De gelijkenissen van Jezus

CTD026 De gelijkenissen?

Het artikel bespreekt de gelijkenissen van Jezus en verduidelijkt dat er geen tegenspraak bestaat tussen hun openbare en hun privé-uitleg. De gelijkenissen zijn een didactisch hulpmiddel en geen geheim onderwijs.

Mattheüs 13.10-11 (De Heilige Schrift 1917) :

En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR000 De gelijkenissen

Het artikel analyseert Jezus' gebruik van gelijkenissen om geestelijke waarheden over te brengen door middel van symbolische verhalen. Het onderzoekt de uitdagingen die deze verhalen voor de leerlingen voor het begrip opleverden en de vraag naar een gelijke toegang tot Gods waarheid.

Mattheüs 13.13 (De Heilige Schrift 1917) :

Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR001 De zaaier

De gelijkenis van de zaaier, door Jezus verteld aan de oever van het meer van Galilea, illustreert hoe het Woord van God verschillend wordt ontvangen naargelang de gesteldheid van het hart. Zij toont vier soorten ontvankelijkheid aan de hand van de verschillende gronden waarop de zaden vallen. De leerlingen leren dat de gelijkenissen het koninkrijk onthullen aan wie met een open hart luistert, maar verborgen blijven voor wie verhard is. Deze unieke didactische methode van Jezus benadrukt het belang van geloof en geestelijk luisteren.

Markus 4.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij begon wederom te leren omtrent de zee; en er vergaderde een grote schare bij Hem, alzo dat Hij, in het schip gegaan zijnde, nederzat op de zee; en de gehele schare was op het land aan de zee.En Hij leerde hun veel dingen door gelijkenissen, en Hij zeide in Zijn lering tot hen:Hoort toe: ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En het geschiedde in het zaaien, dat het ene deel zaads viel bij den weg; en de vogelen des hemels kwamen, en aten het op.En het andere viel op het steenachtige, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden, en omdat het geen wortel had, zo is het verdord.En het andere viel in de doornen, en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve, en het gaf geen vrucht.En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.En Hij zeide tot hen: Wie oren heeft om te horen, die hore.En als Hij nu alleen was, vraagden Hem degenen, die omtrent Hem waren, met de twaalven, naar de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen;Opdat zij ziende zien, en niet bemerken, en horende horen, en niet verstaan; opdat zij zich niet te eniger tijd, bekeren en hun de zonden vergeven worden.En Hij zeide tot hen: Weet gij deze gelijkenis niet, en hoe zult gij al de gelijkenissen verstaan?De zaaier is, die het Woord zaait.En dezen zijn, die bij den weg bezaaid worden, waarin het Woord gezaaid wordt; en als zij het gehoord hebben, zo komt de satan terstond, en neemt het Woord weg, hetwelk in hun harten gezaaid was.En dezen zijn desgelijks, die op de steenachtige plaatsen bezaaid worden; welke, als zij het Woord gehoord hebben, terstond hetzelve met vreugde ontvangen.En hebben geen wortel in zichzelven, maar zijn voor een tijd; daarna, als verdrukking of vervolging komt om des Woords wil, zo worden zij terstond geergerd.En dezen zijn, die in de doornen bezaaid worden; namelijk degenen, die het Woord horen;En de zorgvuldigheden dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms en de begeerlijkheden omtrent de andere dingen, inkomende, verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.En dezen zijn, die in de goede aarde bezaaid zijn, welke het Woord horen en aannemen, en dragen vruchten, het ene dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR002 Het huis op de rots gebouwd

Het artikel analyseert de bijbelse gelijkenis van de twee huizen, die in Matteüs en Lucas voorkomt, om het belang te illustreren van het in praktijk brengen van Jezus' onderwijs. Wie zijn woorden volgt, wordt vergeleken met wijze bouwers die op een stevig fundament bouwen, terwijl wie niet gehoorzaamt, is als mensen die op zand bouwen. De gelijkenis benadrukt het belang van actieve gehoorzaamheid in plaats van louter luisteren.

Lukas 6.47-49 (De Heilige Schrift 1917) :

Een iegelijk, die tot Mij komt, en Mijn woorden hoort, en dezelve doet, Ik zal u tonen, wien hij gelijk is.Hij is gelijk een mens, die een huis bouwde, en groef, en verdiepte, en leide het fondament op een steenrots; als nu de hoge vloed kwam, zo sloeg de waterstroom tegen dat huis aan, en kon het niet bewegen; want het was op de steenrots gegrond.Maar die ze gehoord, en niet gedaan zal hebben, is gelijk een mens, die een huis bouwde op de aarde zonder fondament; tegen hetwelk de waterstroom aansloeg, en het viel terstond, en de val van datzelve huis was groot.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR003 De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken

Het artikel beschrijft de gelijkenis van de nieuwe lap stof en de nieuwe zakken in de Evangeliën, die de onverenigbaarheid van Jezus' onderwijs met de oude godsdienstige gebruiken illustreert. Het belicht de symboliek van de nieuwe wijn en de oude zakken om de nieuwheid van het koninkrijk van God uit te leggen die Christus brengt.

Lukas 5.36-39 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide ook tot hen een gelijkenis: Niemand zet een lap van een nieuw kleed op een oud kleed; anders zo scheurt ook dat nieuwe het oude, en de lap van het nieuwe komt met het oude niet overeen.En niemand doet nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo zal de nieuwe wijn de leder zakken doen bersten, en de wijn zal uitgestort worden, en de leder zakken zullen verderven.Maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen, en zij worden beide te zamen behouden.En niemand, die ouden drinkt, begeert terstond nieuwen; want hij zegt: De oude is beter.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR004 Het goede graan en het onkruid

Het artikel analyseert de gelijkenis van het goede zaad en het onkruid, waarin Jezus uitlegt dat goed en kwaad naast elkaar bestaan in de wereld. Dit verhaal benadrukt Gods geduld en de gedachte van een uiteindelijk oordeel. De lessen die eruit worden getrokken, bieden belangrijke geestelijke perspectieven voor gelovigen.

Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :

Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR005 Het mosterdzaad

Het artikel 'Het mosterdzaad' legt uit hoe deze gelijkenis van Jezus de groei van het koninkrijk van God illustreert, zelfs uit het kleinste begin. Het analyseert de drie verhalen in de synoptische Evangeliën.

Mattheüs 13.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :

Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan het mosterdzaad, hetwelk een mens heeft genomen en in zijn akker gezaaid;Hetwelk wel het minste is onder al de zaden, maar wanneer het opgewassen is, dan is 't het meeste van de moeskruiden, en het wordt een boom, alzo dat de vogelen des hemels komen en nestelen in zijn takken.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR006 Het zuurdeeg

De gelijkenis van het zuurdeeg toont de onopvallende maar ingrijpende invloed van het koninkrijk van God. Met dit beeld legt Jezus uit hoe wat klein begint, zoals het zuurdeeg in het deeg, uiteindelijk alles doordringt en vernieuwt wat het raakt, en zo de subtiele maar krachtige aard van het koninkrijk onder individuen en gemeenschappen illustreert.

Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :

Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR007 De verborgen schat

Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de verborgen schat in Matteüs 13:44, die de onschatbare waarde van het koninkrijk en de ingrijpende invloed van de ontdekking ervan benadrukt. Jezus gebruikt deze gelijkenis om te laten zien hoe het koninkrijk der hemelen ons leven en onze keuzes een nieuwe richting kan geven.

Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Beginner

PAR008 De parel van grote waarde

De gelijkenis van de kostbare parel leert dat het koninkrijk der hemelen onschatbaar waardevol is. Zij vertelt het verhaal van een koopman die alles verkoopt om een kostbare parel te kopen, en illustreert de noodzakelijke radicaliteit en de vreugde van de toewijding aan het koninkrijk.

Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR009 Het net

Het artikel onderzoekt de gelijkenis van het net in Matteüs 13:47-50, die het laatste oordeel en de persoonlijke verantwoordelijkheid belicht. Met het beeld van een visnet illustreert Jezus het onderscheid tussen rechtvaardigen en goddelozen aan het einde der tijden, en benadrukt hij de noodzaak te leven in overeenstemming met de beginselen van het koninkrijk van God.

Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR010 De meedogenloze dienaar

De gelijkenis van de onbarmhartige dienaar in Matteüs 18:23-35 leert dat ontvangen goddelijke vergeving vergeving moet worden die wordt geschonken. Zij onthult de kloof tussen Gods vrijgevigheid en menselijke hardheid. Vergeving is essentieel om Gods barmhartigheid zichtbaar te maken in het koninkrijk van God.

Mattheüs 18.23-35 (De Heilige Schrift 1917) :

Daarom wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken bij een zeker koning, die rekening met zijn dienstknechten houden wilde.Als hij nu begon te rekenen, werd tot hem gebracht een, die hem schuldig was tien duizend talenten.En als hij niet had, om te betalen, beval zijn heer, dat men hem zou verkopen, en zijn vrouw en kinderen, en al wat hij had, en dat de schuld zou betaald worden.De dienstknecht dan, nedervallende, aanbad hem, zeggende: Heer! wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.En de heer van dezen dienstknecht, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, heeft hem ontslagen, en de schuld hem kwijtgescholden.Maar dezelve dienstknecht, uitgaande, heeft gevonden een zijner mededienstknechten, die hem honderd penningen schuldig was, en hem aanvattende, greep hem bij de keel, zeggende: Betaal mij, wat gij schuldig zijt.Zijn mededienstknecht dan, nedervallende aan zijn voeten, bad hem, zeggende: Wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.Doch hij wilde niet, maar ging heen, en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld zou betaald hebben.Als nu zijn mededienstknechten zagen, hetgeen geschied was, zijn zij zeer bedroefd geworden; en komende, verklaarden zij hunnen heer al wat er geschied was.Toen heeft hem zijn heer tot zich geroepen, en zeide tot hem: Gij boze dienstknecht, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, dewijl gij mij gebeden hebt;Behoordet gij ook niet u over uw mededienstknecht te ontfermen, gelijk ik ook mij over u ontfermd heb?En zijn heer, vertoornd zijnde, leverde hem den pijnigers over, totdat hij zou betaald hebben al wat hij hem schuldig was.Alzo zal ook Mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet van harte vergeeft een iegelijk zijn broeder zijn misdaden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR011 De arbeiders die op verschillende uren werden ingehuurd

De gelijkenis van de arbeiders die op verschillende uren werden gehuurd, leert dat Gods genade zwaarder weegt dan menselijke verdienste. In het koninkrijk overstijgt Gods vrijgevigheid de menselijke logica en nodigt zij uit de goedheid zonder jaloezie te ontvangen. Matteüs 20:1-16 illustreert Gods vrijgevige soevereiniteit.

Mattheüs 20.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :

Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig staande op de markt.En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij desgelijks.En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehelen dag ledig?Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelven ontvingen ook elk een penning.En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des huizes,Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen hebben.Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?Neem het uwe en ga heen. Ik wil dezen laatsten ook geven, gelijk als u.Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR012 De twee zonen

Het artikel analyseert de gelijkenis van de twee zonen in Matteüs 21.28-32. Deze gelijkenis toont dat echte gehoorzaamheid aan God belangrijker is dan louter woorden. Oprecht berouw, ook al komt het laat, opent de toegang tot het koninkrijk van God, anders dan niet nagekomen beloften. Jezus gebruikt dit verhaal om de godsdienstige autoriteiten van zijn tijd te confronteren en benadrukt het belang van oprecht handelen.

Mattheüs 21.28-32 (De Heilige Schrift 1917) :

Maar wat dunkt u? Een mens had twee zonen, en gaande tot den eersten, zeide: Zoon! ga heen, werk heden in mijn wijngaard.Doch hij antwoordde en zeide: Ik wil niet; en daarna berouw hebbende, ging hij heen.En gaande tot den tweeden, zeide desgelijks, en deze antwoordde en zeide: Ik ga, heer! en hij ging niet.Wie van deze twee heeft den wil des vaders gedaan? Zij zeiden tot Hem: De eerste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat de tollenaars en de hoeren u voorgaan in het Koninkrijk Gods.Want Johannes is tot u gekomen in den weg der gerechtigheid, en gij hebt hem niet geloofd; maar de tollenaars en de hoeren hebben hem geloofd; doch gij, zulks ziende, hebt daarna geen berouw gehad, om hem te geloven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR013 De slechte wijngaardeniers

Dit artikel analyseert de gelijkenis van de slechte wijnbouwers, waarin Jezus het verwerpen van de profeten aan de kaak stelt en aankondigt dat het koninkrijk wordt overgedragen aan hen die vruchten voortbrengen die daarvan waardig zijn. De godsdienstige autoriteiten worden geconfronteerd met hun verwerping van het goddelijke, wat een profetisch en geestelijk keerpunt in de heilsgeschiedenis markeert.

Mattheüs 21.33-41 (De Heilige Schrift 1917) :

Hoort een andere gelijkenis. Er was een heer des huizes, die een wijngaard plantte, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak daarin, en bouwde een toren, en verhuurde dien den landlieden, en reisde buiten 's lands.Toen nu de tijd der vruchten genaakte, zond hij zijn dienstknechten tot de landlieden, om zijn vruchten te ontvangen.En de landlieden, nemende zijn dienstknechten, hebben den een geslagen, en den anderen gedood, en den derden gestenigd.Wederom zond hij andere dienstknechten, meer in getal dan de eersten, en zij deden hun desgelijks.En ten laatste zond hij tot hen zijn zoon, zeggende: Zij zullen mijn zoon ontzien.Maar de landlieden, den zoon ziende, zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam, komt, laat ons hem doden, en zijn erfenis aan ons behouden.En hem nemende, wierpen zij hem uit, buiten den wijngaard, en doodden hem.Wanneer dan de heer des wijngaards komen zal, wat zal hij dien landlieden doen?Zij zeiden tot hem: Hij zal den kwaden een kwaden dood aandoen, en zal den wijngaard aan andere landlieden verhuren, die hem de vruchten op haar tijden zullen geven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR014 De bruiloft van de zoon van de koning

Het artikel bespreekt de gelijkenis van het feestmaal en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas. Matteüs benadrukt de verantwoordelijkheid van de genodigden en de gevolgen van de weigering, terwijl Lucas de opneming van de buitengeslotenen naar voren haalt. Deze perspectieven illustreren de universele roeping van God en de noodzaak van een oprecht antwoord om deel te hebben aan het koninkrijk.

Lukas 14.15-24 (De Heilige Schrift 1917) :

En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PAR015 De uitlopende vijgenboom

Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, een les in geestelijke waakzaamheid die Jezus geeft in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Dit verhaal moedigt gelovigen aan de tekenen van het koninkrijk van God te onderscheiden zoals men de seizoenen waarneemt, en benadrukt de zekerheid van Jezus' woorden.

Markus 13.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :

En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PDA018 De ramp met de Gloria-kabeltram

Het artikel bespreekt de ramp met de Gloria-kabeltram in het licht van een vergelijkbaar bijbels verhaal en benadrukt de noodzaak van bekering en het belang van de redding van de ziel volgens het onderwijs van Jezus.

Mattheüs 15.32 (De Heilige Schrift 1917) :

En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide: Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare, omdat zij nu drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden; en Ik wil hen niet nuchteren van Mij laten, opdat zij op den weg niet bezwijken.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER075 De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn

De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn tonen de radicale breuk tussen jodendom en christendom. Jezus vertelt ze als antwoord op Johannes de Dopers leerlingen over vasten: oud en nieuw kunnen niet worden vermengd. De vereiste verandering is geen hervorming, maar een volledige omvorming die iedereen vraagt te kiezen welke Meester hij wil volgen.

