Martin Luther overleed op 18 februari 1546 in Eisleben, zijn geboortestad, terwijl hij op missie was om een geschil tussen twee broers te beslechten. Hier volgen enkele details over zijn laatste uren:
Laatste uren: Luther bracht zijn laatste uren door bij helder verstand en volle bewustzijn. Hij beleed zijn zonden en herbevestigde zijn geloof in Christus, zoals hij zijn hele leven lang had onderwezen.
Voorgevoel: In de weken voor zijn dood leek Luther een voorgevoel van zijn eigen overlijden te hebben gehad. Hij sprak vaak over de dood als een gelijkmaker en benadrukte dat de dood geen onderscheid maakt tussen rijk en arm.
Natuurlijke dood: In tegenstelling tot de geruchten van zijn tijd stierf Luther niet plotseling of in angst. Zijn overlijden werd uitvoerig vastgelegd door zijn biechtvader Justus Jonas, om de lasteringen van zijn katholieke tegenstanders te weerleggen.
Nawerking: Luthers dood markeerde het einde van een tijdperk, maar zijn nalatenschap bleef voortleven door de en zijn geschriften, die de christelijke theologie en cultuur blijven beïnvloeden.