jezus en zijn leerlingen na het Pesach. Dit moment, geworteld in de Joodse traditie, krijgt voor Jezus een bijzondere geestelijke betekenis, als voorspel op zijn kruisiging.

    Markus 14.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg.
    Verder lezen
  • Vertrek naar de Olijfberg

    Het artikel behandelt het vertrek van Jezus en zijn leerlingen naar de Olijfberg na het laatste avondmaal, waar zij, na het zingen van de psalmen, naar een plaats vol profetische betekenis gaan, vlak bij de plek van de toekomstige kruisiging.

    Lukas 22.39 (De Heilige Schrift 1917) :
    En uitgaande, vertrok Hij, gelijk Hij gewoon was, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen.
    Verder lezen
  • Halt in Getsemane

    Het artikel ‘PER328 - Halt in Getsemane’ onderzoekt de betekenis van de episode in Getsemane in de evangeliën. Het benadrukt het lijden en het gebed van Jezus vóór zijn arrestatie en duidt dit moment als een onderwijzing over het gebed en de overgave aan Gods wil.

    Mattheüs 26.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen ging Jezus met hen in een plaats genaamd Gethsemane, en zeide tot de discipelen: Zit hier neder, totdat Ik heenga, en aldaar zal gebeden hebben.
    Verder lezen
  • De strijd in het gebed

    Het artikel analyseert het gebed van Jezus in Getsemane, dat zijn menselijk lijden en zijn onderwerping aan de goddelijke wil illustreert. Het benadrukt de historische en bijbelse context van de gebeurtenis en biedt een theologische bezinning op de verlossende zending van Jezus en op de oproep om te waken en te bidden in de beproeving.

    Markus 14.33-41 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden;En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op de aarde, en bad, zo het mogelijk ware, dat die ure van Hem voorbijginge.En Hij zeide: Abba, Vader! alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.En Hij kwam, en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Simon! slaapt gij? Kunt gij niet een uur waken?Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.En wederom heengegaan zijnde, bad Hij, sprekende dezelfde woorden.En wedergekeerd zijnde, vond Hij hen wederom slapende, want hun ogen waren bezwaard; en zij wisten niet, wat zij Hem antwoorden zouden.En Hij kwam ten derden male, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; het is genoeg, de ure is gekomen; ziet, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren.
    Verder lezen
  • De groep onder leiding van Judas Iskariot komt aan

    Het artikel behandelt de arrestatie van Jezus door Judas Iskariot in de hof van Getsemane, zoals beschreven in de Evangeliën. Het analyseert de context en de betekenis van deze sleutelgebeurtenis in het lijden van Jezus en onderzoekt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.

    Johannes 18.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Judas, die Hem verried, wist ook die plaats, dewijl Jezus aldaar dikwijls vergaderd was geweest met Zijn discipelen.Judas dan, genomen hebbende de bende krijgsknechten en enige dienaars van de overpriesters en Farizeen, kwam aldaar met lantaarnen, en fakkelen, en wapenen.Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.Jezus dan zeide tot Petrus: Steek uw zwaard in de schede. Den drinkbeker, dien Mij de Vader gegeven heeft, zal Ik dien niet drinken?De bende dan, en de overste over duizend, en de dienaars der Joden namen Jezus gezamenlijk, en bonden Hem;
    Verder lezen
  • De arrestatie

    Dit artikel behandelt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, zoals die in de Evangeliën wordt verteld. Het belicht het verraad van Judas en de reactie van de soldaten op de verklaring van Jezus, waaruit zijn beheersing van de situatie blijkt.

    Johannes 18.4-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.
    Verder lezen
  • De woorden van Jezus de Messias tot de menigte bij de arrestatie

    Dit artikel onderzoekt de arrestatie van Jezus in de hof van Getsemane, waarbij zijn kalmte en zijn bereidheid om het goddelijke plan te vervullen worden benadrukt. Met zijn woorden legt hij de tegenstrijdigheden van de religieuze autoriteiten bloot en onderstreept hij zijn beheersing van de situatie, waarbij hij zijn verlossende zending uit liefde voor de mensheid openbaart.

    Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
    Verder lezen
  • De vlucht van de leerlingen

    Het artikel analyseert de vlucht van de leerlingen bij de arrestatie van Jezus en benadrukt hun angst en de rust van Jezus. Het beschrijft de arrestatie in de hof van Getsemane, de uitleg van de Evangeliën en het contrast tussen de paniek van de leerlingen en de soevereiniteit van Jezus.

    Johannes 18.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Judas, die Hem verried, wist ook die plaats, dewijl Jezus aldaar dikwijls vergaderd was geweest met Zijn discipelen.Judas dan, genomen hebbende de bende krijgsknechten en enige dienaars van de overpriesters en Farizeen, kwam aldaar met lantaarnen, en fakkelen, en wapenen.Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.Jezus dan zeide tot Petrus: Steek uw zwaard in de schede. Den drinkbeker, dien Mij de Vader gegeven heeft, zal Ik dien niet drinken?De bende dan, en de overste over duizend, en de dienaars der Joden namen Jezus gezamenlijk, en bonden Hem;
    Verder lezen
  • De voorgeleiding bij de voormalige hogepriester Hanna

    Het artikel onderzoekt het verschijnen van Jezus voor Hanna, de voormalige hogepriester, en verklaart zijn voortdurende invloed en de politieke inzet van de gebeurtenis. Johannes geeft deze details om de samenhang tussen religieuze en politieke belangen in het proces van Jezus te laten zien.

    Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.
    Verder lezen
  • De overbrenging naar de zittende hogepriester, Kajafas

    Het artikel analyseert de overbrenging van Jezus naar Kajafas en benadrukt hoe de Joodse autoriteiten een snelle veroordeling planden, met een schijn van wettigheid. Verschillende bijlagen verduidelijken de historische context en de evangeliën beschrijven de gebeurtenissen in detail.

    Markus 14.53 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij leidden Jezus henen tot den hogepriester; en bij hem vergaderden al de overpriesters, en de ouderlingen, en de Schriftgeleerden.
    Verder lezen
  • De mishandelingen beginnen

    Het artikel behandelt de mishandelingen die Jezus vóór de kruisiging werden aangedaan, met nadruk op de uitleg van de evangelieverslagen. Het onderzoekt hoe het Sanhedrin de beschuldigingen manipuleerde om de steun van de Romeinse autoriteiten te verkrijgen, waardoor een religieuze beschuldiging werd omgezet in politieke opruiing.

    Lukas 22.63-65 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de mannen, die Jezus hielden, bespotten Hem, en sloegen Hem.En als zij Hem overdekt hadden, sloegen zij Hem op het aangezicht, en vraagden Hem, zeggende: Profeteer, wie het is, die U geslagen heeft?En vele andere dingen zeiden zij tegen Hem, lasterende.
    Verder lezen
  • De verloochening van de apostel Petrus, vergezeld door de apostel Johannes

    Dit artikel beschrijft de verloochening van de apostel Petrus zoals die in de Evangeliën wordt verteld, wanneer hij zijn Meester Jezus driemaal verloochent. Het artikel belicht de precieze omstandigheden van deze gebeurtenis en onderzoekt de rol van de apostel Johannes. Door de verschillende versies van de Evangeliën naast elkaar te leggen, wordt dit tragische moment grondig geanalyseerd binnen de historische en religieuze context van die tijd.

    Lukas 22.56-62 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een zekere dienstmaagd, ziende hem bij het vuur zitten, en haar ogen op hem houdende, zeide: Ook deze was met Hem.Maar hij verloochende Hem, zeggende: Vrouw, ik ken Hem niet.En kort daarna een ander, hem ziende, zeide: Ook gij zijt van die. Maar Petrus zeide: Mens, ik ben niet.En als het omtrent een uur geleden was, bevestigde dat een ander, zeggende: In der waarheid, ook deze was met Hem; want hij is ook een Galileer.Maar Petrus zeide: Mens, ik weet niet, wat gij zegt. En terstond, als hij nog sprak, kraaide de haan.En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.En Petrus, naar buiten gaande, weende bitterlijk.
    Verder lezen

Betrouwbaarheid van de Schrift en andere leerstellige thema’s

  • De chronologie van het leven van Jezus, conclusie

    Het artikel sluit een reeks over de chronologie van Jezus af en kiest een minderheidsbenadering om haar in overeenstemming te brengen met de geschiedenis en de Bijbel. Het stelt een nieuwe datering van de dood van Herodes voor en stelt de traditionele chronologische keuzes ter discussie.

    Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.
    Verder lezen

Chronologie

  • De profeet Daniël

    Het artikel onderzoekt de figuur van de profeet Daniël in een reeks chronologische studies over het leven van Jezus. Het richt zich op de profetie van de zeventig weken van Daniël en bespreekt de historische en interpretatieve gevolgen ervan, terwijl het ook de context van de regering van koning Josia verkent.

    Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.
    Verder lezen

Uitdrijvingen

  • Genezing van de bezeten man in de synagoge van Kafarnaüm

    Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een bezeten man in Kafarnaüm, zoals verteld in Marcus en Lucas. De onreine geest erkent Jezus als de Heilige van God en verlaat, op bevel van Christus, de man. De getuigen verbazen zich over het gezag van Jezus en zijn faam verspreidt zich. Deze verhalen onderstrepen het goddelijke gezag en de genezende kracht van Jezus.