Mattheüs 9.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :

Ook zet niemand een lap ongevold laken op een oud kleed; want deszelfs aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een ergere scheur.Noch doet men nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo bersten de leder zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven, maar men doet nieuwen wijn in nieuwe leder zakken, en beide te zamen worden behouden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER128 De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat

De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat leert Jezus’ leerlingen hun geestelijke licht te laten schijnen door een voorbeeldig leven te leiden. Dat betekent zo te leven dat het goddelijke licht sterker straalt en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, geïnspireerd door de evangeliën.

Lukas 8.16-18 (De Heilige Schrift 1917) :

En niemand, die een kaars ontsteekt, bedekt dezelve met een vat, of zet ze onder een bed; maar zet ze op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.Want er is niets verborgen, dat niet openbaar zal worden; noch heimelijk, dat niet bekend zal worden, en in het openbaar komen.Ziet dan, hoe gij hoort; want zo wie heeft, dien zal gegeven worden; en zo wie niet heeft, ook hetgeen hij meent te hebben, zal van hem genomen worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER131 De gelijkenis van de dwaze rijke

Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de dwaze rijke in Lucas 12.13-21. Jezus onderwijst over de zinloosheid van materiële rijkdom en roept op geestelijke rijkdom voorrang te geven. De gelijkenis waarschuwt tegen hebzucht en moedigt aan te leven met het oog op de eeuwigheid. Onder de toehoorders bevinden zich farizeeën en mensen van bescheiden komaf.

Lukas 12.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :

En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot een rechter of scheidsman over ulieden gesteld?En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u van de gierigheid; want het is niet in den overvloed gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen.En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet rijk is in God.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER138 De gelijkenis van de zaaier

Het artikel analyseert de gelijkenis van de zaaier die Jezus verkondigt. Het vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus en Lucas, die zich ieder aan hun publiek aanpassen. Het artikel bespreekt ook Jezus' gebruik van gelijkenissen en zijn manier van communiceren met grote menigten, en verwijst naar bijlagen voor een verdere verkenning.

Mattheüs 13.1-23 (De Heilige Schrift 1917) :

En te dien dage Jezus, uit het huis gegaan zijnde, zat bij de zee.En tot Hem vergaderden vele scharen, zodat Hij in een schip ging en nederzat, en al de schare stond op den oever.En Hij sprak tot hen vele dingen door gelijkenissen, zeggende: Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de vogelen kwamen en aten datzelve op.En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat het geen wortel had, is het verdord.En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve.En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een honderd-, het ander zestig-, en het ander dertig voud.Wie oren heeft om te horen, die hore.En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.Want wie heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloediglijk hebben; maar wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien, en geenszins bemerken.Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen.Want voorwaar zeg Ik u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd te zien de dingen, die gij ziet, en hebben ze niet gezien; en te horen de dingen, die gij hoort, en hebben ze niet gehoord.Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier.Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo komt de boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is degene, die bij den weg bezaaid is.Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt;Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd; en als verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij terstond geergerd.En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort; en de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms verstikt het Woord, en het wordt onvruchtbaar.Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort en verstaat, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de een honderd-, de ander zestig-, en de ander dertig voud.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER139 De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat

Dit artikel analyseert de gelijkenis van de lamp onder de korenmaat, die in de evangeliën wordt behandeld. Het benadrukt het belang van het goddelijke licht voor de leerling en laat zien hoe de Messias Jezus deze metafoor gebruikt om Gods waarheid te verhelderen en de leerlingen aan te sporen zichtbare getuigen van hun geloof te zijn, terwijl zij zelf verlicht blijven door het licht van Christus.

Lukas 8.16-18 (De Heilige Schrift 1917) :

En niemand, die een kaars ontsteekt, bedekt dezelve met een vat, of zet ze onder een bed; maar zet ze op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.Want er is niets verborgen, dat niet openbaar zal worden; noch heimelijk, dat niet bekend zal worden, en in het openbaar komen.Ziet dan, hoe gij hoort; want zo wie heeft, dien zal gegeven worden; en zo wie niet heeft, ook hetgeen hij meent te hebben, zal van hem genomen worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER142 De vergelijking met de groei van het zaad

Perikoop 142 onderzoekt de vergelijking met de groei van het zaad (Marcus 4.26-29), de enige gelijkenis die uitsluitend bij Marcus voorkomt. Deze werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm in Galilea uitgesproken en onderwijst over het mysterie van het Koninkrijk van God: onbegrijpelijke goddelijke groei, de rol van de menselijke zaaier, de geleidelijke ontwikkeling van het geestelijke leven en het eschatologische perspectief van de laatste oogst.

Markus 4.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk of een mens het zaad in de aarde wierp;En voorts sliep, en opstond, nacht en dag; en het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf niet wist, hoe.Want de aarde brengt van zelve vruchten voort: eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar.En als de vrucht zich voordoet, terstond zendt hij de sikkel daarin, omdat de oogst daar is.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER143 De gelijkenis van het mosterdzaad

De gelijkenis van het mosterdzaad (Mt 13.31-32; Mc 4.30-32; Lc 13.18-19) illustreert het Koninkrijk van God aan de hand van een piepklein zaadje dat een grote boom wordt. Ze werd in 31 na Chr. bij Kafarnaüm uitgesproken en leert dat het Koninkrijk bescheiden begint, maar een buitengewone groei doormaakt en iedereen beschutting en een welkom biedt. Ze nodigt uit tot geloof, geduld en vertrouwen op God voor geestelijke groei.

Lukas 13.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Wien is het Koninkrijk Gods gelijk, en waarbij zal Ik hetzelve vergelijken?Het is gelijk aan een mostaardzaad, hetwelk een mens genomen en in zijn hof geworpen heeft; en het wies op, en werd tot een groten boom, en de vogelen des hemels nestelden in zijn takken.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER144 Andere niet opgetekende gelijkenissen

Perikoop PER144 onderzoekt Marcus 4.33-34, waar wordt erkend dat Jezus vele gelijkenissen heeft uitgesproken die de evangelisten niet hebben opgetekend. Deze passage speelt zich af bij Kafarnaüm in november-december 31 en laat de geleidelijke onderwijsmethode van Jezus zien: openbaring aangepast aan de toehoorders, diepgaande vorming van de discipelen en het belang van geestelijk begrip. Johannes erkent zelf (Joh 20.30; 21.25) dat de evangeliën slechts een fractie van het onderwijs van Jezus bevatten.

Markus 4.34 (De Heilige Schrift 1917) :

En zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet; maar Hij verklaarde alles Zijn discipelen in het bijzonder.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER145 De gelijkenis van het zuurdeeg

De gelijkenis van het zuurdeeg (Mt 13.33-35; Lc 13.20-21) illustreert de onopvallende maar krachtige groei van het Koninkrijk van God. Zoals het zuurdeeg het hele deeg verandert, werkt het Koninkrijk geleidelijk in de harten. Matteüs verbindt dit onderwijs met de vervulling van Psalm 78.2. Iedere gelovige wordt geroepen om een actieve rol te spelen in deze verspreiding. Deze gelijkenis werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm uitgesproken en is de vierde gelijkenis van de grote toespraak in Matteüs 13.

