Etappes 1 tot 10
- 1De Handelingen van de ApostelenHandelingen 1.1-2
- 2De vervulling van de belofteHandelingen 2.1-13
- 3De toespraak van PetrusHandelingen 2.14-40
- 4Drieduizend mensen komen tot bekeringHandelingen 2.41
- 5De genezing van de kreupeleHandelingen 3.1-11
- 6Nieuwe toespraak van PetrusHandelingen 3.12-26
- 7Arrestatie van Petrus en JohannesHandelingen 4.1-4
- 8Petrus en Johannes in de gevangenisHandelingen 4.3-7
- 9De verdediging van Petrus en Johannes voor het SanhedrinHandelingen 4.7-14
- 10De beraadslaging en het vonnis van het SanhedrinHandelingen 4.15-22
Etappes 11 tot 20
- 11De solidariteit van de gelovigenHandelingen 4.32-37
- 12Ananias en SaffiraHandelingen 5.1-11
- 13De verschijning voor het SanhedrinHandelingen van de apostelen 5.27-33
- 14Het Evangelie in SamariaHandelingen 8.4-8
- 15De inleiding van LucasHandelingen 1.1-3
- 16Gesprek van de apostelen met JezusHandelingen 1.3
- 17De hemelvaart van JezusHandelingen 1.4-8
- 18De terugkeer en het wachten van de leerlingenHandelingen 1.12
- 19De keuze van MatthiasHandelingen 1.15-26
- 20Geloof in de Heer Jezus en u zult gered wordenHandelingen 16.31
Etappes 21 tot 30
- 21Het getuigenis van Petrus en JohannesHandelingen 4.23-31
- 22De opmerkelijke groei van de vroege kerkHandelingen 5.12-16
- 23De arrestatie van de apostelenHandelingen 5.17-18
- 24De wonderbaarlijke bevrijding van de apostelenHandelingen 5.18
- 25Het zoeken naar de gevangenenHandelingen 5.21
- 26Het optreden van de farizeeër GamaliëlHandelingen 5.33
- 27De verrassende reactie van de apostelenHandelingen 5.41
- 28De aanstelling van de Zeven en de organisatie van de vroege kerkHandelingen 6.1-7
- 29De arrestatie van StefanusHandelingen 6.1-6
- 30De verschijning van Stefanus voor het SanhedrinHandelingen 6.8-15
Etappes 31 tot 34
-
ADA000
De Handelingen van de Apostelen
Inleiding op een reeks studies over de Handelingen van de apostelen, de natuurlijke voortzetting van het Evangelie van Lucas. Het artikel zet de gevolgde historisch-theologische werkwijze uiteen: de gebeurtenissen in hun context plaatsen, ze naast de brieven van Paulus leggen en een chronologie opstellen. De twee centrale figuren, Petrus en Paulus, geven structuur aan de studie. Het doel is de geboorte en de uitbreiding van de gemeente na te gaan, van Jeruzalem tot de wereld rond de Middellandse Zee, onder het werk van de Heilige Geest.
Handelingen 9.32-42 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Petrus alom doortrok, dat hij ook afkwam tot de heiligen, die te Lydda woonden.En aldaar vond hij een zeker mens, met name Eneas, die acht jaren te bed gelegen had, welke geraakt was.En Petrus zeide tot hem: Eneas! Jezus Christus maakt u gezond; sta op en spreid uzelven het bed. En hij stond terstond op.En zij zagen hem allen, die te Lydda en Sarona woonden, dewelke zich bekeerden tot den Heere.En te Joppe was een zekere discipelin, met name Tabitha, hetwelk overgezet zijnde, is gezegd Dorkas. Deze was vol van goede werken en aalmoezen, die zij deed.En het geschiedde in die dagen, dat zij krank werd en stierf; en als zij haar gewassen hadden, legden zij haar in de opperzaal.En alzo Lydda nabij Joppe was, de discipelen, horende, dat Petrus aldaar was, zonden twee mannen tot hem, biddende, dat hij niet zou vertoeven tot hen over te komen.En Petrus stond op, en ging met hen; welken zij, als hij daar gekomen was, in de opperzaal leidden. En al de weduwen stonden bij hem, wenende, en tonende de rokken en klederen, die Dorkas gemaakt had, als zij bij haar was.Maar Petrus, hebbende hen allen uitgedreven, knielde neder en bad: en zich kerende tot het lichaam, zeide hij: Tabitha, sta op! En zij deed haar ogen open, en Petrus gezien hebbende, zat zij over einde.En hij gaf haar de hand, en richtte haar op, en de heiligen en de weduwen geroepen hebbende, stelde hij haar levend voor hen.En dit werd bekend door geheel Joppe, en velen geloofden in den Heere.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA006
De vervulling van de belofte
Het artikel beschrijft de vervulling van de belofte van de Heilige Geest met Pinksteren, zoals verteld in de Handelingen van de apostelen. Honderdtwintig discipelen ontvangen goddelijke openbaringen in Jeruzalem en spreken in talen die door verschillende volken worden verstaan. Deze gebeurtenis markeert de universaliteit van het Evangelie.