    Markus 1.23-28 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was in hun synagoge een mens, met een onreinen geest, en hij riep uit,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener, zijt Gij gekomen om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga uit van hem.En de onreine geest, hem scheurende, en roepende met een grote stem, ging uit van hem.En zij werden allen verbaasd, zodat zij onder elkander vraagden, zeggende: Wat is dit? Wat nieuwe leer is deze, dat Hij met macht ook den onreinen geesten gebiedt, en zij Hem gehoorzaam zijn!En Zijn gerucht ging terstond uit, in het gehele omliggende land van Galilea.
    Verder lezen
  • Genezing van een stomme man die door een demon bezeten is

    Het wonder van Matteüs 9.32-33 beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus, die de verwondering van de menigte wekt. Deze tekst belicht Jezus' macht over de demonische krachten.

    Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!
    Verder lezen

Maatschappelijke kwesties

  • De maatschappelijke feiten

    Het artikel behandelt maatschappelijke feiten en de leer van Jezus en illustreert de spanningen tussen individuele vrijheid en geestelijke veiligheid. Literaire en bijbelse voorbeelden, zoals Victor Hugo en de gelijkenis van de verloren zoon, worden gebruikt om deze dilemma’s te onderzoeken.

    Lukas 15.11-32 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.
    Verder lezen

Genezingen

  • Genezing van de zoon van een koninklijke ambtenaar

    Johannes 4,46-54 vertelt de genezing van de zoon van een koninklijk ambtenaar in Kana. Het wonder, door Jezus verricht met één enkel woord, illustreert geloof en goddelijke macht, en versterkt de overtuiging van de ambtenaar en zijn gezin. Dit verhaal benadrukt het belang van geloof nog voordat men wonderen ziet.

    Johannes 20.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.
    Verder lezen
  • Genezing van de schoonmoeder van Petrus

    Het artikel behandelt het wonder van de genezing van de schoonmoeder van Petrus, zoals verteld in Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht de genezende kracht van Jezus en zijn medelijden met de zieken, waarbij de verhalen verschillende aspecten van deze gebeurtenis onderstrepen. Jezus geneest de schoonmoeder van Petrus onmiddellijk, waarna zij hen gaat dienen. De eigen invalshoeken van de Evangeliën verrijken ons begrip van deze wonderbaarlijke daad.

    Mattheüs 8.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws moeder te bed liggen, hebbende de koorts.En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij stond op, en diende henlieden.
    Verder lezen
  • De genezing van een melaatse

    Het artikel analyseert de genezing van een melaatse door Jezus in Marcus 1.40-44 en Lucas 5.12-14 en onderstreept het geloof van de melaatse, het medelijden van Jezus en zijn goddelijke genezende kracht. De verhalen benadrukken de eerbied voor de religieuze wetten van die tijd.

    Markus 1.40-44 (De Heilige Schrift 1917) :
    En tot Hem kwam een melaatse, biddende Hem, en vallende voor Hem op de knieen, en tot Hem zeggende: Indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, strekte de hand uit, en raakte hem aan, en zeide tot hem: Ik wil, word gereinigd!En als Hij dit gezegd had, ging de melaatsheid terstond van hem, en hij werd gereinigd.En als Hij hem strengelijk verboden had, deed Hij hem terstond van Zich gaan;En zeide tot hem: Zie, dat gij niemand iets zegt; maar ga heen en vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, hetgeen Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.
    Verder lezen
  • Genezing van de verlamde

    Het artikel analyseert het wonder van de genezing van de verlamde, dat voorkomt in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus, geconfronteerd met het scepticisme van de schriftgeleerden, toont zijn goddelijk gezag door een verlamde te genezen die door zijn vrienden via het dak naar beneden werd gelaten. Dit verhaal onderstreept het geloof van de dragers en het vermogen van Christus om te vergeven en te genezen, wat verwondering en lofprijzing bij de menigte teweegbrengt.

    Mattheüs 9.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    En in het schip gegaan zijnde, voer Hij over en kwam in Zijn stad.(9:1) En ziet, zij brachten tot Hem een geraakte, op een bed liggende. (9:2) En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon! wees welgemoed; uw zonden zijn u vergeven.En ziet, sommigen der Schriftgeleerden zeiden in zichzelven: Deze lastert God.En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: Waarom overdenkt gij kwaad in uw harten?Want wat is lichter te zeggen: De zonden zijn u vergeven? of te zeggen: Sta op en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde, de zonden te vergeven (toen zeide Hij tot den geraakte): Sta op, neem uw bed op, en ga heen naar uw huis.En hij opgestaan zijnde, ging heen naar zijn huis.De scharen nu dat ziende, hebben zich verwonderd, en God verheerlijkt, die zodanige macht den mensen gegeven had.
    Verder lezen
  • Genezing van de verlamde van Betesda

    Dit artikel bespreekt de genezing van de verlamde man bij Bethesda door Jezus, die Jezus' mededogen en goddelijk gezag illustreert. Het wonder, dat op een sabbat plaatsvindt, lokt een conflict uit met de strenge Joodse autoriteiten over de sabbatswetten. Met deze daad benadrukt Jezus het belang van het geloof, van geestelijke genezing en van verlossing voorbij wettische beperkingen.

    Johannes 5.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen.In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters.Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was.En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had.Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder.Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag.De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen.Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel.Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel?En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was.Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had.
    Verder lezen
  • Genezing van de man met de verdorde hand

    Het artikel onderzoekt het wonder van Jezus die een man met een verdorde hand geneest, en illustreert zijn confrontatie met de farizeeën over de betekenis van de sabbat. De Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas vertellen elk deze gebeurtenis met nuances, die Jezus' mededogen en de starheid van de godsdienstige autoriteiten benadrukken.

    Mattheüs 12.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van daar voortgaande, kwam Hij in hun synagoge.En ziet, er was een mens, die een dorre hand had, en zij vraagden Hem, zeggende: Is het ook geoorloofd op de sabbatdagen te genezen? (opdat zij Hem mochten beschuldigen).En Hij zeide tot hen: Wat mens zal er zijn onder u, die een schaap heeft, en zo datzelve op een sabbatdag in een gracht valt, die hetzelve niet zal aangrijpen en uitheffen?Hoe veel gaat nu een mens een schaap te boven? Zo is het dan op de sabbatdagen geoorloofd wel te doen.Toen zeide Hij tot dien mens: Strek uw hand uit; en hij strekte ze uit, en zij werd hersteld, gezond gelijk de andere.
    Verder lezen
  • Genezing van de melaatse

    Het artikel behandelt de genezing van een melaatse door Jezus, met nadruk op zijn mededogen en zijn eerbied voor de godsdienstige wetten. De verschillen tussen de evangelieverhalen verrijken het begrip van deze sleutelgebeurtenis in Jezus' bediening.

    Mattheüs 8.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen Hij nu van den berg afgeklommen was, zijn Hem vele scharen gevolgd.En ziet, een melaatse kwam, en aanbad Hem, zeggende: Heere! indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, de hand uitstrekkende, heeft hem aangeraakt, zeggende: Ik wil, word gereinigd! En terstond werd hij van zijn melaatsheid gereinigd.En Jezus zeide tot hem: Zie, dat gij dit niemand zegt; maar ga heen, toon uzelven den priester, en offer de gave, die Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.
    Verder lezen
  • Genezing van de knecht van de centurio

    Het artikel onderzoekt de genezing van de knecht van de hoofdman, zoals verteld in de Evangeliën van Matteüs en Lucas. De hoofdman toont een buitengewoon geloof en hoopt op genezing door het woord van Jezus. De verhalen verschillen in de details van de ontmoeting en belichten de nederigheid en de achtenswaardigheid van de hoofdman en het medelijden van Jezus.

    Lukas 7.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    Nadat Hij nu al Zijn woorden voleindigd had, ten aanhore des volks, ging Hij in te Kapernaum.En een dienstknecht van een zeker hoofdman over honderd, die hem zeer waard was, krank zijnde, lag op zijn sterven.En van Jezus gehoord hebbende, zond hij tot Hem de ouderlingen der Joden, Hem biddende, dat Hij wilde komen, en zijn dienstknecht gezond maken.Dezen nu, tot Jezus gekomen zijnde, baden Hem ernstelijk, zeggende: Hij is waardig, dat Gij hem dat doet;Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd.En Jezus ging met hen. En als Hij nu niet verre van het huis was, zond de hoofdman over honderd tot Hem enige vrienden, en zeide tot Hem: Heere, neem de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen.Daarom heb ik ook mijzelven niet waardig geacht, om tot U te komen; maar zeg het met een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens, onder de macht van anderen gesteld, hebbende krijgsknechten onder mij, en ik zeg tot dezen: Ga, en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.En Jezus, dit horende, verwonderde Zich over hem; en Zich omkerende, zeide tot de schare, die Hem volgde: Ik zeg ulieden: Ik heb zo groot een geloof zelfs in Israel niet gevonden.En die gezonden waren, wedergekeerd zijnde in het huis, vonden den kranken dienstknecht gezond.
    Verder lezen
  • Genezing van de blinde en stomme bezetene

    Het artikel onderzoekt een wonder van Jezus dat wordt verteld in Matteüs 12:22-23 en Lucas 11:14-15, waarin hij een door een demon bezeten man geneest. De menigte is verwonderd en vraagt zich af of Jezus de Zoon van David is, de verwachte Messias. In vergelijking met Lucas benadrukt Matteüs de messiaanse erkenning door de menigte, terwijl Lucas de beschuldigingen van heulen met Beëlzebul vermeldt.