Handelingen 17.6 (De Heilige Schrift 1917) :

En als zij hen niet vonden, trokken zij Jason en enige broeders voor de oversten der stad, roepende: Dezen, die de wereld in roer hebben gesteld, zijn ook hier gekomen;

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER146 Uitleg in de avond van verschillende gelijkenissen (het onkruid)

PER146 beschrijft de uitleg die Jezus aan zijn discipelen gaf over de gelijkenis van het onkruid (Mt 13.36-43), een getuigenis dat alleen bij Matteüs voorkomt. Jezus onthult hierin een interpretatiemethode langs drie lijnen: symbolische identificatie van de elementen, eschatologische dimensie en praktische toepassing. Deze passage maakt deel uit van de rede met de zeven gelijkenissen over het Koninkrijk van God die Matteüs in hoofdstuk 13 heeft samengebracht.

Mattheüs 13.47-52 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER147 De gelijkenis van de verborgen schat

De gelijkenis van de verborgen schat (Mt 13,44), alleen door Matteüs overgeleverd, leert dat het koninkrijk van de hemel van onvergelijkelijke waarde is. Een man ontdekt een begraven schat, bedekt hem weer, en verkoopt dan alles om de akker te kopen. Deze gelijkenis illustreert de vreugde en de vastberadenheid van wie de allerhoogste waarde van het Koninkrijk erkent en bereid is alles op te offeren om het te verkrijgen. Ze weerklinkt in het bijzonder in de persoonlijke weg van Matteüs, die zelf alles had achtergelaten om Jezus te volgen.

Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER149 De gelijkenis van het in de zee uitgeworpen net

De gelijkenis van het net (Mt 13,47-50), die alleen bij Matteüs voorkomt, vergelijkt het Koninkrijk der hemelen met een net dat allerlei soorten vis bijeenbrengt. Bij de uiteindelijke selectie worden de goede bewaard en de slechte weggegooid, als beeld van het eschatologische oordeel. Ze leert de universaliteit van het Evangelie, de werkelijkheid van het laatste oordeel dat door de engelen wordt voltrokken, en de urgentie voor gelovigen om te leven in overeenstemming met het onderwijs van Jezus.

Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER150 Conclusie van de Messias Jezus

Perikoop 150 sluit de gelijkenissenrede van Matteüs 13 af. Jezus vraagt zijn leerlingen of ze het begrepen hebben en beschrijft dan de ideale leerling als een schriftgeleerde die onderwezen is in het koninkrijk en uit zijn schat nieuwe en oude dingen kan voortbrengen. Deze passage benadrukt dat het Oude en het Nieuwe Testament elkaar aanvullen, en de verantwoordelijkheid van de leraren om het onderricht van de Messias getrouw door te geven.

Mattheüs 13.51-53 (De Heilige Schrift 1917) :

En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.En het is geschied, als Jezus deze gelijkenissen geeindigd had, vertrok Hij van daar.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER202 Gelijkenis van het verloren schaap

De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.

Johannes 10.11-18 (De Heilige Schrift 1917) :

Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.Maar de huurling, en die geen herder is, wien de schapen niet eigen zijn, ziet den wolf komen, en verlaat de schapen, en vliedt; en de wolf grijpt ze, en verstrooit de schapen.En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is, en heeft geen zorg voor de schapen.Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend.Gelijkerwijs de Vader Mij kent, alzo ken Ik ook den Vader; en Ik stel Mijn leven voor de schapen.Ik heb nog andere schapen, die van dezen stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder.Daarom heeft mij de Vader lief, overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER204 Gelijkenis van de koning en de dienaar

De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.

Mattheüs 6.12-15 (De Heilige Schrift 1917) :

En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER222 De barmhartige Samaritaan

De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.

Lukas 10.29 (De Heilige Schrift 1917) :

Maar hij, willende zichzelven rechtvaardigen, zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste?

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER232 Het mosterdzaad en het zuurdeeg

De perikoop PER232 bevat de twee tweelinggelijkenissen van het mosterdzaadje en het zuurdesem (Lucas 13.18-21). Ze werden op een sabbat uitgesproken bij een synagoge in Jeruzalem en tonen de aard van het koninkrijk van God: het begint nederig, groeit krachtig en werkt verborgen maar veranderend. Deze twee elkaar aanvullende beelden nodigen uit om de stille en onweerstaanbare groei van Gods heerschappij in de wereld waar te nemen.

Markus 4.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Waarbij zullen wij het Koninkrijk Gods vergelijken, of met wat gelijkenis zullen wij hetzelve vergelijken?Namelijk bij een mosterdzaad, hetwelk, wanneer het in de aarde gezaaid wordt, het minste is van al de zaden, die op de aarde zijn.En wanneer het gezaaid is, gaat het op, en wordt het meeste van al de moeskruiden, en maakt grote takken, alzo dat de vogelen des hemels onder zijn schaduw kunnen nestelen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER237 Gelijkenis van de aanmatigende gast

De gelijkenis van de aanmatigende gast (Lucas 14.7-14), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, speelt zich af in het huis van een leider van de farizeeën in Jeruzalem. Jezus onderwijst daar nederigheid door aan te sporen de laatste plaats te kiezen in plaats van de eerste, en onbaatzuchtige vrijgevigheid door aan te moedigen armen en buitengeslotenen uit te nodigen in plaats van mensen die iets terug kunnen doen. Deze twee lessen illustreren de fundamentele waarden van het Koninkrijk van God: eer komt van God, niet van onszelf, en het ware geven zal worden beloond bij de opstanding van de rechtvaardigen.

Lukas 14.7-14 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide tot de genoden een gelijkenis, aanmerkende, hoe zij de vooraanzittingen verkozen; zeggende tot hen:Wanneer gij van iemand ter bruiloft genood zult zijn, zo zet u niet in de eerste zitplaats; opdat niet misschien een waardiger dan gij van hem genood zij;En hij, komende, die u en hem genood heeft, tot u zegge: Geef dezen plaats; en gij alsdan zoudt beginnen met schaamte de laatste plaats te houden.Maar wanneer gij genood zult zijn, ga heen en zet u in de laatste plaats; opdat, wanneer hij komt, die u genood heeft, hij tot u zegge: Vriend, ga hoger op. Alsdan zal het u eer zijn voor degenen, die met u aanzitten.Want een iegelijk, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden; en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En Hij zeide ook tot dengene, die Hem genood had: Wanneer gij een middagmaal of avondmaal zult houden, zo roep niet uw vrienden, noch uw broeders, noch uw magen, noch uw rijke geburen; opdat ook dezelve u niet te eniger tijd wedernoden, en u vergelding geschiede.Maar wanneer gij een maaltijd zult houden, zo nood armen, verminkten, kreupelen, blinden;En gij zult zalig zijn, omdat zij niet hebben, om u te vergelden; want het zal u vergolden worden in de opstanding der rechtvaardigen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER240 De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt

De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt (Lucas 14.31-33), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, illustreert de eisen van het discipelschap. Tegenover een tegenstander die twee keer zo sterk is, kiest een koning voor onderhandeling in plaats van strijd. Zo vraagt ook het volgen van Jezus de Messias om nuchterheid, nederigheid en volledige verloochening van zichzelf. Lucas plaatst deze onderwijzing in een thematische reeks over de prijs van het christelijk leven, vóór het feest van de Inwijding in december van het jaar 32 n.Chr.

