-
ADA026
De arrestatie van Stefanus
Het artikel analyseert de arrestatie van Stefanus (Handelingen 6.8-12) in Jeruzalem omstreeks 34-35 n.Chr. Hoewel hij is aangewezen als een van de Zeven, oefent Stefanus een opmerkelijke apostolische bediening uit. Zijn getuigenis wekt het verzet van Hellenistische Joden die, omdat ze hem niet kunnen weerleggen, hun toevlucht nemen tot valse getuigen om hem voor het Sanhedrin te laten verschijnen. Lucas onderstreept de parallellen met het proces tegen Jezus en de geleidelijke uitbreiding van de vervolging tot de hele gemeente.
Handelingen 11.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :Degenen nu, die verstrooid waren door de verdrukking, die over Stefanus geschied was, gingen het land door tot Fenicie toe, en Cyprus, en Antiochie, tot niemand het Woord sprekende, dan alleen tot de Joden.En er waren enige Cyprische en Cyreneische mannen uit hen, welken te Antiochie gekomen zijnde, spraken tot de Grieksen, verkondigende den Heere Jezus.En de hand des Heeren was met hen; en een groot getal geloofde, en bekeerde zich tot den Heere.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org