Handelingen 2.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En als de dag van het Pinkster feest vervuld werd, waren zij allen eendrachtelijk bijeen.En er geschiedde haastelijk uit den hemel een geluid, gelijk als van een geweldigen, gedreven wind, en vervulde het gehele huis, waar zij zaten.En van hen werden gezien verdeelde tongen als van vuur, en het zat op een iegelijk van hen.En zij werden allen vervuld met den Heiligen Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.En er waren Joden, te Jeruzalem wonende, godvruchtige mannen van allen volke dergenen, die onder den hemel zijn.En als deze stem geschied was, kwam de menigte samen, en werd beroerd, want een iegelijk hoorde hen in zijn eigen taal spreken.En zij ontzetten zich allen, en verwonderden zich, zeggende tot elkander: Ziet, zijn niet alle dezen, die daar spreken, Galileers?En hoe horen wij hen een iegelijk in onze eigen taal, in welke wij geboren zijn?Parthers, en Meders, en Elamieten, en de inwoners zijn van Mesopotamie, en Judea, en Cappadocie, Pontus en Azie.En Frygie, en Pamfylie, Egypte, en de delen van Libye, hetwelk bij Cyrene ligt, en uitlandse Romeinen, beiden Joden en Jodengenoten;Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze talen de grote werken Gods spreken.En zij ontzetten zich allen, en werden twijfelmoedig, zeggende, de een tegen den ander: Wat wil toch dit zijn?En anderen, spottende, zeiden: Zij zijn vol zoeten wijns.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA007
De toespraak van Petrus
Het artikel behandelt de toespraak van Petrus met Pinksteren en beschrijft hoe hij verkeerde uitleggingen weerlegt en Jezus voorstelt als de Messias van de Schrift. Hij roept op tot bekering en doop en belooft de gave van de Heilige Geest.
Handelingen 2.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA008
Drieduizend mensen komen tot bekering
Het artikel behandelt de bekering van drieduizend mensen na de toespraak van Petrus. Het onderstreept de uitdagingen voor de jonge gemeente, het belang van het werk van de Heilige Geest en de hernieuwde betekenis van de christelijke doop.
Johannes 3.22 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen kwam Jezus en Zijn discipelen in het land van Judea, en onthield Zich aldaar met hen, en doopte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA009
De genezing van de kreupele
Het artikel onderzoekt de genezing van de kreupele in Handelingen 3.1-11 door Petrus en Johannes en plaatst het wonder in de context van de tempel van Jeruzalem. Het bespreekt het belang van deze genezing als daad van getuigenis en onderstreept het werk van de Heilige Geest na Pinksteren in de bediening van de apostelen.
Markus 6.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA010
Nieuwe toespraak van Petrus
Het artikel onderzoekt de tweede grote toespraak van Petrus, als vervolg op Pinksteren. Petrus, vergezeld van Johannes, predikt in Jeruzalem na de genezing van een kreupele man en onderstreept de christologie, de bekering en de profetieën over de Messias. De toespraak maakt indruk op de gemeenschap, maar stuit op verzet van de religieuze autoriteiten.