    Mattheüs 12.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide sprak en zag.En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon van David?
    Verder lezen
  • Genezing van de stomme bezeten man

    Het artikel beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus in Lucas 11.14-15, waaruit zijn macht over de demonen blijkt. De menigte reageert met verwondering en scepsis. Door de vergelijking met Matteüs 12.22-23 laat het artikel de uiteenlopende opvattingen over Jezus zien. De verhalen benadrukken zijn goddelijke gezag en de spanningen in zijn bediening.

    Johannes 20.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.
    Verder lezen
  • De Messias Jezus stilt de storm

    Dit artikel onderzoekt hoe Jezus volgens Matteüs 8.23-27, Marcus 4.35-41 en Lucas 8.22-25 een storm tot bedaren brengt en zo zijn goddelijke macht toont. De verhalen benadrukken de angstige reactie van de leerlingen en het belang van het geloof, met verschillen die het eigen perspectief van elke evangelist weerspiegelen.

    Mattheüs 8.23-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen gevolgd.En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat het schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt, zeggende: Heere, behoed ons, wij vergaan!En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.En de mensen verwonderden zich, zeggende: Hoedanig een is Deze, dat ook de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn!
    Verder lezen
  • Uitdrijving van de bezetene van Gadara

    De uitdrijving te Gadara toont Jezus die demonen uitdrijft bij de Gerasenen, volgens Matteüs, Marcus en Lucas. De demonen erkennen Jezus als de Zoon van God en vragen om in een kudde varkens te mogen varen, die daarna verdrinkt. Deze daad toont Jezus' gezag en verlossende kracht.

    Mattheüs 8.28-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij over aan de andere zijde was gekomen in het land der Gergesenen, zijn Hem twee, van den duivel bezeten, ontmoet, komende uit de graven, die zeer wreed waren, alzo dat niemand door dien weg kon voorbij gaan.En ziet, zij riepen, zeggende: Jezus, Gij Zone Gods! wat hebben wij met U te doen? Zijt Gij hier gekomen om ons te pijnigen voor den tijd?En verre van hen was een kudde veler zwijnen, weidende.En de duivelen baden Hem, zeggende: Indien Gij ons uitwerpt, laat ons toe, dat wij in die kudde zwijnen varen.En Hij zeide tot hen: Gaat heen. En zij uitgaande, voeren heen in de kudde zwijnen; en ziet, de gehele kudde zwijnen stortte van de steilte af in de zee, en zij stierven in het water.En die ze weidden, zijn gevlucht; en als zij in de stad gekomen waren, boodschapten zij al deze dingen, en wat den bezetenen geschied was.En ziet, de gehele stad ging uit, Jezus tegemoet; en als zij Hem zagen, baden zij, dat Hij uit hun landpalen wilde vertrekken.
    Verder lezen
  • Genezing van de vrouw met de bloedvloeiing

    Het artikel beschrijft het verhaal van een vrouw met bloedingen die door haar geloof werd genezen door het kleed van Jezus aan te raken. Deze daad toont Jezus' genezende kracht en zijn mededogen met wie in Hem geloven, zoals verhaald in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.

    Mattheüs 9.20-22 (De Heilige Schrift 1917) :
    (En ziet, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had, komende tot Hem van achteren, raakte den zoom Zijns kleeds aan;Want zij zeide in zichzelven: Indien ik alleenlijk Zijn kleed aanraak, zo zal ik gezond worden.En Jezus, Zich omkerende, en haar ziende, zeide: Wees welgemoed, dochter! uw geloof heeft u behouden. En de vrouw werd gezond van dezelve ure af.)
    Verder lezen
  • Genezing van twee blinden

    Het artikel onderzoekt de genezing van twee blinden door Jezus (Matteüs 9.27-31), met nadruk op het belang van het geloof, de erkenning van de Messias en de verspreiding van het wonder ondanks een verbod. Dit verhaal, dat alleen bij Matteüs voorkomt, benadrukt Jezus' mededogen en macht.

    Mattheüs 9.27-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat gehele land.
    Verder lezen
  • Genezing in Gennesaret

    Het artikel onderzoekt de verhalen van Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56, die de genezingen beschrijven die Jezus in Gennesaret verrichtte. De inwoners herkennen Jezus en haasten zich de zieken bijeen te brengen, zodat zij zijn kleed konden aanraken, wat hun geloof in zijn vermogen om te genezen toont. Deze verhalen benadrukken Jezus' wonderbaarlijke macht en het belang van het geloof van de genezenen.

    Mattheüs 14.34-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En overgevaren zijnde, kwamen zij in het land Gennesaret.En als de mannen van die plaats Hem werden kennende, zonden zij in dat gehele omliggende land, en brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren;En baden Hem, dat zij alleenlijk den zoom Zijns kleeds zouden mogen aanraken; en zovelen als Hem aanraakten, werden gezond.
    Verder lezen
  • Genezing van de dochter van de Kanaänitische vrouw

    Dit artikel analyseert de genezing van de dochter van de Kananese vrouw door Jezus en belicht haar geloof en de uitbreiding van Jezus' boodschap tot de heidenen.

    Mattheüs 15.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is deerlijk van den duivel bezeten.Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde ure.
    Verder lezen
  • Genezing van de doofstomme

    Dit artikel onderzoekt de genezing van de doofstomme door Jezus, getoond in Marcus 7.31-37, met nadruk op zijn mededogen, zijn goddelijke macht en zijn universele zending. Door symbolische gebaren en het woord 'Effata' geneest Hij een man, wat de openheid voor de goddelijke openbaring illustreert. De vurige reactie van de menigte, hoewel tegen zijn verzoek om te zwijgen in, getuigt van de impact van zijn wonderen.

    Markus 7.31-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij wederom weggegaan zijnde van de landpalen van Tyrus en Sidon, kwam aan de zee van Galilea, door het midden der landpalen van Dekapolis.En zij brachten tot Hem een dove, die zwaarlijk sprak, en baden Hem, dat Hij de hand op hem legde.En hem van de schare alleen genomen hebbende, stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan;En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend!En terstond werden zijn oren geopend, en de band zijner tong werd los, en hij sprak recht.En Hij gebood hunlieden, dat zij het niemand zeggen zouden; maar wat Hij hun ook gebood, zo verkondigden zij het des te meer.En zij ontzetten zich bovenmate zeer, zeggende: Hij heeft alles wel gedaan, en Hij maakt, dat de doven horen, en de stommen spreken.
    Verder lezen
  • Genezing van de blinde van Betsaïda

    Jezus geneest een blinde in Betsaïda in een proces van twee stappen, dat de groei van het geloof symboliseert. Het gebruik van speeksel en van fysieke aanraking benadrukt Jezus' persoonlijke betrokkenheid. Het verhaal laat Jezus' mededogen zien en biedt een diep symbool van geestelijke groei.

    Markus 8.22-26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij kwam te Bethsaida; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.En de hand des blinden genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten het vlek, en spoog in zijn ogen, en leide de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.En hij, opziende, zeide: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.Daarna leide Hij de handen wederom op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in het vlek, en zeg het niemand in het vlek.
    Verder lezen
  • Genezing van een vrouw op sabbat

    Het artikel onderzoekt Lucas 13.10-21, waar Jezus op de sabbat een vrouw geneest en daarmee de kritiek van de synagogeleider uitlokt. Jezus wijst op de huichelarij van de critici en stelt dat goed doen altijd passend is. De gelijkenissen van het mosterdzaad en van het zuurdeeg illustreren de groei van het koninkrijk van God. Deze analyse benadrukt Jezus' macht en onderwijs.

    Mattheüs 13.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan het mosterdzaad, hetwelk een mens heeft genomen en in zijn akker gezaaid;Hetwelk wel het minste is onder al de zaden, maar wanneer het opgewassen is, dan is 't het meeste van de moeskruiden, en het wordt een boom, alzo dat de vogelen des hemels komen en nestelen in zijn takken.Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.
    Verder lezen
  • Genezing van de tien melaatsen

    Lucas 17.11-19 vertelt over de genezing van tien melaatsen door Jezus. Alleen een Samaritaan komt terug om Hem te bedanken, wat thema's als geloof, gehoorzaamheid, dankbaarheid en de openheid van het heil illustreert.

    Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.
    Verder lezen
  • Genezing van de blindgeborene

    Johannes 9.1-12 vertelt de genezing door Jezus van een man die blind was geboren, waarin de werken van God zichtbaar worden. Jezus gebruikt modder om te genezen, wat doet denken aan de schepping in Genesis. De gehoorzaamheid en het geloof van de man zijn essentieel voor zijn genezing. De verbazing van de gemeenschap over de wonderen benadrukt de impact en de zending van Jezus, die het geestelijke licht in de wereld brengt.

    Johannes 9.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De geburen dan, en die hem te voren gezien hadden, dat hij blind was, zeiden: Is deze niet, die zat en bedelde?Anderen zeiden: Hij is het; en anderen: Hij is hem gelijk. Hij zeide: Ik ben het.Zij dan zeiden tot hem: Hoe zijn u de ogen geopend?Hij antwoordde en zeide: De Mens, genaamd Jezus, maakte slijk, en bestreek mijn ogen, en zeide tot mij: Ga heen naar het badwater Siloam, en was u. En ik ging heen, en wies mij, en ik werd ziende.Zij dan zeiden tot hem: Waar is Die? Hij zeide: Ik weet het niet.
    Verder lezen

De tegenstrijdigheden

  • Stamt Jezus af van Salomo of van Natan?