Lukas 13-19 (De Heilige Schrift 1917) :

En er waren te dierzelfder tijd enigen tegenwoordig, die Hem boodschapten van de Galileers, welker bloed Pilatus met hun offeranden gemengd had.En Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Meent gij, dat deze Galileers zondaars zijn geweest boven al de Galileers, omdat zij zulks geleden hebben?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan.Of die achttien, op welke de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent gij, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.En Hij zeide deze gelijkenis: Een zeker man had een vijgeboom, geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daarop, en vond ze niet.En hij zeide tot den wijngaardenier: Zie, ik kome nu drie jaren, zoekende vrucht op dezen vijgeboom, en vind ze niet; houw hem uit; waartoe beslaat hij ook onnuttelijk de aarde?En hij, antwoordende, zeide tot hem: Heer, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hebben;En indien hij vrucht zal voortbrengen, laat hem staan; maar indien niet, zo zult gij hem namaals uithouwen.En Hij leerde op den sabbat in een der synagogen.En ziet, er was een vrouw, die een geest der krankheid achttien jaren lang gehad had, en zij was samengebogen, en kon zich ganselijk niet oprichten.En Jezus, haar ziende, riep haar tot Zich, en zeide tot haar: Vrouw, gij zijt verlost van uw krankheid.En Hij legde de handen op haar; en zij werd terstond weder recht, en verheerlijkte God.En de overste der synagoge, kwalijk nemende, dat Jezus op den sabbat genezen had, antwoordde en zeide tot de schare: Er zijn zes dagen, in welke men moet werken; komt dan in dezelve, en laat u genezen, en niet op den dag des sabbats.De Heere dan antwoordde hem en zeide: Gij geveinsde, maakt niet een iegelijk van u op den sabbat zijn os of ezel van de kribbe los, en leidt hem heen om te doen drinken?En deze, die een dochter Abrahams is, welke de satan, ziet, nu achttien jaren gebonden had, moest die niet losgemaakt worden van dezen band, op den dag des sabbats?En als Hij dit zeide, werden zij allen beschaamd, die zich tegen Hem stelden; en al de schare verblijdde zich over al de heerlijke dingen, die van Hem geschiedden.En Hij zeide: Wien is het Koninkrijk Gods gelijk, en waarbij zal Ik hetzelve vergelijken?Het is gelijk aan een mostaardzaad, hetwelk een mens genomen en in zijn hof geworpen heeft; en het wies op, en werd tot een groten boom, en de vogelen des hemels nestelden in zijn takken.En Hij zeide wederom: Waarbij zal Ik het Koninkrijk Gods vergelijken?Het is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam, en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.En Hij reisde van de ene stad en vlek tot de andere, lerende, en richtende Zijn reis naar Jeruzalem.En er zeide een tot Hem: Heere, zijn er ook weinigen, die zalig worden? En Hij zeide tot hen:Strijdt om in te gaan door de enge poort; want velen, zeg Ik u, zullen zoeken in te gaan, en zullen niet kunnen;Namelijk nadat de Heer des huizes zal opgestaan zijn, en de deur zal gesloten hebben, en gij zult beginnen buiten te staan, en aan de deur te kloppen, zeggende: Heere, Heere, doe ons open! en Hij zal antwoorden en tot u zeggen: Ik ken u niet, van waar gij zijt.Alsdan zult gij beginnen te zeggen: Wij hebben in Uw tegenwoordigheid gegeten en gedronken, en Gij hebt in onze straten geleerd.En Hij zal zeggen: Ik zeg u, Ik ken u niet, van waar gij zijt; wijkt van Mij af, alle gij werkers der ongerechtigheid!Aldaar zal zijn wening en knersing der tanden, wanneer gij zult zien Abraham, en Izak, en Jakob, en al de profeten in het Koninkrijk Gods, maar ulieden buiten uitgeworpen.En daar zullen er komen van Oosten en Westen, en van Noorden en Zuiden, en zullen aanzitten in het Koninkrijk Gods.En ziet, er zijn laatsten, die de eersten zullen zijn; en er zijn eersten, die de laatsten zullen zijn.Te dienzelfden dage kwamen er enige Farizeen, zeggende tot Hem: Ga weg, en vertrek van hier; want Herodes wil U doden.En Hij zeide tot hen: Gaat heen, en zegt dien vos: Zie, Ik werp duivelen uit, en maak gezond, heden en morgen, en ten derden dage worde Ik voleindigd.Doch Ik moet heden, en morgen, en den volgenden dag reizen; want het gebeurt niet, dat een profeet gedood wordt buiten Jeruzalem.Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn, hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens onder de vleugelen vergadert; en gijlieden hebt niet gewild?Ziet, uw huis wordt ulieden woest gelaten. En voorwaar, Ik zeg u, dat gij Mij niet zult zien, totdat de tijd zal gekomen zijn, als gij zult zeggen: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!En het geschiedde, als Hij gekomen was in het huis van een der oversten der Farizeen, op den sabbat, om brood te eten, dat zij Hem waarnamen.En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.En Hij zeide tot de genoden een gelijkenis, aanmerkende, hoe zij de vooraanzittingen verkozen; zeggende tot hen:Wanneer gij van iemand ter bruiloft genood zult zijn, zo zet u niet in de eerste zitplaats; opdat niet misschien een waardiger dan gij van hem genood zij;En hij, komende, die u en hem genood heeft, tot u zegge: Geef dezen plaats; en gij alsdan zoudt beginnen met schaamte de laatste plaats te houden.Maar wanneer gij genood zult zijn, ga heen en zet u in de laatste plaats; opdat, wanneer hij komt, die u genood heeft, hij tot u zegge: Vriend, ga hoger op. Alsdan zal het u eer zijn voor degenen, die met u aanzitten.Want een iegelijk, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden; en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En Hij zeide ook tot dengene, die Hem genood had: Wanneer gij een middagmaal of avondmaal zult houden, zo roep niet uw vrienden, noch uw broeders, noch uw magen, noch uw rijke geburen; opdat ook dezelve u niet te eniger tijd wedernoden, en u vergelding geschiede.Maar wanneer gij een maaltijd zult houden, zo nood armen, verminkten, kreupelen, blinden;En gij zult zalig zijn, omdat zij niet hebben, om u te vergelden; want het zal u vergolden worden in de opstanding der rechtvaardigen.En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.En vele scharen gingen met Hem; en Hij, Zich omkerende, zeide tot hen:Indien iemand tot Mij komt en niet haat zijn vader, en moeder, en vrouw, en kinderen, en broeders, en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn.En wie zijn kruis niet draagt, en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn.Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder, en overrekent de kosten, of hij ook heeft, hetgeen tot volmaking nodig is?Opdat niet misschien, als hij het fondament gelegd heeft, en niet kan voleindigen, allen, die het zien, hem beginnen te bespotten.Zeggende: Deze mens heeft begonnen te bouwen, en heeft niet kunnen voleindigen.Of wat koning, gaande naar den krijg, om tegen een anderen koning te slaan, zit niet eerst neder, en beraadslaagt, of hij machtig is met tien duizend te ontmoeten dengene, die met twintig duizend tegen hem komt?Anderszins zendt hij gezanten uit, terwijl degene nog verre is, en begeert, hetgeen tot vrede dient.Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn.Het zout is goed; maar indien het zout smakeloos geworden is, waarmede zal het smakelijk gemaakt worden?Het is noch tot het land, noch tot den mesthoop bekwaam; men werpt het weg. Wie oren heeft, om te horen, die hore.En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem, om Hem te horen.En de Farizeen en de Schriftgeleerden murmureerden, zeggende: Deze ontvangt de zondaars, en eet met hen.En Hij sprak tot hen deze gelijkenis, zeggende:Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde?En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn schouders, verblijd zijnde.En te huis komende, roept hij de vrienden en de geburen samen, zeggende tot hen: Weest blijde met mij; want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was.Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, meer dan over negen en negentig rechtvaardigen, die de bekering niet van node hebben.Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.En al deze dingen hoorden ook de Farizeen, die geldgierig waren, en zij beschimpten Hem.En Hij zeide tot hen: Gij zijt het, die uzelven rechtvaardigt voor de mensen; maar God kent uw harten; want dat hoog is onder de mensen, is een gruwel voor God.De wet en de profeten zijn tot op Johannes; van dien tijd af wordt het Koninkrijk Gods verkondigd, en een iegelijk doet geweld op hetzelve.En het is lichter, dat de hemel en de aarde voorbijgaan, dan dat een tittel der wet valle.Een iegelijk, die zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel; en een iegelijk, die de verlatene van den man trouwt, die doet ook overspel.En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig.En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren;En begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren.En het geschiedde, dat de bedelaar stierf, en van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham.En de rijke stierf ook, en werd begraven. En als hij in de hel zijn ogen ophief, zijnde in de pijn, zag hij Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot.En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u mijner, en zend Lazarus, dat hij het uiterste zijns vingers in het water dope, en verkoele mijn tong; want ik lijde smarten in deze vlam.Maar Abraham zeide: Kind, gedenk, dat gij uw goed ontvangen hebt in uw leven, en Lazarus desgelijks het kwade; en nu wordt hij vertroost, en gij lijdt smarten.En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een grote klove gevestigd, zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen, noch ook die daar zijn, van daar tot ons overkomen.En hij zeide: Ik bid u dan, vader, dat gij hem zendt tot mijns vaders huis;Want ik heb vijf broeders; dat hij hun dit betuige, opdat ook zij niet komen in deze plaats der pijniging.Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen.En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren.Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen.En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.En de apostelen zeiden tot den Heere: Vermeerder ons het geloof.En de Heere zeide: Zo gij een geloof hadt als een mostaardzaad, gij zoudt tegen dezen moerbezienboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.En wie van u heeft een dienstknecht ploegende, of de beesten hoedende, die tot hem, als hij van den akker inkomt, terstond zal zeggen: Kom bij, en zit aan?Maar zal hij niet tot hem zeggen: Bereid, dat ik te avond zal eten, en omgord u, en dien mij, totdat ik zal gegeten en gedronken hebben; en eet en drink gij daarna?Dankt hij ook denzelven dienstknecht omdat hij gedaan heeft, hetgeen hem bevolen was? Ik meen, neen.Alzo ook gij, wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten; want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen.En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.En Hij zeide tot de discipelen: Er zullen dagen komen, wanneer gij zult begeren een der dagen van den Zoon des mensen te zien, en gij zult dien niet zien.En zij zullen tot u zeggen: Ziet hier, of ziet daar is Hij; gaat niet heen, en volgt niet.Want gelijk de bliksem, die van het ene einde onder den hemel bliksemt, tot het andere onder den hemel schijnt, alzo zal ook de Zoon des mensen wezen in Zijn dag.Maar eerst moet Hij veel lijden, en verworpen worden van dit geslacht.En gelijk het geschied is in de dagen van Noach, alzo zal het ook zijn in de dagen van den Zoon des mensen.Zij aten, zij dronken, zij namen ten huwelijk, zij werden ten huwelijk gegeven, tot den dag, op welken Noach in de ark ging, en de zondvloed kwam, en verdierf ze allen.Desgelijks ook, gelijk het geschiedde in de dagen van Lot; zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden;Maar op den dag, op welken Lot van Sodom uitging, regende het vuur en sulfer van den hemel, en verdierf ze allen.Even alzo zal het zijn in den dag, op welken de Zoon des mensen geopenbaard zal worden.In dienzelven dag, wie op het dak zal zijn, en zijn huisraad in huis, die kome niet af, om hetzelve weg te nemen; en wie op den akker zijn zal, die kere desgelijks niet naar hetgeen, dat achter is.Gedenkt aan de vrouw van Lot.Zo wie zijn leven zal zoeken te behouden, die zal het verliezen; en zo wie hetzelve zal verliezen, die zal het in het leven behouden.Ik zeg u: In dien nacht zullen twee op een bed zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.Twee vrouwen zullen te zamen malen; de ene zal aangenomen, en de andere zal verlaten worden.Twee zullen op den akker zijn; de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.En zij antwoordden en zeiden tot Hem: Waar, Heere? En Hij zeide tot hen: Waar het lichaam is, aldaar zullen de arenden vergaderd worden.En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?En Hij zeide ook tot sommigen, die bij zichzelven vertrouwden, dat zij rechtvaardig waren, en de anderen niets achtten, deze gelijkenis:Twee mensen gingen op in den tempel om te bidden, de een was een Farizeer, en de ander een tollenaar.De Farizeer, staande, bad dit bij zichzelven: O God! ik dank U, dat ik niet ben gelijk de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers; of ook gelijk deze tollenaar.Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles, wat ik bezit.En de tollenaar, van verre staande, wilde ook zelfs de ogen niet opheffen naar den hemel, maar sloeg op zijn borst, zeggende: O God! wees mij zondaar genadig!Ik zeg ulieden: Deze ging af gerechtvaardigd in zijn huis, meer dan die; want een ieder, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden, en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En zij brachten ook de kinderkens tot Hem, opdat Hij die zou aanraken; en de discipelen, dat ziende, bestraften dezelve.Maar Jezus riep dezelve kinderkens tot Zich, en zeide: Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert hen niet; want derzulken is het Koninkrijk Gods.Voorwaar, zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet zal ontvangen als een kindeken, die zal geenszins in hetzelve komen.En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.En hij zeide: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan.Doch Jezus, dit horende, zeide tot hem: Nog een ding ontbreekt u; verkoop alles, wat gij hebt, en deel het onder de armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Maar als hij dit hoorde, werd hij geheel droevig; want hij was zeer rijk.Jezus nu, ziende, dat hij geheel droevig geworden was, zeide: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods ingaan!Want het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.En die dit hoorden, zeiden: Wie kan dan zalig worden?En Hij zeide: De dingen, die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.En Petrus zeide: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg ulieden, dat er niemand is, die verlaten heeft huis, of ouders, of broeders, of vrouw, of kinderen, om het Koninkrijk Gods;Die niet zal veelvoudig weder ontvangen in dezen tijd, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.En Hij nam de twaalven bij Zich, en zeide tot hen: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en het zal alles volbracht worden aan den Zoon des mensen, wat geschreven is door de profeten.Want Hij zal den heidenen overgeleverd worden, en Hij zal bespot worden, en smadelijk behandeld worden, en bespogen worden.En Hem gegeseld hebbende, zullen zij Hem doden; en ten derden dage zal Hij wederopstaan.En zij verstonden geen van deze dingen; en dit woord was voor hen verborgen, en zij verstonden niet, hetgeen gezegd werd.En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.En Jezus, ingekomen zijnde, ging door Jericho.En zie, er was een man, met name geheten Zacheus; en deze was een overste der tollenaren, en hij was rijk;En zocht Jezus te zien, wie Hij was; en kon niet vanwege de schare, omdat hij klein van persoon was.En vooruitlopende, klom hij op een wilden vijgeboom, opdat hij Hem mocht zien; want Hij zou door dien weg voorbijgaan.En als Jezus aan die plaats kwam, opwaarts ziende, zag Hij hem, en zeide tot hem: Zacheus! haast u, en kom af; want Ik moet heden in uw huis blijven.En hij haastte zich en kwam af, en ontving Hem met blijdschap.En allen, die het zagen, murmureerden, zeggende: Hij is tot een zondigen man ingegaan, om te herbergen.En Zacheus stond, en zeide tot den Heere: Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik den armen; en indien ik iemand iets door bedrog ontvreemd heb, dat geef ik vierdubbel weder.En Jezus zeide tot hem: Heden is dezen huize zaligheid geschied, nademaal ook deze een zoon van Abraham is.Want de Zoon des mensen is gekomen, om te zoeken en zalig te maken, dat verloren was.En als zij dat hoorden, voegde Hij daarbij, en zeide een gelijkenis; omdat Hij nabij Jeruzalem was, en omdat zij meenden, dat het Koninkrijk Gods terstond zou openbaar worden.Hij zeide dan: Een zeker welgeboren man reisde in een ver gelegen land, om voor zichzelven een koninkrijk te ontvangen, en dan weder te keren.En geroepen hebbende zijn tien dienstknechten, gaf hij hun tien ponden, en zeide tot hen: Doet handeling, totdat ik kome.En zijn burgers haatten hem, en zonden hem gezanten na, zeggende: Wij willen niet, dat deze over ons koning zij.En het geschiedde, toen hij wederkwam, als hij het koninkrijk ontvangen had, dat hij zeide, dat die dienstknechten tot hem zouden geroepen worden, wien hij het geld gegeven had; opdat hij weten mocht, wat een iegelijk met handelen gewonnen had.En de eerste kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft tien ponden daartoe gewonnen.En hij zeide tot hem: Wel, gij goede dienstknecht, dewijl gij in het minste getrouw zijt geweest, zo heb macht over tien steden.En de tweede kwam, en zeide: Heer, uw pond heeft vijf ponden gewonnen.En hij zeide ook tot dezen: En gij, wees over vijf steden.En een ander kwam, zeggende: Heer, zie hier uw pond, hetwelk ik in een zweetdoek weggelegd had;Want ik vreesde u, omdat gij een straf mens zijt; gij neemt weg, wat gij niet gelegd hebt, en gij maait, wat gij niet gezaaid hebt.Maar hij zeide tot hem: Uit uw mond zal ik u oordelen, gij boze dienstknecht! Gij wist, dat ik een straf mens ben, nemende weg, wat ik niet gelegd heb, en maaiende, wat ik niet gezaaid heb.Waarom hebt gij dan mijn geld niet in de bank gegeven, en ik, komende, had hetzelve met woeker mogen eisen?En hij zeide tot degenen, die bij hem stonden: Neemt dat pond van hem weg, en geeft het dien, die de tien ponden heeft.En zij zeiden tot hem: Heer, hij heeft tien ponden.Want ik zeg u, dat een iegelijk, die heeft, zal gegeven worden; maar van degene, die niet heeft, van dien zal genomen worden ook wat hij heeft.Doch deze mijn vijanden, die niet hebben gewild, dat ik over hen koning zoude zijn, brengt ze hier, en slaat ze hier voor mij dood.En dit gezegd hebbende, reisde Hij voor hen heen, en ging op naar Jeruzalem.En het geschiedde, als Hij nabij Beth-fage en Bethanie gekomen was, aan den berg, genaamd den Olijfberg, dat Hij twee van Zijn discipelen uitzond,Zeggende: Gaat henen in dat vlek, dat tegenover is; in hetwelk inkomende, zult gij een veulen gebonden vinden, waarop geen mens ooit heeft gezeten; ontbindt hetzelve, en brengt het.En indien iemand u vraagt: Waarom ontbindt gij dat, zo zult gij alzo tot hem zeggen: Omdat het de Heere van node heeft.En die uitgezonden waren, heengegaan zijnde, vonden het, gelijk Hij hun gezegd had.En als zij het veulen ontbonden, zeiden de heren van hetzelve tot hen: Waarom ontbindt gij het veulen?En zij zeiden: De Heere heeft het van node.En zij brachten hetzelve tot Jezus. En hun klederen op het veulen geworpen hebbende, zetten zij Jezus daarop.En als Hij voort reisde, spreidden zij hun klederen onder Hem op den weg.En als Hij nu genaakte aan den afgang des Olijfbergs, begon al de menigte der discipelen zich te verblijden, en God te loven met grote stemme, vanwege al de krachtige daden, die zij gezien hadden;Zeggende: Gezegend is de Koning, Die daar komt in den Naam des Heeren! Vrede zij in den hemel, en heerlijkheid in de hoogste plaatsen!En sommigen der Farizeen uit de schare zeiden tot Hem: Meester, bestraf Uw discipelen.En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Ik zeg ulieden, dat, zo deze zwijgen, de stenen haast roepen zullen.En als Hij nabij kwam, en de stad zag, weende Hij over haar,Zeggende: Och, of gij ook bekendet, ook nog in dezen uw dag, hetgeen tot uw vrede dient! Maar nu is het verborgen voor uw ogen.Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een begraving rondom u zullen opwerpen, en zullen u omsingelen, en u van alle zijden benauwen;En zullen u tot den grond nederwerpen, en uw kinderen in u; en zij zullen in u den enen steen op den anderen steen niet laten; daarom dat gij den tijd uwer bezoeking niet bekend hebt.En gegaan zijnde in den tempel, begon Hij uit te drijven degenen, die daarin verkochten en kochten,Zeggende tot hen: Er is geschreven: Mijn huis is een huis des gebeds; maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En Hij leerde dagelijks in den tempel; en de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de oversten des volks zochten Hem te doden.En zij vonden niet, wat zij doen zouden; want al het volk hing Hem aan, en hoorde Hem.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER241 Het beeld van zout zonder smaak