Handelingen 2.14-40 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Petrus, staande met de elven, verhief zijn stem, en sprak tot hen: Gij Joodse mannen, en gij allen, die te Jeruzalem woont, dit zij u bekend, en laat mijn woorden tot uw oren ingaan.Want deze zijn niet dronken, gelijk gij vermoedt; want het is eerst de derde ure van de dag.Maar dit is het, wat gesproken is door den profeet Joel:En het zal zijn in de laatste dagen, (zegt God) Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, en uw jongelingen zullen gezichten zien, en uw ouden zullen dromen dromen.En ook op Mijn dienstknechten, en op Mijn dienstmaagden, zal Ik in die dagen van Mijn Geest uitstorten, en zij zullen profeteren.En Ik zal wonderen geven in den hemel boven, en tekenen op de aarde beneden, bloed en vuur, en rookdamp.De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed, eer dat de grote en doorluchtige dag des Heeren komt.En het zal zijn, dat een iegelijk, die den Naam des Heeren zal aanroepen, zalig zal worden.Gij Israelietische mannen, hoort deze woorden: Jezus den Nazarener, een Man van God, onder ulieden betoond door krachten, en wonderen, en tekenen, die God door Hem gedaan heeft, in het midden van u, gelijk ook gijzelven weet;Dezen, door den bepaalden raad en voorkennis Gods overgegeven zijnde, hebt gij genomen, en door de handen der onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood;Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende, alzo het niet mogelijk was, dat Hij van denzelven dood zou gehouden worden.Want David zegt van Hem: Ik zag den Heere allen tijd voor mij; want Hij is aan mijn rechter hand, opdat ik niet bewogen worde.Daarom is mijn hart verblijd; en mijn tong verheugt zich; ja, ook mijn vlees zal rusten in hope;Want Gij zult mijn ziel in de hel niet verlaten, noch zult Uw Heilige over geven, om verderving te zien.Gij hebt mij de wegen des levens bekend gemaakt; Gij zult mij vervullen met verheuging door Uw aangezicht.Gij mannen broeders, het is mij geoorloofd vrij uit tot u te spreken van den patriarch David, dat hij beide gestorven en begraven is, en zijn graf is onder ons tot op dezen dag.Alzo hij dan een profeet was, en wist, dat God hem met ede gezworen had, dat hij uit de vrucht zijner lenden, zoveel het vlees aangaat, den Christus verwekken zou, om Hem op zijn troon te zetten;Zo heeft hij, dit voorziende, gesproken van de opstanding van Christus, dat Zijn ziel niet is verlaten in de hel, noch Zijn vlees verderving heeft gezien.Dezen Jezus heeft God opgewekt; waarvan wij allen getuigen zijn.Hij dan, door de rechter hand Gods verhoogd zijnde, en de belofte des Heiligen Geestes, ontvangen hebbende van den Vader, heeft dit uitgestort, dat gij nu ziet en hoort.Want David is niet opgevaren in de hemelen; maar hij zegt: De Heere heeft gesproken tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter hand.Totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.Zo wete dan zekerlijk het ganse huis Israels, dat God Hem tot een Heere en Christus gemaakt heeft, namelijk dezen Jezus, Dien gij gekruist hebt.En als zij dit hoorden, werden zij verslagen in het hart, en zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat zullen wij doen mannen broeders?En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.En met veel meer andere woorden betuigde hij, en vermaande hen, zeggende: Wordt behouden van dit verkeerd geslacht!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA011
Arrestatie van Petrus en Johannes
Dit artikel, dat Handelingen 4.1-4 behandelt, onderzoekt de arrestatie van Petrus en Johannes door de religieuze autoriteiten van Jeruzalem. Na de wonderen die de apostelen verrichtten, groeit de christelijke gemeenschap sterk, wat een voorzichtige maar vastberaden reactie van de Joodse leiders uitlokt tegenover dit nieuwe geloof dat de opstanding verkondigt, een centraal begrip dat de sadduceeën in het bijzonder tegen de borst stuit.
Handelingen 4.21 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij dreigden hen nog meer, en lieten ze gaan, niets vindende, hoe zij hen straffen zouden, om des volks wil; want zij verheerlijkten allen God over hetgeen er geschied was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA012
Petrus en Johannes in de gevangenis
Dit artikel behandelt de confrontatie van Petrus en Johannes met het Sanhedrin. De apostelen, gearresteerd omdat ze hadden gepredikt, moeten voor deze invloedrijke religieuze rechtbank verschijnen. Tegenover dezelfde autoriteit die Jezus had veroordeeld getuigen Petrus en Johannes, gesteund door de Heilige Geest, moedig van hun geloof, wat de continuïteit van de boodschap van Christus illustreert.