    Het artikel bespreekt het verschil tussen de geslachtsregisters van Jezus in de Evangeliën, en vraagt zich af of Hij afstamt van Salomo of van Natan. Door de historische contexten en de uiteenlopende hypothesen te analyseren, besluit het dat dit verschil geen wezenlijke tegenspraak is, maar een complexe kwestie die bij de bijbelse geslachtsregisters hoort.

    Mattheüs 1.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na de Babylonische overvoering gewon Jechonias Salathiel, en Salathiel gewon Zorobabel;
    Verder lezen
  • Zou Jezus de troon van David erven?

    Het artikel verheldert een ogenschijnlijke tegenspraak over Jezus en de troon van David. Het legt uit hoe de geslachtsregisters van Matteüs en Lucas, hoewel verschillend, elkaar aanvullen om te verzekeren dat Jezus zowel een wettelijke als een natuurlijke legitimiteit bezit, zonder enig verband met de vervloekte lijn van Jojakim.

    Mattheüs 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den zoon van Abraham.
    Verder lezen
  • Wordt Jezus door Johannes herkend?

    Het artikel onderzoekt de vraag naar de erkenning van Jezus door Johannes de Doper, door de verhalen van Matteüs en Johannes met elkaar te vergelijken, die tegenstrijdig lijken maar in werkelijkheid elkaar aanvullen.

    Lukas 1.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zie, Elizabet, uw nicht, is ook zelve bevrucht, met een zoon, in haar ouderdom; en deze maand is haar, die onvruchtbaar genaamd was, de zesde.
    Verder lezen
  • De twijfels van Johannes de Doper?

    Het artikel onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen de evangeliën van Johannes en Matteüs over de erkenning van Jezus als de Messias door Johannes de Doper. Het besluit dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een groeiend inzicht tegenover onvervulde messiaanse verwachtingen.

    Lukas 7.33-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want Johannes de Doper is gekomen, noch brood etende, noch wijn drinkende; en gij zegt: Hij heeft den duivel.De Zoon des mensen is gekomen, etende en drinkende, en gij zegt: Ziet daar, een Mens, Die een vraat en wijnzuiper is, een Vriend van tollenaren en zondaren.
    Verder lezen
  • Jezus' getuigenis?

    Het artikel ‘CTD019 - Het getuigenis van Jezus?’ analyseert een vermeende tegenstrijdigheid in het Evangelie van Johannes over het getuigenis van Jezus. Jezus erkent de menselijke rechtsnormen, maar onderstreept de goddelijke waarheid van zijn identiteit. In Johannes 5,31 sluit hij aan bij de menselijke maatstaven van waarachtigheid, terwijl hij in Johannes 8,14 de geldigheid van zijn goddelijke getuigenis bevestigt.

    Johannes 8.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.
    Verder lezen
  • De vervloekte vijgenboom?

    Het artikel onderzoekt de veronderstelde tegenstrijdigheid tussen twee bijbelse versies over de door Jezus vervloekte vijgenboom in de Evangeliën van Matteüs en Marcus en vindt een aanvulling in hun invalshoeken.

    Markus 11.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.
    Verder lezen
  • De kus van Judas?

    Het artikel bespreekt de verschillen in de verhalen over Judas die Jezus kust. Matteüs, Marcus en Lucas vertellen de gebeurtenis uitdrukkelijk, terwijl Johannes haar weglaat en zo een andere invalshoek biedt. Dit verschil wordt gezien als aanvullend en verrijkt het begrip van de gevangenneming van Jezus.

    Markus 14.44-45 (De Heilige Schrift 1917) :
    En die Hem verried, had hun een gemeen teken gegeven, zeggende: Dien ik kussen zal, Die is het, grijpt Hem, en leidt Hem zekerlijk henen.En als hij gekomen was, ging hij terstond tot Hem, en zeide: Rabbi, en kuste Hem.
    Verder lezen
  • Draagt Jezus zijn kruis?

    Het artikel onderzoekt de vermeende bijbelse tegenstrijdigheid tussen de Evangeliën over de vraag of Jezus zijn kruis alleen droeg of met hulp van Simon van Cyrene. De analyse toont aan dat de verhalen aanvullend zijn: Jezus begon het patibulum te dragen, maar werd onder Romeinse dwang door Simon geholpen. De Evangeliën stemmen overeen over het historische verloop, wat onderstreept dat de evangelieteksten in hun geheel gelezen moeten worden.

    Lukas 23.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.
    Verder lezen
  • Het voorhangsel van de tempel?

    Deze tekst bespreekt de vermeende tegenstrijdigheid over het moment van de dood van Jezus en het scheuren van het voorhangsel van de tempel. De auteurs van de Evangeliën Matteüs, Marcus en Lucas streven niet naar een nauwkeurige chronologie, maar onderstrepen symbolisch de toegang tot de goddelijke aanwezigheid.

    Lukas 23.44-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was omtrent de zesde ure, en er werd duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel des tempels scheurde midden door.En Jezus, roepende met grote stemme, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij den geest.
    Verder lezen
  • De gelijkenissen?

    Het artikel bespreekt de gelijkenissen van Jezus en verduidelijkt dat er geen tegenspraak bestaat tussen hun openbare en hun privé-uitleg. De gelijkenissen zijn een didactisch hulpmiddel en geen geheim onderwijs.

    Mattheüs 13.10-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.
    Verder lezen
  • De rovers aan het kruis?

    Dit artikel onderzoekt de aanvullende verhouding tussen de verhalen van Marcus en Lucas over de misdadigers die met Jezus werden gekruisigd. Marcus beschrijft het begin van de spot, terwijl Lucas het berouw van een van hen onthult en zo zijn geestelijke groei onderstreept.

    Lukas 23.40-43 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt?En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn.En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.
    Verder lezen
  • Wanneer is Jezus ten hemel opgevaren?

    Dit artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen Lucas 23.43 en Johannes 20.17 over de hemelvaart van Jezus. Het stelt dat de term "vandaag" de zekerheid van de goddelijke belofte aangeeft en niet een onmiddellijke handeling, en onderstreept de harmonie van de Evangeliën wanneer men ze in hun eschatologische context onderzoekt.

    Daniël 12.2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En velen van die, die in het stof der aarde slapen, zullen ontwaken, dezen ten eeuwigen leven, en genen tot versmaadheden, en tot eeuwige afgrijzing.
    Verder lezen
  • Jezus, het losgeld?

    Het artikel analyseert het begrip losgeld in de Bijbel en weerlegt de schijnbare tegenstrijdigheden. Het onderscheidt het gebruik van de term in het Nieuwe en in het Oude Testament en onderstreept hun onderlinge aanvulling. Jezus geeft zijn leven als losgeld voor allen, terwijl Spreuken een moreel beginsel van bescherming van de rechtvaardigen uitdrukt.

    Jesaja 53.10-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Doch het behaagde den HEERE Hem te verbrijzelen; Hij heeft Hem krank gemaakt; als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zo zal Hij zaad zien, Hij zal de dagen verlengen; en het welbehagen des HEEREN zal door Zijn hand gelukkiglijk voortgaan.Om den arbeid Zijner ziel zal Hij het zien, en verzadigd worden; door Zijn kennis zal Mijn Knecht, de Rechtvaardige, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen.Daarom zal Ik Hem een deel geven van velen, en Hij zal de machtigen als een roof delen, omdat Hij Zijn ziel uitgestort heeft in den dood, en met de overtreders is geteld geweest, en Hij veler zonden gedragen heeft, en voor de overtreders gebeden heeft.
    Verder lezen
  • De tekst van het titulus?

    Het artikel behandelt de verschillen in de evangeliën over de titulus van Jezus en legt uit dat zij verschillende taalversies weerspiegelen en in werkelijkheid elkaar aanvullen, in plaats van tegenstrijdig te zijn.

    Mattheüs 27.37 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.
    Verder lezen
  • De exacte dag van de laatste Paasmaaltijd?

    Het artikel onderzoekt de schijnbare verschillen tussen de Evangeliën over de chronologie van de kruisiging ten opzichte van het Pascha. De uiteenlopende Joodse kalenders verklaren deze verschillen, waardoor de conclusie kan worden getrokken dat de teksten met elkaar te verenigen zijn.

    Johannes 18.28 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zij dan leidden Jezus van Kajafas in het rechthuis. En het was 's morgens vroeg; en zij gingen niet in het rechthuis, opdat zij niet verontreinigd zouden worden, maar opdat zij het pascha eten mochten.
    Verder lezen
  • Wilde Jezus aan de kruisiging ontkomen?

    Het artikel behandelt de vraag van Jezus die bidt om de kruisiging te vermijden en onderzoekt passages uit de Evangeliën die zowel zijn verlangen laten zien om het lijden te ontkomen als zijn vastberadenheid om de wil van God te volgen.

    Lukas 22.42 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeggende: Vader, of Gij wildet dezen drinkbeker van Mij wegnemen, doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede.
    Verder lezen
  • Hoe vaak ging Jezus bij zijn leerlingen vandaan om te bidden?

    Het artikel behandelt de evangelieverhalen over de gebeden van Jezus in Getsemane. Terwijl Matteüs en Marcus melden dat Jezus zich driemaal terugtrok om te bidden, vermeldt Lucas er slechts één, wat een eigen theologische benadering illustreert, maar de andere evangeliën niet tegenspreekt.