Het artikel 'PER241 - Het beeld van zout zonder smaak' analyseert een gedeelte uit Lucas 14:34-35, waarin Jezus leert dat de leerlingen als zout moeten zijn, onmisbaar en veranderend. Als een leerling zijn geestelijke 'smaak' verliest, wordt hij nutteloos, gelijk aan smakeloos zout. Deze leer roept op tot een actieve en blijvende toewijding in het geestelijk leven.

Mattheüs 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :

Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Beginner|Gemiddeld

PER243 De gelijkenis van het verloren en teruggevonden schaap

Dit artikel behandelt de gelijkenis van het verloren schaap in het evangelie van Lucas en benadrukt de goddelijke vreugde over de redding van een zondaar. Het maakt deel uit van drie gelijkenisverhalen die verschillende nuances van zoeken en redding illustreren.

Lukas 15.11-32 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER244 De gelijkenis van de verloren drachme

Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.

Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :

Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER245 De gelijkenis van de verloren zoon

Het artikel behandelt de gelijkenis van de verloren zoon in het evangelie van Lucas en benadrukt de vergeving en de goddelijke liefde. De vader ontvangt de berouwvolle zoon, in tegenstelling tot de oudste zoon, die deze mildheid bekritiseert. Deze gelijkenis, het scharnier van hoofdstuk 15, laat zien hoe God zoekt naar wie dwaalt. Lucas herschikt dit verhaal om zijn theologische boodschap over het koninkrijk der hemelen te ondersteunen.

Lukas 15.11-32 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER246 De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester

Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester bij Lucas en merkt op dat de sluwheid van de rentmeester geprezen wordt om haar wijsheid, niet om zijn oneerlijkheid. De gelijkenis nodigt uit tot nadenken over het gebruik van praktische wijsheid in geestelijke zaken.

Lukas 16.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER247 De gelijkenis van de rijke man en Lazarus

Het artikel analyseert de gelijkenis van de rijke man en Lazarus in het evangelie van Lucas. Bijzonder doordat er een naam, Lazarus, wordt genoemd, onderzoekt het de vraag naar Gods gerechtigheid en de gevolgen van aardse keuzes voor het hiernamaals. Lucas ordent het verhaal rond theologische lessen over het koninkrijk der hemelen en nodigt zo uit tot diepgaande bezinning op heil en medeleven.

Lukas 16.19-31 (De Heilige Schrift 1917) :

En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig.En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren;En begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren.En het geschiedde, dat de bedelaar stierf, en van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham.En de rijke stierf ook, en werd begraven. En als hij in de hel zijn ogen ophief, zijnde in de pijn, zag hij Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot.En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u mijner, en zend Lazarus, dat hij het uiterste zijns vingers in het water dope, en verkoele mijn tong; want ik lijde smarten in deze vlam.Maar Abraham zeide: Kind, gedenk, dat gij uw goed ontvangen hebt in uw leven, en Lazarus desgelijks het kwade; en nu wordt hij vertroost, en gij lijdt smarten.En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een grote klove gevestigd, zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen, noch ook die daar zijn, van daar tot ons overkomen.En hij zeide: Ik bid u dan, vader, dat gij hem zendt tot mijns vaders huis;Want ik heb vijf broeders; dat hij hun dit betuige, opdat ook zij niet komen in deze plaats der pijniging.Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen.En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren.Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER249 Gelijkenis van de nutteloze dienstknechten

Het artikel behandelt de gelijkenis van de nutteloze dienstknechten uit Lucas 17.7-10 en benadrukt het belang van nederigheid en dankbaarheid in het leven van de leerling. Jezus leert dat trouwe dienst geen erkenning van de meester verwacht en dat elk vermogen een gave van God is. Gehoorzaamheid geeft geen enkel recht en bevordert zo een houding van dankbaarheid, niet van eisen.