Markus 14.53-65 (De Heilige Schrift 1917) :En zij leidden Jezus henen tot den hogepriester; en bij hem vergaderden al de overpriesters, en de ouderlingen, en de Schriftgeleerden.En Petrus volgde Hem van verre, tot binnen in de zaal des hogepriesters, en hij was mede zittende met de dienaren, en zich warmende bij het vuur.En de overpriesters, en de gehele raad, zochten getuigenis tegen Jezus, om Hem te doden, en vonden niet.Want velen getuigden valselijk tegen Hem, en de getuigenissen waren niet eenparig.En enigen, opstaande, getuigden valselijk tegen Hem, zeggende:Wij hebben Hem horen zeggen: Ik zal dezen tempel, die met handen gemaakt is, afbreken, en in drie dagen een anderen, zonder handen gemaakt, bouwen.En ook alzo was hun getuigenis niet eenparig.En de hogepriester, in het midden opstaande, vraagde Jezus, zeggende: Antwoordt Gij niets? Wat getuigen dezen tegen U;Maar Hij zweeg stil, en antwoordde niets. Wederom vraagde Hem de hogepriester, en zeide tot Hem: Zijt Gij de Christus, de Zoon des gezegenden Gods?En Jezus zeide: Ik ben het. En gijlieden zult den Zoon des mensen zien zitten ter rechter hand der kracht Gods, en komen met de wolken des hemels.En de hogepriester, verscheurende zijn klederen, zeide: Wat hebben wij nog getuigen van node?Gij hebt de gods lastering gehoord; wat dunkt ulieden? En zij allen veroordeelden Hem, des doods schuldig te zijn.En sommigen begonnen Hem te bespuwen, en Zijn aangezicht te bedekken, en met vuisten te slaan, en tot Hem te zeggen: Profeteer! En de dienaars gaven Hem kinnebakslagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA013
De verdediging van Petrus en Johannes voor het Sanhedrin
Petrus en Johannes houden een gedurfde verdediging voor het Sanhedrin na een wonder dat de autoriteiten verrast. Vervuld van de Heilige Geest tonen ze een zelfverzekerdheid die hun rechters verbaast. Lucas onderstreept de vervulling van de beloften van Jezus, en de onweerlegbaarheid van de feiten versterkt hun getuigenis.
Mattheüs 10.19-20 (De Heilige Schrift 1917) :Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA014
De beraadslaging en het vonnis van het Sanhedrin
Geconfronteerd met de verlegenheid van het Sanhedrin na een wonder van Petrus en Johannes, verbieden de religieuze autoriteiten het prediken in de naam van Jezus, in de hoop dat bedreigingen de christelijke boodschap zullen ondermijnen. Petrus en Johannes antwoorden dat zij God eerst gehoorzamen, wat een geestelijke verandering illustreert die door de Heilige Geest wordt gedragen.
Lukas 12.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :En wanneer zij u heenbrengen zullen in de synagogen, en tot de overheden en de machten, zo zijt niet bezorgd, hoe of wat gij tot verantwoording zeggen, of wat gij spreken zult;Want de Heilige Geest zal u in dezelve ure leren, hetgeen gij spreken moet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA016
De solidariteit van de gelovigen
Lucas beschrijft de eerste christelijke gemeente van Jeruzalem en toont een eendrachtige en solidaire gemeenschap. De gelovigen deelden vrijwillig hun bezittingen, gedreven door broederliefde en veranderd door het Evangelie. Het beheer van de middelen door de apostelen getuigt van het gezamenlijke vertrouwen en draagt bij aan de ontwikkeling van de gemeente.
Handelingen 4.32-37 (De Heilige Schrift 1917) :En de menigte van degenen, die geloofden, was een hart en een ziel; en niemand zeide, dat iets van hetgeen hij had, zijn eigen ware, maar alle dingen waren hun gemeen.En de apostelen gaven met grote kracht getuigenis van de opstanding van den Heere Jezus; en er was grote genade over hen allen.Want er was ook niemand onder hen, die gebrek had; want zovelen als er bezitters waren van landen of huizen, die verkochten zij, en brachten den prijs der verkochte goederen, en legden dien aan de voeten der apostelen.En aan een iegelijk werd uitgedeeld, naar dat elk van node had.En Joses, van de apostelen toegenaamd Barnabas (hetwelk is, overgezet zijnde, een zoon der vertroosting), een Leviet, van geboorte uit Cyprus,Alzo hij een akker had, verkocht dien, en bracht het geld, en legde het aan de voeten der apostelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA017
Ananias en Saffira
Het artikel behandelt het verhaal van Ananias en Saffira in Handelingen 5 en toont de dramatische gevolgen van hun bedrog tegenover de christelijke gemeenschap en de Heilige Geest. Hun geschiedenis staat in contrast met de oprechte vrijgevigheid van Barnabas, onderstreept de ethische eisen van het christelijk geloof en biedt een waarschuwing tegen huichelarij.