    Markus 14.32-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij kwamen in een plaats, welker naam was Gethsemane, en Hij zeide tot Zijn discipelen: Zit hier neder, totdat Ik gebeden zal hebben.En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden;En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op de aarde, en bad, zo het mogelijk ware, dat die ure van Hem voorbijginge.En Hij zeide: Abba, Vader! alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.En Hij kwam, en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Simon! slaapt gij? Kunt gij niet een uur waken?Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.En wederom heengegaan zijnde, bad Hij, sprekende dezelfde woorden.En wedergekeerd zijnde, vond Hij hen wederom slapende, want hun ogen waren bezwaard; en zij wisten niet, wat zij Hem antwoorden zouden.En Hij kwam ten derden male, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; het is genoeg, de ure is gekomen; ziet, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren.Staat op, laat ons gaan; ziet, die Mij verraadt, is nabij.
    Verder lezen
  • Wat waren de woorden van het tweede gebed van Jezus?

    Het artikel onderzoekt twee evangelieverhalen over het tweede gebed van Jezus in de hof van Getsemane. Matteüs geeft een nauwkeurige formulering, terwijl Marcus de kern van het gebed samenvat. Beide versies illustreren één fundamentele en aanvullende boodschap over de wil van Jezus om de wil van God te volgen.

    Mattheüs 26.42 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede!
    Verder lezen
  • Wat zegt de honderdman wanneer Jezus sterft?

    Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak in de Evangeliën over de woorden van de centurio bij de dood van Jezus. Terwijl Lucas de onschuld benadrukt, wijst Marcus op de erkenning van Jezus als Zoon van God. Deze perspectieven onthullen de theologische veelvormigheid van de Evangeliën en geven blijk van Jezus' onschuld en zijn verlossende dood. De evangelisten geven betekenisvolle woorden weer naargelang hun theologische doelstellingen.

    Markus 9.7 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er kwam een wolk, die hen overschaduwde, en een stem kwam uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem!
    Verder lezen
  • Is de centurio persoonlijk naar Jezus toe gekomen?

    Het artikel onderzoekt een tegenstrijdigheid tussen Matteüs en Lucas over de ontmoeting tussen Jezus en de honderdman in Kafarnaüm. Matteüs beschrijft een rechtstreekse ontmoeting, terwijl Lucas tussenpersonen vermeldt. De verschillen worden verklaard door het beginsel van vertegenwoordiging, de voortgang van de gebeurtenissen en de uiteenlopende schrijfstijlen. Deze verschillen veranderen niets aan de kern van de verslagen.

    Lukas 7.2-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een dienstknecht van een zeker hoofdman over honderd, die hem zeer waard was, krank zijnde, lag op zijn sterven.En van Jezus gehoord hebbende, zond hij tot Hem de ouderlingen der Joden, Hem biddende, dat Hij wilde komen, en zijn dienstknecht gezond maken.Dezen nu, tot Jezus gekomen zijnde, baden Hem ernstelijk, zeggende: Hij is waardig, dat Gij hem dat doet;Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd.En Jezus ging met hen. En als Hij nu niet verre van het huis was, zond de hoofdman over honderd tot Hem enige vrienden, en zeide tot Hem: Heere, neem de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen.Daarom heb ik ook mijzelven niet waardig geacht, om tot U te komen; maar zeg het met een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens, onder de macht van anderen gesteld, hebbende krijgsknechten onder mij, en ik zeg tot dezen: Ga, en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.En Jezus, dit horende, verwonderde Zich over hem; en Zich omkerende, zeide tot de schare, die Hem volgde: Ik zeg ulieden: Ik heb zo groot een geloof zelfs in Israel niet gevonden.En die gezonden waren, wedergekeerd zijnde in het huis, vonden den kranken dienstknecht gezond.
    Verder lezen
  • Is er buiten Jezus iemand naar de hemel opgevaren?

    Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen wat Jezus zegt in Johannes 3.13 en het verhaal van de opneming van Elia in 2 Koningen 2.11. Het legt uit dat Jezus spreekt over een unieke goddelijke autoriteit en over een hemelse openbaring waarover hij alleen beschikt, terwijl Elia op wonderbaarlijke wijze door God wordt weggevoerd. De term “hemel” heeft uiteenlopende betekenissen en de definitieve toegang tot de goddelijke aanwezigheid is uitsluitend aan Jezus verbonden.

    Hebreeën 6.19-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    Welke wij hebben als een anker der ziel, hetwelk zeker en vast is, en ingaat in het binnenste van het voorhangsel;Daar de Voorloper voor ons is ingegaan, namelijk Jezus, naar de ordening van Melchizedek, een Hogepriester geworden zijnde in der eeuwigheid.
    Verder lezen
  • De begrafenis van Jezus: specerijen en doek

    Het artikel onderzoekt de vermeende tegenstrijdigheid tussen de evangeliën van Johannes en Marcus over de begrafenis van Jezus. Johannes vermeldt een eerste begrafenisvoorbereiding door Nikodemus vóór de sabbat, terwijl Marcus de bedoeling van de vrouwen beschrijft om deze voorbereiding na de sabbat te voltooien. Het artikel besluit dat de verslagen elkaar aanvullen en een gemeenschappelijk eerbetoon aan Jezus weergeven.

    Johannes 19.39-40 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.
    Verder lezen
  • De verzoeking van Jezus

    Het artikel analyseert de verschillen tussen de bijbelverhalen over de verzoeking van Jezus, en belicht de verschillen tussen de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas. De auteur nodigt uit de eigen gezichtspunten van elke tekst te verkennen voor een beter begrip van deze centrale gebeurtenis.

    Lukas 4.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, vol des Heiligen Geestes, keerde wederom van de Jordaan, en werd door den Geest geleid in de woestijn;En werd veertig dagen verzocht van den duivel; en at gans niet in die dagen, en als dezelve geeindigd waren, zo hongerde Hem ten laatste.En de duivel zeide tot Hem: Indien Gij Gods Zoon zijt, zeg tot dezen steen, dat hij brood worde.En Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord Gods.En als Hem de duivel geleid had op een hogen berg, toonde hij Hem al de koninkrijken der wereld, in een ogenblik tijds.En de duivel zeide tot Hem: Ik zal U al deze macht, en de heerlijkheid derzelver koninkrijken geven; want zij is mij overgegeven, en ik geef ze, wien ik ook wil;Indien Gij dan mij zult aanbidden, zo zal het alles Uw zijn.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ga weg van Mij, satan, want er is geschreven: Gij zult den Heere, uw God, aanbidden, en Hem alleen dienen.En hij leidde Hem naar Jeruzalem, en stelde Hem op de tinne des tempels, en zeide tot Hem: Indien Gij de Zoon Gods zijt, werp Uzelven van hier nederwaarts;Want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, dat zij U bewaren zullen;En dat zij U op de handen nemen zullen, opdat Gij Uw voet niet te eniger tijd aan een steen stoot.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Er is gezegd: Gij zult den Heere, uw God, niet verzoeken.En als de duivel alle verzoeking voleindigd had, week hij van Hem voor een tijd.
    Verder lezen
  • Een verlamde gedragen door vier mannen

    Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de genezing van de verlamde man door Jezus. Hoewel de verhalen uiteenlopen, benadrukt het artikel dat zij elkaar aanvullen, en de individuele gezichtspunten van de auteurs onder goddelijke inspiratie weerspiegelen, wat een rijk beeld van de gebeurtenissen geeft.

    Mattheüs 9.2-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    (9:1) En ziet, zij brachten tot Hem een geraakte, op een bed liggende. (9:2) En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon! wees welgemoed; uw zonden zijn u vergeven.En ziet, sommigen der Schriftgeleerden zeiden in zichzelven: Deze lastert God.En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: Waarom overdenkt gij kwaad in uw harten?Want wat is lichter te zeggen: De zonden zijn u vergeven? of te zeggen: Sta op en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde, de zonden te vergeven (toen zeide Hij tot den geraakte): Sta op, neem uw bed op, en ga heen naar uw huis.En hij opgestaan zijnde, ging heen naar zijn huis.De scharen nu dat ziende, hebben zich verwonderd, en God verheerlijkt, die zodanige macht den mensen gegeven had.
    Verder lezen
  • De vrouw met bloedvloeiing

    Het artikel onderzoekt het verhaal van de vrouw met de bloedvloeiing in Matteüs, Marcus en Lucas. Elk Evangelie geeft een licht afwijkende versie van de gebeurtenis, met uiteenlopende details, maar benadrukt het geloof van de vrouw en de genezende macht van Jezus. De Evangeliën vullen elkaar aan om een volledig beeld van deze gebeurtenis te geven.

    Lukas 8.43-48 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een vrouw, die twaalf jaren lang den vloed des bloeds gehad had, welke al haar leeftocht aan medicijnmeesters ten koste gelegd had; en van niemand had kunnen genezen worden,Van achteren tot Hem komende, raakte den zoom Zijns kleeds aan; en terstond stelpte de vloed haars bloeds.En Jezus zeide: Wie is het, die Mij heeft aangeraakt? En als zij het allen miszaakten, zeide Petrus en die met hem waren: Meester, de scharen drukken en verdringen U, en zegt Gij: Wie is het, die Mij aangeraakt heeft?En Jezus zeide: Iemand heeft Mij aangeraakt; want Ik heb bekend, dat kracht van Mij uitgegaan is.De vrouw nu, ziende, dat zij niet verborgen was, kwam bevende, en voor Hem nedervallende, verklaarde Hem voor al het volk, om wat oorzaak zij Hem aangeraakt had, en hoe zij terstond genezen was.En Hij zeide tot haar: Dochter, wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.
    Verder lezen
  • Wat zegt Jezus tegen de dochter van Jaïrus?