1 Corinthiërs 4.7 (De Heilige Schrift 1917) :

Want wie onderscheidt u? En wat hebt gij, dat gij niet hebt ontvangen? En zo gij het ook ontvangen hebt, wat roemt gij, alsof gij het niet ontvangen hadt?

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER253 De gelijkenis van de onrechtvaardige rechter

Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter (Lucas 18,1-8), die draait om volharding in het gebed en het uitzien naar het Koninkrijk. Het onderstreept de unieke verhaalstructuur van Lucas, die gelijkenissen bijeenbrengt om zijn theologie over geloof en goddelijke gerechtigheid te verdiepen.

Lukas 18.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER254 De gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar

Het artikel analyseert de gelijkenis in Lucas 18.9-14, waarin Jezus aan de hand van de figuren van de farizeeër en de tollenaar leert dat ware gerechtigheid voor God gegrond is op nederigheid en niet op uiterlijk vertoon of geestelijke hoogmoed.

Lukas 18.9-14 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide ook tot sommigen, die bij zichzelven vertrouwden, dat zij rechtvaardig waren, en de anderen niets achtten, deze gelijkenis:Twee mensen gingen op in den tempel om te bidden, de een was een Farizeer, en de ander een tollenaar.De Farizeer, staande, bad dit bij zichzelven: O God! ik dank U, dat ik niet ben gelijk de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers; of ook gelijk deze tollenaar.Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles, wat ik bezit.En de tollenaar, van verre staande, wilde ook zelfs de ogen niet opheffen naar den hemel, maar sloeg op zijn borst, zeggende: O God! wees mij zondaar genadig!Ik zeg ulieden: Deze ging af gerechtvaardigd in zijn huis, meer dan die; want een ieder, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden, en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER267 De gelijkenis van de arbeiders van het elfde uur

Dit artikel onderzoekt de gelijkenis uit Matteüs 20:1-16, die het gelijke loon beschrijft dat een meester geeft aan arbeiders die op verschillende uren zijn ingehuurd, als symbool van de goddelijke genade.

Mattheüs 20.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :

Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig staande op de markt.En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij desgelijks.En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehelen dag ledig?Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelven ontvingen ook elk een penning.En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des huizes,Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen hebben.Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?Neem het uwe en ga heen. Ik wil dezen laatsten ook geven, gelijk als u.Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER272 De gelijkenis van de ponden

Deze studie behandelt de gelijkenis van de ponden uit Lucas 19.11-27, een verhaal dat Jezus in Jericho vertelde en dat de periode tussen Chanoeka en Pesach belicht. Ze onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen in de bediening van Jezus, met inbegrip van zijn ontmoetingen met Lazarus, Bartimeüs en Zacheüs.

Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :

En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER290 De gelijkenis van de twee zonen

De gelijkenis van de twee zonen (Mt 21,28-32), alleen door Matteüs overgeleverd, speelt zich af in de tempel van Jeruzalem tijdens de laatste week van Jezus. Ze zet twee houdingen tegenover elkaar: beloven zonder te handelen versus weigeren en daarna gehoorzamen. Jezus ontmaskert hierin de huichelarij van de religieuze leiders en kondigt aan dat de berouwvolle zondaars vóór hen het Koninkrijk binnengaan. Een universele oproep tot nederigheid en oprecht berouw.

Mattheüs 13.44-46 (De Heilige Schrift 1917) :

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER292 De gelijkenis van het bruiloftsmaal

De gelijkenis van het bruiloftsmaal (Mt 22,1-14 ; Lc 14,15-24) leert dat God alle mensen uitnodigt in zijn Koninkrijk, maar dat het afwijzen van die uitnodiging een zwaar oordeel met zich meebrengt. Ze werd op dinsdag van de lijdensweek in de tempel van Jeruzalem uitgesproken en kondigt profetisch de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr. aan. De man zonder bruiloftskleed herinnert eraan dat de toegang tot het Koninkrijk een echte geestelijke verandering vereist, die door het geloof in Christus wordt ontvangen.

Romeinen 13.14 (De Heilige Schrift 1917) :

Maar doet aan den Heere Jezus Christus, en verzorgt het vlees niet tot begeerlijkheden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER302 De gelijkenis van de vijgenboom

Het artikel analyseert de gelijkenis van de vijgenboom, waarin Jezus geestelijke waakzaamheid leert met het oog op de tekenen van de tijd. De gebeurtenissen die de nadering van het Koninkrijk aankondigen, worden niet als bedreigingen gezien maar als een oproep tot voorbereiding en geloof. De bestendigheid van de woorden van Jezus tegenover het vergankelijke karakter van de wereld wordt benadrukt.

Jesaja 40.8 (De Heilige Schrift 1917) :

Het gras verdort, de bloem valt af; maar het Woord onzes Gods bestaat in der eeuwigheid.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER304 Gelijkenis van de trouwe dienaar

Dit artikel analyseert de gelijkenis van de trouwe dienaar en benadrukt het belang van trouw en waakzaamheid in de verwachting van de zekere maar onvoorspelbare terugkomst van de Heer.

Johannes 14.21 (De Heilige Schrift 1917) :

Die Mijn geboden heeft, en dezelve bewaart, die is het, die Mij liefheeft; en die Mij liefheeft, zal van Mijn Vader geliefd worden; en Ik zal hem liefhebben, en Ik zal Mijzelven aan hem openbaren.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER305 Gelijkenis van de tien maagden

De gelijkenis van de tien maagden leert hoe belangrijk geestelijke voorbereiding is op de terugkomst van de Heer en toont twee mogelijke uitkomsten: gereed zijn en met de Bruidegom binnengaan, of te laat komen en de deur gesloten vinden.

Openbaring 3.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :

En schrijf aan den engel der Gemeente, die te Sardis is: Dit zegt, Die de zeven geesten Gods heeft, en de zeven sterren: Ik weet uw werken, dat gij den naam hebt, dat gij leeft, en gij zijt dood.Zijt wakende, en versterk het overige, dat sterven zou; want Ik heb uw werken niet vol gevonden voor God.Gedenk dan, hoe gij het ontvangen en gehoord hebt, en bewaar het, en bekeer u. Indien gij dan niet waakt, zo zal Ik over u komen als een dief, en gij zult niet weten, op wat ure Ik over u komen zal.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

PER306 Gelijkenis van de dienstknechten en de beloningen, van de talenten

Het artikel behandelt de gelijkenis van de talenten van Jezus, die het belang laat zien van het trouw beheren van gaven in dienst van God, in afwachting van zijn terugkeer.

Mattheüs 25.14-30 (De Heilige Schrift 1917) :

Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.En den ene gaf hij vijf talenten, en den ander twee, en den derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde daarmede, en won andere vijf talenten.Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en verborg het geld zijns heren.En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en hield rekening met hen.En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide: Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten heb ik boven dezelve gewonnen.Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer! ik kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen in de aarde; zie, gij hebt het uwe.Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik, komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de tien talenten heeft.Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

De gelijkenissen van Jezus

Studies 1 tot 10

Studies 11 tot 20

Studies 21 tot 30

Studies 31 tot 40

Studies 41 tot 50

Studies 51 tot 54

De gelijkenissen van Jezus