Handelingen 4.32-35 (De Heilige Schrift 1917) :En de menigte van degenen, die geloofden, was een hart en een ziel; en niemand zeide, dat iets van hetgeen hij had, zijn eigen ware, maar alle dingen waren hun gemeen.En de apostelen gaven met grote kracht getuigenis van de opstanding van den Heere Jezus; en er was grote genade over hen allen.Want er was ook niemand onder hen, die gebrek had; want zovelen als er bezitters waren van landen of huizen, die verkochten zij, en brachten den prijs der verkochte goederen, en legden dien aan de voeten der apostelen.En aan een iegelijk werd uitgedeeld, naar dat elk van node had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA022
De verschijning voor het Sanhedrin
Exegetische studie van Handelingen 5.27-33, waarin de verschijning van de apostelen voor het Sanhedrin in Jeruzalem wordt beschreven. Tegenover de beschuldigingen van Kajafas verkondigt Petrus vol zelfvertrouwen dat gehoorzaamheid aan God zwaarder weegt dan gehoorzaamheid aan mensen, en kondigt hij aan dat Jezus, gekruisigd en opgestaan, is verhoogd als Vorst en Heiland om Israël bekering en vergeving te schenken. Een fundamentele episode van de apostolische zending.
Handelingen 5.27-33 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij hen gebracht hadden, stelden zij hen voor den raad; en de hogepriester vraagde hun, en zeide:Hebben wij u niet ernstiglijk aangezegd, dat gij in dezen Naam niet zoudt leren? En ziet, gij hebt met deze uw leer Jeruzalem vervuld, en gij wilt het bloed van dezen Mens over ons brengen.Maar Petrus en de apostelen antwoordden, en zeiden: Men moet Gode meer gehoorzaam zijn, dan den mensen.De God onzer vaderen heeft Jezus opgewekt, Welken gij omgebracht hebt, hangende Hem aan het hout.Deze heeft God door Zijn rechter hand verhoogd tot een Vorst en Zaligmaker, om Israel te geven bekering en vergeving der zonden.En wij zijn Zijn getuigen van deze woorden; en ook de Heilige Geest, Welken God gegeven heeft dengenen, die Hem gehoorzaam zijn.Als zij nu dit hoorden, barstte hun het hart, en zij hielden raad, om hen te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA032
Het Evangelie in Samaria
Na de dood van Stefanus verspreidt de vervolging de gelovigen uit Jeruzalem, die overal waar zij komen het evangelie verkondigen. Filippus gaat naar Samaria en predikt daar met kracht. Lucas laat zien dat deze verspreiding het zendingsprogramma vervult dat Jezus in Handelingen 1.8 had aangekondigd. Samaria, lange tijd gescheiden van Israël, ontvangt eindelijk het goede nieuws. Filippus, een van de Zeven, wordt de eerste officieel aangestelde evangelist van het Nieuwe Testament.
Handelingen 8.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En Saulus had mede een welbehagen aan zijn dood. En er werd te dien dage een grote vervolging tegen de Gemeente, die te Jeruzalem was; en zij werden allen verstrooid door de landen van Judea en Samaria, behalve de apostelen.En enige godvruchtige mannen droegen Stefanus te zamen ten grave en maakten groten rouw over hem.En Saulus verwoestte de Gemeente, gaande in de huizen; en trekkende mannen en vrouwen, leverde hen over in de gevangenis.Zij dan nu, die verstrooid waren, gingen het land door, en verkondigden het Woord.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA001
De inleiding van Lucas
Eerste commentaar van de reeks over de Handelingen van de apostelen; dit artikel analyseert de inleiding van Lucas (Handelingen 1.1-3). Het presenteert Lucas als auteur van de twee werken die aan Theofilus zijn gericht, noemt de hypothese dat deze laatste de opdrachtgever was en onderstreept de veertig dagen onderricht over het Koninkrijk van God na de opstanding. Deze verzen vormen de overgang tussen het Evangelie en de geschiedenis van de jonge gemeente onder leiding van de Heilige Geest.
Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA002
Gesprek van de apostelen met Jezus
Lucas vertelt over het laatste gesprek van Jezus met zijn elf apostelen vóór de hemelvaart (Handelingen 1.4-8). Jezus beveelt hen in Jeruzalem te wachten op de doop met de Heilige Geest, weigert de eschatologische tijden te onthullen die aan de Vader zijn voorbehouden, en vertrouwt hun een universele opdracht toe: zijn getuigen te zijn van Jeruzalem tot aan de uiteinden van de aarde. Deze passage vormt het structurele plan van het boek Handelingen.
Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA003
De hemelvaart van Jezus
De hemelvaart van Jezus, die op 12 mei 33 op de Olijfberg plaatsvond, sluit zijn aardse bediening af. In een wolk opgenomen wordt hij bij de Vader ontvangen, terwijl twee engelen zijn glorierijke terugkeer aankondigen. Deze gebeurtenis, die alleen door Lucas wordt verteld, markeert de overgang naar de hemelse bediening van Christus en vormt de grondslag van de eschatologische hoop van de eerste gemeente in afwachting van de wederkomst.
Johannes 16.28 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben van den Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot den Vader.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA004
De terugkeer en het wachten van de leerlingen
Na de hemelvaart van Jezus (12 mei 33) keren de discipelen vanaf de Olijfberg, een sabbatsreis ver van de stad, terug naar Jeruzalem. Ze komen samen in een bovenkamer, waarschijnlijk het huis van Maria, de moeder van Johannes Marcus, en volharden eensgezind in het gebed, samen met de vrouwen en de familie van Jezus. Deze periode van wachten is een voorafschaduwing van de kenmerken van de jonge gemeente.
Handelingen 1.12 (De Heilige Schrift 1917) :Toen keerden zij wederom naar Jeruzalem, van den berg, die genaamd wordt de Olijf berg, welke is nabij Jeruzalem, liggende van daar een sabbatsreize.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA005
De keuze van Matthias
Analyse van Handelingen 1.15-26, waarin de verkiezing van Matthias ter vervanging van Judas Iskariot wordt verteld. Petrus, de natuurlijke woordvoerder van de discipelen, grondt de noodzaak van deze vervanging op de Psalmen. De apostolische criteria worden nader bepaald: Jezus hebben gevolgd vanaf zijn doop en getuige zijn van zijn opstanding. Matthias wordt ten slotte na gebed door loting aangewezen, waarmee het college van de Twaalf, symbool van de twaalf stammen van Israël, wordt hersteld.
Johannes 7.5 (De Heilige Schrift 1917) :Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA010
Geloof in de Heer Jezus en u zult gered worden
Het artikel bespreekt het heil in Jezus Christus, op grond van Handelingen 16.31. Met beelden uit de redding vergelijkt de auteur het geloof met fysieke reddingsacties. Hij stelt dat geloven in Jezus onmisbaar is voor het eeuwige heil, ook al lijkt deze benadering eenvoudig of naïef. Door te waarschuwen voor onzichtbare gevaren herinnert het artikel eraan hoe belangrijk het is om voor het geloof te kiezen om een leven na de dood te verzekeren.
Lukas 17.27-29 (De Heilige Schrift 1917) :Zij aten, zij dronken, zij namen ten huwelijk, zij werden ten huwelijk gegeven, tot den dag, op welken Noach in de ark ging, en de zondvloed kwam, en verdierf ze allen.Desgelijks ook, gelijk het geschiedde in de dagen van Lot; zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden;Maar op den dag, op welken Lot van Sodom uitging, regende het vuur en sulfer van den hemel, en verdierf ze allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA015
Het getuigenis van Petrus en Johannes
Het artikel behandelt de terugkeer van Petrus en Johannes naar de gelovigen na hun arrestatie door het Sanhedrin. Tegenover de bedreigingen verenigt de gemeente zich in gebed, belijdt de soevereiniteit van God en vraagt kracht om het Evangelie te verkondigen, waarmee zij een onwankelbaar geloof uitdrukt.
Handelingen 2.23 (De Heilige Schrift 1917) :Dezen, door den bepaalden raad en voorkennis Gods overgegeven zijnde, hebt gij genomen, en door de handen der onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA018
De opmerkelijke groei van de vroege kerk
Het artikel ADA018 becommentarieert Handelingen 5.12-16 en beschrijft de opkomst van de eerste gemeente in Jeruzalem in het voorjaar van het jaar 33. De apostelen verrichten openlijk wonderen in de zuilengang van Salomo, de gemeente groeit in aantal, mannen en vrouwen door elkaar, en de reputatie van de apostelen groeit onder het volk, ondanks het ontzag die het oordeel over Ananias en Saffira heeft gewekt. De passage legt een sterke parallel met de bediening van Jezus.
Handelingen 2.38 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA019
De arrestatie van de apostelen
Het artikel ADA019 becommentarieert Handelingen 5.17-18: geconfronteerd met de opmerkelijke groei van de gemeente in Jeruzalem laten de hogepriester en de sadduceeën, gedreven door jaloezie, de apostelen arresteren. Lucas laat zien dat het werk van Christus, ondanks het verzet van de religieuze autoriteiten, wordt voortgezet door het werk van de Heilige Geest, waarmee de belofte van Handelingen 1.8 wordt vervuld.