    Het artikel analyseert het verhaal van de opwekking van de dochter van Jaïrus door Jezus, zoals besproken in drie Evangeliën. De verhalen van Marcus, Matteüs en Lucas, die vaak als tegenstrijdig worden beschouwd, worden gepresenteerd als elkaar aanvullend. Door de details van elk evangelie te vergelijken, toont het artikel dat er geen tegenspraak is, maar een verscheidenheid aan perspectieven op deze wonderbaarlijke gebeurtenis.

    Mattheüs 9.25 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.
    Verder lezen
  • De verheerlijking op de berg

    Dit artikel analyseert de schijnbare verschillen tussen de evangelieverhalen over de verheerlijking van Jezus op de berg. Het weegt de eigen invalshoeken van Matteüs, Marcus en Lucas en wijst erop dat Johannes over deze gebeurtenis zwijgt. De verschillen tussen de verhalen worden beschouwd als aanvullend en verrijken het begrip van deze sleutelepisode van de christelijke theologie.

    Mattheüs 17.5-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    Terwijl hij nog sprak, ziet, een luchtige wolk heeft hen overschaduwd; en ziet, een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb; hoort Hem!En de discipelen, dit horende, vielen op hun aangezicht, en werden zeer bevreesd.En Jezus, bij hen komende, raakte hen aan, en zeide: Staat op en vreest niet.En hun ogen opheffende, zagen zij niemand, dan Jezus alleen.En als zij van den berg afkwamen, gebood hun Jezus, zeggende: Zegt niemand dit gezicht, totdat de Zoon des mensen zal opgestaan zijn uit de doden.
    Verder lezen
  • Het onbegrip van de leerlingen

    Het artikel onderzoekt de verschillen in hoe de discipelen de woorden van Jezus begrepen volgens Matteüs, Marcus en Lucas. Het stelt dat Matteüs hun verdriet toont, veroorzaakt door het gedeeltelijke begrip van zijn dood, terwijl Marcus en Lucas hun onbegrip van de opstanding aangeven. Deze aanvullende verhalen verrijken het begrip van deze gebeurtenis.

    Mattheüs 17.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij in Galilea verkeerden, zeide Jezus tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen;En zij zullen Hem doden, en ten derden dage zal Hij opgewekt worden. En zij werden zeer bedroefd.
    Verder lezen
  • Het eeuwige leven

    Het artikel 'Het eeuwige leven' bespreekt de vraag die een jongeman in de synoptische Evangeliën aan Jezus stelt over het eeuwige leven, en toont dat er geen wezenlijke tegenspraak in de verhalen bestaat, maar gezichtspunten die elkaar verrijken.

    Lukas 18.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.
    Verder lezen
  • De twee blinden

    Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de evangelieverhalen over de genezing van een of twee blinden in Jericho door Jezus. Het bekijkt Matteüs, Marcus en Lucas en verduidelijkt dat de verhalende verscheidenheid geen tegenspraak inhoudt. Het belang van het individuele gezichtspunt van de auteurs wordt benadrukt.

    Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.
    Verder lezen
  • De vervloekte vijgenboom

    Het artikel analyseert de vermeende bijbelse tegenstrijdigheid tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de vervloekte vijgenboom en concludeert dat beide invalshoeken een aanvullend begrip van dezelfde gebeurtenis bieden.

    Mattheüs 21.19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.
    Verder lezen

Bediening van Petrus

  • De beraadslaging en het vonnis van het Sanhedrin

    Geconfronteerd met de verlegenheid van het Sanhedrin na een wonder van Petrus en Johannes, verbieden de religieuze autoriteiten het prediken in de naam van Jezus, in de hoop dat bedreigingen de christelijke boodschap zullen ondermijnen. Petrus en Johannes antwoorden dat zij God eerst gehoorzamen, wat een geestelijke verandering illustreert die door de Heilige Geest wordt gedragen.

    Markus 15.43 (De Heilige Schrift 1917) :
    Kwam Jozef, die van Arimathea was, een eerlijk raadsheer, die ook zelf het Koninkrijk Gods was verwachtende, en zich verstoutende, ging hij in tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus.
    Verder lezen

Wonderen

  • Water wordt wijn in Kana

    Dit artikel onderzoekt het eerste wonder van Jezus, verhaald in Johannes 2.1-11. Op de bruiloft in Kana verandert Jezus water in wijn, wat zijn goddelijke natuur openbaart en zijn bediening inluidt. Maria speelt een sleutelrol door Jezus om hulp te vragen. Dit wonder symboliseert de overgang van een oud naar een nieuw verbond van genade, illustreert Gods vrijgevigheid en versterkt het geloof van de leerlingen.

    Johannes 2.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.
    Verder lezen
  • Eerste wonderbare visvangst

    De passage Lucas 5.1-11 toont Jezus' gezag en de roeping van Simon Petrus. Na een wonderbaarlijke visvangst nodigt Jezus Petrus uit visser van mensen te worden, wat de evangelische zending illustreert.

    Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.
    Verder lezen
  • Vermenigvuldiging van broden en vissen

    De vermenigvuldiging van de broden en de vissen is een wonder dat in de Evangeliën wordt verhaald, waarbij Jezus een menigte van duizenden voedt met slechts vijf broden en twee vissen. Dit verhaal symboliseert Jezus' mededogen en goddelijke macht, en benadrukt tegelijk het belang van het geloof en van de erkenning van zijn ware geestelijke rol.

    Johannes 6.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dezen vertrok Jezus over de zee van Galilea, welke is de zee van Tiberias.En Hem volgde een grote schare, omdat zij Zijn tekenen zagen, die Hij deed aan de kranken.En Jezus ging op den berg, en zat aldaar neder met Zijn discipelen.En het pascha, het feest der Joden, was nabij.Jezus dan, de ogen opheffende, en ziende, dat een grote schare tot Hem kwam, zeide tot Filippus: Van waar zullen wij broden kopen, opdat deze eten mogen?(Doch dit zeide Hij, hem beproevende; want Hij wist Zelf, wat Hij doen zou.)Filippus antwoordde Hem: Voor tweehonderd penningen brood is voor dezen niet genoeg, opdat een iegelijk van hen een weinig neme.Een van Zijn discipelen, namelijk Andreas, de broeder van Simon Petrus, zeide tot Hem:Hier is een jongsken, dat vijf gerstebroden heeft, en twee visjes; maar wat zijn deze onder zo velen?En Jezus zeide: Doet de mensen nederzitten. En er was veel gras in die plaats. Zo zaten dan de mannen neder, omtrent vijf duizend in getal.En Jezus nam de broden, en gedankt hebbende, deelde Hij ze den discipelen, en de discipelen dengenen, die nedergezeten waren; desgelijks ook van de visjes, zoveel zij wilden.En als zij verzadigd waren, zeide Hij tot Zijn discipelen: Vergadert de overgeschoten brokken, opdat er niets verloren ga.Zij vergaderden ze dan, en vulden twaalf korven met brokken van de vijf gerstebroden, welke overgeschoten waren dengenen, die gegeten hadden.De mensen dan, gezien hebbende het teken, dat Jezus gedaan had, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet, Die in de wereld komen zou.Jezus dan, wetende, dat zij zouden komen, en Hem met geweld nemen, opdat zij Hem Koning maakten, ontweek wederom op den berg, Hij Zelf alleen.
    Verder lezen
  • Lopen over het water

    Het artikel analyseert hoe de evangeliën Jezus beschrijven als Hij over het water loopt, met nadruk op zijn goddelijkheid en het geloof van de leerlingen. Matteüs voegt de episode toe waarin ook Petrus over het water loopt, terwijl Marcus en Johannes de verwondering van de leerlingen beschrijven. De gebeurtenis illustreert Jezus' macht over de natuur en de noodzaak in Hem te geloven.

    Markus 6.45-52 (De Heilige Schrift 1917) :
    En terstond dwong Hij Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor henen te varen aan de andere zijde tegen over Bethsaida, terwijl Hij de schare van Zich zou laten.En als Hij aan dezelve hun afscheid gegeven had, ging Hij op den berg om te bidden.En als het nu avond was geworden, zo was het schip in het midden van de zee, en Hij was alleen op het land.En Hij zag, dat zij zich zeer pijnigden, om het schip voort te krijgen; want de wind was hun tegen; en omtrent de vierde wake des nachts, kwam Hij tot hen, wandelende op de zee, en wilde hen voorbijgaan.En zij, ziende Hem wandelen op de zee, meenden, dat het een spooksel was, en schreeuwden zeer;Want zij zagen Hem allen, en werden ontroerd; en terstond sprak Hij met hen, en zeide tot hen: Zijt welgemoed, Ik ben het; vreest niet.En Hij klom tot hen in het schip, en de wind stilde; en zij ontzetten zich bovenmate zeer in zichzelven, en waren verwonderd.Want zij hadden niet gelet op het wonder der broden; want hun hart was verhard.
    Verder lezen
  • De spijziging van de 4000

    Het artikel vertelt over de vermenigvuldiging van de broden, waarbij Jezus op wonderbaarlijke wijze vierduizend mensen voedt. De verhalen van Matteüs en Marcus beschrijven Jezus' mededogen met de hongerige menigte, de vermenigvuldiging van zeven broden en enkele vissen, en het ophalen van zeven manden met overgebleven brokken. De verschillen betreffen de bestemmingen na de gebeurtenis: Magadan bij Matteüs en Dalmanutha bij Marcus.

