De Ephraemi Rescriptus is een palimpsestmanuscript uit de vijfde eeuw. Hier volgen enkele belangrijke gegevens erover:
Geschiedenis
Datum: Rond 400-440 n.Chr.
Ontdekking: Hij is in 1840 ontdekt door Constantin von Tischendorf in het Sint-Catharinaklooster op de Sinaï.
Huidige eigenaar: Hij wordt momenteel bewaard in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk in Parijs.
Samenstelling
Tekst: Hij bevat delen van het Nieuwe Testament en enkele boeken van het Oude Testament.
Formaat: Geschreven in Grieks unciaalschrift op perkament, is hij een palimpsest, wat betekent dat de oorspronkelijke tekst is uitgewist en in de 12e eeuw is overschreven met teksten van Efraïm de Syriër.
Staat: Hij bestaat uit 209 folia, waarvan 145 voor het Nieuwe Testament en 64 voor het Oude Testament.
Belang
Tekst: Hij behoort tot de Alexandrijnse familie van de tekst, wat betekent dat hij zeer dicht bij de oorspronkelijke versies van de Schrift staat.
Studie: Hij is van cruciaal belang voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de bijbelteksten.
De Ephraemi Rescriptus is een kostbare getuige van de geschiedenis van de bijbeltekst en van de overlevering van de Schrift door de eeuwen heen.