Handelingen 5.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En de hogepriester stond op, en allen, die met hem waren (welke was de sekte der Sadduceen), en werden vervuld met nijdigheid;En sloegen hun handen aan de apostelen, en zetten hen in de gemene gevangenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA020
De wonderbaarlijke bevrijding van de apostelen
Dit artikel analyseert de wonderbaarlijke bevrijding van de apostelen (Handelingen 5.19-21) in Jeruzalem in het voorjaar van het jaar 33. Gearresteerd door de hogepriester en de sadduceeën worden de apostelen 's nachts door een engel uit de gevangenis bevrijd. Lucas vertelt dit wonder sober, met nadruk op de theologische betekenis ervan en de parallellen met het Oude Testament. De engel vertrouwt de bevrijde apostelen de opdracht toe in de tempel “de woorden van dit leven” te verkondigen, een uitdrukking die de boodschap van het heil in Jezus Christus aanduidt.
Handelingen 5.18 (De Heilige Schrift 1917) :En sloegen hun handen aan de apostelen, en zetten hen in de gemene gevangenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA021
Het zoeken naar de gevangenen
Analyse van Handelingen 5.21-26: na de wonderbaarlijke bevrijding van de apostelen ontdekt het Sanhedrin de lege cellen. Lucas belicht de verwarring van de religieuze autoriteiten, de verlegenheid van de bevelhebber van de tempel en de vrees voor een reactie van het volk. Ondanks het onverklaarbare houden de religieuze leiders vast aan hun verzet en geven ze bevel tot een tweede arrestatie, wat de soevereiniteit van God over alle menselijk verzet illustreert.
Handelingen 4.27-28 (De Heilige Schrift 1917) :Want in der waarheid zijn vergaderd tegen Uw heilig Kind Jezus, Welken Gij gezalfd hebt, beiden Herodes en Pontius Pilatus, met de heidenen en de volken Israels;Om te doen al wat Uw hand en Uw raad te voren bepaald had, dat geschieden zou.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA023
Het optreden van de farizeeër Gamaliël
Tijdens een zitting van het Sanhedrin in het voorjaar van het jaar 33 komt de farizeeër Gamaliël tussenbeide om de sadduceeën te bedaren, die de apostelen ter dood willen brengen. Met een pragmatische redenering die steunt op de precedenten van Theudas en Judas de Galileeër overtuigt hij de raad een afwachtende houding aan te nemen. Vanuit het perspectief van Lucas illustreren zijn woorden een centraal thema van Handelingen: het werk van God kan door mensen niet worden tegengehouden.
Handelingen 22.3 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben een Joods man, en te Tarsen in Cilicie geboren, opgevoed in deze stad, aan de voeten van Gamaliel onderwezen naar de bescheidenste wijze der vaderlijke wet, zijnde een ijveraar Gods, gelijkerwijs gij allen heden zijt;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA024
De verrassende reactie van de apostelen
Na hun geseling door het Sanhedrin reageren de apostelen verrassend door zich te verheugen dat zij waardig zijn bevonden te lijden voor de naam van Jezus. Verre van ontmoedigd zetten zij elke dag hun bediening voort in de tempel en in de huizen, waar zij onderwijzen en het goede nieuws verkondigen. Lucas laat zien dat de vervolgingen het Evangelie niet tegenhouden, maar paradoxaal genoeg bijdragen aan de voortgang ervan.
Lukas 6.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Zalig zijt gij, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, om des Zoons des mensen wil.Verblijdt u in dien dag, en zijt vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in den hemel; want hun vaders deden desgelijks den profeten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA025
De aanstelling van de Zeven en de organisatie van de vroege kerk
Handelingen 6,1-7 vertelt over de eerste interne crisis van de gemeente van Jeruzalem, die verband hield met de ongelijke verdeling aan de weduwen. Om dit te verhelpen stellen de Twaalf voor zeven mannen aan te wijzen, vervuld van de Heilige Geest en van wijsheid. Deze fundamentele beslissing onderscheidt de bedieningen en bevestigt tegelijk hun onderlinge aanvulling, en gaat gepaard met een opmerkelijke groei van de jonge christelijke gemeenschap.