    Markus 8.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.En terstond in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.
    Verder lezen
  • Munt in de bek van een vis

    Het artikel behandelt het wonder van de munt in de bek van een vis, dat Jezus' wijsheid toont tegenover godsdienstige eisen. In Kafarnaüm vraagt Jezus aan Petrus een munt te vangen om de belasting te betalen, om de inners van de tempelbelasting niet te kwetsen. Dit verhaal benadrukt de dubbele natuur van Jezus als Zoon van God en leert het evenwicht tussen geestelijke vrijheid en eerbied voor de tradities.

    Mattheüs 17.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen niet?Hij zeide: Ja. En toen hij in huis gekomen was, voorkwam hem Jezus, zeggende: Wat dunkt u, Simon! de koningen der aarde, van wie nemen zij tollen of schatting, van hun zonen, of van de vreemden?Petrus zeide tot Hem: Van de vreemden. Jezus zeide tot hem: Zo zijn dan de zonen vrij.Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga heen naar de zee, werp den angel uit, en den eersten vis, die opkomt, neem, en zijn mond geopend hebbende, zult gij een stater vinden; neem dien, en geef hem aan hen voor Mij en u.
    Verder lezen
  • Opwekking van Lazarus

    Johannes 11:1-44 beschrijft de opwekking van Lazarus, die Jezus' macht over de dood en zijn menselijk mededogen illustreert. Dit wonder in Betanië openbaart het goddelijke en het mens-zijn van Jezus en versterkt het geloof van zijn leerlingen. Door Lazarus na vier dagen in het graf op te wekken, toont Jezus dat Hij de opstanding en het leven is, en nodigt Hij uit tot geloof voor het eeuwige leven.

    Johannes 10.40 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij ging wederom over de Jordaan, tot de plaats, waar Johannes eerst doopte; en Hij bleef aldaar.
    Verder lezen
  • Het verdorren van de vijgenboom

    In Matteüs en Marcus vervloekt Jezus een vijgenboom om geloof en gebed te onderwijzen. Zijn woord laat de boom verdorren, wat de kracht van het geloof illustreert. Marcus benadrukt ook het belang van vergeving. De twee verhalen, hoewel ze verschillen in de volgorde van de gebeurtenissen, delen dezelfde centrale les: geloof en gebed kunnen wonderen verrichten als ze zonder twijfel worden beleefd.

    Markus 11.12-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in den tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in den tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;En liet niet toe, dat iemand enig vat door den tempel droeg.En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden allen volken? Maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de ganse schare ontzet was over Zijn leer.En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.En Petrus, zulks indachtig geworden zijnde, zeide tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, dien Gij vervloekt hebt, is verdord.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God.Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die gij biddende begeert, gelooft, dat gij ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.En wanneer gij staat om te bidden, vergeeft, indien gij iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, ulieden uw misdaden vergeve.
    Verder lezen
  • Tweede wonderbare visvangst na de opstanding

    Johannes 21.1-14 vertelt de wonderbaarlijke visvangst na de opstanding, waarbij de opgestane Jezus verschijnt op de oever van de zee van Tiberias en zijn leerlingen raad geeft over het vissen. Hij wordt door Johannes herkend wanneer het net overloopt van de vissen. Petrus, buiten zichzelf van vreugde, zwemt naar Hem toe, terwijl Jezus een symbolische maaltijd bereidt.

    Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.
    Verder lezen

Historische aantekeningen

  • Sprak Jezus Grieks?

    Het artikel onderzoekt de waarschijnlijkheid dat Jezus Grieks sprak. Hoewel hij in Nazaret, een afgelegen plaats, werd geboren, vermelden de evangeliën directe gesprekken van Jezus met Pilatus en met Romeinse officieren zonder een tolk te noemen. De auteur suggereert dat het werk als timmerman in Sepforis, een gehelleniseerde stad, en mogelijk plaatselijk onderwijs deze waarschijnlijke beheersing van het Grieks verklaren.

    Mattheüs 8.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,
    Verder lezen

Woord van een Vriend

  • De steen werpen

    Het artikel behandelt de bijbelse episode waarin Jezus de beschuldigers van een overspelige vrouw confronteert en vergeving leert in plaats van oordeel. Jezus verklaart dat alleen wie zonder zonde is de eerste steen mag werpen, een antwoord dat de beschuldigers uiteen drijft. Dit verhaal benadrukt Jezus’ mededogen en zijn rol als redder, en pleit voor vergeving en verlossing in plaats van veroordeling.

    Lukas 19.10 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.
    Verder lezen
  • De zoektocht van Nikodemus

    Dit artikel behandelt het verhaal van Nikodemus, een Farizeeër die Jezus ’s nachts ontmoet volgens Johannes 3:1-21. Nikodemus probeert de bijbelse gedachte van wedergeboorte te begrijpen om toegang te krijgen tot het koninkrijk van God. Hij groeit van angst naar moedig geloof en helpt na de kruisiging bij de begrafenis van Jezus. Dit verhaal laat zien hoe een echte ontmoeting met Jezus een leven kan veranderen. De ervaring van Nikodemus symboliseert de overgang van intellectuele nieuwsgierigheid naar een echt en toegewijd geloof.

    Job 42.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Met het gehoor des oors heb ik U gehoord; maar nu ziet U mijn oog.
    Verder lezen
  • De verzoening

    Het artikel benadrukt de universele noodzaak van verzoening met God vanwege de zonde, volgens de geschriften van Paulus. Ondanks de onverschilligheid van velen leidt het overtreden van Gods wet tot een geestelijke scheiding. Door Jezus is verzoening mogelijk, waardoor de eeuwige hel wordt vermeden. Allen zullen zich voor God moeten verantwoorden voor hun keuzes.

    Deuteronomium 6.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zo zult gij den HEERE, uw God, liefhebben, met uw ganse hart, en met uw ganse ziel, en met al uw vermogen.
    Verder lezen
  • De grote keuze van ons leven

    Het artikel onderzoekt de cruciale beslissing om Jezus te volgen ondanks de moeilijkheden. Petrus kiest de weg van diepe toewijding aan Jezus en stelt de eeuwige waarden boven de onmiddellijke materiële zegeningen, in tegenstelling tot anderen die afhaken. Het artikel benadrukt het belang van het kiezen van de smalle weg die naar het eeuwige leven leidt en spoort ons aan God voorrang te geven om te slagen in ons geestelijk leven en het ware heil te bereiken.

    Markus 8.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want wat zou het den mens baten zo hij de gehele wereld won, en zijner ziele schade leed?
    Verder lezen
  • Wilt u genezen worden?

    Het artikel onderzoekt de vraag van Jezus „Wilt u genezen worden?” aan een man die al 38 jaar ziek was, en laat zien hoe het geloof in God het plaatselijke bijgeloof overstijgt. Jezus geneest de man en benadrukt de vergeving van zonden als de ware zegen, die zelfs de lichamelijke genezing overtreft. De tekst benadrukt het belang van de redding van de ziel, die centraal staat in de bediening van Jezus.

    Johannes 5.6 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?
    Verder lezen
  • Wie zoekt, vindt

    Dominique Lormier bespreekt het vers Matteüs 7.8, dat uitnodigt om te vragen, te zoeken en te kloppen om geestelijke antwoorden te vinden. Jezus biedt een weg van redding en belooft dat wie oprecht zoekt, vrede en verzoening met God vindt.

    Lukas 7.48 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot haar: Uw zonden zijn u vergeven.
    Verder lezen
  • De opstanding

    Het artikel onderzoekt de opstanding van Jezus, een sleutelgebeurtenis van het christendom. Het bezoek van de vrouwen aan het graf en het aanvankelijke ongeloof van de apostelen bij deze buitengewone gebeurtenis worden benadrukt. De auteur legt uit dat God op verschillende manieren tot de mensen blijft spreken, maar dat de mensheid er vaak voor kiest deze geestelijke boodschappen te negeren.

    Lukas 24.10-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden.En haar woorden schenen voor hen als ijdel geklap, en zij geloofden haar niet.
    Verder lezen
  • Wie is Jezus?

    Het artikel stelt de vraag naar de identiteit van Jezus volgens verschillende overtuigingen. Het nodigt uit om verder te gaan dan intellectuele kennis en een persoonlijke, ingrijpende relatie met hem te leven, als de messias en Heer van de christenen.

    Mattheüs 16.13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als nu Jezus gekomen was in de delen van Cesarea Filippi, vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende: Wie zeggen de mensen, dat Ik, de Zoon des mensen, ben?
    Verder lezen
  • Ik heb voor u gebeden, zegt Jezus tegen hem!

    Het artikel bespreekt Lucas 22:31-32, waar Jezus Petrus een zware beproeving aankondigt en zijn voorbede belooft. Satan probeert de leerlingen te vernietigen, maar Jezus bidt dat hun geloof standhoudt. Deze goddelijke zekerheid blijft voor alle gelovigen bestaan en beschermt hen in moeilijkheden. De voorbede van Jezus moet bij de gelovigen dankbaarheid en geloof wekken.