Handelingen 5.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En de hogepriester stond op, en allen, die met hem waren (welke was de sekte der Sadduceen), en werden vervuld met nijdigheid;En sloegen hun handen aan de apostelen, en zetten hen in de gemene gevangenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA026
De arrestatie van Stefanus
Het artikel analyseert de arrestatie van Stefanus (Handelingen 6.8-12) in Jeruzalem omstreeks 34-35 n.Chr. Hoewel hij is aangewezen als een van de Zeven, oefent Stefanus een opmerkelijke apostolische bediening uit. Zijn getuigenis wekt het verzet van Hellenistische Joden die, omdat ze hem niet kunnen weerleggen, hun toevlucht nemen tot valse getuigen om hem voor het Sanhedrin te laten verschijnen. Lucas onderstreept de parallellen met het proces tegen Jezus en de geleidelijke uitbreiding van de vervolging tot de hele gemeente.
Handelingen 6.10 (De Heilige Schrift 1917) :En zij konden niet wederstaan de wijsheid en den Geest, door Welken hij sprak.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA027
De verschijning van Stefanus voor het Sanhedrin
Het verschijnen van Stefanus voor het Sanhedrin (Handelingen 6.12-15), omstreeks 34-35 n.Chr., wordt in gang gezet door Hellenistische tegenstanders uit de synagoge van de Vrijgelatenen. Omdat ze zijn wijsheid niet kunnen weerleggen, nemen ze hun toevlucht tot valse getuigen. De beschuldigingen betreffen de tempel en de Wet en doen denken aan het proces tegen Jezus. Lucas trekt zo een bewuste parallel tussen de Meester en zijn leerling.
Johannes 2.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA028
De toespraak van Stefanus voor het Sanhedrin
Voor het Sanhedrin in Jeruzalem houdt Stefanus omstreeks 34-35 n.Chr. de langste toespraak van Handelingen. Door de geschiedenis van Israël te schetsen vanaf Abraham toont hij aan dat de gezanten van God altijd zijn verworpen, met als hoogtepunt de verwerping van de Messias. Verre van zich te verdedigen wordt Stefanus de aanklager van zijn rechters en schaart hij zich in de lijn van de profeten en van Christus.
Handelingen 7.51 (De Heilige Schrift 1917) :Gij hardnekkigen en onbesnedenen van hart en oren, gij wederstaat altijd den Heiligen Geest; gelijk uw vaders, alzo ook gij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA029
De moord op Stefanus
Analyse van het verhaal van de steniging van Stefanus (Handelingen 7.54-60), de eerste christelijke martelaar. Het artikel onderzoekt de woede van het Sanhedrin, het juridisch onregelmatige karakter van de terechtstelling, het visioen van de verheerlijkte Christus dat Stefanus ten deel viel, en de theologische parallel die Lucas legt tussen het lijden van de leerling en dat van Jezus. De aanwezigheid van Saulus kondigt het vervolg van het verhaal over de apostelen aan.
Markus 15.11 (De Heilige Schrift 1917) :Maar de overpriesters bewogen de schare, dat hij hun liever Bar-abbas zou loslaten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA030
Saulus en het martelaarschap van Stefanus
Het artikel ADA030 analyseert Handelingen 8.1-3: het eerste optreden van Saulus van Tarsus, die de marteldood van Stefanus goedkeurt, en het begin van een grote vervolging tegen de gemeente van Jeruzalem. De verspreiding van de gelovigen over Judea en Samaria, verre van een nederlaag, wordt door de voorzienigheid de drijvende kracht achter de verspreiding van het Evangelie, waarmee de belofte van Jezus in Handelingen 1.8 wordt vervuld.
Handelingen 5.40 (De Heilige Schrift 1917) :En zij gaven hem gehoor; en als zij de apostelen tot zich geroepen hadden, geselden zij dezelve, en geboden hun, dat zij niet zouden spreken in den Naam van Jezus; en lieten hen gaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA031
De vervolging
Het artikel ADA031 analyseert de grote vervolging van de eerste gemeente in Jeruzalem (Handelingen 8.1-3), omstreeks het jaar 34-35. Na de marteldood van Stefanus breidt de onderdrukking zich uit tot alle gelovigen, ook de vrouwen. Saulus van Tarsus is er de voornaamste uitvoerder van, gedreven door een oprechte maar verkeerd gerichte ijver voor de Joodse tradities. Deze tekst illustreert de vervulling van de waarschuwingen van Jezus over de vervolging en wijst vooruit naar de latere bekering van Paulus.
Johannes 16.2 (De Heilige Schrift 1917) :Zij zullen u uit de synagogen werpen; ja, de ure komt, dat een iegelijk, die u zal doden, zal menen Gode een dienst te doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org