    Lukas 22.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Heere zeide: Simon, Simon, ziet, de satan heeft ulieden zeer begeerd om te ziften als de tarwe;Maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude; en gij, als gij eens zult bekeerd zijn, zo versterk uw broeders.
    Verder lezen
  • Wees niet bevreesd, geloof alleen maar

    Het artikel leert hoe belangrijk geloof is te midden van moeilijkheden, uitgaande van de woorden van Jezus tegen Jaïrus in Markus 5.36: „Wees niet bevreesd, geloof alleen maar.” Het moedigt de lezers aan hun angsten te overwinnen door op God en zijn bijbelse beloften te vertrouwen.

    Jesaja 43.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar nu, alzo zegt de HEERE, uw Schepper, o Jakob! en uw Formeerder, o Israel! vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken.
    Verder lezen
  • De ramp met de Gloria-kabeltram

    Het artikel bespreekt de ramp met de Gloria-kabeltram in het licht van een vergelijkbaar bijbels verhaal en benadrukt de noodzaak van bekering en het belang van de redding van de ziel volgens het onderwijs van Jezus.

    Mattheüs 15.32 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide: Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare, omdat zij nu drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden; en Ik wil hen niet nuchteren van Mij laten, opdat zij op den weg niet bezwijken.
    Verder lezen
Aanvullingen
  • ANN004 De geboortedatum van Jezus, de Messias

    Het artikel stelt een geboortedatum voor Jezus voor op basis van een analyse van de profetieën van Daniël en van de geschiedenis. De kruisiging zou hebben plaatsgevonden…

  • ANN005 Berekening van de data met betrekking tot het leven van de Messias Jezus

    Het artikel onderzoekt de chronologie van het leven van Jezus en confronteert verschillende hypothesen over de kruisiging, die op 1 april 33 wordt geplaatst en de…

  • ANN010 De twee geslachtsregisters van de Messias Jezus

    Het artikel bespreekt de geslachtsregisters van Jezus in Matteüs en Lucas, die essentieel zijn om zijn messiaanse identiteit vast te stellen. Matteüs onderstreept het koninklijke erfdeel van Jozef, terwijl…

  • ANN011 De dood van koning Herodes de Grote

    Het artikel analyseert de datering van de dood van Herodes de Grote, die traditioneel rond 1 v.Chr. wordt geplaatst, en de moderne herziening ervan naar 4 v.Chr.…

  • ANN012 De wijzen uit het Oosten in Betlehem

    Het artikel gaat in op het verhaal van de wijzen uit het Oosten die Jezus hulde komen brengen, en benadrukt de historiciteit van het verhaal van Matteüs en de weerklank…

  • ANN016 De reis naar Egypte

    Het artikel analyseert de reis van de Heilige Familie naar Egypte volgens Matteüs en het ontbreken ervan bij Lucas. Het onderzoekt de theologische en historische implicaties…

  • ANN017 De doopsels

    Het artikel onderzoekt de verschillende dopen in het Nieuwe Testament, van Johannes de Doper tot Jezus en Paulus. Het belicht hoe elke doop een markering is…

  • ANN021 De roepingen van de leerlingen

    Het artikel analyseert de verschillende evangelieverhalen over de roeping van de eerste discipelen van Jezus en laat zien dat deze verhalen elkaar niet tegenspreken, maar elkaar…

  • ANN022 De keuze van de apostelen

    Het artikel onderzoekt de keuze van de twaalf apostelen door Jezus en onderstreept de symbolische betekenis van het getal twaalf. Het beschrijft de zorgvuldige selectie van de apostelen en de invloed…

  • ANN026 Het tijdstip van de kruisiging

    Het artikel onderzoekt de verschillen in tijdsaanduidingen in de evangeliën over de kruisiging van Jezus. De synoptische evangeliën en Johannes geven verschillende uren, wat debatten uitlokt…

  • ANN027 De laatste Pesachmaaltijd

    Het artikel analyseert de chronologie van het laatste Pascha volgens de Evangeliën en onderstreept dat Jezus werd gekruisigd op vrijdag 1 april 33, in overeenstemming met…

  • ANN029 Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus

    Het artikel behandelt de spanningen tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus, twee centrale bijbelse figuren, en benadrukt hun bedieningen…

  • ANN035 De drie dagen en drie nachten

    L'article explore l'énigme des 'trois jours et trois nuits' de Jésus, proposant que l'obscurité survenue durant la crucifixion soit considérée comme la 'troisième nuit'.…

  • ANN039 De teleurgestelden van de Messias Jezus

    Het artikel bespreekt hoe Jezus sommige van zijn discipelen teleurstelde door hun verwachtingen van de Messias als een politieke bevrijder in plaats van een redder…

  • ANN060 De stad Sefforis

    L'article dissèque le rôle clé de Sépphoris en Galilée, proche de Nazareth, et sa signification culturelle et historique, bien que non mentionnée dans les…

  • ANN064 De door Johannes vermelde ‘volgende dagen’

    Het artikel onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen rond de doop van Jezus in het evangelie van Johannes, die afwijkt van de synoptische Evangeliën. Het probeert deze te harmoniseren…

  • ANN069 Jozef, de adoptievader van Jezus

    Jozef, de pleegvader van Jezus, wordt in de Evangeliën met weinig details beschreven, maar speelt een cruciale rol. Vaak gezien als de vader…

  • ANN070 De verzoeking van Jezus, de Messias

    Dit artikel onderzoekt de verzoeking van Jezus, zijn veertigdaagse vasten en de evangelieverhalen over deze periode in Judea. De synoptische Evangeliën…

  • ANN071 De stad Kafarnaüm

    Het artikel onderzoekt Kafarnaüm, een stad in Galilea aan de oever van het Meer van Tiberias, bekend als het „hoofdkwartier” van Jezus na…

  • ANN072 De wonderen van Jezus, de Messias

    Het artikel onderzoekt de wonderen van Jezus in de Evangeliën, hun betekenis, hun ontvangst en de vraag naar hun echtheid. Het confronteert het historische perspectief…

  • ANN073 De opstanding van de Messias Jezus

    Dit artikel onderzoekt de opstanding van Jezus en de theologische gevolgen ervan, en bespreekt de voorspellingen en de reacties van de getuigen, evenals de maatregelen die door…

  • ANN075 De verkopers uit de tempel verdreven

    Het artikel onderzoekt het voorval waarin Jezus de kooplieden uit de tempel verdrijft, een gebeurtenis die in de Evangeliën van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes verschillend wordt verteld. Terwijl…

  • ANN078 De gelijkenissen

    Het artikel analyseert het gebruik van gelijkenissen door Jezus, gedefinieerd als symbolische geestelijke verhalen. Ze werden gebruikt om diepe waarheden te onderwijzen, maar dienden ook om…

  • ANN080 Is Jezus een mamzer?

    Het artikel onderzoekt de theorie dat Jezus een 'mamzer' zou kunnen zijn, voortgekomen uit een door de Joodse wet verboden verbintenis, vanwege zijn ontvangenis…

  • ANN081 De vervulling van de profetieën

    Het artikel onderzoekt hoe de profetieën van het Oude Testament in het leven van Jezus worden vervuld en onderscheidt 24 punten die gekenmerkt worden door gebeurtenissen…

  • ANN088 De twee zalvingen van Jezus, de Messias

    Het artikel analyseert de zalvingen van Jezus, de Messias, in de Evangeliën en laat het contrast zien tussen de waarden van Jezus en die van Simon, de farizeeër. Het onderstreept de…

  • ANN090 De verschijningen van de opgestane Messias Jezus

    De studie behandelt de verschijningen van de verrezen Jezus, op basis van de verslagen van de evangeliën, met name de ontmoeting met Maria Magdalena. Zij wil…

  • ANN091 De vrouwen aan de voet van het kruis

    Het artikel analyseert de aanwezigheid en de rol van de vrouwen bij de kruisiging van Jezus. Deze vrouwen, met name Maria Magdalena, tonen een…

  • ANN107 Harmonisatie van de teksten over de opstanding

    L'article analyse et harmonise les récits de la résurrection de Jésus dans les Évangiles, se concentrant sur Matthieu. Il explique les variations comme des…

  • ANN113 De vermenigvuldiging van de broden

    Cet article analyse les récits évangéliques de la multiplication des pains, où Jésus nourrit des milliers de personnes avec peu de nourriture. Les différences…

  • ANN116 De redding

    L'article examine le salut comme un élément crucial du dessein divin, accentuant son importance à travers le ministère de Jésus. Il explique comment le…

  • ANN119 De eschatologische rede op de Olijfberg

    Cet article explore le discours eschatologique de Jésus sur le mont des Oliviers, discuté dans les Évangiles de Matthieu, Marc et Luc. Jésus met…

  • ANN124 De zeven kruiswoorden van Jezus.

    Dit artikel onderzoekt de zeven kruiswoorden van Jezus en verkent hun theologische betekenis en hun plaats in het goddelijke heilsplan.

  • ANN126 Gedetailleerde chronologie van de gebeurtenissen rond de opstanding

    L'article examine de manière approfondie la chronologie des événements autour de la résurrection de Jésus, en harmonisant les récits des évangiles. Il s'appuie sur…

  • ANN128 De dienaar in de Bijbel: van de Dienaar van de Eeuwige tot de voetwassing

    L'article explore la notion biblique du serviteur, illustrée par Jésus à travers le lavement des pieds, un geste symbolique de service et de dévotion…